കൃതവാംസ്തദ്ഭയാര്ഥായ ന ച തേ ഭീതിമാഗതാഃ
ഭയത്താല് അവര് അങ്ങനെ ചെയ്തു, എന്നാല് ഭയപ്പെട്ടില്ല.
ന തൈര്ദൃഷ്ടോ മഹാദേവി യതോഽഹം മഹിഷാകൃതിഃ ഉദ്വിഗ്നാ നിശ്വസന്തശ്ച വൈരാഗ്യം പരമം ഗതാഃ
മഹാദേവി, അവര്ക്ക് ഞാന് കാളരൂപത്തില് ആയതിനാല് കാണാനായില്ല; അവര് വിഷമിച്ച്, ആഴമായി ശ്വാസം വിട്ടു, പരമവൈരാഗ്യം നേടി.
നാത്ര ദേവോ ന തീര്ഥാനി ന ഗംഗാ പുണ്യദായിനീ
ഇവിടെ ദൈവവും തീര്ഥങ്ങളും പുണ്യം നല്കുന്ന ഗംഗയും ഇല്ല.
ഏവം കില പുരാണേഷു ശ്രൂയതേ സര്വദാ ശ്രുതൌ
ഇങ്ങനെ പുരാണങ്ങളിലും വേദങ്ങളിലും എല്ലായ്പ്പോഴും കേള്ക്കാറുണ്ട്.
ഏവം തു വദതാം തേഷാം മാനുഷാണാം യശസ്വിനി
അങ്ങനെ ആ മനുഷ്യര് സംസാരിക്കുമ്പോള്, മഹത്വമുള്ളവളേ,
അമാര്ഗം മാ വദത്വത്ര ന നിംദ്യാഃ ശ്രുതയോഽവ്യയാഃ 5.2.67.
ഇവിടെ തെറ്റായതു പറയരുത്; ശാശ്വതമായ ശാസ്ത്രങ്ങളെ അപമാനിക്കരുത്.
യേ നിംദംതി പുരാണാനി ധര്മശാസ്ത്രാണി നാസ്തികാഃ
പുരാണങ്ങളെയും ധര്മ്മശാസ്ത്രങ്ങളെയും അപഹസിക്കുന്നവര് നാസ്തികരാണ്.
സദാ ദേവോത്ര കേദാരഃ സ്വര്ഗമോക്ഷപ്രദായകഃ
ഇവിടെ, കെദാരം എപ്പോഴും ദൈവികവും സ്വര്ഗവും മോക്ഷവും നല്കുന്നവനുമാണ്.
കരോതി പൂജാം ഹിമവാന്മാസാനഷ്ടൌ ച ശാശ്വതാന് സേവ്യശ്ച രമണീയശ്ച സര്വതീര്ഥനമസ്കൃതഃ
ഹിമവാന് എട്ടു ശാശ്വത മാസങ്ങള് പൂജ നടത്തുന്നു; അവനെ സേവിക്കേണ്ടതും, മനോഹരനുമാണ്, എല്ലാ തീര്ഥങ്ങളും അവനെ വന്ദിക്കുന്നു.
സര്വരത്നനിധാനശ്ച ദേവാനാം വല്ലഭസ്തഥാ
അവന് എല്ലാ രത്നങ്ങളും നിധികളും ഉള്ളവനാണ്, ദേവന്മാര്ക്ക് പ്രിയനുമാണ്.
നിയതേനൈവ കാലേന മാനുഷാണാം ച സര്വദാ
നിശ്ചിതമായ സമയത്തും എല്ലായ്പ്പോഴും മനുഷ്യർക്കു വേണ്ടി
ആഖ്യാസ്യേ തദുപായം ച ശ്രൂയതാം സാവധാനതഃ
അത് നേടാനുള്ള മാർഗം ഞാൻ പറയാം; ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കൂ.
ക്ഷേത്രാണാമുത്തമം ക്ഷേത്രം ഭുക്തിമുക്തിപ്രദായകമ്
എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിലും അതാണ് ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠം; ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്ന സ്ഥലം.
തത്രാഹം സംഭവിഷ്യാമി ലോകാനാമനുകംപയാ
ലോകങ്ങളുടെ ഭാവനകൊണ്ട് അവിടെ ഞാൻ പ്രത്യക്ഷമാകും.
സോമേശ്വരസ്യ ദേവസ്യ പശ്ചിമേ സ്ഥാനമുത്തമമ്
സോമേശ്വരനെന്ന ദേവന്റെ പടിഞ്ഞാറുള്ള അത്യുത്തമമായ സന്നിധിയിൽ—
സര്വദാ ദര്ശനം തത്ര മയാ സാര്ദ്ധം ഭവിഷ്യതി 5.2.67.
അവിടെ എപ്പോഴും എന്റെ സാന്നിധ്യം ദർശിക്കാം.
ഇഹ യാവത്ഫലം തസ്മാദ്ദാസ്യാമി ഹ്യധികം തതഃ ആകാശാദുത്ഥിതാം ദിവ്യാം മനഃപ്രഹ്രാദകാരികാമ്
ഇവിടെ ലഭിക്കുന്ന ഫലത്തേക്കാൾ കൂടുതലും, ആകാശത്തിൽ നിന്നുയർന്ന മനസ്സിനെ ആനന്ദിപ്പിക്കുന്ന ദിവ്യഫലവും ഞാൻ നൽകും.
ഗതാ വനം മഹാകാലം സംസ്മരന്തോ മഹേശ്വരമ്
അവർ മഹാകാലവനത്തിലേക്ക് പോയി മഹേശ്വരനെ ഓർത്തു.
സ്നാത്വാ ശിപ്രാജലേ പുണ്യേ യാവത്പശ്യന്തി ഭാസ്കരമ്
ശിപ്രാനദിയിലെ പുണ്യജലത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് സൂര്യനെ കാണുന്നത്ര സമയം—
അഥ തേ ഹര്ഷിതാഃ പ്രോചുഃ കേദാരോഽയം ന സംശയഃ
അപ്പോൾ അവർ സന്തോഷത്തോടെ പറഞ്ഞു: 'ഇത് നിർബന്ധം കെദാരം തന്നെയാണ്.'
തതസ്തേ പൂജയാമാസുഃ പുഷ്പൈര്നാനാവിധൈസ്തഥാ
അതിനുശേഷം അവർ പലവിധ പുഷ്പങ്ങൾ കൊണ്ടു പൂജിച്ചു.
ദുര്ലഭോഽതിവരോ ദത്തഃ കൈലാസേ സ്ഥാനമുത്തമമ്
കൈലാസത്തിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതമായ സ്ഥാനം എന്ന അപൂർവമായ വരം അവർക്കു ലഭിച്ചു.
അതോഽഹം ത്രിദശൈഃ പ്രോക്തഃ കേദാരേശ്വരനാ മതഃ
അതുകൊണ്ട് ദേവന്മാരിൽ ഞാൻ കെദാരേശ്വരൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.
ഇഹാഗത്യ നരാ യേ ച ത്വാം പശ്യംതി സുഭക്തിതഃ
ഇവിടെ വന്ന് ആരെങ്കിലും നിന്നെ സത്യഭക്തിയോടെ ദർശിച്ചാൽ—
ഹിമാദ്രൌ ഹിമനാഥസ്യ യാത്രായാഃ പ്രത്യഹം ഫലമ്
ഹിമാലയത്തിൽ ഹിമനാഥന്റെ യാത്രയ്ക്ക് പ്രതിദിനം ലഭിക്കുന്ന ഫലം—
ബ്രഹ്മഹാ വാ സുരാപോ വാ സ്തേ യീ വാ ഗുരുതല്പഗഃ 5.2.67.
ബ്രാഹ്മണഹന്താവായാലും, മദ്യം കുടിച്ചവനായാലും, കള്ളനായാലും, ഗുരുവിന്റെ പാതിനിയെ അപമാനിച്ചവനായാലും—
സോഽപി യാതി പരം സ്ഥാനം പുനരാവൃത്തിവര്ജിതമ് തത്ഫലം സമവാപ്നോതി കേദാരേശ്വരദര്ശനാത്
അവനും പരമാവസ്ഥയിലേക്കെത്തും; വീണ്ടും ജനനം വരില്ല. കെദാരേശ്വരൻ ദർശിച്ചാൽ ആ ഫലം ലഭിക്കും.
തേ നരാഃ പശവോ ലോകേ തേഷാം ജന്മ നിരര്ഥകമ്
അത്തരം മനുഷ്യർ ലോകത്ത് മൃഗങ്ങളുപോലെയാണ്; അവരുടെ ജനനം വ്യർത്ഥമാണ്.
കൌമാരേ യൌവനേ ബാല്യേ വാര്ദ്ധകേ യദുപാര്ജിതമ്
ശിശുവായിരിക്കുമ്പോഴും, യൗവനത്തിലും, ബാല്യത്തിലും, വൃദ്ധാവസ്ഥയിലും സമ്പാദിച്ചതെല്ലാം,
ഹിമാലയകൃതാ യാത്രാ തസ്യാഃ പ്രോക്തം ച യത്ഫലമ്
ഹിമാലയത്തിലേക്കുള്ള തീർത്ഥയാത്രയും അതിനാൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലവും,