ഏഷ തേ കഥിതോ ദേവി പ്രഭാവഃ പാപനാശനഃ
ദേവി, പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന നിന്റെ ഈ മഹത്വം ഞാൻ വിവരിച്ചു.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം പഞ്ചമ ആവംത്യഖണ്ഡേ ചതുരശീതിലിങ്ഗമാഹാത്മ്യേ ശൂലേശ്വരമാഹാത്മ്യവര്ണനംനാമൈകപഞ്ചാശത്തമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, മഹാപുരാണമായ ശ്രീസ്കാന്ദത്തിൽ, എൺപത്തിയൊന്ന് ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള സംഹിതയിലെ അഞ്ചാമത്തെ ആവന്ത്യഖണ്ഡത്തിൽ, എൺപത്തിയഞ്ച് ലിംഗങ്ങളുടെ മഹത്വത്തിൽ, ശൂലേശ്വരന്റെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്ന ഇപ്പത്തിയൊന്നാമത്തെ അധ്യായം അവസാനിക്കുന്നു.
ഓംകാരേശ്വര ഇത്യാഖ്യാ യസ്യാസ്തി ഭുവനത്രയേ
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ഓംകാരേശ്വരൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നവനാണ് അവൻ.
പ്രാകൃതേ കല്പസംജ്ഞേ തു പ്രഥമേ പ്രഥമം മയാ
പ്രാകൃതകല്പം എന്ന ആദ്യകാലഘട്ടത്തിൽ ആദ്യം ഞാൻ അതു ചെയ്തു.
തതഃ സ പുരുഷോ ദിവ്യഃ കിം കരോമീത്യുപസ്ഥിതഃ
അതിനുശേഷം ആ ദിവ്യപുരുഷൻ 'ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം?' എന്ന് ചോദിച്ച് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
നിര്വാണസ്യേവ ദീപസ്യ ഗതിസ്തസ്യ ന ലക്ഷിതാ
അവന്റെ അവസ്ഥ അകത്തേക്ക് അകന്നുപോകുന്ന ദീപത്തിന്റെ പാതപോലെ ആരും കാണാനായില്ല.
ഏവം ചിംതയതസ്തസ്യ ചതുര്മിത്യോത്ഥിതസ്തതഃ
അവൻ ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ അവനിൽ നിന്ന് നാലുപേർ ഉദിച്ചുവന്നു.
ഋഗ്യജുഃസാമനാമാ ച ബ്രഹ്മവിഷ്ണുശിവാത്മകഃ
അവർക്ക് ഋക്, യജുസ്, സാമ എന്ന പേരുകളും ബ്രഹ്മാവ്, വിഷ്ണു, ശിവൻ എന്ന സ്വഭാവവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഓംകാര ഇതി തസ്യാഖ്യാ മയാ ദതാ പ്രസാദതഃ
എന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ ഞാൻ അവനു ഓംകാര എന്ന പേര് നൽകി.
ഹൃദയാത്തസ്യ ദേവസ്യ വഷട്കാരഃ സമുത്ഥിതഃ
ആ ദേവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് വഷട് എന്ന അക്ഷരം ഉദിച്ചു.
ഷട്കുക്ഷിഃ സാ ത്രിപാദാ ച പംചശീര്ഷോപലക്ഷിതാ
അത് ആറു വയറും, മൂന്ന് കാലുകളും, അഞ്ച് തലകളും ഉള്ളതായാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
ഗായത്രീ മധുരാഭാഷാ സാവിത്രീ ലോകവിശ്രുതാ സൃഷ്ടിം കുരു മമാദേശാദ്വിചിത്രാമനയാ സഹ ।। 5.2.52.
മധുരഭാഷിണിയായ ഗായത്രിയും ലോകപ്രശസ്തയായ സാവിത്രിയും ചേർന്ന്, എന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം ഈ അത്ഭുതമായ സൃഷ്ടി സൃഷ്ടിക്കൂ.
ഇത്യുക്തസ്ത്രിശിഖോ ഭൂത്വാ ഹിരണ്യസദൃശാകൃതിഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, അവൻ മൂന്നു കിരീടങ്ങളോടും പൊന്നുപോലെയുള്ള പ്രകാശമുള്ള രൂപത്തോടും കൂടിയവനായി.
പൂര്വം ദേവഗണാശ്ചൈവ ത്രയസ്ത്രിംശച്ച ദേവതാഃ
മുന്പ് ദേവഗണങ്ങളും മുപ്പത്തിമൂന്നു ദേവതകളും കൂടി,
തേഷാം ദേഹേ പ്രവിഷ്ടാനാം പ്രാദുര്ഭാവഃ പുനര്ഭവേത്
അവരവരുടെ ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, അവരുടെ പ്രത്യക്ഷത വീണ്ടും സംഭവിച്ചു.
സംഹൃത്യോംകാരമഖിലാന്സദേവാസുരപന്നഗാന്
ഓം നാദവും എല്ലാ ദേവന്മാരെയും അസുരന്മാരെയും പാമ്പുകളെയും ഉൾക്കൊണ്ടു,
സസര്ജ സര്വഭൂതാനി കല്പാംതേ പര്വതാത്മജേ
കാലാവസാനത്തിൽ, പർവതകുമാരിയെ, അവൻ എല്ലാ ജീവികളും സൃഷ്ടിച്ചു.
കര്ത്താ ചൈവ വികര്ത്താ ച സംഹര്താ ച മഹാംസ്തു യഃ
സൃഷ്ടാവും മാറ്റം വരുത്തുന്നവനും സംഹാരകനുമായ മഹത്തായവൻ അവനാണ്.
ഓംകാരപൂര്വകം ജ്ഞാനം തപശ്ചോംകാരപൂര്വകമ്
ഓം നാദം മുൻപിൽ വച്ചുള്ള ജ്ഞാനവും, ഓം നാദം മുൻപിൽ വച്ചുള്ള തപസ്സും,
സ വായുരിതി വിജ്ഞേയഃ സര്വജ്ഞഃ സ പ്രജാകരഃ
അവനെ വായുവെന്നു അറിയണം; അവൻ എല്ലാം അറിയുന്നവനും സകല ജീവികളുടെ സൃഷ്ടാവുമാണ്.
പ്രജാനാം പതയശ്ചൈവ സപ്ത ചൈവ മഹര്ഷയഃ
ജീവികളുടെ അധിപന്മാരും ഏഴു മഹർഷിമാരും കൂടി,
ദൈത്യാഃ പിശാചാ രക്ഷാംസി ഭൂതാനി വിവിധാനി ച സര്വേ ചതുഷ്പദാശ്ചൈവ തിര്യഗ്യോനിഗതാസ്തദാ ।। 5.2.52.
ദൈത്യന്മാർ, പിശാചുകൾ, രാക്ഷസന്മാർ, വിവിധ ജീവികൾ, എല്ലാ നാലുകാലികളും, മൃഗയോനിയിൽ ജനിച്ചവരും അന്നത്തെക്കാലത്ത്,
ജംഗമാനി ച സത്ത്വാനി യച്ചാന്യജ്ജീവസംജ്ഞകമ്
ചലിക്കുന്ന എല്ലാ ജീവികളും, ജീവൻ എന്നറിയപ്പെടുന്ന മറ്റെല്ലാവയും,
പ്രണമ്യ പ്രയതോ ഭൂത്വാ വചനം ചേദമബ്രവീത്
വന്ദനം ചെയ്ത് ഏകാഗ്രനായി, അവൻ ഇപ്രകാരം പറഞ്ഞു:
ദേഹി മേ പരമം സ്ഥാനം യഥാ കീര്ത്തിര്ധ്രുവാ ഭവേത്
എന്റെ കീർത്തി ശാശ്വതമായിരിക്കാൻ, പരമമായ സ്ഥാനം ദയവായി തരണമേ.
മമാഭീഷ്ടകരം സ്ഥാനം നിത്യമവ്യയമക്ഷയമ്
എനിക്ക് ഇഷ്ടമുള്ള, ശാശ്വതവും അക്ഷയവും അനശ്വരവുമായ സ്ഥാനം തരണമേ.
തത്ര തേ ഭവിതാ കീര്ത്തിഃ ശാശ്വതീ നാത്ര സംശയഃ
അവിടെ നിന്റെ കീർത്തി ശാശ്വതമായിരിക്കും — ഇതിൽ സംശയമില്ല.
ത്രികല്പപ്രഭവം ലിംഗം ത്വന്നാമ്നാ ഖ്യാതിമേഷ്യതി
മൂന്നു കാലങ്ങളിലും ഉദിക്കുന്ന ഒരു ലിംഗം നിന്റെ പേരിൽ പ്രശസ്തിയെത്തും.
ഇത്യുക്തോ ഹി മയാ ദേവി ഓംകാരോ ഹൃഷ്ടമാനസഃ
ദേവിയെ, ഞാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ഓം ആനന്ദത്തോടെ,
തതഃ പ്രഭൃതി വേദേഷു ഓംകാരഃ ക്രിയതേ ദ്വിജൈഃ
അതിനുശേഷം മുതൽ, വേദങ്ങളിൽ ദ്വിജന്മാർ ഓം നാദം ഉപയോഗിക്കുന്നു.