സംകല്പാക്ഷേപവിക്ഷേപം കല്പകാര്യപ്രവര്ത്തകമ്
സങ്കല്പ്പവും ചിതറലും സൃഷ്ടിക്കായി പ്രവര്ത്തിപ്പിക്കുന്ന ആ പ്രേരണയും
ഗിരീംദ്രതനയാനാഥം ഗിരീംദ്രശിഖരാലയമ്
പര്വ്വതരാജന്റെ പുത്രിമാരുടെ നാഥനും പര്വ്വതശിഖരങ്ങളില് വസിക്കുന്നവനും
ഏവം സ്തുതോഽഹം ദൈത്യേന ശൂലപ്രോതേന സുന്ദരി 5.2.51.
അങ്ങനെ ആ ദാനവന് ശൂലത്തില് കുത്തപ്പെട്ട് എന്നെ സ്തുതിച്ചു, സുന്ദരി.
സ ച ശൂലവരോ ദേവി മയാ പ്രോക്തോ മുദാ തദാ
ആ ശൂലവരദാനം, ദേവി, അന്നേ ദിവസം സന്തോഷത്തോടെ ഞാന് നല്കി.
പരിതുഷ്ടഃ പ്രയച്ഛാമി പരമം സ്ഥാനമുത്തമമ്
സന്തോഷത്തോടെ ഞാന് നിന്നെ പരമോന്നതമായ സ്ഥാനം നല്കുന്നു.
സംപ്രാപ്യം മാമനാരാധ്യ തഥാ വിധ്വസ്തകല്മഷൈഃ
എന്നെ ഭക്തിപൂര്വ്വം ആരാധിച്ച് പാപങ്ങള് പൂര്ണമായും നീങ്ങിയവര്ക്കു മാത്രമേ അതു ലഭിക്കൂ.
യദി പ്രസന്നോ ഭഗവന്കരുണാ മയി തേ യദി ദുഷ്ടസംപര്കസംജാതമന്യത്പാതകമാത്മനഃ
ഭഗവാന് ദയയുള്ളവനാണെങ്കില് നീ എന്നോടു കരുണ കാണിച്ചാല്, ദുഷ്ടരുടെ സാന്നിധ്യത്തില് നിന്നു ഉണ്ടായ എല്ലാ പാപങ്ങളും
തതോ മയാ സമാദിഷ്ടഃ കരുണാശ്ലിഷ്ടചേതസാ
അപ്പോള് കരുണയോടെ ഉള്ളം നിറഞ്ഞ് ഞാന് അവനോട് ഉപദേശിച്ചു.
തത്രാസ്മത്പ്രാപ്തിദം ലിംഗം ലോകാനുഗ്രഹകാരകമ്
അവിടെ, എന്നെ പ്രാപിക്കാനുള്ളതും ലോകത്തിന് ഉപകാരമാകുന്നതുമായ ലിംഗം സ്ഥാപിച്ചു.
മദീയം വചനം ശ്രുത്വാ സ ജഗാമ ത്വരാന്വിതഃ
എന്റെ വാക്കുകള് കേട്ടു അവന് വേഗത്തില് പുറപ്പെട്ടു.
ലിംഗേന ച പുനര്ദൃഷ്ടഃ ശൂലഃ ശംകരവല്ലഭഃ
ലിംഗം വഴി വീണ്ടും ശൂലവും ശംകരന് പ്രിയപ്പെട്ടതും അവിടെ പ്രത്യക്ഷമായി.
സ്നേഹാത്സംശ്ലേഷിതോഽത്യര്ഥം പൃഷ്ടസ്തു കുശലം പുനഃ
സ്നേഹത്തോടെ അവനെ ആലിംഗനം ചെയ്തു വീണ്ടും അവന്റെ ക്ഷേമം ചോദിച്ചു.
പ്രഭുണാ പ്രേരിതോഽത്യര്ഥം ശുദ്ധ്യര്ഥം ഭവതോംതികേ അദ്യപ്രഭൃതി ഭൂലോകേ മന്നാമ്നാ ഖ്യാ തിമേഷ്യസി ।। 5.2.51.
പ്രഭുവിന്റെ പ്രേരണയാല് ശുദ്ധിക്കായി, ഇന്നുമുതല് ഭൂമിയില് എന്റെ പേരില് നീ പ്രശസ്തനാകും.
തതോ ഭവിഷ്യത്യധികം ദര്ശനാത്തേ വൃണോമ്യഹമ്
അതുകൊണ്ട്, നിന്നെ ദര്ശിച്ചാല് കൂടുതല് അനുഗ്രഹം ലഭിക്കും—ഞാന് ഈ വരം നല്കുന്നു.
തേ പ്രാപ്സ്യംതി ഫലം സര്വംം യേ ത്വാം ദ്രക്ഷ്യംതി ഭക്തിതഃ
ഭക്തിയോടെ നിന്നെ കാണുന്ന എല്ലാവർക്കും എല്ലാ ഫലങ്ങളും ലഭിക്കും.
യഃ കരിഷ്യതി തേ പൂജാം ഭക്തിയുക്തോഽപി മാനവഃ
ആർക്കായാലും ഭക്തിയോടെ നിന്നെ ആരാധിച്ചാൽ,
വിമാനവരമാസ്ഥായ കാമഗം രത്നഭൂഷിതമ്
അവൻ രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച മനോഹരമായ ദിവ്യരഥത്തിൽ ഇരുന്നു, ഇഷ്ടംപോലെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റും.
ത്വന്നാമ യേ ഗ്രഹീഷ്യംതി സര്വദാ ഭയപീഡിതാഃ ന ഭവിഷ്യതി ഭീസ്തേഷാം ഘോരസംസാരസാഗരേ
ഭയത്തിൽ പെട്ട് എപ്പോഴും നിന്റെ നാമം ഉച്ചരിക്കുന്നവർക്ക് ഈ ഭയങ്കരമായ സംസാരസമുദ്രത്തിൽ ഭയം ഉണ്ടാകില്ല.
യേ ത്വാം ദ്രക്ഷ്യംതി പുരുഷാ ഭാവഹീനാഃ പ്രസംഗതഃ
പക്ഷേ, ഭാവം ഇല്ലാതെ വെറും പതിവിനായി നിന്നെ കാണുന്ന പുരുഷന്മാർക്ക്
ഇത്യുക്തം തേന ശൂലേന ലിംഗമാശ്ലിഷ്യ യത്നതഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അവൻ ശൂലംകൊണ്ട് ലിംഗത്തെ സൂക്ഷ്മമായി അണക്കി.
ഏഷ തേ കഥിതോ ദേവി പ്രഭാവഃ പാപനാശനഃ
ദേവി, പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന നിന്റെ ഈ മഹത്വം ഞാൻ വിവരിച്ചു.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം പഞ്ചമ ആവംത്യഖണ്ഡേ ചതുരശീതിലിങ്ഗമാഹാത്മ്യേ ശൂലേശ്വരമാഹാത്മ്യവര്ണനംനാമൈകപഞ്ചാശത്തമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, മഹാപുരാണമായ ശ്രീസ്കാന്ദത്തിൽ, എൺപത്തിയൊന്ന് ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള സംഹിതയിലെ അഞ്ചാമത്തെ ആവന്ത്യഖണ്ഡത്തിൽ, എൺപത്തിയഞ്ച് ലിംഗങ്ങളുടെ മഹത്വത്തിൽ, ശൂലേശ്വരന്റെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്ന ഇപ്പത്തിയൊന്നാമത്തെ അധ്യായം അവസാനിക്കുന്നു.
ഓംകാരേശ്വര ഇത്യാഖ്യാ യസ്യാസ്തി ഭുവനത്രയേ
മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും ഓംകാരേശ്വരൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നവനാണ് അവൻ.
പ്രാകൃതേ കല്പസംജ്ഞേ തു പ്രഥമേ പ്രഥമം മയാ
പ്രാകൃതകല്പം എന്ന ആദ്യകാലഘട്ടത്തിൽ ആദ്യം ഞാൻ അതു ചെയ്തു.
തതഃ സ പുരുഷോ ദിവ്യഃ കിം കരോമീത്യുപസ്ഥിതഃ
അതിനുശേഷം ആ ദിവ്യപുരുഷൻ 'ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം?' എന്ന് ചോദിച്ച് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
നിര്വാണസ്യേവ ദീപസ്യ ഗതിസ്തസ്യ ന ലക്ഷിതാ
അവന്റെ അവസ്ഥ അകത്തേക്ക് അകന്നുപോകുന്ന ദീപത്തിന്റെ പാതപോലെ ആരും കാണാനായില്ല.
ഏവം ചിംതയതസ്തസ്യ ചതുര്മിത്യോത്ഥിതസ്തതഃ
അവൻ ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ അവനിൽ നിന്ന് നാലുപേർ ഉദിച്ചുവന്നു.
ഋഗ്യജുഃസാമനാമാ ച ബ്രഹ്മവിഷ്ണുശിവാത്മകഃ
അവർക്ക് ഋക്, യജുസ്, സാമ എന്ന പേരുകളും ബ്രഹ്മാവ്, വിഷ്ണു, ശിവൻ എന്ന സ്വഭാവവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
ഓംകാര ഇതി തസ്യാഖ്യാ മയാ ദതാ പ്രസാദതഃ
എന്റെ അനുഗ്രഹത്തോടെ ഞാൻ അവനു ഓംകാര എന്ന പേര് നൽകി.
ഹൃദയാത്തസ്യ ദേവസ്യ വഷട്കാരഃ സമുത്ഥിതഃ
ആ ദേവന്റെ ഹൃദയത്തിൽ നിന്ന് വഷട് എന്ന അക്ഷരം ഉദിച്ചു.