തതസ്തേ പൂജയാമാസുഃ പുഷ്പൈര്നാനാവിധൈസ്തഥാ
അതിനുശേഷം അവർ പലവിധ പുഷ്പങ്ങൾ കൊണ്ടു പൂജിച്ചു.
ദുര്ലഭോഽതിവരോ ദത്തഃ കൈലാസേ സ്ഥാനമുത്തമമ്
കൈലാസത്തിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതമായ സ്ഥാനം എന്ന അപൂർവമായ വരം അവർക്കു ലഭിച്ചു.
അതോഽഹം ത്രിദശൈഃ പ്രോക്തഃ കേദാരേശ്വരനാ മതഃ
അതുകൊണ്ട് ദേവന്മാരിൽ ഞാൻ കെദാരേശ്വരൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.
ഇഹാഗത്യ നരാ യേ ച ത്വാം പശ്യംതി സുഭക്തിതഃ
ഇവിടെ വന്ന് ആരെങ്കിലും നിന്നെ സത്യഭക്തിയോടെ ദർശിച്ചാൽ—
ഹിമാദ്രൌ ഹിമനാഥസ്യ യാത്രായാഃ പ്രത്യഹം ഫലമ്
ഹിമാലയത്തിൽ ഹിമനാഥന്റെ യാത്രയ്ക്ക് പ്രതിദിനം ലഭിക്കുന്ന ഫലം—
ബ്രഹ്മഹാ വാ സുരാപോ വാ സ്തേ യീ വാ ഗുരുതല്പഗഃ 5.2.67.
ബ്രാഹ്മണഹന്താവായാലും, മദ്യം കുടിച്ചവനായാലും, കള്ളനായാലും, ഗുരുവിന്റെ പാതിനിയെ അപമാനിച്ചവനായാലും—
സോഽപി യാതി പരം സ്ഥാനം പുനരാവൃത്തിവര്ജിതമ് തത്ഫലം സമവാപ്നോതി കേദാരേശ്വരദര്ശനാത്
അവനും പരമാവസ്ഥയിലേക്കെത്തും; വീണ്ടും ജനനം വരില്ല. കെദാരേശ്വരൻ ദർശിച്ചാൽ ആ ഫലം ലഭിക്കും.
തേ നരാഃ പശവോ ലോകേ തേഷാം ജന്മ നിരര്ഥകമ്
അത്തരം മനുഷ്യർ ലോകത്ത് മൃഗങ്ങളുപോലെയാണ്; അവരുടെ ജനനം വ്യർത്ഥമാണ്.
കൌമാരേ യൌവനേ ബാല്യേ വാര്ദ്ധകേ യദുപാര്ജിതമ്
ശിശുവായിരിക്കുമ്പോഴും, യൗവനത്തിലും, ബാല്യത്തിലും, വൃദ്ധാവസ്ഥയിലും സമ്പാദിച്ചതെല്ലാം,
ഹിമാലയകൃതാ യാത്രാ തസ്യാഃ പ്രോക്തം ച യത്ഫലമ്
ഹിമാലയത്തിലേക്കുള്ള തീർത്ഥയാത്രയും അതിനാൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലവും,
ഇത്യുക്തോഽഹം തദാ ദേവി ദേവൈഃ പ്രണതിപൂര്വകമ്
അപ്പോൾ ദേവികൾക്ക് മുന്നിൽ ദേവന്മാർ വിനയത്തോടെ എന്നോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ഏഷ തേ കഥിതോ ദേവി പ്രഭാവഃ പാപനാശനഃ
ദേവി, പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന ഈ മഹത്തായ ശക്തിയെ ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം പഞ്ചമ ആവംത്യഖണ്ഡേ ചതുരശീതിലിങ്ഗമാഹാത്മ്യേ കേദാരേശ്വരമാഹാത്മ്യവര്ണനംനാമ സപ്തഷഷ്ടിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ എൺപത്തിയൊന്ന് ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളടങ്ങിയ ശ്രീസ്കാന്ദമഹാപുരാണത്തിലെ അഞ്ചാം അവന്തിഖണ്ഡത്തിൽ, എൺപത്തിനാലു ലിംഗങ്ങളുടെ മഹാത്മ്യത്തിൽ, 'കേദാരേശ്വരന്റെ മഹാത്മ്യം' എന്ന പേരിലുള്ള അറുപത്തിയേഴാമത്തെ അധ്യായം സമാപിച്ചു.
ശൃണു ദേവി പ്രയത്നേന ദര്ശനാത്പാപനാശനമ്
ദേവി, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ; ദർശനം മാത്രം പോരായ്മകൾ അകറ്റുന്നു.
ആദൌ കലിയുഗേ ദേവി ശൂദ്രോ ബഹുധനോഽഭവത്
കലിയുഗത്തിന്റെ ആരംഭത്തിൽ, ദേവി, ഒരു ശൂദ്രൻ വളരെ സമ്പന്നനായി.
അബ്രഹ്മണ്യോ നൃശംസശ്ച കദര്യോ നിരപത്രപഃ
അവൻ ധർമ്മം പാലിക്കാത്തവനും, ക്രൂരനും, കഞ്ചാവനും, ലജ്ജയില്ലാത്തവനും ആയിരുന്നു.
ത്രിവര്ഗഹംതാ ചാന്യേഷാമാത്മകാമാനുവര്ത്തകഃ
അവൻ മറ്റുള്ളവരുടെ മൂന്നു പ്രധാന ലക്ഷ്യങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുകയും, തനിക്കിഷ്ടമുള്ളതെല്ലാം മാത്രം പിന്തുടരുകയും ചെയ്തു.
മരുദേശേ പിശാചോഽഭൂന്നഗ്നോ ദീനോ ഭയാവഹഃ
മരുഭൂമിയിൽ, അവൻ ഒരു പിശാചായി മാറി; നഗ്നനും, ദുർബലനും, ഭയപ്പെടുത്തുന്നവനുമായി.
ബഹവോ മര്ദ്ദിതാസ്തേന പിശാചാ ബലവത്തരാഃ
അവൻ പല ശക്തിയേറിയ പിശാചുകളെയും കീഴടക്കി.
അഥ തേനൈവ മാര്ഗേണ കദാചിച്ഛാകടായനഃ
അപ്പോൾ, അതേ വഴി വഴിയായി ഒരിക്കൽ ശാകടായനൻ വന്നുവന്നു.
ഉദയാദിത്യസംകാശോ വിഭാവസുസമദ്യുതിഃ
ഉയർന്ന സൂര്യന്റെ പ്രകാശംപോലും, അഗ്നിപോലും ദീപ്തിയോടെ അവൻ തിളങ്ങി.
ഗതോ ദദര്ശ തം രൌദ്രം പിശാചം ച ഭയാവഹമ്
അവൻ പോയി ആ ഭയങ്കരമായ പിശാചിനെ കണ്ടു.
ദൃഷ്ട്വാ തം ശകടാരൂഢം ബ്രാഹ്മണം ശാകടായനമ് 5.2.68.
ശാകടത്തിൽ കയറിയിരുന്ന ബ്രാഹ്മണനായ ശാകടായനനെ പിശാച് കണ്ടു.
തഥാരൂപഃ പിശാചസ്തു കര്ണാഭ്യാം ബധിരീകൃതഃ തം ധാവംതം സമാലോക്യ പിശാചം ബ്രാഹ്മണോഽബ്രവീത്
അങ്ങനെ രൂപംകൊണ്ട പിശാച് ഇരുചെവികളിലും കേൾവിയില്ലാതായി; ഓടുന്ന അവനെ കണ്ട ബ്രാഹ്മണൻ പിശാചിനോട് പറഞ്ഞു.
പിശാച ത്രസ്തരൂപോഽസി ത്വരിതശ്ചൈവ ലക്ഷ്യസേ
പിശാചേ, നീ ഭയപ്പെട്ടതുപോലും, വേഗത്തിൽ ഓടുന്നതുപോലും കാണുന്നു.
പിശാച ഉവാച ശകടസ്യാസ്യ മഹതോ ഘോഷം ശ്രുത്വാ ഭയംകരമ്
പിശാച് പറഞ്ഞു: ഈ വലിയ ശകടത്തിന്റെ ഭയാനകമായ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ,
ബ്രാഹ്മണ ഉവാച പിശാചാനാം ബലിഷ്ഠാശ്ച ശ്രൂയംതേ ബ്രഹ്മരാക്ഷസാഃ
ബ്രാഹ്മണൻ പറഞ്ഞു: പിശാചുകൾക്കിടയിൽ ഏറ്റവും ശക്തരായവരാണ് ബ്രഹ്മരാക്ഷസർ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നത്.
പിശാച ഉവാച ദുഃഖം ഹി മൃത്യുഃ സര്വേഷാം ജീവിതം ച സുദുര്ല്ലഭമ്
പിശാച് പറഞ്ഞു: മരണം എല്ലാവർക്കും വലിയ ദുഃഖമാണ്, ജീവൻ നേടുന്നതും വളരെ ദുർലഭമാണ്.
പൈശാചീ കുത്സിതാ യോനിഃ പാപിനാമേവ ജായതേ
പിശാച് ജന്മം അശുഭമായതും, പാപികൾക്കു മാത്രമേ അതു ലഭിക്കൂ.
തസ്മാജ്ജീവിതുമിച്ഛാമി പ്രസീദ ബ്രഹ്മരാക്ഷസ
അതിനാൽ ഞാൻ ജീവിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ദയവായി, ബ്രഹ്മരാക്ഷസാ, ദയവായി.