ഭ്രാതൃഭിര്ഭ്രാതരഃ സര്വേ നിഹതാ രാജ്യകാരണാത്
രാജ്യത്തിന്റെ പേരിൽ സഹോദരന്മാർ തന്നെ സഹോദരന്മാരെ കൊല്ലപ്പെട്ടു.
ഇതി മംത്രിവചഃ ശ്രുത്വാ സ രാജാ വിസ്മയാന്വിതഃ
മന്ത്രിയുടെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട രാജാവിന് അത്ഭുതം നിറഞ്ഞു.
അതുഷ്ടാഃ പൃഥഗൈശ്വര്യം കഥം കൃത്സ്നാ ഭവിഷ്യതി ।।5.2.66.
പ്രത്യേകമായ അധികാരങ്ങൾ തൃപ്തരല്ലെങ്കിൽ എങ്ങനെ മുഴുവൻ ഐക്യം ഉണ്ടാകും?
ജ്യേഷ്ഠോ ഭ്രാതാ സുബാഹുശ്ച ദ്വിതീയഃ ശത്രുമര്ദനഃ
മൂത്ത സഹോദരൻ സുബാഹു, രണ്ടാമൻ ശത്രുമർദ്ദനൻ ആയിരുന്നു.
കനിഷ്ഠജ്യേഷ്ഠതാ കേയം രാജ്യം പ്രാര്ഥയതാം നൃണാമ്
രാജ്യം ആഗ്രഹിക്കുന്നവർക്കിടയിൽ മൂത്തതും ഇളയതും എന്നത് എന്താണ്?
തഥേതി ച പ്രതിജ്ഞാതേ വിക്രാംതേന മഹീഭൃതാ
അതേ എന്ന് ധൈര്യശാലിയായ രാജാവ് സമ്മതിച്ചപ്പോൾ,
അഥര്വണേന മംത്രേണ പുരോധാഃ പ്രചകാര ഹ
അഥർവണമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് പുരോഹിതൻ അഭിഷേകം നടത്തി.
അഥ കൃത്യാ സമുത്പന്നാ പശ്ചാത്കൃത്യാചതുഷ്ടയമ്
അപ്പോൾ ഒരു കൃത്യ എന്ന ദൈവികശക്തി ഉദിച്ചു, പിന്നെ നാലു കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ടായി.
തതഃ സമസ്തലോകസ്യ വിസ്മയശ്ചാഭവന്മഹാന്
അതിനുശേഷം എല്ലാ ജനങ്ങളിലും വലിയ അത്ഭുതം ഉണർന്നു.
തതഃ ശ്രുത്വാ ച നിധനം പുത്രാണാം ജല്പകോ നൃപഃ
പിന്നീട് തന്റെ പുത്രന്മാരുടെ മരണവാർത്ത കേട്ട ആ സംസാരപ്രിയനായ രാജാവ്—
തേനാപി കഥിതം സര്വം വശിഷ്ഠേന മഹാത്മനാ
ഈ എല്ലാം മഹാത്മാവായ വശിഷ്ഠൻ പറഞ്ഞുതന്നു.
സാര്ദ്ധം ത്വമാത്യപുത്രൈശ്ച മൃതം ബ്രാഹ്മണപംചകമ്
നിനക്കും മന്ത്രിമാരുടെ പുത്രന്മാർക്കും കൂടെ അഞ്ചു ബ്രാഹ്മണന്മാർ മരിച്ചു.
മത്തോഽന്യഃ കഃ പാപരതോ ഭവിഷ്യതി മഹാന്ഭുവി 5.2.66.
എനിക്കു പുറമെ ഈ ഭൂമിയിൽ ഇത്രയും വലിയ പാപത്തിൽ ആസ്വാദനം കാണിക്കുന്നവൻ ആരുണ്ട്?
തതസ്തേ ന വിനശ്യേയുര്മമ പുത്രപുരോഹിതാഃ
അങ്ങനെ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ എന്റെ പുത്രന്മാരും പുരോഹിതന്മാരും നശിച്ചിരിക്കില്ലായിരുന്നു.
കാരണത്വം ഗതോ യോഽഹം വിനാശസ്യ ദ്വിജന്മനാമ് നാശം യയുര്ന ദുഷ്ടാസ്തേ ദുഷ്ടോഽഹം നാശകാരണേ
രണ്ടു പിറവിയുള്ളവരുടെ നാശത്തിന് കാരണം ഞാൻ ആയതിനാൽ, അവർ ദുഷ്ടരായിട്ടല്ല, ഞാൻ തന്നെയാണ് ദുഷ്ടൻ, അവരുടെ നാശത്തിന് കാരണം.
ഇത്ഥമുദ്വിഗ്നഹൃദയഃ സ ജല്പഃ പൃഥിവീപതിഃ
ഇങ്ങനെ മനസ്സ് ഉല്ലാസംകെട്ട്, ആ സംസാരപ്രിയനായ ഭൂമിപതി—
രാജോവാച ഭഗവന്ബ്രൂഹി മേ തീര്ഥമവിയോഗകരം സദാ
രാജാവു ചോദിച്ചു: ഭഗവനേ, എപ്പോഴും വേർപാടില്ലാതെ അനുഗ്രഹം നൽകുന്ന ഒരു തീർത്ഥം ദയവായി എനിക്ക് പറയൂ.
തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ ജല്പസ്യ പൃഥിവീപതേഃ
ജൽപന്റെ ഈ വാക്കുകൾ ഭൂമിയുടെ അധിപൻ കേട്ടപ്പോൾ,
ഗച്ഛ ജല്പ മമാദേശാന്മഹാകാലവനോത്തമമ് തത്ര ലിംഗമനാദ്യം ച കുക്കുടേശ്വരപശ്ചിമേ
നിന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം നീ മഹാകാലവനം എന്ന അത്യുത്തമമായ വനത്തിലേക്ക് പോവുക. അവിടെ കുക്കുടേശ്വരന്റെ പടിഞ്ഞാറ് ആദിമമായ ലിംഗം ഉണ്ട്.
തദാരാധയ രാജേംദ്ര ജാമദഗ്ന്യാശ്രമേ സ്ഥിതഃ
രാജാധിരാജാ, നീ ജാമദഗ്നിയുടെ ആശ്രമത്തിൽ താമസിച്ച് ആ ലിംഗത്തെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിക്കണം.
ദേവദാരുവനം ത്യക്ത്വാ മഹാകാലവനം ഗതഃ പൂജയാമാസ വിധിവത്പരമേണ സമാധിനാ
ദേവദാരുവനം വിട്ട് മഹാകാലവനത്തിലേക്ക് പോയി, അവിടെ യഥാവിധി ആചാരങ്ങൾ പാലിച്ച് ഉന്നതമായ ഏകാഗ്രതയോടെ ആരാധിച്ചു.
തത്ര വാണീ സമുത്പന്നാ ലിംഗമധ്യാദ്വരാനനേ പുത്രാണാം നൃപവിപ്രാണാമദൃഷ്ടം തത്ര കാരണമ്
അവിടെ, ലിംഗത്തിന്റെ നടുവിൽ നിന്ന് ഒരു ശബ്ദം ഉയർന്നു, മനോഹരമായ മുഖമുള്ളവളേ, രാജാവിന്റെയും ബ്രാഹ്മണരുടെയും പുത്രന്മാർ അപ്രത്യക്ഷമായതിന്റെ കാരണം അവിടെ വെളിപ്പെട്ടു.
വിപാകേന സ്വകീയേന ഗതാ വൈവസ്വതം പുരമ് 5.2.66.
തങ്ങളുടെ തന്നെ കർമ്മഫലത്താൽ അവർ വൈവസ്വതന്റെ നഗരത്തിലേക്ക് പോയിരിക്കുന്നു.
അനേന ശുദ്ധഭാവേന തുഷ്ടോഽഹം നൃപസത്തമ
നിന്റെ ഈ ശുദ്ധമായ ഭാവം കൊണ്ടു ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണ്, രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ.
സംസാരസാഗരേ ഘോരേ മാ ഭവേന്മമ ജന്മ ച
ഭയാനകമായ സംസാരസമുദ്രത്തിൽ എനിക്ക് വീണ്ടും ജനനം ഉണ്ടാകരുതേ.
അക്ഷയാം ദേഹി മേ കീര്ത്തിം നാമ്നാ മേ വിശ്രുതോ ഭുവി
എനിക്ക് ക്ഷയിക്കാത്ത കീർത്തി നൽകണം, ഭൂമിയിൽ എന്റെ പേര് പ്രശസ്തമാകണം.
വദംതു ത്രിദശാഃ സര്വേ ഏഷ മേ ദുര്ലഭോ വരഃ തേഷാം വിയോഗോ മാ ഭൂയാത്പുത്രതോ ധനതോഽപി വാ
എല്ലാ ദേവന്മാരും ഇത് പ്രഖ്യാപിക്കട്ടെ—ഇതാണ് എനിക്ക് അപൂർവമായ വരം: പുത്രന്മാരിൽ നിന്നോ ധനത്തിൽ നിന്നോ വേർപാട് ഒരിക്കലും ഉണ്ടാകരുത്.
ന സംസാരഭയം തേഷാം ദസ്യുതോ നൈവ രാജതഃ
അവർക്കു സംസാരഭയമോ കള്ളന്മാരിൽ നിന്നോ രാജാക്കന്മാരിൽ നിന്നോ ഭയമോ ഉണ്ടാകില്ല.
ശിവമസ്തു സദാ തേഷാം യേഷാം ത്വം ദര്ശനം ഗതഃ
നീ ദർശനം നൽകിയവർക്കെല്ലാവർക്കും എപ്പോഴും ശുഭം ഉണ്ടാകട്ടെ.
സര്വതീര്ഥാഭിഷേകൈസ്തു യത്പുണ്യം പ്രാപ്യതേ നരൈഃ
എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളിലും സ്നാനം ചെയ്ത് മനുഷ്യർ നേടുന്ന പുണ്യം,