ഇതി തസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ സമായാതോ നരേശ്വരഃ
അവന്റെ വാക്കുകള് കേട്ട രാജാവ് അവിടെ എത്തി.
സൌഭാഗ്യാലംകൃതാം സുഭ്രൂ പൂജയംതീം മഹേശ്വരമ്
അവന് ഭാഗ്യഭൂഷിതയായ, മനോഹരഭ്രൂകുടിയുള്ളവളെ മഹേശ്വരനെ ആരാധിക്കുന്നതായി കണ്ടു.
വിരഹേണ ത്വദീയേന സംതപ്തോഽഹം വരാനനേ
നിന്റെ കൂടെ കഴിയാനാകാതെ ഞാൻ ദു:ഖത്തിൽ ആകുന്നു, മനോഹരിയായവളേ.
യത്ത്വാം പശ്യാമി സുഭഗേ കൃതാര്ഥോഹം കൃതസ്ത്വയാ ഉവാച ച പ്രസീദേതി ഭൂയോ ഭൂയോ മുദാന്വിതാ
സൗഭാഗ്യവതിയായവളേ, ഞാൻ നിന്നെ കാണുമ്പോഴെല്ലാം സന്തോഷത്തോടെ ഞാൻ തൃപ്തനാകുന്നു; നീ തന്നെയാണ് എന്നെ ഈ വിധം ആക്കിയത്. വീണ്ടും വീണ്ടും സന്തോഷത്തോടെ ഞാൻ നിന്നോട് കൃപയുണ്ടാകണമെന്ന് അപേക്ഷിക്കുന്നു.
തതഃ സ രാജാ രഭസാത്പരിഷ്വജ്യാഹ ഭാമിനീമ് 5.2.61.
അതിനുശേഷം രാജാവ് ആവേശത്തോടെ ആ ഭാസുരയായ സ്ത്രീയെ അണച്ചു.
തതഃ സമാഗമോ ജാതോ ജാതഃ പുത്രോഽതിധാര്മികഃ
അതിനുശേഷം അവർ തമ്മിൽ ഐക്യം ഉണ്ടായി, അതിനുശേഷം അത്യന്തം ധാർമ്മികനായ ഒരു പുത്രൻ ജനിച്ചു.
സൌഭാഗ്യമതുലം ലബ്ധം തയാ ദേവ്യാ ഹിമാത്മജേ
ഹിമാലയപുത്രിയായ ആ രാജ്ഞിക്ക് അപരിമിതമായ സൗഭാഗ്യം ലഭിച്ചു.
യേ പശ്യംതി വിശാലാക്ഷി സൌഭാഗ്യേശ്വരമീശ്വരമ്
വിശാലമായ കണ്ണുകളുള്ളവളേ, സൗഭാഗ്യത്തിന്റെ അധിപതിയായ ദൈവത്തെ കാണുന്നവർ,
ഭവിഷ്യതി ന ദാരിദ്ര്യം വിയോഗോ ന ച ബന്ധുഭിഃ
അവർക്കു ദാരിദ്ര്യം ഉണ്ടാകില്ല, ബന്ധുക്കളിൽ നിന്ന് വേർപാടും ഉണ്ടാകില്ല.
നോപസര്ഗഭയം തേഷാം യേ പശ്യംതി വരാനനേ
മനോഹരമുഖിയായവളേ, നിന്നെ കാണുന്നവർക്ക് ദു:ഖത്തിന്റെയും ഭയത്തിന്റെയും ഭീഷണി ഉണ്ടാകില്ല.
സര്വബാധാവിനിര്മുക്തോ ധനധാന്യസമന്വിതഃ സംപൂജ്യഃ സര്വലോകേഷു സൌഭാഗ്യേകനിധിര്ഭവേത്
എല്ലാ ബുദ്ധിമുട്ടുകളിൽ നിന്ന് മോചിതനായി, ധനവും ധാന്യവും സമൃദ്ധിയായി, എല്ലായിടത്തും ആദരിക്കപ്പെടുന്നവനായി, അവൻ ഏകസൗഭാഗ്യത്തിന്റെ നിധിയായി മാറും.
|| ജായതേ ഭൂപതിര്ലോകേ സാര്വഭൌമോ വരാനനേ ജായതേ ദുര്ഭഗാ നൈവ സൌഭാഗ്യേശ്വരദര്ശനാത്
മനോഹരമുഖിയായവളേ, ലോകത്ത് സർവ്വഭൗമനായ രാജാവാണ് ജനിക്കുന്നത്; സൗഭാഗ്യത്തിന്റെ അധിപതിയെ കണ്ടാൽ ദുർഭാഗ്യം ഒരിക്കലും ഉണ്ടാകില്ല.
ന വൈധവ്യം ന ച വ്യാധിര്നാകാലമരണം ശ്രിയേ
ശ്രീഭാഗ്യം ലഭിച്ചവർക്കു വിധവാവാവുന്നതും രോഗവും അകാലമരണവും ഉണ്ടാകില്ല.
യഥാ ലക്ഷ്മീര്ഹരേര്നിത്യം സാവിത്രീ ബ്രഹ്മണഃ സ്മൃതാ തഥാ സാ ജായതേ നാരീ സൌഭാഗ്യേശ്വരദര്ശനാത്
ഹരിയുടെ ലക്ഷ്മി എപ്പോഴും ഓർക്കപ്പെടുന്നതുപോലെയും, ബ്രഹ്മാവിന്റെ സാവിത്രി എന്നപോലെയും, സൗഭാഗ്യത്തിന്റെ അധിപതിയെ കണ്ട സ്ത്രീക്കും അങ്ങനെ തന്നെ ഭാഗ്യം ലഭിക്കും.
ഏഷ തേ കഥിതോ ദേവി പ്രഭാവഃ പാപനാശനഃ 5.2.61.
ദേവിയേ, പാപം നശിപ്പിക്കുന്ന ഈ മഹത്വം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം പഞ്ചമ ആവംത്യഖണ്ഡേ ചതുരശീതി ലിംഗമാഹാത്മ്യേ സൌഭാഗ്യേശ്വരമാഹാത്മ്യവര്ണനംനാമൈകഷഷ്ടിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ എൺപതിനാലായിരം ശ്ലോകങ്ങളടങ്ങിയ ശ്രീസ്കാന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ അഞ്ചാമത്തെ അവംത്യഖണ്ഡത്തിലെ ലിംഗമാഹാത്മ്യ ഭാഗത്തിൽ സൗഭാഗ്യേശ്വരന്റെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്ന അറുപത്തൊന്നാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
യസ്യ ദര്ശനമാത്രേണ രൂപവാഞ്ജായതേ നരഃ
അവനെ ഒരു നോക്കുകൂടി കണ്ടാൽ പോലും മനുഷ്യൻ സുന്ദരനാകുന്നു.
പാദ്മകല്പേ മഹാദേവി പദ്മോനാമ മഹീപതിഃ പൃഥിവ്യാശ്ചതുരംതായാ ജാതോ ധര്മരതോ ബലീ
പാദ്മയുഗത്തിൽ, മഹാദേവിയേ, പദ്മ എന്ന പേരുള്ള ഒരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു; ഭൂമിയുടെ നാലു ദിക്കിലും ജനിച്ച, ധർമ്മത്തിൽ ആസ്വാദനമുള്ളവനും ശക്തനുമായവൻ.
സ കദാചിന്മഹാബാഹുഃ പ്രഭൂതബലവാഹനഃ
ഒരു ദിവസം ആ ബലവാനായ, മഹാബാഹുവും ധാരാളം സൈന്യവും വാഹനങ്ങളും ഉള്ളവനും,
ബില്വാര്കഖദിരാകീര്ണം കപിത്ഥധവസംകുലമ്
ബില്വം, അർക്കം, ഖദിരം എന്നിവ നിറഞ്ഞതും കപിത്ഥം, ധവം എന്നിവകൊണ്ടും കൂമ്പാരമായതുമായ ഒരു സ്ഥലത്ത്,
തത്ര വന്യസഹസ്രാണി ഹത്വാ സബലവാഹനഃ
അവിടെ, ആയിരക്കണക്കിന് കാട്ടുമൃഗങ്ങളെ കൊല്ലുകയും, തന്റെ സൈന്യവും രഥങ്ങളും കൂടെവെച്ച് മുന്നോട്ട് പോവുകയും ചെയ്തു.
ഏക ഏവോത്തമബലഃ ക്ഷുത്പിപാസാസമന്വിതഃ। സ വനസ്യാംതമാസാദ്യ മഹദാരണ്യമാസദത്
അവന് ഒറ്റയ്ക്കായിരുന്നു, അത്യുത്തമമായ ശക്തിയുമുണ്ടായിരുന്നു. വിശപ്പും ദാഹവും അനുഭവിച്ചുകൊണ്ട്, കാട്ടിന്റെ അറ്റം എത്തി, വലിയ കാടിനുള്ളിലേക്ക് കടന്നു入り.
തച്ചാപ്യതീത്യ നൃപതിര്ദദര്ശാശ്രമമുത്തമമ്
അവിടെയും കടന്ന് രാജാവ് ഒരു അതിമനോഹരമായ ആശ്രമം കണ്ടു.
പുഷ്പിതൈഃ പാദപൈഃ കീര്ണമതീവ സുഖശാദ്വലമ്
പൂക്കളോടെ നിറഞ്ഞ വൃക്ഷങ്ങളും, അത്യന്തം സുഖകരമായ പച്ചപ്പുള്ള പുല്ലും അവിടെ Everywhere.
ശ്രുത്വാഥ തം തഥാ ശബ്ദം കന്യാ ശ്രീരിവ രൂപിണീ 5.2.62.
അങ്ങനെ ആ ശബ്ദം കേട്ടപ്പോൾ, ലക്ഷ്മിയെപ്പോലെ ഭംഗിയുള്ള ഒരു യുവതി അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
സാ തം ദൃഷ്ട്വൈവ രാജാനം പദ്മഗര്ഭസമുദ്ഭവമ്
അവള് രാജാവിനെ, താമരക്കൊന്നിൽ നിന്ന് ജനിച്ചവനായി, കണ്ടു.
ഉവാച സ്മയമാനാഥ കിം കാര്യം ക്രിയതാമിതി
പുഞ്ചിരിയോടെ അവള് ചോദിച്ചു: "എന്താണ് ചെയ്യേണ്ടത്?"
ദൃഷ്ട്വാ ചൈവാനവദ്യാംഗീം യഥാവത്പ്രതിപൂജിതഃ
അവളെ, ദോഷമൊന്നുമില്ലാത്ത രൂപംകണ്ടവളെ, യഥാവിധി ആദരിച്ച് രാജാവ് നോക്കി.
ക്വ ഗതോ ഭഗവാന്ഭദ്രേ തന്മമാചക്ഷ്വ ശോഭനേ ഹസംതീ പ്രത്യുവാചേദം വാക്യം സമധുരാക്ഷരമ്
അവന് ചോദിച്ചു: "ഭദ്രേ, ഭഗവാന് എവിടേക്കാണ് പോയത്? ദയവായി പറയൂ, സുന്ദരിയേ." അവള് പുഞ്ചിരിയോടെ മധുരമായ വാക്കുകള് പറഞ്ഞു.
കന്യാഹം പൃഥിവീപാല കൌമാരബ്രഹ്മചാരിണഃ
"ഞാന് ഒരു കന്യകയാണ്, ഭൂമിയുടെ രക്ഷകനേ, ബാല്യകാല ബ്രഹ്മചാര്യത്തില് നിലകൊള്ളുന്നവളാണ്."