തസ്മാത്ത്വമപി രാജേംദ്ര യദീച്ഛസി പരാം ഗതിമ് മഹാകാലവനം ഗത്വാ ഇന്ദ്രേശ്വരസ്യ ദക്ഷിണേ
അതുകൊണ്ട്, രാജാധിരാജാ, നീ പരമഗതി ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെങ്കിൽ, മഹാകാലവനത്തിൽ, ഇന്ദ്രേശ്വരന്റെ തെക്കോട്ട് പോകണം.
തസ്യ തദ്വചനം ശ്രുത്വാ നാരദസ്യ മഹാത്മനഃ ദര്ശനാത്തസ്യ ലിംഗസ്യ ഗതോഽസൌ പരമാം ഗതിമ്
മഹാത്മാവായ നാരദന്റെ ആ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ആ ലിംഗം കണ്ടതുകൊണ്ട് അവൻ പരമഗതി നേടി.
ഏഷ തേ കഥിതോ ദേവി പ്രഭാവഃ പാപനാശനഃ
ദേവി, പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന ഈ മഹത്വം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം പഞ്ചമ ആവന്ത്യഖണ്ഡേ ചതുരശീതിലിങ്ഗമാഹാത്മ്യേ പശുപതീ ശ്വരമാഹാത്മ്യവര്ണനംനാമ ചതുഷ്ഷഷ്ടിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീസ്കാന്ദ മഹാപുരാണത്തിൽ, എൺപത്തൊൻപതിനായിരം ശ്ലോകങ്ങളടങ്ങിയ സംഹിതയിലെ അഞ്ചാമത്തെ അവന്ത്യഖണ്ഡത്തിൽ, എൺപത്തിനാലു ലിംഗങ്ങളുടെ മഹത്വത്തിൽ, പശുപതീശ്വരന്റെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്ന അറുപത്തിയൊന്നാം അധ്യായം സമാപിച്ചു.
യസ്യ ദര്ശനമാത്രേണ ബ്രഹ്മലോകോ ഹ്യവാപ്യതേ
അവനെ ഒരിക്കൽ കാണുന്നതു മാത്രം മതിയാകുന്നു, ബ്രഹ്മലോകം ലഭിക്കും.
പുലോമാനാമ ദൈത്യേംദ്രോ മഹാബലപരാക്രമഃ
പുലോമൻ എന്ന ദൈത്യരാജാവിന് അത്യന്തം ശക്തിയും ധൈര്യവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ആനര്ചുസ്തേഽപി തം ദൈത്യം സുരേശം ത്രിദശാ ഇവ
അമരന്മാർപോലെ തന്നെ ദേവന്മാരും ആ ദൈത്യനെ തങ്ങളുടെ ഇശ്വരനായി ആരാധിച്ചു.
അദ്യാപി ലോകപാലാനാമര്കേംദുജ്വലനാംഭസാമ്
ഇന്നും ലോകപാലകർ — സൂര്യൻ, ചന്ദ്രൻ, അഗ്നി, ജലം എന്നിവരുടെ രക്ഷകർ —
യദി നാമ തതഃ കിം മേ തപസാ ജീവിതേന ച
അങ്ങനെയാണെങ്കിൽ, എനിക്ക് തപസ്സിനോ ജീവന് വേണ്ടിയോ എന്ത് പ്രയോജനം?
സര്വൈരേതൈഃ പരിവൃതഃ പൌലോമൈര്ബലവത്തരൈഃ താവച്ഛയാനം സഹസാ ഹ്യപശ്യന്മധുസൂദനമ്
ശക്തരായ എല്ലാ പോളോമന്മാരാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട്, അവർ അപ്രതീക്ഷിതമായി മധുസൂദനനെ കിടക്കുന്നതായി കണ്ടു.
ശാരദാഭ്രസമാഭാസം മധ്യേകാലം യഥാ ഘനമ്
ശരത്കാലത്തിലെ വെളിച്ചമുള്ള മേഘക്കൂട്ടംപോലെയാണ് അവന്റെ രൂപം, ഇരുണ്ടതും ഭംഗിയുമായിരുന്നു.
അയം സ ദാനവഗിരിവജ്രോ ഹി മധുസൂദനഃ
ഇവൻ തന്നെയാണ് മധുസൂദനൻ, ദാനവപർവ്വതത്തിന് വജ്രംപോലെയുള്ളവൻ.
ദൈത്യസീമംതിനീകാംതപത്രവല്ലീപ്രഭംജകഃ
ദൈത്യസ്ത്രികളുടെ അഭിമാനത്തിന്റെ ഇളം തണ്ടുകൾ തകർക്കുന്നവനാണ് ഇദ്ദേഹം.
ഗതശംകഃ സ്വപിത്യേകഃ സര്വദാ കുടിലാശയഃ 5.2.65.
ഭയമില്ലാതെ, എല്ലായ്പ്പോഴും വഞ്ചനാഭാവത്തോടെ, അവൻ ഒറ്റയ്ക്കു കിടക്കുന്നു.
ഇത്യുക്ത്വാ സ ഹി ദൈത്യേംദ്രഃ പുലോമാതിരുഷാന്വിതഃ ദദര്ശ നാഭികമലേ ചിന്തയാനം പുനഃപുനഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ദൈത്യരാജാവായ പുലോമൻ കോപത്തോടെ വീണ്ടും വീണ്ടും അവനെ നാഭികമലത്തിൽ ആലോചിക്കുന്നതായി കണ്ടു.
അഥ വ്യാകുലതാം പ്രാപ്തോ ബ്രഹ്മാ ദൃഷ്ട്വാ തദദ്ഭുതമ്
അതിനുശേഷം, ആ അത്ഭുതദൃശ്യം കണ്ട ബ്രഹ്മാവിന് വലിയ ആശങ്കയുണ്ടായി.
അഥ ബോധം ഗതഃ ക്ഷിപ്രം കൈടഭാരിര്മഹാബലഃ
പിന്നീട്, മഹാബലശാലിയായ കൈടഭാരിയെ വേഗത്തിൽ ബോധം ലഭിച്ചു.
അജേയഃ സംഗരേ ധീരോ ബ്രഹ്മാണമിദമ ബ്രവീത്
യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത ധീരൻ ബ്രഹ്മാവിനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
അസൌ ലബ്ധവരോ ദൈത്യഃ സഹസാ മാം വിജേഷ്യതി
അവൻ ഒരു വരം ലഭിച്ച ദൈത്യൻ; അപ്രതീക്ഷിതമായി എന്നെ ജയിക്കും.
തസ്മാദ്ഗച്ഛ ത്വരായുക്തോ മഹാകാലവനേ ശുഭേ
അതുകൊണ്ട്, നീ വേഗത്തിൽ മഹാകാലവനത്തിലെ ശുഭപ്രദേശത്തേക്ക് പോവണം.
ഉത്തരേ ച്യവനേശസ്യ ശിവശക്തിസമന്വിതമ്
ഉത്തരഭാഗത്ത് ച്യവനന്റെ ആശ്രമത്തിന് സമീപം, ശിവശക്തിയുടെ ശക്തിയുള്ള സ്ഥലത്തേക്ക്,
കുണ്ഡേശ്വരകരസ്പര്ശകാരി വാരി നിരംതരമ്
കുണ്ഡേശ്വരന്റെ കയ്യാൽ എപ്പോഴും സ്പർശിക്കപ്പെടുന്ന വെള്ളം അവിടെ ഒഴുകുന്നു.
ഇതി തസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ ബ്രഹ്മാ ലോകപിതാമഹഃ
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ ലോകങ്ങളുടെ പിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവ്
സ്തുതിം ചകാര സഹസാ ദൃഷ്ട്വാ ഭക്ത്യാ പിതാമഹഃ 5.2.65.
ആ ഭക്തിയോടെ കണ്ട്, പിതാമഹൻ ഉടൻ തന്നെ സ്തുതി അർപ്പിച്ചു.
നമോഽവിഷഹ്യവീര്യായ നമോ വിശ്വക്രിയാത്മനേ
ജയഹോ, ജയിക്കാനാവാത്ത ശക്തിയുള്ളവനേ, സർവ്വകർമ്മങ്ങൾക്കും ആത്മാവായവനേ, നിനക്ക് വന്ദനം.
നമഃ പിംഗകപര്ദ്ദായ നമഃ ഖംഡേംദുധാരിണേ
പിംഗളവണ്ണമുള്ള മുടിയുള്ളവനേ, അർദ്ധചന്ദ്രം ധരിച്ചവനേ, നിനക്ക് വന്ദനം.
വംദേ ത്വാം ഭൂതഭര്ത്താരം സദാ ശത്രുവിനാശനമ്
സകലഭൂതങ്ങൾക്കും രക്ഷകനായവനേ, എപ്പോഴും ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, ഞാൻ നിന്നെ വന്ദിക്കുന്നു.
വന്ദേ ത്വാം ത്രിദശാധ്യക്ഷം വിശ്വാധ്യക്ഷം മഹേശ്വരമ്
ദേവന്മാരുടെ അധിപനേ, ലോകങ്ങളുടെ അധിപനേ, മഹേശ്വരനേ, ഞാൻ നിന്നെ വന്ദിക്കുന്നു.
വംദേ ത്വാം സര്വദാ ദേവം ദൈത്യസംഘാതനാശനമ്
എപ്പോഴും ദൈവമേ, അസുരസംഘങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, ഞാൻ നിന്നെ വന്ദിക്കുന്നു.
ഏവം സ്തുതഃ സ ഭഗവാഁല്ലിംഗരൂപീ മഹേശ്വരഃ
ഇങ്ങനെ സ്തുതിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ലിംഗരൂപിയായ മഹേശ്വരൻ അവിടെ പ്രത്യക്ഷനായി.