സൌഭാഗ്യം ഭവിതാ തത്ര കാംതേന സഹ ദര്ശനമ്
അവിടെ, ഭര്ത്താവിനൊപ്പം അതു കണ്ടാല് നിനക്ക് ഭാഗ്യം ഉണ്ടാകും.
ഇത്യുക്താ സാ തദാ തേന താപസേന വരാനനേ
അപ്പോള് ആ തപസ്സുകാരന് അവളോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ദദര്ശ പ്രണയോപേതാ ലിംഗം സൌഭാഗ്യദായകമ്
അവള് സ്നേഹത്തോടെ ഭാഗ്യം നല്കുന്ന ലിംഗം കണ്ടു.
പപ്രച്ഛ ജമദഗ്നിം തു ക്വ ഗതാ മേ പ്രിയാ വിഭോ
അവന് ജമദഗ്നിയോട് ചോദിച്ചു: 'സ്വാമി, എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവള് എവിടെ പോയി?''
മയാ ത്യക്താ നൃശംസേന അഹം തസ്യാസ്തു വല്ലഭഃ 5.2.61.
അവള് എന്നെ ക്രൂരമായി ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടും, ഞാന് അവളുടെ പ്രിയനായിരിക്കണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
ന ഭക്ഷിതാ സാ ഭൂപാല സിംഹവ്യാഘ്രനിശാചരൈഃ
രാജാവേ, സിംഹങ്ങളോ കടുവകളോ രാത്രിയില് സഞ്ചരിക്കുന്ന മൃഗങ്ങളോ അവളെ തിന്നുകളയില്ല.
മഹാകാലവനം രാജന്ഗതാ സൌഭാഗ്യകാമ്യയാ
രാജാവേ, അവള് ഭാഗ്യത്തിനായി മഹാകാലവനത്തിലേക്ക് പോയിരിക്കുന്നു.
ഭാര്യായാം രക്ഷ്യമാണായാം പ്രജാ ഭവതി രക്ഷിതാ
ഭാര്യയെ സംരക്ഷിക്കുമ്പോള് رعsubjectsനും സംരക്ഷിക്കപ്പെടുന്നു.
ധര്മഹാനിശ്ചാനുദിനമഭാര്യസ്യ ഭവേന്നൃപ
രാജാവിന് ഭാര്യയില്ലെങ്കില് ധര്മ്മം ദിവസേന കുറയുന്നു.
പത്ന്യാനുകൂലയാ ഭാവ്യം യഥാശീലേഽപി ഭര്ത്തരി
ഭര്ത്താവിന് സ്വഭാവം വ്യത്യസ്തമായാലും, ഭാര്യയോട് സൗഹൃദത്തോടെ പെരുമാറണം.
ഇതി തസ്യ വചഃ ശ്രുത്വാ സമായാതോ നരേശ്വരഃ
അവന്റെ വാക്കുകള് കേട്ട രാജാവ് അവിടെ എത്തി.
സൌഭാഗ്യാലംകൃതാം സുഭ്രൂ പൂജയംതീം മഹേശ്വരമ്
അവന് ഭാഗ്യഭൂഷിതയായ, മനോഹരഭ്രൂകുടിയുള്ളവളെ മഹേശ്വരനെ ആരാധിക്കുന്നതായി കണ്ടു.
വിരഹേണ ത്വദീയേന സംതപ്തോഽഹം വരാനനേ
നിന്റെ കൂടെ കഴിയാനാകാതെ ഞാൻ ദു:ഖത്തിൽ ആകുന്നു, മനോഹരിയായവളേ.
യത്ത്വാം പശ്യാമി സുഭഗേ കൃതാര്ഥോഹം കൃതസ്ത്വയാ ഉവാച ച പ്രസീദേതി ഭൂയോ ഭൂയോ മുദാന്വിതാ
സൗഭാഗ്യവതിയായവളേ, ഞാൻ നിന്നെ കാണുമ്പോഴെല്ലാം സന്തോഷത്തോടെ ഞാൻ തൃപ്തനാകുന്നു; നീ തന്നെയാണ് എന്നെ ഈ വിധം ആക്കിയത്. വീണ്ടും വീണ്ടും സന്തോഷത്തോടെ ഞാൻ നിന്നോട് കൃപയുണ്ടാകണമെന്ന് അപേക്ഷിക്കുന്നു.
തതഃ സ രാജാ രഭസാത്പരിഷ്വജ്യാഹ ഭാമിനീമ് 5.2.61.
അതിനുശേഷം രാജാവ് ആവേശത്തോടെ ആ ഭാസുരയായ സ്ത്രീയെ അണച്ചു.
തതഃ സമാഗമോ ജാതോ ജാതഃ പുത്രോഽതിധാര്മികഃ
അതിനുശേഷം അവർ തമ്മിൽ ഐക്യം ഉണ്ടായി, അതിനുശേഷം അത്യന്തം ധാർമ്മികനായ ഒരു പുത്രൻ ജനിച്ചു.
സൌഭാഗ്യമതുലം ലബ്ധം തയാ ദേവ്യാ ഹിമാത്മജേ
ഹിമാലയപുത്രിയായ ആ രാജ്ഞിക്ക് അപരിമിതമായ സൗഭാഗ്യം ലഭിച്ചു.
യേ പശ്യംതി വിശാലാക്ഷി സൌഭാഗ്യേശ്വരമീശ്വരമ്
വിശാലമായ കണ്ണുകളുള്ളവളേ, സൗഭാഗ്യത്തിന്റെ അധിപതിയായ ദൈവത്തെ കാണുന്നവർ,
ഭവിഷ്യതി ന ദാരിദ്ര്യം വിയോഗോ ന ച ബന്ധുഭിഃ
അവർക്കു ദാരിദ്ര്യം ഉണ്ടാകില്ല, ബന്ധുക്കളിൽ നിന്ന് വേർപാടും ഉണ്ടാകില്ല.
നോപസര്ഗഭയം തേഷാം യേ പശ്യംതി വരാനനേ
മനോഹരമുഖിയായവളേ, നിന്നെ കാണുന്നവർക്ക് ദു:ഖത്തിന്റെയും ഭയത്തിന്റെയും ഭീഷണി ഉണ്ടാകില്ല.
സര്വബാധാവിനിര്മുക്തോ ധനധാന്യസമന്വിതഃ സംപൂജ്യഃ സര്വലോകേഷു സൌഭാഗ്യേകനിധിര്ഭവേത്
എല്ലാ ബുദ്ധിമുട്ടുകളിൽ നിന്ന് മോചിതനായി, ധനവും ധാന്യവും സമൃദ്ധിയായി, എല്ലായിടത്തും ആദരിക്കപ്പെടുന്നവനായി, അവൻ ഏകസൗഭാഗ്യത്തിന്റെ നിധിയായി മാറും.
|| ജായതേ ഭൂപതിര്ലോകേ സാര്വഭൌമോ വരാനനേ ജായതേ ദുര്ഭഗാ നൈവ സൌഭാഗ്യേശ്വരദര്ശനാത്
മനോഹരമുഖിയായവളേ, ലോകത്ത് സർവ്വഭൗമനായ രാജാവാണ് ജനിക്കുന്നത്; സൗഭാഗ്യത്തിന്റെ അധിപതിയെ കണ്ടാൽ ദുർഭാഗ്യം ഒരിക്കലും ഉണ്ടാകില്ല.
ന വൈധവ്യം ന ച വ്യാധിര്നാകാലമരണം ശ്രിയേ
ശ്രീഭാഗ്യം ലഭിച്ചവർക്കു വിധവാവാവുന്നതും രോഗവും അകാലമരണവും ഉണ്ടാകില്ല.
യഥാ ലക്ഷ്മീര്ഹരേര്നിത്യം സാവിത്രീ ബ്രഹ്മണഃ സ്മൃതാ തഥാ സാ ജായതേ നാരീ സൌഭാഗ്യേശ്വരദര്ശനാത്
ഹരിയുടെ ലക്ഷ്മി എപ്പോഴും ഓർക്കപ്പെടുന്നതുപോലെയും, ബ്രഹ്മാവിന്റെ സാവിത്രി എന്നപോലെയും, സൗഭാഗ്യത്തിന്റെ അധിപതിയെ കണ്ട സ്ത്രീക്കും അങ്ങനെ തന്നെ ഭാഗ്യം ലഭിക്കും.
ഏഷ തേ കഥിതോ ദേവി പ്രഭാവഃ പാപനാശനഃ 5.2.61.
ദേവിയേ, പാപം നശിപ്പിക്കുന്ന ഈ മഹത്വം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം പഞ്ചമ ആവംത്യഖണ്ഡേ ചതുരശീതി ലിംഗമാഹാത്മ്യേ സൌഭാഗ്യേശ്വരമാഹാത്മ്യവര്ണനംനാമൈകഷഷ്ടിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ എൺപതിനാലായിരം ശ്ലോകങ്ങളടങ്ങിയ ശ്രീസ്കാന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ അഞ്ചാമത്തെ അവംത്യഖണ്ഡത്തിലെ ലിംഗമാഹാത്മ്യ ഭാഗത്തിൽ സൗഭാഗ്യേശ്വരന്റെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്ന അറുപത്തൊന്നാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
യസ്യ ദര്ശനമാത്രേണ രൂപവാഞ്ജായതേ നരഃ
അവനെ ഒരു നോക്കുകൂടി കണ്ടാൽ പോലും മനുഷ്യൻ സുന്ദരനാകുന്നു.
പാദ്മകല്പേ മഹാദേവി പദ്മോനാമ മഹീപതിഃ പൃഥിവ്യാശ്ചതുരംതായാ ജാതോ ധര്മരതോ ബലീ
പാദ്മയുഗത്തിൽ, മഹാദേവിയേ, പദ്മ എന്ന പേരുള്ള ഒരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു; ഭൂമിയുടെ നാലു ദിക്കിലും ജനിച്ച, ധർമ്മത്തിൽ ആസ്വാദനമുള്ളവനും ശക്തനുമായവൻ.
സ കദാചിന്മഹാബാഹുഃ പ്രഭൂതബലവാഹനഃ
ഒരു ദിവസം ആ ബലവാനായ, മഹാബാഹുവും ധാരാളം സൈന്യവും വാഹനങ്ങളും ഉള്ളവനും,
ബില്വാര്കഖദിരാകീര്ണം കപിത്ഥധവസംകുലമ്
ബില്വം, അർക്കം, ഖദിരം എന്നിവ നിറഞ്ഞതും കപിത്ഥം, ധവം എന്നിവകൊണ്ടും കൂമ്പാരമായതുമായ ഒരു സ്ഥലത്ത്,