ലിംഗേന ച പുനര്ദൃഷ്ടഃ ശൂലഃ ശംകരവല്ലഭഃ
ലിംഗം വഴി വീണ്ടും ശൂലവും ശംകരന് പ്രിയപ്പെട്ടതും അവിടെ പ്രത്യക്ഷമായി.
സ്നേഹാത്സംശ്ലേഷിതോഽത്യര്ഥം പൃഷ്ടസ്തു കുശലം പുനഃ
സ്നേഹത്തോടെ അവനെ ആലിംഗനം ചെയ്തു വീണ്ടും അവന്റെ ക്ഷേമം ചോദിച്ചു.
പ്രഭുണാ പ്രേരിതോഽത്യര്ഥം ശുദ്ധ്യര്ഥം ഭവതോംതികേ അദ്യപ്രഭൃതി ഭൂലോകേ മന്നാമ്നാ ഖ്യാ തിമേഷ്യസി ।। 5.2.51.
പ്രഭുവിന്റെ പ്രേരണയാല് ശുദ്ധിക്കായി, ഇന്നുമുതല് ഭൂമിയില് എന്റെ പേരില് നീ പ്രശസ്തനാകും.
തതോ ഭവിഷ്യത്യധികം ദര്ശനാത്തേ വൃണോമ്യഹമ്
അതുകൊണ്ട്, നിന്നെ ദര്ശിച്ചാല് കൂടുതല് അനുഗ്രഹം ലഭിക്കും—ഞാന് ഈ വരം നല്കുന്നു.
തേ പ്രാപ്സ്യംതി ഫലം സര്വംം യേ ത്വാം ദ്രക്ഷ്യംതി ഭക്തിതഃ
ഭക്തിയോടെ നിന്നെ കാണുന്ന എല്ലാവർക്കും എല്ലാ ഫലങ്ങളും ലഭിക്കും.
യഃ കരിഷ്യതി തേ പൂജാം ഭക്തിയുക്തോഽപി മാനവഃ
ആർക്കായാലും ഭക്തിയോടെ നിന്നെ ആരാധിച്ചാൽ,
വിമാനവരമാസ്ഥായ കാമഗം രത്നഭൂഷിതമ്
അവൻ രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച മനോഹരമായ ദിവ്യരഥത്തിൽ ഇരുന്നു, ഇഷ്ടംപോലെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റും.
ത്വന്നാമ യേ ഗ്രഹീഷ്യംതി സര്വദാ ഭയപീഡിതാഃ ന ഭവിഷ്യതി ഭീസ്തേഷാം ഘോരസംസാരസാഗരേ
ഭയത്തിൽ പെട്ട് എപ്പോഴും നിന്റെ നാമം ഉച്ചരിക്കുന്നവർക്ക് ഈ ഭയങ്കരമായ സംസാരസമുദ്രത്തിൽ ഭയം ഉണ്ടാകില്ല.
യേ ത്വാം ദ്രക്ഷ്യംതി പുരുഷാ ഭാവഹീനാഃ പ്രസംഗതഃ
പക്ഷേ, ഭാവം ഇല്ലാതെ വെറും പതിവിനായി നിന്നെ കാണുന്ന പുരുഷന്മാർക്ക്
ഇത്യുക്തം തേന ശൂലേന ലിംഗമാശ്ലിഷ്യ യത്നതഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അവൻ ശൂലംകൊണ്ട് ലിംഗത്തെ സൂക്ഷ്മമായി അണക്കി.
ഏഷ തേ കഥിതോ ദേവി പ്രഭാവഃ പാപനാശനഃ
ദേവി, പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന നിന്റെ ഈ മഹത്വം ഞാൻ വിവരിച്ചു.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം പഞ്ചമ ആവംത്യഖണ്ഡേ ചതുരശീതിലിങ്ഗമാഹാത്മ്യേ ശൂലേശ്വരമാഹാത്മ്യവര്ണനംനാമൈകപഞ്ചാശത്തമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, മഹാപുരാണമായ ശ്രീസ്കാന്ദത്തിൽ, എൺപത്തിയൊന്ന് ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള സംഹിതയിലെ അഞ്ചാമത്തെ ആവന്ത്യഖണ്ഡത്തിൽ, എൺപത്തിയഞ്ച് ലിംഗങ്ങളുടെ മഹത്വത്തിൽ, ശൂലേശ്വരന്റെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്ന ഇപ്പത്തിയൊന്നാമത്തെ അധ്യായം അവസാനിക്കുന്നു.
ഓംകാരേശ്വര ഇത്യാഖ്യാ യസ്യാസ്തി ഭുവനത്രയേ
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ഓംകാരേശ്വരൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നവനാണ് അവൻ.
പ്രാകൃതേ കല്പസംജ്ഞേ തു പ്രഥമേ പ്രഥമം മയാ
പ്രാകൃതകല്പം എന്ന ആദ്യകാലഘട്ടത്തിൽ ആദ്യം ഞാൻ അതു ചെയ്തു.
തതഃ സ പുരുഷോ ദിവ്യഃ കിം കരോമീത്യുപസ്ഥിതഃ
അതിനുശേഷം ആ ദിവ്യപുരുഷൻ 'ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം?' എന്ന് ചോദിച്ച് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
നിര്വാണസ്യേവ ദീപസ്യ ഗതിസ്തസ്യ ന ലക്ഷിതാ
അവന്റെ അവസ്ഥ അകത്തേക്ക് അകന്നുപോകുന്ന ദീപത്തിന്റെ പാതപോലെ ആരും കാണാനായില്ല.
ഏവം ചിംതയതസ്തസ്യ ചതുര്മിത്യോത്ഥിതസ്തതഃ
അവൻ ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ അവനിൽ നിന്ന് നാലുപേർ ഉദിച്ചുവന്നു.
ഋഗ്യജുഃസാമനാമാ ച ബ്രഹ്മവിഷ്ണുശിവാത്മകഃ
അവർക്ക് ഋക്, യജുസ്, സാമ എന്ന പേരുകളും ബ്രഹ്മാവ്, വിഷ്ണു, ശിവൻ എന്ന സ്വഭാവവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഓംകാര ഇതി തസ്യാഖ്യാ മയാ ദതാ പ്രസാദതഃ
എന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ ഞാൻ അവനു ഓംകാര എന്ന പേര് നൽകി.
ഹൃദയാത്തസ്യ ദേവസ്യ വഷട്കാരഃ സമുത്ഥിതഃ
ആ ദേവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് വഷട് എന്ന അക്ഷരം ഉദിച്ചു.
ഷട്കുക്ഷിഃ സാ ത്രിപാദാ ച പംചശീര്ഷോപലക്ഷിതാ
അത് ആറു വയറും, മൂന്ന് കാലുകളും, അഞ്ച് തലകളും ഉള്ളതായാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
ഗായത്രീ മധുരാഭാഷാ സാവിത്രീ ലോകവിശ്രുതാ സൃഷ്ടിം കുരു മമാദേശാദ്വിചിത്രാമനയാ സഹ ।। 5.2.52.
മധുരഭാഷിണിയായ ഗായത്രിയും ലോകപ്രശസ്തയായ സാവിത്രിയും ചേർന്ന്, എന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം ഈ അത്ഭുതമായ സൃഷ്ടി സൃഷ്ടിക്കൂ.
ഇത്യുക്തസ്ത്രിശിഖോ ഭൂത്വാ ഹിരണ്യസദൃശാകൃതിഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, അവൻ മൂന്നു കിരീടങ്ങളോടും പൊന്നുപോലെയുള്ള പ്രകാശമുള്ള രൂപത്തോടും കൂടിയവനായി.
പൂര്വം ദേവഗണാശ്ചൈവ ത്രയസ്ത്രിംശച്ച ദേവതാഃ
മുന്പ് ദേവഗണങ്ങളും മുപ്പത്തിമൂന്നു ദേവതകളും കൂടി,
തേഷാം ദേഹേ പ്രവിഷ്ടാനാം പ്രാദുര്ഭാവഃ പുനര്ഭവേത്
അവരവരുടെ ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിച്ചപ്പോൾ, അവരുടെ പ്രത്യക്ഷത വീണ്ടും സംഭവിച്ചു.
സംഹൃത്യോംകാരമഖിലാന്സദേവാസുരപന്നഗാന്
ഓം നാദവും എല്ലാ ദേവന്മാരെയും അസുരന്മാരെയും പാമ്പുകളെയും ഉൾക്കൊണ്ടു,
സസര്ജ സര്വഭൂതാനി കല്പാംതേ പര്വതാത്മജേ
കാലാവസാനത്തിൽ, പർവതകുമാരിയെ, അവൻ എല്ലാ ജീവികളും സൃഷ്ടിച്ചു.
കര്ത്താ ചൈവ വികര്ത്താ ച സംഹര്താ ച മഹാംസ്തു യഃ
സൃഷ്ടാവും മാറ്റം വരുത്തുന്നവനും സംഹാരകനുമായ മഹത്തായവൻ അവനാണ്.
ഓംകാരപൂര്വകം ജ്ഞാനം തപശ്ചോംകാരപൂര്വകമ്
ഓം നാദം മുൻപിൽ വച്ചുള്ള ജ്ഞാനവും, ഓം നാദം മുൻപിൽ വച്ചുള്ള തപസ്സും,
സ വായുരിതി വിജ്ഞേയഃ സര്വജ്ഞഃ സ പ്രജാകരഃ
അവനെ വായുവെന്നു അറിയണം; അവൻ എല്ലാം അറിയുന്നവനും സകല ജീവികളുടെ സൃഷ്ടാവുമാണ്.