യജ്ഞാനാം തപസാം ചൈവ ദാനാനാം ചൈവ യത്ഫലമ്
യാഗങ്ങൾ, തപസ്സുകൾ, ദാനങ്ങൾ എന്നിവയിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന ഫലം,
യദി പശ്യേച്ചതുര്ദശ്യാം വൈശാഖേ കാര്ത്തികേ തഥാ । തസ്യ പുണ്യമസംഖ്യാതം ജായതേ നാത്ര സംശയഃ
വൈശാഖം അല്ലെങ്കിൽ കാർത്തികം മാസത്തിലെ ചതുര്ദശ്യദിനത്തിൽ കാണുന്നവന് അനന്തമായ പുണ്യം ലഭിക്കും; ഇതിൽ സംശയമില്ല.
ഏഷ തേ കഥിതോ ദേവി പ്രഭാവഃ പാപനാശനഃ 5.2.68.
ദേവി, പാപം നശിപ്പിക്കുന്ന ഈ മഹത്വം നിന്നോട് വിശദമായി പറഞ്ഞു.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം പഞ്ചമ ആവന്ത്യഖണ്ഡേ പിശാചേശ്വരമാഹാത്മ്യവര്ണനംനാമാഷ്ടഷഷ്ടിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ അയ്യായിരത്തി എൺപത്തൊന്ന് ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള ശ്രീസ്കാന്ദമഹാപുരാണത്തിലെ അഞ്ചാം അവന്ത്യഖണ്ഡത്തിലെ പിശാചേശ്വരമാഹാത്മ്യവിവരണം എന്ന അറുപത്തിയെട്ടാം അധ്യായം സമാപിച്ചു.
ഈശ്വര ഉവാച। ഏകോനസപ്തതിം ദേവി ശൃണു പാര്വതി യത്നതഃ
ഈശ്വരൻ പറഞ്ഞു: ദേവി, പാർവതി, ഒറ്റയൊമ്പതാം അധ്യായം ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കു.
കലിംഗവിഷയേ ദേവി സുബാഹുര്നാമ പാര്ഥിവഃ
ദേവി, കലിംഗദേശത്ത് സുബാഹു എന്ന രാജാവുണ്ടായിരുന്നു.
തസ്യ പത്നീ വിശാലാക്ഷീ ദുഹിതാ ദൃഢധന്വനഃ
അവന്റെ ഭാര്യ വിശാലാക്ഷി, ദൃഢധൻവന്റെ മകളായിരുന്നു.
പരസ്പരാനുരാഗത്വാത്പരാ പ്രീതിരഭൂത്തയോഃ
പരസ്പര സ്നേഹത്താൽ ഇരുവരും തമ്മിൽ വലിയ പ്രേമം ഉണ്ടായിരുന്നു.
ആയുര്വേദവിദാം മുഖ്യൈഃ ശരീരസ്യ ചികിത്സകൈഃ
ആയുർവേദത്തിൽ പ്രാവീണ്യമുള്ള പ്രധാന വൈദ്യന്മാർ രാജാവിന്റെ ശരീരത്തെ ചികിത്സിച്ചു.
ഏവം ബഹുതരേ കാലേ ഗതേ ദേവി മഹീപതിമ്
ഇങ്ങനെ ദേവി, വളരെ കാലം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ രാജാവിന്...
കഥമേഷാ ശിരോരോഗേ ജരാ തേ പൃഥിവീപതേ പ്രയതംതേഽസ്യ നാശായ തഥാപ്യേഷ ന ശാമ്യതി
രാജാവേ, ഈ തലവേദനയ്ക്ക് ഔഷധം ചെയ്തിട്ടും, അതൊന്നും മാറാതെ തുടരുന്നത് എങ്ങനെയാണ്?
ഏവം സ പ്രിയയാ പ്രോക്തഃ സുബാഹുഃ പൃഥിവീപതിഃ
അവളുടെ ഈ ചോദ്യം കേട്ട ശേഷം, രാജാവ് സുഭാഹു സംസാരിച്ചു.
സുഖദുഃഖാശ്രയം ദേവി ശരീരം സര്വദേഹിനാമ്
ദേവി, എല്ലാ ജീവികളുടെയും ശരീരം സുഖവും ദുഃഖവും അനുഭവിക്കുന്നതാണല്ലോ.
ഇതി സംബോധിതാ രാജ്ഞീ തേന രാജ്ഞാ വരാനനേ 5.2.69.
അങ്ങനെ രാജാവിന്റെ വാക്കുകൾ രാജ്ഞി മനസ്സോടെ കേട്ടു.
യദാ സാ വാരിതാത്യര്ഥം പൃച്ഛത്യേവ പുനഃപുനഃ
അവളെ നിരോധിച്ചിട്ടും, അവൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ചോദിച്ചു.
യദി ത്വം ശ്രോതുകാമാസി രോഗസ്യാസ്യ സമുദ്ഭവമ്
നിനക്ക് ഈ രോഗത്തിന്റെ കാരണമെന്താണെന്ന് അറിയാൻ ആഗ്രഹമുണ്ടെങ്കിൽ,
മഹാകാലവനം ഗത്വാ സിദ്ധഗംധര്വസേവിതമ്
നീ മഹാകാലവനം എന്ന മഹത്തായ കാടിലേക്ക് പോകണം; അവിടെ സിദ്ധന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും വസിക്കുന്നു.
ശ്വഃ പ്രഭാതേ ഗമിഷ്യാമി ത്വയാ സാര്ദ്ധം ശുചിസ്മിതേ ഉത്സുകാ ഗമനാര്ഥായ മഹാകാലവനം ശുഭമ്
ശുചിസ്മിതേ, നാളെ രാവിലെ ഞാൻ നിന്നോടൊപ്പം ആ ശുഭമായ മഹാകാലവനത്തിലേക്ക് പോകാം; അതിനായി ഞാൻ ആകാംക്ഷയോടെ കാത്തിരിക്കുന്നു.
അഥ സാ രജനീ വൃത്താ പ്രഭാതേ നൃപസത്തമഃ
അങ്ങനെ ആ രാത്രി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, മഹാരാജാവ്,
ആജഗാമ ക്രമേണൈവ മഹാകാലവനം ശുഭമ്
അവൻ ക്രമമായി ആ ശുഭമായ മഹാകാലവനത്തിൽ എത്തിച്ചു.
പാതാലവാഹിനീ തത്ര ഗംഗാ ത്രിപഥഗാമിനീ
അവിടെ ഭൂഗർഭഗംഭീരമായ ഗംഗയാർ എന്ന മൂന്നു വഴികളിലൂടെയും ഒഴുകുന്ന നദി ഉണ്ടായിരുന്നു.
താസാം ച സംഗമസ്തത്ര തല്ലിംഗം സംഗമേശ്വരമ്
അവിടെ ആ നദികളുടെ സംഗമവും, സംഗമത്തിൽ സംഗമേശ്വര ലിംഗവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
അഥ പ്രാപ്തേ സുബാഹൌ ച സാ രാജ്ഞീ വിസ്മയാന്വിതാ യത്ത്വയോക്തം പുരാ ദേവ കഥയിഷ്യാമി തത്ര വൈ
അവിടെ സുഭാഹു എത്തിയപ്പോൾ, രാജ്ഞിക്ക് അത്ഭുതം തോന്നി; 'പ്രഭോ, നീ മുമ്പ് പറഞ്ഞത് ഞാൻ ഇവിടെ പറയാം,' എന്നു പറഞ്ഞു.
ഏവമുക്തഃ സുബാഹുസ്തു പ്രിയയാ പൃഥിവീപതിഃ 5.2.69.
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, രാജാവ് സുഭാഹു,
സുഖം സ്വപിഹി ഭദ്രാംഗി ശ്രാംതാ വയമനിംദിതേ
ഭദ്രാംഗി, നമുക്ക് വിശ്രമിക്കാം; ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ക്ഷീണിച്ചു പോയിരിക്കുന്നു, ദോഷമില്ലാത്തവളേ.
അഥ സാ രജനീ വൃത്താ പ്രഭാതേ നൃപസത്തമഃ
അങ്ങനെ ആ രാത്രി കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, മഹാരാജാവ്,
അഹമാസം കുശൂദ്രസ്തു സര്വദാ വേദനിംദകഃ
ഞാൻ കുശൂദ്രൻ ആയിരുന്നു; എപ്പോഴും വേദങ്ങളെ അപമാനിക്കുന്നവൻ.
പുത്രോ ജാതസ്തു ദുഃശീലോ ദേവബ്രാഹ്മണവംചകഃ
എനിക്ക് ഒരു മകൻ ജനിച്ചു; അവൻ ദുഷ്ടസ്വഭാവിയായിരുന്നു, ദേവന്മാരെയും ബ്രാഹ്മണരെയും വഞ്ചിക്കുന്നവൻ.
അഥ ദീര്ഘേണ കാലേന ദ്വാദശാബ്ദം ഭയാവഹാ
അതിനുശേഷം, വളരെ നീണ്ട കാലം കഴിഞ്ഞ്, ഭയങ്കരമായ പന്ത്രണ്ട് വർഷങ്ങൾ വന്നെത്തി.
വിയോഗസ്തു ത്വയാ പ്രാപ്തോ മയാ സാര്ദ്ധം സുതേന ച
അപ്പോൾ, നിന്നിൽ നിന്നും, ഞാനും നമ്മുടെ മകനുമൊത്ത് വേർപിരിയേണ്ടി വന്നു.