യ ഏഷ സിംഹഃ സംഭൂതസ്തവ ക്രോധാത്സുതോ യതഃ
നിന്റെ കോപത്തിൽ നിന്നു ജനിച്ച ഈ സിംഹം, നിന്റെ മകനാണ്.
ലിംഗം സിംഹേശ്വരം ഭക്ത്യാ യഃ പശ്യതി സമാഹിതഃ
സിംഹേശ്വരലിംഗത്തെ ഭക്തിയോടെ ഏകാഗ്രതയോടെ കാണുന്നവൻ,
കീര്തനാന്മുച്യതേ പാപാദ്ദൃഷ്ട്വാ ഭദ്രാണി പശ്യതി 5.2.55.
അത് സ്തുതിച്ചാൽ പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കും; അതിനെ കണ്ടാൽ ശുഭഫലങ്ങൾ കാണും.
മനസാ ചിംതിതാന്കാമാംസ്താംശ്ച പ്രാപ്നോതി പുഷ്കലാന്
മനസ്സിൽ ആലോചിച്ച ആഗ്രഹങ്ങൾ, അവയെ സമൃദ്ധിയായി നേടാം.
യദാ പശ്യതി സിംഹേശം സംസാരാര്ണവതാരകമ്
സിംഹങ്ങളുടെ രാജാവായ ഭഗവാനെ, ഈ ജനനമരണസമുദ്രത്തിൽ നിന്ന് രക്ഷപ്പെടുത്തുന്നവനെ, ആരെങ്കിലും കണ്ടാൽ,
തേഭ്യോ ഭയം ന ഭവതി ശ്രീസിംഹേശ്വരദര്ശനാത് തത്ഫലം ജായതേ സമ്യഗ്ദൃഷ്ട്വാ സിംഹേശ്വരം ശിവമ്
അവരെ ഭയപ്പെടുത്താൻ ഒന്നും ഉണ്ടാകില്ല; ശ്രീസിംഹേശ്വരനെ ശരിയായി ദർശിച്ചാൽ അതിന്റെ ഫലം ഉറപ്പായും ലഭിക്കും.
മദീയം ലോകമാപ്നോതി സുരാസുരനമസ്കൃതമ്
അവൻ ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും ആദരിക്കുന്ന എന്റെ ലോകത്തെത്തും.
ഇത്യുക്ത്വാസൌ ജഗാമാഥ ബ്രഹ്മാ ലോകേ സ്വകം പ്രിയേ പ്രഭാവാത്തപസസ്തസ്യ ഗൌരത്വം പ്രാപ്തമദ്ഭുതമ്
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം, പ്രിയേ, ബ്രഹ്മാവ് തന്റെ ലോകത്തേക്ക് മടങ്ങി. തന്റെ തപസ്സിന്റെ ശക്തിയാൽ അവൻ അത്ഭുതകരമായി ഒരു കാളയുടെ രൂപം നേടി.
ഏഷ തേ കഥിതോ ദേവി പ്രഭാവഃ പാപനാശനഃ
ദേവി, പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന ഈ മഹത്വം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം പംചമ ആവംത്യഖംഡേ ചതുരശീതിലിംഗമാഹാത്മ്യേ സിംഹേശ്വരമാഹാത്മ്യവര്ണനംനാമ പംചപംചാശത്തമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ അശീത്യെട്ടായിരം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള ശ്രീസ്കാന്ദമഹാപുരാണത്തിലെ അഞ്ചാമത്തെ അവന്ത്യഖണ്ഡത്തിലെ എൺപത്തിനാലു ലിംഗങ്ങളുടെ മഹത്വത്തിൽ സിംഹേശ്വരന്റെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്ന അമ്പത്തിയഞ്ചാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
യസ്യ ദര്ശനമാത്രേണ പരാ സിദ്ധിഃ പ്രജായതേ
അവനെ ഒരു നോക്കു കണ്ടാൽ പോലും പരമസിദ്ധി ലഭിക്കും.
അസഹംതീ പുരാ സംജ്ഞാ രവേസ്തേജോഽതിദുഃസഹമ്
ഒരിക്കൽ, സംജ്ഞാ സൂര്യന്റെ അത്യന്തം സഹിക്കാനാകാത്ത പ്രകാശം സഹിക്കാനാവാതെ,
അശ്വരൂപം തതഃ കൃത്വാ ജഗാമാഥോത്തരാന്കുരൂന്
അവൾ കുതിരയുടെ രൂപം എടുത്ത് ഉത്തരകുരുക്കളിലേക്ക് പോയി.
ഗതാ സാ സമ്മുഖം തസ്യ പൃഷ്ഠരക്ഷണതത്പരാ
അവൾ അവന്റെ മുമ്പിൽ എത്തി, തന്റെ പുറം ഭാഗം സംരക്ഷിക്കാൻ ഉത്സുകയായി നിന്നു.
നാസത്യ ദസ്രൌ തനയാവശ്വവക്ത്രൌ വിനിര്ഗതൌ
നാസത്യനും ദസ്രനും, കുതിരമുഖമുള്ള ഇരട്ടമക്കൾ, അവിടെ നിന്നു ജനിച്ചു.
അശ്വാരൂഢഃ സമുദ്ഭൂതസ്തതോ ബാണധനുര്ദ്ധരഃ നിര്ജിതം ച ജഗച്ചേദം സദേവാസുരമാനുഷമ്
കുതിരപ്പുറത്ത് കയറി, വില്ലും അമ്പും കൈവശം വെച്ച്, അവൻ ഉദിച്ചുവന്നു; ദേവന്മാരെയും അസുരന്മാരെയും മനുഷ്യരെയും ഉൾപ്പെടുത്തി ഈ ലോകം ജയിച്ചു.
തതോ ദേവാഃ പരാഭൂതാ ബ്രഹ്മാണം ശരണം ഗതാഃ
അപ്പോൾ ദേവന്മാർ തോറ്റു, ബ്രഹ്മാവിൽ അഭയം തേടി.
അസ്മാകം വിഭവം തേജോ രവിപുത്രേണ നാശിതമ്
സൂര്യപുത്രൻ നമ്മുടെ ശക്തിയും തേജസ്സും നശിപ്പിച്ചു.
തസ്യ ഗാത്രസമുദ്ഭൂതോ വഹ്നിര്ധാവതി കാല ജിത് 5.2.56.
അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് അഗ്നി പുറത്ത് വന്നു, കാലനെ പോലും കീഴടക്കി ഓടി.
സര്വതോ വ്യാകുലീഭൂതം ഹാഹാകാരമചേതനമ്
എല്ലാ ദിക്കുകളും കലഹം നിറഞ്ഞു, ആരും മനസ്സിലില്ലാതെ നിലവിളികൾ മുഴങ്ങി.
ദശദിക്ഷു പ്രവൃത്തോഽയം സമൃദ്ധോ ഹവ്യവാഹനഃ
പത്ത് ദിക്കുകളിലേക്കും ഈ ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നി വ്യാപിച്ചു.
ഇതി തേഷാം വചഃ ശ്രുത്വാ ബ്രഹ്മണോക്തം വരാനനേ
അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ബ്രഹ്മാവ്, സുന്ദരമുഖിയായവളേ, അങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
ഭവിഷ്യതി ച വസ്തച്ച കാംക്ഷിതം യത്സുരോത്തമാഃ
നിങ്ങള്ക്കു ആഗ്രഹിച്ചതു തീർച്ചയായും സംഭവിക്കും, ദേവന്മാരിലെ ശ്രേഷ്ഠന്മാരേ.
ബ്രഹ്മണോ വചനം ശ്രുത്വാ മമാംതികമുപാഗതാഃ
ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാക്കുകള് കേട്ടു നിങ്ങള് എന്റെ അടുക്കല് വന്നു.
ആദിത്യതനയേനൈവ രേവംതേന മഹേശ്വര തേജസാ മഹതാ ചൈവ വിക്രമേണ ബലേന ച
ആദിത്യന്റെ മകനായ രേവന്തന് മഹേശ്വരാ, വലിയ പ്രകാശവും വീര്യവും ശക്തിയുംകൊണ്ടു,
അസാധ്യഃ കില സോഽസ്മാകം സര്വേഷാം ദേവസത്തമ
അവന് ഞങ്ങളൊക്കെയുമാണ് ജയിക്കാനാവാത്തവന്, ദേവന്മാരില് ഉത്തമനേ.
ത്വാം പ്രപദ്യാമഹേ സര്വേ ഭയാര്ത്താഃ ശരണാര്ഥിനഃ
ഭയത്താല് വലയുന്ന ഞങ്ങള് എല്ലാവരും രക്ഷ തേടി നിന്നെ ആശ്രയിക്കുന്നു.
മയാ സ്മൃതഃ സൂര്യപുത്രോ രേവംതസ്തത്ക്ഷണാത്പ്രിയേ
പ്രിയേ, ഞാന് ഓര്ത്തയുടന് സൂര്യപുത്രനായ രേവന്തന് ഉടനെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
കിം മയാ ദേവ കര്ത്തവ്യം ബ്രൂഹി സര്വമശേഷതഃ 5.2.56.
ദേവാ, ഞാന് എന്ത് ചെയ്യണം? എല്ലാം പൂര്ണമായി പറയൂ.
സ്നേഹാദാചുംബിതോ മൂര്ധ്നി പരിഷ്വക്തഃ പുനഃപുനഃ
സ്നേഹത്തോടെ അവനെ തലയില് ചുംബിച്ചു, വീണ്ടും വീണ്ടും അണച്ചു.