നാഹം യാതും സമര്ഥോഽസ്മി സത്യമേതന്മയോദിതമ് മഹാദേവ മൃതേ ദേവാ ഗതിരന്യാ ന വിദ്യതേ
ഞാൻ പോകാൻ കഴിയില്ലെന്നു ഞാൻ സത്യമായാണ് പറഞ്ഞത്. മഹാദേവൻ ഇല്ലാതെ ദേവന്മാരേ, മറ്റൊരു ആശ്രയം ഇല്ല.
സ ഏവ ശരണം ദേവഃ സര്വേഷാം നോ ഭവിഷ്യതി
അവൻ തന്നെയാണ് നമ്മളെല്ലാവർക്കും ആശ്രയമായ ദൈവം.
കൃതാ ബുദ്ധിര്വിചിത്രാ ച ഹിമാദ്രിശ്ച മയാ കൃതഃ
അദ്ഭുതമായൊരു തീരുമാനം ഞാൻ എടുത്തു, ഹിമാലയവും ഞാൻ സൃഷ്ടിച്ചു.
ഹിമാചലസ്യ തസ്യൈവ ശാസ്താ ദേവോ മഹേശ്വരഃ
ആ ഹിമാലയത്തിന്റേതായി മഹേശ്വരൻ തന്നെയാണ് അധിപതി.
യത്ര തിഷ്ഠതി വിശ്വാത്മാ ദേവദേവോ മഹേശ്വരഃ ദൃഷ്ടോഹം പൂജിതസ്തൈസ്തു സ്തുതോഽഹം വിവിധൈഃ സ്തവൈഃ
വിശ്വാത്മാവായ ദേവദേവൻ മഹേശ്വരൻ താമസിക്കുന്നിടത്ത്, അവിടെ ഞാൻ ദേവന്മാരാൽ കണ്ടു, ആരാധിക്കപ്പെട്ടു, വിവിധ സ്തുതികളാൽ പുകഴപ്പെട്ടു.
മയാ സംമാനിതാ ദേവാശ്ചതുവക്ത്രഃ പ്രപൂജിതഃ 5.2.67.൧
ഞാൻ ദേവന്മാരെ ആദരിക്കുകയും, നാലുമുഖനായവനെ യഥാവിധി ആരാധിക്കുകയും ചെയ്തു.
കിം കാര്യം ത്രിദശൈഃ സാര്ദ്ധമാഗതോഽസി പിതാമഹ
പിതാമഹാ, ദേവന്മാരോടൊപ്പം നീ ഇവിടെ വന്നതെന്തിനാണ്?
ഹിമാചലം സമാഹൂയ മര്യാദാ ച കൃതാ മയാ
ഹിമാചലനെ വിളിച്ചു, അതിന്റെ അതിരുകളും ഞാൻ നിശ്ചയിച്ചു.
ദേവാനാം വിഷയാശ്ചൈവ ഗംധര്വാണാം തഥൈവ ച
ദേവന്മാരുടെയും ഗന്ധർവന്മാരുടെയും പ്രദേശങ്ങൾ വേർതിരിച്ചു നൽകിയിരിക്കുന്നു.
വിദ്യാധരാണാം ക്രീഡാര്ഥം പൃഥക്പൃഥങ്നിവേശിതാഃ
വിദ്യാധരന്മാർക്കു വിനോദത്തിനായി, അവർക്കായി വേർതിരിച്ച സ്ഥലങ്ങൾ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു.
ജാഹ്നവീനിര്ഝരോഷ്ണീഷഃ ശര്വാണീജനകസ്തഥാ
ജാഹ്നവീ നദിയും, ഒരു വെള്ളച്ചാട്ടവും, ഉഷ്ണീഷവും, ശർവാണിയുടെ പിതാവും അവിടെ ഉണ്ട്.
സര്വദേവമയോ ദിവ്യഃ സര്വതീര്ഥമയഃ കൃതഃ
അവൻ എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും സ്വരൂപമായും, എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളുടെയും രൂപമായും ദിവ്യനായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ഏവം സംസ്ഥാപ്യ ശൈലേംദ്രം ലിംഗമൂര്ത്തിരഹം സ്ഥിതഃ
അങ്ങനെ, പര്വ്വതാധിപതിയെ സ്ഥാപിച്ച്, ഞാന് ലിംഗരൂപത്തില് അവിടെ നിലകൊണ്ടു.
ഉദകം നിര്മിതം തത്ര മംത്രപൂര്ണം മയാ പ്രിയേ
അവിടെ, പ്രിയേ, ഞാന് മന്ത്രങ്ങള് നിറഞ്ഞ വെള്ളം സൃഷ്ടിച്ചു.
യോത്രാഗത്യ നരോ ഭക്ത്യാ സമ്യങ്മാം പൂജയിഷ്യതി തസ്യോദരേ ഭവിഷ്യാമി ലിംഗരൂപീ ന സംശയഃ
ആ സ്ഥലത്ത് ഭക്തിയോടെയും ശരിയായ രീതിയിലും ആരെങ്കിലും എന്നെ ആരാധിച്ചാല്, ഞാന് ലിംഗരൂപത്തില് അവന്റെ ഹൃദയത്തില് വസിക്കും—ഇതില് സംശയമില്ല.
ഇത്യുക്തേ വചനേ ദേവി സദേവാസുരപന്നഗാഃ 5.2.67.
ഇങ്ങനെ ഈ വാക്കുകള് പറഞ്ഞപ്പോള്, ദേവീ, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും പാമ്പുകളും
വിദ്യാധരഗണാശ്ചൈവ മമ ദര്ശനലാലസാഃ
എന്നെ കാണാന് ആഗ്രഹിച്ച വിദ്യാധരഗണങ്ങളും
ദൃഷ്ടോഽഹം വിധിനാ തൈസ്തു ലിംഗമൂര്ത്തിഗതഃ പ്രിയേ ജനലോകഗതൈഃ സിദ്ധൈഃ പൂജ്യമാനാ വരാനനേ
പ്രിയേ, അവര്ക്കും മനുഷ്യലോകത്ത് വസിക്കുന്ന സിദ്ധന്മാര്ക്കും, ലിംഗരൂപത്തില് ഞാന് ദര്ശനം നല്കി, അവര് എന്നെ ആരാധിച്ചു, മനോഹരമുഖിയേ.
അഥ കാലേന ബഹുനാ ശ്രുത്വാ മാഹാത്മ്യമുത്തമമ്
അതിനുശേഷം, ദീര്ഘകാലം കഴിഞ്ഞ്, അത്യുത്തമമായ മഹത്വം കേട്ടു.
മനുഷ്യാഃ സമുപായാതാസ്തേ രജോബഹുലാ യതഃ
അവിടെ, കാമം നിറഞ്ഞ മനുഷ്യര് എത്തി.
കൃതവാംസ്തദ്ഭയാര്ഥായ ന ച തേ ഭീതിമാഗതാഃ
ഭയത്താല് അവര് അങ്ങനെ ചെയ്തു, എന്നാല് ഭയപ്പെട്ടില്ല.
ന തൈര്ദൃഷ്ടോ മഹാദേവി യതോഽഹം മഹിഷാകൃതിഃ ഉദ്വിഗ്നാ നിശ്വസന്തശ്ച വൈരാഗ്യം പരമം ഗതാഃ
മഹാദേവി, അവര്ക്ക് ഞാന് കാളരൂപത്തില് ആയതിനാല് കാണാനായില്ല; അവര് വിഷമിച്ച്, ആഴമായി ശ്വാസം വിട്ടു, പരമവൈരാഗ്യം നേടി.
നാത്ര ദേവോ ന തീര്ഥാനി ന ഗംഗാ പുണ്യദായിനീ
ഇവിടെ ദൈവവും തീര്ഥങ്ങളും പുണ്യം നല്കുന്ന ഗംഗയും ഇല്ല.
ഏവം കില പുരാണേഷു ശ്രൂയതേ സര്വദാ ശ്രുതൌ
ഇങ്ങനെ പുരാണങ്ങളിലും വേദങ്ങളിലും എല്ലായ്പ്പോഴും കേള്ക്കാറുണ്ട്.
ഏവം തു വദതാം തേഷാം മാനുഷാണാം യശസ്വിനി
അങ്ങനെ ആ മനുഷ്യര് സംസാരിക്കുമ്പോള്, മഹത്വമുള്ളവളേ,
അമാര്ഗം മാ വദത്വത്ര ന നിംദ്യാഃ ശ്രുതയോഽവ്യയാഃ 5.2.67.
ഇവിടെ തെറ്റായതു പറയരുത്; ശാശ്വതമായ ശാസ്ത്രങ്ങളെ അപമാനിക്കരുത്.
യേ നിംദംതി പുരാണാനി ധര്മശാസ്ത്രാണി നാസ്തികാഃ
പുരാണങ്ങളെയും ധര്മ്മശാസ്ത്രങ്ങളെയും അപഹസിക്കുന്നവര് നാസ്തികരാണ്.
സദാ ദേവോത്ര കേദാരഃ സ്വര്ഗമോക്ഷപ്രദായകഃ
ഇവിടെ, കെദാരം എപ്പോഴും ദൈവികവും സ്വര്ഗവും മോക്ഷവും നല്കുന്നവനുമാണ്.
കരോതി പൂജാം ഹിമവാന്മാസാനഷ്ടൌ ച ശാശ്വതാന് സേവ്യശ്ച രമണീയശ്ച സര്വതീര്ഥനമസ്കൃതഃ
ഹിമവാന് എട്ടു ശാശ്വത മാസങ്ങള് പൂജ നടത്തുന്നു; അവനെ സേവിക്കേണ്ടതും, മനോഹരനുമാണ്, എല്ലാ തീര്ഥങ്ങളും അവനെ വന്ദിക്കുന്നു.
സര്വരത്നനിധാനശ്ച ദേവാനാം വല്ലഭസ്തഥാ
അവന് എല്ലാ രത്നങ്ങളും നിധികളും ഉള്ളവനാണ്, ദേവന്മാര്ക്ക് പ്രിയനുമാണ്.