യസ്യ ദര്ശനമാത്രേണ പരാ സിദ്ധിഃ പ്രജായതേ
അവനെ ഒരു നോക്കു കണ്ടാൽ പോലും പരമസിദ്ധി ലഭിക്കും.
അസഹംതീ പുരാ സംജ്ഞാ രവേസ്തേജോഽതിദുഃസഹമ്
ഒരിക്കൽ, സംജ്ഞാ സൂര്യന്റെ അത്യന്തം സഹിക്കാനാകാത്ത പ്രകാശം സഹിക്കാനാവാതെ,
അശ്വരൂപം തതഃ കൃത്വാ ജഗാമാഥോത്തരാന്കുരൂന്
അവൾ കുതിരയുടെ രൂപം എടുത്ത് ഉത്തരകുരുക്കളിലേക്ക് പോയി.
ഗതാ സാ സമ്മുഖം തസ്യ പൃഷ്ഠരക്ഷണതത്പരാ
അവൾ അവന്റെ മുമ്പിൽ എത്തി, തന്റെ പുറം ഭാഗം സംരക്ഷിക്കാൻ ഉത്സുകയായി നിന്നു.
നാസത്യ ദസ്രൌ തനയാവശ്വവക്ത്രൌ വിനിര്ഗതൌ
നാസത്യനും ദസ്രനും, കുതിരമുഖമുള്ള ഇരട്ടമക്കൾ, അവിടെ നിന്നു ജനിച്ചു.
അശ്വാരൂഢഃ സമുദ്ഭൂതസ്തതോ ബാണധനുര്ദ്ധരഃ നിര്ജിതം ച ജഗച്ചേദം സദേവാസുരമാനുഷമ്
കുതിരപ്പുറത്ത് കയറി, വില്ലും അമ്പും കൈവശം വെച്ച്, അവൻ ഉദിച്ചുവന്നു; ദേവന്മാരെയും അസുരന്മാരെയും മനുഷ്യരെയും ഉൾപ്പെടുത്തി ഈ ലോകം ജയിച്ചു.
തതോ ദേവാഃ പരാഭൂതാ ബ്രഹ്മാണം ശരണം ഗതാഃ
അപ്പോൾ ദേവന്മാർ തോറ്റു, ബ്രഹ്മാവിൽ അഭയം തേടി.
അസ്മാകം വിഭവം തേജോ രവിപുത്രേണ നാശിതമ്
സൂര്യപുത്രൻ നമ്മുടെ ശക്തിയും തേജസ്സും നശിപ്പിച്ചു.
തസ്യ ഗാത്രസമുദ്ഭൂതോ വഹ്നിര്ധാവതി കാല ജിത് 5.2.56.
അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് അഗ്നി പുറത്ത് വന്നു, കാലനെ പോലും കീഴടക്കി ഓടി.
സര്വതോ വ്യാകുലീഭൂതം ഹാഹാകാരമചേതനമ്
എല്ലാ ദിക്കുകളും കലഹം നിറഞ്ഞു, ആരും മനസ്സിലില്ലാതെ നിലവിളികൾ മുഴങ്ങി.
ദശദിക്ഷു പ്രവൃത്തോഽയം സമൃദ്ധോ ഹവ്യവാഹനഃ
പത്ത് ദിക്കുകളിലേക്കും ഈ ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നി വ്യാപിച്ചു.
ഇതി തേഷാം വചഃ ശ്രുത്വാ ബ്രഹ്മണോക്തം വരാനനേ
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ബ്രഹ്മാവ്, സുന്ദരമുഖിയായവളേ, അങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ഭവിഷ്യതി ച വസ്തച്ച കാംക്ഷിതം യത്സുരോത്തമാഃ
നിങ്ങള്ക്കു ആഗ്രഹിച്ചതു തീർച്ചയായും സംഭവിക്കും, ദേവന്മാരിലെ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.
ബ്രഹ്മണോ വചനം ശ്രുത്വാ മമാംതികമുപാഗതാഃ
ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാക്കുകള് കേട്ടു നിങ്ങള് എന്റെ അടുക്കല് വന്നു.
ആദിത്യതനയേനൈവ രേവംതേന മഹേശ്വര തേജസാ മഹതാ ചൈവ വിക്രമേണ ബലേന ച
ആദിത്യന്റെ മകനായ രേവന്തന് മഹേശ്വരാ, വലിയ പ്രകാശവും വീര്യവും ശക്തിയുംകൊണ്ടു,
അസാധ്യഃ കില സോഽസ്മാകം സര്വേഷാം ദേവസത്തമ
അവന് ഞങ്ങളൊക്കെയുമാണ് ജയിക്കാനാവാത്തവന്, ദേവന്മാരില് ഉത്തമനേ.
ത്വാം പ്രപദ്യാമഹേ സര്വേ ഭയാര്ത്താഃ ശരണാര്ഥിനഃ
ഭയത്താല് വലയുന്ന ഞങ്ങള് എല്ലാവരും രക്ഷ തേടി നിന്നെ ആശ്രയിക്കുന്നു.
മയാ സ്മൃതഃ സൂര്യപുത്രോ രേവംതസ്തത്ക്ഷണാത്പ്രിയേ
പ്രിയേ, ഞാന് ഓര്ത്തയുടന് സൂര്യപുത്രനായ രേവന്തന് ഉടനെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
കിം മയാ ദേവ കര്ത്തവ്യം ബ്രൂഹി സര്വമശേഷതഃ 5.2.56.
ദേവാ, ഞാന് എന്ത് ചെയ്യണം? എല്ലാം പൂര്ണമായി പറയൂ.
സ്നേഹാദാചുംബിതോ മൂര്ധ്നി പരിഷ്വക്തഃ പുനഃപുനഃ
സ്നേഹത്തോടെ അവനെ തലയില് ചുംബിച്ചു, വീണ്ടും വീണ്ടും അണച്ചു.
പരിതുഷ്ടോസ്മി തേ കാമം യഥേഷ്ടം കാമമാപ്നുഹി
ഞാന് നിന്നില് പൂര്ണ്ണമായി സന്തുഷ്ടനാണ്; നീ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്തും നേടുക.
മമാഭീഷ്ടം പരം സ്ഥാനം വിദ്യതേ പൃഥിവീതലേ തത്ര ദാസ്യാമി തേ സ്ഥാനം തത്ര കീര്ത്തിര്ഭവിപ്യതി
ഭൂമിയില് എനിക്ക് ഇഷ്ടമായ ഒരു ഉത്തമസ്ഥലം ഉണ്ട്; ആ സ്ഥലം ഞാന് നിന്നെ നല്കും, അവിടെ നിന്റെ കീര്ത്തി വളരും.
പൂര്വേ കംടേശ്വരസ്യാപി സ്ഥാനം പരമദുര്ല്ഭമ്
മുന്പ് കണ്ഠേശ്വരന്റെ സ്ഥലം വളരെ ദുർലഭമായിരുന്നു.
സര്വദാ ത്രിദശൈഃ പൂജ്യോ ഭവിഷ്യസി ന സംശയഃ
നീ എപ്പോഴും ദേവന്മാരുടെ ആരാധനയ്ക്ക് പാത്രനാകും, ഇതില് സംശയമില്ല.
അശ്വശാലാസു സര്വാസു പൂജനീയോ ഭവിഷ്യസി
എല്ലാ കുതിരശാലകളിലും നീ ആരാധിക്കപ്പെടും.
തേജോ മദീയം തത്സ്ഥാനം ലിംഗാകാരം സനാതനമ്
എന്റെ തേജസ് ആ സ്ഥലത്ത്, ശാശ്വതമായ ലിംഗരൂപത്തില് നിലകൊള്ളും.
ഏവമുക്തോ മയാ ദേവി രേവംതോ രവിജസ്തദാ
ഇങ്ങനെ ഞാന് പറഞ്ഞപ്പോള്, ദേവി, അന്ന് സൂര്യപുത്രനായ രേവന്തന്—
ദദര്ശ തത്ര തല്ലിംഗം ജ്യോതീരൂപം സനാതനമ്
അവിടെ ശാശ്വതമായ പ്രകാശരൂപിയായ ആ ലിംഗം അവന് കണ്ടു.
പ്രോക്തഃ പ്രണയപൂര്വേണ ദിഷ്ട്യാ ദൃഷ്ടോഽസി സൂര്യജ 5.2.56.
സ്നേഹത്തോടെ ഞാന് പറഞ്ഞു: 'ഭാഗ്യവശാല് നിന്നെ കാണാന് കഴിഞ്ഞു, സൂര്യപുത്രാ'.
സ്ഥാതവ്യം മത്സമീപേ തു സൂര്യപുത്ര ത്വയാ സദാ
സൂര്യപുത്രാ, നീ എപ്പോഴും എന്റെ അടുത്ത് തന്നെ നിലകൊള്ളണം.