ഷട്കുക്ഷിഃ സാ ത്രിപാദാ ച പംചശീര്ഷോപലക്ഷിതാ
അത് ആറു വയറും, മൂന്ന് കാലുകളും, അഞ്ച് തലകളും ഉള്ളതായാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
ഗായത്രീ മധുരാഭാഷാ സാവിത്രീ ലോകവിശ്രുതാ സൃഷ്ടിം കുരു മമാദേശാദ്വിചിത്രാമനയാ സഹ ।। 5.2.52.
മധുരഭാഷിണിയായ ഗായത്രിയും ലോകപ്രശസ്തയായ സാവിത്രിയും ചേർന്ന്, എന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം ഈ അത്ഭുതമായ സൃഷ്ടി സൃഷ്ടിക്കൂ.
ഇത്യുക്തസ്ത്രിശിഖോ ഭൂത്വാ ഹിരണ്യസദൃശാകൃതിഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, അവൻ മൂന്നു കിരീടങ്ങളോടും പൊന്നുപോലെയുള്ള പ്രകാശമുള്ള രൂപത്തോടും കൂടിയവനായി.
പൂര്വം ദേവഗണാശ്ചൈവ ത്രയസ്ത്രിംശച്ച ദേവതാഃ
മുന്പ് ദേവഗണങ്ങളും മുപ്പത്തിമൂന്നു ദേവതകളും കൂടി,
തേഷാം ദേഹേ പ്രവിഷ്ടാനാം പ്രാദുര്ഭാവഃ പുനര്ഭവേത്
അവരവരുടെ ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, അവരുടെ പ്രത്യക്ഷത വീണ്ടും സംഭവിച്ചു.
സംഹൃത്യോംകാരമഖിലാന്സദേവാസുരപന്നഗാന്
ഓം നാദവും എല്ലാ ദേവന്മാരെയും അസുരന്മാരെയും പാമ്പുകളെയും ഉൾക്കൊണ്ടു,
സസര്ജ സര്വഭൂതാനി കല്പാംതേ പര്വതാത്മജേ
കാലാവസാനത്തിൽ, പർവതകുമാരിയെ, അവൻ എല്ലാ ജീവികളും സൃഷ്ടിച്ചു.
കര്ത്താ ചൈവ വികര്ത്താ ച സംഹര്താ ച മഹാംസ്തു യഃ
സൃഷ്ടാവും മാറ്റം വരുത്തുന്നവനും സംഹാരകനുമായ മഹത്തായവൻ അവനാണ്.
ഓംകാരപൂര്വകം ജ്ഞാനം തപശ്ചോംകാരപൂര്വകമ്
ഓം നാദം മുൻപിൽ വച്ചുള്ള ജ്ഞാനവും, ഓം നാദം മുൻപിൽ വച്ചുള്ള തപസ്സും,
സ വായുരിതി വിജ്ഞേയഃ സര്വജ്ഞഃ സ പ്രജാകരഃ
അവനെ വായുവെന്നു അറിയണം; അവൻ എല്ലാം അറിയുന്നവനും സകല ജീവികളുടെ സൃഷ്ടാവുമാണ്.
പ്രജാനാം പതയശ്ചൈവ സപ്ത ചൈവ മഹര്ഷയഃ
ജീവികളുടെ അധിപന്മാരും ഏഴു മഹർഷിമാരും കൂടി,
ദൈത്യാഃ പിശാചാ രക്ഷാംസി ഭൂതാനി വിവിധാനി ച സര്വേ ചതുഷ്പദാശ്ചൈവ തിര്യഗ്യോനിഗതാസ്തദാ ।। 5.2.52.
ദൈത്യന്മാർ, പിശാചുകൾ, രാക്ഷസന്മാർ, വിവിധ ജീവികൾ, എല്ലാ നാലുകാലികളും, മൃഗയോനിയിൽ ജനിച്ചവരും അന്നത്തെക്കാലത്ത്,
ജംഗമാനി ച സത്ത്വാനി യച്ചാന്യജ്ജീവസംജ്ഞകമ്
ചലിക്കുന്ന എല്ലാ ജീവികളും, ജീവൻ എന്നറിയപ്പെടുന്ന മറ്റെല്ലാവയും,
പ്രണമ്യ പ്രയതോ ഭൂത്വാ വചനം ചേദമബ്രവീത്
വന്ദനം ചെയ്ത് ഏകാഗ്രനായി, അവൻ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു:
ദേഹി മേ പരമം സ്ഥാനം യഥാ കീര്ത്തിര്ധ്രുവാ ഭവേത്
എന്റെ കീർത്തി ശാശ്വതമായിരിക്കാൻ, പരമമായ സ്ഥാനം ദയവായി തരണമേ.
മമാഭീഷ്ടകരം സ്ഥാനം നിത്യമവ്യയമക്ഷയമ്
എനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള, ശാശ്വതവും അക്ഷയവും അനശ്വരവുമായ സ്ഥാനം തരണമേ.
തത്ര തേ ഭവിതാ കീര്ത്തിഃ ശാശ്വതീ നാത്ര സംശയഃ
അവിടെ നിന്റെ കീർത്തി ശാശ്വതമായിരിക്കും — ഇതിൽ സംശയമില്ല.
ത്രികല്പപ്രഭവം ലിംഗം ത്വന്നാമ്നാ ഖ്യാതിമേഷ്യതി
മൂന്നു കാലങ്ങളിലും ഉദിക്കുന്ന ഒരു ലിംഗം നിന്റെ പേരിൽ പ്രശസ്തിയെത്തും.
ഇത്യുക്തോ ഹി മയാ ദേവി ഓംകാരോ ഹൃഷ്ടമാനസഃ
ദേവിയെ, ഞാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഓം ആനന്ദത്തോടെ,
തതഃ പ്രഭൃതി വേദേഷു ഓംകാരഃ ക്രിയതേ ദ്വിജൈഃ
അതിനുശേഷം മുതൽ, വേദങ്ങളിൽ ദ്വിജന്മാർ ഓം നാദം ഉപയോഗിക്കുന്നു.
ലയംഗതോ യദോംകാരസ്തദാപ്രഭൃതി പാര്വതി
അപ്പോഴുമുതല് ഓം എന്ന അക്ഷരം ലയത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു, പാർവതി.
യദ്യുഗാദിസഹസ്രേഷു വ്യതീപാതശതേഷു ച തത്പുണ്യമധികം ദേവി ഓംകാരേശ്വരദര്ശനാത് ।।5.2.52.
ദേവി, ആയിരക്കണക്കിന് യുഗങ്ങളുടെ തുടക്കത്തിലും നൂറുകണക്കിന് വ്യതീപാത കാലങ്ങളിലും ലഭിക്കുന്ന പുണ്യത്തേക്കാൾ കൂടുതലാണ് ഓംകാരേശ്വരനെ ദർശിക്കുന്നതിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന പുണ്യം.
ചതുര്ഷ്വപി ച വേദേഷു സമധീതേഷു യത്ഫലമ്
നാല് വേദങ്ങളും പൂർണ്ണമായി പഠിച്ചാൽ ലഭിക്കുന്ന ഫലം—
ബ്രഹ്മചര്യേണ യത്പുണ്യം യാവജ്ജീവം കൃതേന ച
ജീവിതമൊക്കെയും ബ്രഹ്മചര്യത്തിൽ കഴിയുന്നതിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന പുണ്യം—
കരീഷസാധനേ പുണ്യം യച്ച പുണ്യമനാശകേ
പശുവിന്റെ ചാണകത്തിൽ ഹോമം നടത്തുന്നതിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന പുണ്യവും, നശിക്കാത്തതായ പുണ്യവും—
പൂജായാം യത്ഫലം പ്രോക്തം തസ്യ സംഖ്യാ ന വിദ്യതേ
പൂജയിലൂടെ ലഭിക്കുന്ന ഫലത്തിന് എത്രയാണെന്ന് കണക്കാക്കാനാവില്ല.
കിം യജ്ഞൈര്ബഹുവിത്താഢ്യൈഃ കിം തപോഭിഃ സുദുഷ്കരൈഃ
വളരെയധികം ധനം ചെലവഴിച്ച് യാഗങ്ങൾ നടത്തുന്നതിൽ എന്ത് പ്രയോജനം? അത്യന്തം ദുഷ്കരമായ തപസ്സുകളിൽ എന്ത് ഗുണം?
പൂജനാത്സ്പര്ശനാദ്വാപി കീര്ത്തനാച്ഛ്രവണാത്തഥാ
പൂജ ചെയ്യുകയോ, സ്പർശിക്കുകയോ, കീർത്തനം ചെയ്യുകയോ, കേൾക്കുകയോ ചെയ്താൽ—
ഏഷ തേ കഥിതോ ദേവി പ്രഭാവഃ പാപനാശനഃ
ദേവി, പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന ഈ മഹത്വം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു.
ഇതി ശ്രീസ്കാന്ദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം പഞ്ചമ ആവന്ത്യഖണ്ഡേ ചതുരശീതിലിങ്ഗമാഹാത്മ്യ ഓംകാരേശ്വരമാഹാത്മ്യവര്ണനംനാമ ദ്വിപംചാശത്തമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, എൺപത്തിനാലു ലിംഗങ്ങളുടെ മഹത്വം ഉൾക്കൊള്ളുന്ന അഞ്ചാമത്തെ അവന്ത്യഖണ്ഡത്തിലെ ഓംകാരേശ്വര മഹത്വം എന്ന അദ്ധ്യായം, എൺപത്തിയൊന്ന് ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളടങ്ങിയ ശ്രീസ്കാന്ദ മഹാപുരാണത്തിൽ, ഇരുപത്തിരണ്ടാമത്തെ അദ്ധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.