നമഃ സര്വജഗത്കര്ത്രേ ശിവായ പരമാത്മനേ
സകലലോകങ്ങളുടെയും സ്രഷ്ടാവായ പരമാത്മാവായ ശിവനേ, നമസ്കാരം.
അവിനാഭാവിനീ ശക്തിരാദ്യൈകാ ശിവരൂപിണീ
ഒറ്റയായ ആദിശക്തി, ശിവസ്വരൂപിണി, വേർപെടാനാകാത്ത ശക്തി.
അര്ധാംഗീ സാ തവ ദേവ ശിവശക്ത്യാത്മകം വപുഃ
ദേവനേ, അവൾ നിന്റെ അരകൈയാണു്; ശിവനും ശക്തിയും ചേർന്ന രൂപം തന്നെയാണ് അവൾ.
ലീലയാ തവ ലോകോയമകാലേ പ്രലയം ഗതഃ
നിന്റെ കളിയാലാണ് ഈ ലോകം കാലാന്ത്യത്തിൽ നശ്വരമാകുന്നത്.
ഭവതോ നിമിഷാര്ദ്ധേന തേജസാമുപസംഹൃതേഃ
നിന്റെ കണ്ണിന്റെ പാതി കണികയിലൊന്നിൽ തന്നെ, നീ എല്ലാ പ്രകാശങ്ങളും പിൻവലിക്കുന്നു.
തതഃ പ്രസീദ കരുണാമൂര്ത്തേ കാല സദാശിവ 1.3.1.3.
അതുകൊണ്ട്, കരുണയുടെ രൂപമായ ശാശ്വത സദാശിവാ, ദയവായി കൃപചെയ്യേണമേ.
ഇതി തേഷാം വചഃ ശ്രുത്വാ ഭക്താനാം സിദ്ധിശാലിനാമ്
ഭക്തിയും സിദ്ധിയും ഉള്ളവരുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ,
വിസസര്ജ ച സാ ദേവീ പിധാനം ഹരചക്ഷുഷാമ്
അവ ദേവി ഹരന്റെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നുള്ള മറവ് നീക്കി.
കിയാന്കാലോ ഗതശ്ചേതി പൃഷ്ടൈഃ സിദ്ധൈശ്ച വൈ നതൈഃ
അപ്പോൾ നമസ്കരിച്ച സിദ്ധന്മാർ ചോദിച്ചു: 'എത്ര സമയം കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു?'
അഥ ദേവഃ കൃപാമൂര്ത്തിരാലോക്യ വിഹസന്പ്രിയാമ്
അപ്പോൾ ദയയുടെ പ്രതിരൂപമായ ദേവൻ തന്റെ പ്രിയതിയെ നോക്കി പുഞ്ചിരിച്ചു.
അവിചാര്യ കൃതം മുഗ്ധേ ഭുവനക്ഷയകാരണാത്
അറിയാതെ നീ ചെയ്തതുകൊണ്ടാണ് ലോകങ്ങൾ നശിച്ചുപോയത്, സാദിനി.
അഹമപ്യഖിലാഁല്ലോകാന്സംഹരിഷ്യാമി സംക്ഷയേ
ലോകങ്ങൾ നശിക്കുന്ന സമയത്ത് ഞാൻ പോലും അവയെല്ലാം പിൻവലിക്കും.
കേയം വാ ത്വാദൃശീ കുര്യാദീദൃശം സദ്വിഗര്ഹിതമ്
നിനക്ക് പോലുള്ളവളല്ലാതെ ഇങ്ങനെ കുറ്റം പറയാവുന്ന പ്രവൃത്തി ആരും ചെയ്യുമോ?
ഇതി ശമ്ഭോര്വചഃ ശ്രുത്വാ ധര്മലോപഭയാകുലാ
ശംഭുവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, ധർമ്മം നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്ന ഭയത്തിൽ അവൾ വിഷമിച്ചു.
അഥ ദേവഃ പ്രസന്നാത്മാ വ്യാജഹാര ദയാനിധിഃ
അപ്പോൾ ദയയുടെ നിധിയായ ദേവൻ മനസ്സു ശാന്തനായി സംസാരിച്ചു.
മന്മൂര്തേസ്തവ കേയം വാ പ്രായശ്ചിത്തിരിഹോച്യതേ 1.3.1.3.
നീ എന്റെ തന്നെ രൂപമായിരിക്കുമ്പോൾ, ഇതിന് എന്ത് പ്രായശ്ചിത്തം പറയാനാകും?
ശ്രുതിസ്മൃതിക്രിയാകല്പാ വിദ്യാശ്ച വിബുധാദയഃ
വേദങ്ങൾ, സ്മൃതികൾ, കർമ്മക്രമങ്ങൾ, ശാസ്ത്രങ്ങൾ, ജ്ഞാനികൾ—
മാന്യയാഭിന്നയാ ദേവ്യാ ഭാവ്യം ലോകസിസൃക്ഷയാ
ലോകങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന മഹാദേവിയെ അത്യന്തം ഭേദമില്ലാത്തവളായി കാണണം.
തസ്മാല്ലോകാനുരൂപം തേ പ്രായശ്ചിത്തം വിധീയതേ
അതിനാൽ, ലോകങ്ങളുടെ സ്വഭാവത്തിന് അനുസരിച്ച് നിന്റെ പ്രായശ്ചിത്തം നിർണ്ണയിക്കും.
സ്വാമിനാ നാനുപാല്യേത യദി ത്യാജ്യോഽനുജീവിഭിഃ
സ്വാമിയെ അനുസരിക്കാതിരിക്കുകയാണെങ്കിൽ, അനുയായികൾ അവനെ ഉപേക്ഷിക്കണം.
അഹമേവ തപഃ സര്വം കരിഷ്യാമ്യാത്മനി സ്ഥിതഃ
ഞാൻ തന്നെ, എന്റെ ഉള്ളിൽ നിലകൊണ്ടു, എല്ലാ തപസ്സുകളും നിർവഹിക്കും.
ത്വത്പാദപദ്മസംസ്പര്ശാത്ത്വത്തപോദര്ശനാദപി
നിന്റെ കമലപാദങ്ങൾ സ്പർശിച്ചാലോ, അല്ലെങ്കിൽ നിന്റെ തപസ്സിനെ കണ്ടാലോ,
കര്മഭൂമേസ്ത്വമാധിക്യഹേതവേ പുണ്യമാചര
നീ കർമ്മഭൂമിയിൽ ശ്രേഷ്ഠത നേടാൻ, സത്കർമ്മങ്ങൾ ചെയ്യണം.
ധര്മേ ദൃഢതരാ ബുദ്ധിം നിബധ്നീയാന്ന സംശയഃ
നിന്റെ മനസ്സ് ധർമ്മത്തിൽ ഉറപ്പോടെ സ്ഥാപിക്കണം—ഇതിൽ സംശയമില്ല.
ത്വമേവൈതത്സകലം പ്രോക്താ വേദൈര്ദേവി സനാതനൈഃ
ദേവി, ഈ എല്ലാം നീയാണെന്ന് ശാശ്വതമായ വേദങ്ങൾ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.
യാ ദിവം ദേവസംപൂര്ണാ പ്രത്യക്ഷയതി ഭൂതലേ 1.3.1.3.
സ്വർഗ്ഗം ദേവതകളാൽ നിറഞ്ഞതുപോലെ, ഭൂമിയും ദേവതകളാൽ നിറഞ്ഞതുപോലെ കാണിക്കുന്നവളാണ് അവൾ.
ദേവാശ്ച മുനയഃ സര്വേ വാസം വാംഛംതി സംതതമ്
അവിടെ ദേവന്മാരും മുനിമാരും എല്ലാം എപ്പോഴും വാസം ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
യത്ര സ്ഥിതാനാം മര്ത്യാനാം കമ്പന്തേ പാപകോടയഃ
അവിടെ താമസിക്കുന്ന മനുഷ്യർക്കു വേണ്ടി, കോടിക്കണക്കിന് പാപങ്ങൾ വിറയുന്നു.
സംപൂര്ണശീതലച്ഛായഃ പ്രസൂനഫലപല്ലവൈഃ
പുഷ്പഫലങ്ങളാലും ഇളനിറം കുരുക്കളാലും സമൃദ്ധമായ, തണുത്ത തണൽ നിറഞ്ഞതായിടം.
ഗണാശ്ച വിവിധാകാരാ ഡാകിന്യോ യോഗിനീഗണാഃ
വിവിധ രൂപങ്ങളിലുള്ള ഡാകിനികളും യോഗിനികളും കൂട്ടങ്ങളായി അവിടെ ഉണ്ട്.