ശാരദാഭ്രസമാഭാസം മധ്യേകാലം യഥാ ഘനമ്
ശരത്കാലത്തിലെ വെളിച്ചമുള്ള മേഘക്കൂട്ടംപോലെയാണ് അവന്റെ രൂപം, ഇരുണ്ടതും ഭംഗിയുമായിരുന്നു.
അയം സ ദാനവഗിരിവജ്രോ ഹി മധുസൂദനഃ
ഇവൻ തന്നെയാണ് മധുസൂദനൻ, ദാനവപർവ്വതത്തിന് വജ്രംപോലെയുള്ളവൻ.
ദൈത്യസീമംതിനീകാംതപത്രവല്ലീപ്രഭംജകഃ
ദൈത്യസ്ത്രികളുടെ അഭിമാനത്തിന്റെ ഇളം തണ്ടുകൾ തകർക്കുന്നവനാണ് ഇദ്ദേഹം.
ഗതശംകഃ സ്വപിത്യേകഃ സര്വദാ കുടിലാശയഃ 5.2.65.
ഭയമില്ലാതെ, എല്ലായ്പ്പോഴും വഞ്ചനാഭാവത്തോടെ, അവൻ ഒറ്റയ്ക്കു കിടക്കുന്നു.
ഇത്യുക്ത്വാ സ ഹി ദൈത്യേംദ്രഃ പുലോമാതിരുഷാന്വിതഃ ദദര്ശ നാഭികമലേ ചിന്തയാനം പുനഃപുനഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ദൈത്യരാജാവായ പുലോമൻ കോപത്തോടെ വീണ്ടും വീണ്ടും അവനെ നാഭികമലത്തിൽ ആലോചിക്കുന്നതായി കണ്ടു.
അഥ വ്യാകുലതാം പ്രാപ്തോ ബ്രഹ്മാ ദൃഷ്ട്വാ തദദ്ഭുതമ്
അതിനുശേഷം, ആ അത്ഭുതദൃശ്യം കണ്ട ബ്രഹ്മാവിന് വലിയ ആശങ്കയുണ്ടായി.
അഥ ബോധം ഗതഃ ക്ഷിപ്രം കൈടഭാരിര്മഹാബലഃ
പിന്നീട്, മഹാബലശാലിയായ കൈടഭാരിയെ വേഗത്തിൽ ബോധം ലഭിച്ചു.
അജേയഃ സംഗരേ ധീരോ ബ്രഹ്മാണമിദമ ബ്രവീത്
യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത ധീരൻ ബ്രഹ്മാവിനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
അസൌ ലബ്ധവരോ ദൈത്യഃ സഹസാ മാം വിജേഷ്യതി
അവൻ ഒരു വരം ലഭിച്ച ദൈത്യൻ; അപ്രതീക്ഷിതമായി എന്നെ ജയിക്കും.
തസ്മാദ്ഗച്ഛ ത്വരായുക്തോ മഹാകാലവനേ ശുഭേ
അതുകൊണ്ട്, നീ വേഗത്തിൽ മഹാകാലവനത്തിലെ ശുഭപ്രദേശത്തേക്ക് പോവണം.
ഉത്തരേ ച്യവനേശസ്യ ശിവശക്തിസമന്വിതമ്
ഉത്തരഭാഗത്ത് ച്യവനന്റെ ആശ്രമത്തിന് സമീപം, ശിവശക്തിയുടെ ശക്തിയുള്ള സ്ഥലത്തേക്ക്,
കുണ്ഡേശ്വരകരസ്പര്ശകാരി വാരി നിരംതരമ്
കുണ്ഡേശ്വരന്റെ കയ്യാൽ എപ്പോഴും സ്പർശിക്കപ്പെടുന്ന വെള്ളം അവിടെ ഒഴുകുന്നു.
ഇതി തസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ ബ്രഹ്മാ ലോകപിതാമഹഃ
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ലോകങ്ങളുടെ പിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവ്
സ്തുതിം ചകാര സഹസാ ദൃഷ്ട്വാ ഭക്ത്യാ പിതാമഹഃ 5.2.65.
ആ ഭക്തിയോടെ കണ്ട്, പിതാമഹൻ ഉടൻ തന്നെ സ്തുതി അർപ്പിച്ചു.
നമോഽവിഷഹ്യവീര്യായ നമോ വിശ്വക്രിയാത്മനേ
ജയഹോ, ജയിക്കാനാവാത്ത ശക്തിയുള്ളവനേ, സർവ്വകർമ്മങ്ങൾക്കും ആത്മാവായവനേ, നിനക്ക് വന്ദനം.
നമഃ പിംഗകപര്ദ്ദായ നമഃ ഖംഡേംദുധാരിണേ
പിംഗളവണ്ണമുള്ള മുടിയുള്ളവനേ, അർദ്ധചന്ദ്രം ധരിച്ചവനേ, നിനക്ക് വന്ദനം.
വംദേ ത്വാം ഭൂതഭര്ത്താരം സദാ ശത്രുവിനാശനമ്
സകലഭൂതങ്ങൾക്കും രക്ഷകനായവനേ, എപ്പോഴും ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, ഞാൻ നിന്നെ വന്ദിക്കുന്നു.
വന്ദേ ത്വാം ത്രിദശാധ്യക്ഷം വിശ്വാധ്യക്ഷം മഹേശ്വരമ്
ദേവന്മാരുടെ അധിപനേ, ലോകങ്ങളുടെ അധിപനേ, മഹേശ്വരനേ, ഞാൻ നിന്നെ വന്ദിക്കുന്നു.
വംദേ ത്വാം സര്വദാ ദേവം ദൈത്യസംഘാതനാശനമ്
എപ്പോഴും ദൈവമേ, അസുരസംഘങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, ഞാൻ നിന്നെ വന്ദിക്കുന്നു.
ഏവം സ്തുതഃ സ ഭഗവാഁല്ലിംഗരൂപീ മഹേശ്വരഃ
ഇങ്ങനെ സ്തുതിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ലിംഗരൂപിയായ മഹേശ്വരൻ അവിടെ പ്രത്യക്ഷനായി.
കിം തേഽഭീഷ്ടം കരോമ്യദ്യ കിം ദദാമി പിതാമഹ
"നിനക്ക് ഇന്ന് എന്താണ് ആഗ്രഹം? പിതാമഹനേ, ഞാൻ എന്ത് അനുഗ്രഹിക്കണം?"
ഇതി ലിംഗവചഃ ശ്രുത്വാ കഥിതം ബ്രഹ്മണാ തദാ
ലിംഗത്തിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവ് അപ്പോൾ പറഞ്ഞു:
ജലം ഗൃഹാണ വാണീശ ശസ്ത്രജം ശത്രുവാരണമ്
"വാണിയുടെ അധിപനേ, ആയുധങ്ങളിൽ നിന്നു ജനിച്ച, ശത്രുക്കളെ തടയുന്ന ഈ വെള്ളം സ്വീകരിക്കണം."
ഇത്യുക്തഃ സത്വരോ ബ്രഹ്മാ ഗതോ യത്ര ജനാര്ദ്ദനഃ 5.2.65.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, ബ്രഹ്മാവ് വേഗത്തിൽ ജനാർദ്ദനൻ ഇരുന്നിടത്തേക്ക് പോയി.
സ പുലോമാ മഹാനാസീത്സ്വാരോചിഷേംഽതരേ മനൌ
അവിടെ സ്വാരോചിഷമന്വന്തരത്തിൽ, പുലോമാ എന്നവൻ മഹാനായിരുന്നു.
ദദര്ശ തത്ര തല്ലിംഗം നാമ ചക്രേ ജനാര്ദ്ദനഃ തസ്മാദ്ബ്രഹ്മേശ്വരോനാമ ഖ്യാതിം ലോകേഷു യാസ്യതി
അവിടെ ജനാർദ്ദനൻ ആ ലിംഗത്തെ കണ്ടു, അതിന് ഒരു പേര് നൽകി; അതുകൊണ്ടാണ് അത് ലോകങ്ങളിൽ ബ്രഹ്മേശ്വരൻ എന്നറിയപ്പെടുന്നത്.
യേ ദ്രക്ഷ്യംതി നരാ ഭക്ത്യാ ദേവം ബ്രഹ്മേശ്വരം ശിവമ്
ഭക്തിയോടെ ബ്രഹ്മേശ്വരനായ ശിവനെ കാണുന്ന മനുഷ്യർ
യസ്തു പശ്യേത്പ്രസംഗേന ദേവം ബ്രഹ്മേശ്വരം ശിവമ്
അല്ലെങ്കിൽ യാദൃശ്ചികമായി ബ്രഹ്മേശ്വരനായ ശിവനെ കാണുന്നവൻ
യഃ പുഷ്കരം നരോ ഗത്വാ തപോ വര്ഷശതം ചരേത്
അല്ലെങ്കിൽ പുഷ്കരത്തിൽ ചെന്നു നൂറു വർഷം തപസ്സ് ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യൻ
പംചപാതകസംയുക്തോ യോ മര്ത്ത്യോ ദുഷ്ടമാനസഃ
അല്ലെങ്കിൽ അഞ്ചു മഹാപാപങ്ങളിൽ കുടുങ്ങിയ, ദുഷ്ടമായ മനസ്സുള്ള മനുഷ്യൻ പോലും