താവത്പതംതി സംസാരേ ഘോരേ ദുഃഖശതാകുലേ
അവർ ഭയാനകമായ, അനേകം ദു:ഖങ്ങൾ നിറഞ്ഞ സംസാരസമുദ്രത്തിൽ വീണു കിടക്കുന്നു.
യദാ പാപക്ഷയഃ പുംസാം തദാ തേ ദര്ശനം ഭവേത്
മനുഷ്യരുടെ പാപങ്ങൾ നശിച്ചപ്പോൾ മാത്രമേ അവർ നിന്റെ ദർശനം നേടാൻ കഴിയൂ.
ഏവം ഭവിഷ്യതീത്യുക്ത്വാ തേന ലിംഗേന പാര്വതി 5.2.66.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, പാർവതി ആ ലിംഗത്തോടൊപ്പം, 'ഇങ്ങനെ തന്നെ നടക്കും' എന്ന് പ്രഖ്യാപിച്ചു.
തസ്മിഁല്ലിംഗേ ലയം പ്രാപ്തേ നൃപേ ജല്പേ വരാനനേ ഭുക്തിദോ മുക്തിദശ്ചൈവ സദാഭീഷ്ടകരഃ സ്മൃതഃ
അവൻ, രാജാവ് ജൽപൻ, ആ ലിംഗത്തിൽ ലയിച്ചപ്പോൾ, മനോഹരമുഖിയേ, അതിനെ എപ്പോഴും ഭോഗവും മോക്ഷവും ഇഷ്ടം നിറവേറും അനുഗ്രഹം നൽകുന്നവനായി ഓർക്കുന്നു.
ഏഷ തേ കഥിതോ ദേവി പ്രഭാവഃ പാപനാശനഃ
ദേവി, പാപങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്ന ഈ മഹത്തായ ശക്തിയെ ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞുതുടങ്ങി.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം പഞ്ചമ ആവന്ത്യഖണ്ഡേ ചതുരശീതിലിങ്ഗമാഹാത്മ്യേ ജല്പേശ്വരമാഹാത്മ്യവര്ണനംനാമ ഷദഷഷ്ടിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ അശീതിസാഹസ്ര്യമായ ശ്രീസ്കാന്ദമഹാപുരാണത്തിലെ അഞ്ചാമത്തെ ആവന്ത്യഖണ്ഡത്തിൽ, നാല്പത്തി നാലു ലിംഗങ്ങളുടെ മഹിമയെ വിവരിക്കുന്ന ജൽപേശ്വരമാഹാത്മ്യവിവരണമായി അറുപത്താറാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
സപ്തഷഷ്ടികസംഖ്യാകം കേദാരേശ്വരസംജ്ഞകമ്
അറുപത്തിയേഴാമതായി കേദാരേശ്വരമെന്നൊരു ലിംഗം ഉണ്ട്.
സൃഷ്ടികാലേ പുരാ ദേവി ദേവാ വ്യാപ്താ ഹിമേന ഹി
സൃഷ്ടിക്കാലത്ത്, ദേവി, ദേവന്മാർ മുഴുവനും ഹിമംകൊണ്ട് മൂടപ്പെട്ടു.
ഹിമാദ്രിണാര്ദിതാഃ സര്വേ വയം ദേവ ജഗത്പതേ
ഹിമാലയം കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും കഷ്ടപ്പെട്ടു, ലോകപതിയായ ദേവാ.
ദേവാനാം വചനം ശ്രുത്വാ പ്രോക്തം വൈ ബ്രഹ്മണാ പ്രിയേ
ദേവന്മാരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടു ബ്രഹ്മാവു പ്രിയേ, അങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
നാഹം യാതും സമര്ഥോഽസ്മി സത്യമേതന്മയോദിതമ് മഹാദേവ മൃതേ ദേവാ ഗതിരന്യാ ന വിദ്യതേ
ഞാൻ പോകാൻ കഴിയില്ലെന്നു ഞാൻ സത്യമായാണ് പറഞ്ഞത്. മഹാദേവൻ ഇല്ലാതെ ദേവന്മാരേ, മറ്റൊരു ആശ്രയം ഇല്ല.
സ ഏവ ശരണം ദേവഃ സര്വേഷാം നോ ഭവിഷ്യതി
അവൻ തന്നെയാണ് നമ്മളെല്ലാവർക്കും ആശ്രയമായ ദൈവം.
കൃതാ ബുദ്ധിര്വിചിത്രാ ച ഹിമാദ്രിശ്ച മയാ കൃതഃ
അദ്ഭുതമായൊരു തീരുമാനം ഞാൻ എടുത്തു, ഹിമാലയവും ഞാൻ സൃഷ്ടിച്ചു.
ഹിമാചലസ്യ തസ്യൈവ ശാസ്താ ദേവോ മഹേശ്വരഃ
ആ ഹിമാലയത്തിന്റേതായി മഹേശ്വരൻ തന്നെയാണ് അധിപതി.
യത്ര തിഷ്ഠതി വിശ്വാത്മാ ദേവദേവോ മഹേശ്വരഃ ദൃഷ്ടോഹം പൂജിതസ്തൈസ്തു സ്തുതോഽഹം വിവിധൈഃ സ്തവൈഃ
വിശ്വാത്മാവായ ദേവദേവൻ മഹേശ്വരൻ താമസിക്കുന്നിടത്ത്, അവിടെ ഞാൻ ദേവന്മാരാൽ കണ്ടു, ആരാധിക്കപ്പെട്ടു, വിവിധ സ്തുതികളാൽ പുകഴപ്പെട്ടു.
മയാ സംമാനിതാ ദേവാശ്ചതുവക്ത്രഃ പ്രപൂജിതഃ 5.2.67.൧
ഞാൻ ദേവന്മാരെ ആദരിക്കുകയും, നാലുമുഖനായവനെ യഥാവിധി ആരാധിക്കുകയും ചെയ്തു.
കിം കാര്യം ത്രിദശൈഃ സാര്ദ്ധമാഗതോഽസി പിതാമഹ
പിതാമഹാ, ദേവന്മാരോടൊപ്പം നീ ഇവിടെ വന്നതെന്തിനാണ്?
ഹിമാചലം സമാഹൂയ മര്യാദാ ച കൃതാ മയാ
ഹിമാചലനെ വിളിച്ചു, അതിന്റെ അതിരുകളും ഞാൻ നിശ്ചയിച്ചു.
ദേവാനാം വിഷയാശ്ചൈവ ഗംധര്വാണാം തഥൈവ ച
ദേവന്മാരുടെയും ഗന്ധർവന്മാരുടെയും പ്രദേശങ്ങൾ വേർതിരിച്ചു നൽകിയിരിക്കുന്നു.
വിദ്യാധരാണാം ക്രീഡാര്ഥം പൃഥക്പൃഥങ്നിവേശിതാഃ
വിദ്യാധരന്മാർക്കു വിനോദത്തിനായി, അവർക്കായി വേർതിരിച്ച സ്ഥലങ്ങൾ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു.
ജാഹ്നവീനിര്ഝരോഷ്ണീഷഃ ശര്വാണീജനകസ്തഥാ
ജാഹ്നവീ നദിയും, ഒരു വെള്ളച്ചാട്ടവും, ഉഷ്ണീഷവും, ശർവാണിയുടെ പിതാവും അവിടെ ഉണ്ട്.
സര്വദേവമയോ ദിവ്യഃ സര്വതീര്ഥമയഃ കൃതഃ
അവൻ എല്ലാ ദേവന്മാരുടെയും സ്വരൂപമായും, എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളുടെയും രൂപമായും ദിവ്യനായി സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ഏവം സംസ്ഥാപ്യ ശൈലേംദ്രം ലിംഗമൂര്ത്തിരഹം സ്ഥിതഃ
അങ്ങനെ, പര്വ്വതാധിപതിയെ സ്ഥാപിച്ച്, ഞാന് ലിംഗരൂപത്തില് അവിടെ നിലകൊണ്ടു.
ഉദകം നിര്മിതം തത്ര മംത്രപൂര്ണം മയാ പ്രിയേ
അവിടെ, പ്രിയേ, ഞാന് മന്ത്രങ്ങള് നിറഞ്ഞ വെള്ളം സൃഷ്ടിച്ചു.
യോത്രാഗത്യ നരോ ഭക്ത്യാ സമ്യങ്മാം പൂജയിഷ്യതി തസ്യോദരേ ഭവിഷ്യാമി ലിംഗരൂപീ ന സംശയഃ
ആ സ്ഥലത്ത് ഭക്തിയോടെയും ശരിയായ രീതിയിലും ആരെങ്കിലും എന്നെ ആരാധിച്ചാല്, ഞാന് ലിംഗരൂപത്തില് അവന്റെ ഹൃദയത്തില് വസിക്കും—ഇതില് സംശയമില്ല.
ഇത്യുക്തേ വചനേ ദേവി സദേവാസുരപന്നഗാഃ 5.2.67.
ഇങ്ങനെ ഈ വാക്കുകള് പറഞ്ഞപ്പോള്, ദേവീ, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും പാമ്പുകളും
വിദ്യാധരഗണാശ്ചൈവ മമ ദര്ശനലാലസാഃ
എന്നെ കാണാന് ആഗ്രഹിച്ച വിദ്യാധരഗണങ്ങളും
ദൃഷ്ടോഽഹം വിധിനാ തൈസ്തു ലിംഗമൂര്ത്തിഗതഃ പ്രിയേ ജനലോകഗതൈഃ സിദ്ധൈഃ പൂജ്യമാനാ വരാനനേ
പ്രിയേ, അവര്ക്കും മനുഷ്യലോകത്ത് വസിക്കുന്ന സിദ്ധന്മാര്ക്കും, ലിംഗരൂപത്തില് ഞാന് ദര്ശനം നല്കി, അവര് എന്നെ ആരാധിച്ചു, മനോഹരമുഖിയേ.
അഥ കാലേന ബഹുനാ ശ്രുത്വാ മാഹാത്മ്യമുത്തമമ്
അതിനുശേഷം, ദീര്ഘകാലം കഴിഞ്ഞ്, അത്യുത്തമമായ മഹത്വം കേട്ടു.
മനുഷ്യാഃ സമുപായാതാസ്തേ രജോബഹുലാ യതഃ
അവിടെ, കാമം നിറഞ്ഞ മനുഷ്യര് എത്തി.