ധര്മാര്ഥകാമ സിദ്ധിശ്ച മോക്ഷസിദ്ധിരനുത്തമാ
ധർമ്മം, സമ്പത്ത്, ഇച്ഛകൾ എന്നിവയിൽ വിജയവും, അതിവിശിഷ്ടമായ മോക്ഷസിദ്ധിയും,
ഏഷ തേ കഥിതോ ദേവി പ്രഭാവഃ പാപനാശനഃ
ദേവി, പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന ഈ ശക്തിയെ ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം പഞ്ചമ ആവംത്യഖംഡേ ചതുരശീതി ലിങ്ഗമാഹാത്മ്യേ സിദ്ധേശ്വരമാഹാത്മ്യവര്ണനംനാമൈകോനഷഷ്ടിതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ എൺപത്തിനാലു ലിംഗങ്ങളുടെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്ന അഞ്ചാമത്തെ അവന്ത്യഖണ്ഡത്തിലെ സിദ്ധേശ്വരമാഹാത്മ്യവിവരണം എന്ന അമ്പത്തൊമ്പതാം അധ്യായം ശ്രീസ്കാന്ദമഹാപുരാണത്തിൽ സമാപിക്കുന്നു.
വിദ്ധി പാപഹരം ദേവി സമീഹിതകരം സദാ
ദേവി, ഇത് പാപങ്ങൾ നീക്കി, ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റുന്നതാണെന്ന് നീ അറിയണം.
സുഗതിര്നാമ വിപ്രേന്ദ്രോ ബഭൂവ ദ്വാപരേ യുഗേ
ദ്വാപരയുഗത്തിൽ സുഗതി എന്നൊരു ബ്രാഹ്മണൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.
മതംഗസ്തസ്യ പുത്രോഽഭൂദ്ബാല്യാദ്ദാരുണതാം ഗതഃ ദണ്ഡകാഷ്ഠേന സഹസാ താഡയാമാസ ചാപലാത്
അവന്റെ മകൻ മതംഗൻ ബാല്യത്തിൽ തന്നെ കഠിനസ്വഭാവിയായവനായി; കളിയോടെ, അപ്രതീക്ഷിതമായി ഒരു മരക്കൊണ്ടു അടിച്ചു.
തം തു തീവ്രാഹതം ദൃഷ്ട്വാ ഗര്ദഭീ പുത്രഗൃദ്ധിനീ
അവനെ ഭയങ്കരമായി അടിക്കപ്പെട്ടത് കണ്ടു, തന്റെ മകനെ ആഗ്രഹിച്ച കഴുതപ്പെൺ,
ബ്രാഹ്മണേ ദാരുണം നാസ്തി മൈത്രോ ബ്രാഹ്മണ ഉച്യതേ
ബ്രാഹ്മണനിൽ ക്രൂരതയൊന്നുമില്ല; ബ്രാഹ്മണൻ എപ്പോഴും സൗഹൃദപരനാണ് എന്ന് പറയുന്നു.
സ്വകീയാം ഭജതേ ചാഥ പ്രകൃതിം മാനവഃ സദാ
എന്നാൽ മനുഷ്യൻ എപ്പോഴും തന്റെ സ്വഭാവം പിന്തുടരുന്നു.
ദംഡകാഷ്ഠം പരിത്യജ്യ രാസഭീം പ്രത്യഭാഷത
മരക്കൊണ്ട് വലിച്ചെറിഞ്ഞ്, അവൻ കഴുതപ്പെണോട് സംസാരിച്ചു.
കഥം മാം വേത്സി ചംഡാലം യായാവരകുലോദ്ഭവമ്
ഞാൻ ചണ്ഡാളൻ, യാത്രക്കാരുടെ വംശത്തിൽ ജനിച്ചവൻ എന്ന് നീ എങ്ങനെ അറിയുന്നു?
തതസ്ത്വമസി ചാംഡാലോ ബ്രാഹ്മണ്യം തേന തേ ഗതമ്
അതുകൊണ്ട് നീ ചണ്ഡാളനാണ്; അതിനാൽ നിന്റെ ബ്രാഹ്മണത്വം നഷ്ടപ്പെട്ടു.
ഏവമുക്തോ മതംഗസ്തു പിതരം വാക്യമബ്രവീത് 5.2.60.
ഇങ്ങനെ പിതാവിനോട് പറഞ്ഞതിനു ശേഷം, മതംഗൻ തന്റെ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
ഗര്ദഭ്യാ കഥിതം സമ്യക്തസ്മാത്തപ്സ്യേ മഹത്തപഃ
ആ കഴുത ശരിയായി പറഞ്ഞു; അതുകൊണ്ട് ഞാൻ വലിയ തപസ്സ് ചെയ്യാം.
സ ഗത്വാ ച തതോഽരണ്യമതപ്യത മഹത്തപഃ
അവൻ അവിടെ നിന്ന് കാടിലേക്ക് പോയി, കഠിനമായ തപസ്സ് നടത്തി.
തം തഥാ തപസാ യുക്തമുവാച ഹരിവാഹനഃ വരം ദദാമി തേഽഹം തം വൃണീഷ്വ ത്വം യദിച്ഛസി
അവൻ അങ്ങനെ തപസിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ചക്രധാരി അവനോട് പറഞ്ഞു: "ഞാൻ നിന്നെ ഒരു വരം നൽകുന്നു; നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്തെങ്കിലും തിരഞ്ഞെടുക്കു."
ദേഹി മേ ശാശ്വതം ശക്ര വര ഏഷ വൃതോ മയാ
"ശക്രാ, എന്നെ ശാശ്വതനാക്കണമേ—ഇതാണ് ഞാൻ തിരഞ്ഞെടുത്ത വരം."
ഏതച്ഛ്രുത്വാ തു വചനം തമുവാച പുരംദരഃ
അവന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, പുരന്ദരൻ അവനോട് പറഞ്ഞു.
നാശമേഷ്യസി ദുര്ബുദ്ധേ തദുപാരമ മാ ചിരമ്
"ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവനേ, നീ നശിക്കും; അതിനാൽ ഉടൻ ഈ തപസ്സ് നിർത്തുക."
ഏവമുക്തോ മതംഗസ്തു സംശിതാത്മാ യത വ്രതഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, മതംഗൻ ഉറച്ച മനസ്സോടെ വ്രതത്തിൽ സ്ഥിരനായി നിന്നു.
തമുവാച തതഃ ശക്രഃ പുനരേവ മഹായശാഃ
അപ്പോൾ മഹാശക്തിയുള്ള ശക്രൻ വീണ്ടും അവനോട് പറഞ്ഞു.
ന ഹി ശക്യം പ്രാപ്തുമേവമചിരാന്നാശമേഷ്യസി
"ഇത് നേടാൻ കഴിയില്ല; ഉടൻ നീ നശിക്കും."
ഏവമുക്തോ മതംഗസ്തു സംശിതാത്മാ ദൃഢവ്രതഃ 5.2.60.
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, മതംഗൻ ഉറച്ച മനസ്സോടെ ദൃഢവ്രതനായി നിന്നു.
തദേവ ച പുനര്വാക്യമുവാച ബലവൃത്രഹാ
വൃത്രനെ സംഹരിച്ചവൻ വീണ്ടും അതേ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
അന്യം വരം വൃണീഷ്വ ത്വം മാ കൃഥാസ്തത്സ്വയം ശ്രമമ്
"മറ്റൊരു വരം തിരഞ്ഞെടുക്കു; അതിനായി ഇങ്ങനെ കഷ്ടപ്പെടേണ്ട."
അതിഷ്ഠത ഗയാം ഗത്വാ സോംഗുഷ്ഠേന ശതം സമാഃ
അവൻ ഗയയിൽ നൂറുവർഷം വലിയ വിരൽമാത്രം നില്ക്കുകയായിരുന്നു.
ത്വഗസ്ഥിഭൂതോ ധര്മാത്മാ തതാപ പരമം തപഃ
ത്വക്ക് അസ്ഥിയായി, ധാർമ്മികനായവൻ പരമമായ തപസ്സ് നടത്തി.
വരാണാമീശ്വരോ ദാതാ സര്വഭൂതഹിതേ രതഃ
വരങ്ങളുടെ നാഥൻ, എല്ലാവരുടെയും ക്ഷേമത്തിൽ താല്പര്യമുള്ളവൻ, വരങ്ങൾ നൽകുന്നവൻ,
ബ്രാഹ്മണ്യം ദുര്ല്ലഭം താത ഹ്യസതാം പാപശീലിനാമ്
പ്രിയനായവനേ, പാപമനസ്സുള്ള ദുഷ്ടർക്കു ബ്രാഹ്മണത്വം ലഭിക്കാൻ വളരെ ദുഷ്കരം.
ബ്രാഹ്മണേ സര്വഭൂതാനാം യോഗക്ഷേമഃ സമാഹിതഃ
ബ്രാഹ്മണനിൽ എല്ലാ ജീവികളുടെ ക്ഷേമവും സംരക്ഷണവും നിലനിൽക്കുന്നു.