ഇത്യുക്തഃ പ്രയയൌ ദൂതസ്തേനാഖ്യാതം വചോ മമ സമായാതഃ സഹാമാത്യോ ബലേന ചതുരംഗിണാ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ ആ ദൂതൻ പോയി, എന്റെ വാക്കുകൾ അറിയിച്ചു, മന്ത്രിമാരോടും നാലുവിധ സൈന്യത്തോടും കൂടെ തിരിച്ചുവന്നു.
മയാ സഹ തതസ്തസ്യ ഘോരം യുദ്ധമഭൂച്ചിരമ്
അതിനുശേഷം, അവനോടൊപ്പം ഞാനും ചേർന്ന് ഭയങ്കരമായ ഒരു യുദ്ധം ദീർഘകാലം നടന്നു.
തതഃ കുദ്ധോംഽധകോ ദേവി രഥാത്തസ്മാദവപ്ലുതഃ യുയുധേ സ മഹാദൈത്യഃ ശൂലേന താഡിതോ മയാ 5.2.51.
അപ്പോൾ ദേവി, അന്ധകൻ കോപത്തോടെ രഥത്തിൽ നിന്ന് ചാടിക്കളഞ്ഞു; ആ മഹാദൈത്യൻ എന്റെ ശൂലത്തിൽ തട്ടി, വീണ്ടും യുദ്ധം നടത്തി.
മയാ ധൃതോന്തരിക്ഷേ സ ശൂലപ്രോതോ മഹാസുരഃ
ഞാൻ ആ മഹാസുരനെ ശൂലത്തിൽ കുത്തി ആകാശത്ത് തൂക്കിയിടുകയായിരുന്നു.
സുസ്രാവ തസ്യ ഗാത്രേഭ്യഃ ശോണിതോഘ സ്തതോ മഹാന്
അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വലിയ രക്തധാര ഒഴുകി.
സംഭൂതാഃ കോടിശോ ദേവി തൈരഹം പുനരര്ദ്ദിതഃ
ദേവി, ആ രക്തത്തിൽ നിന്ന് കോടിക്കണക്കിന് ജീവികൾ ജനിച്ചു; അവരാൽ ഞാൻ വീണ്ടും ആക്രമിക്കപ്പെട്ടു.
മയാ ചോത്പാദിതാ ദുര്ഗാ രക്തദംതാ സുഭീഷണാ
എന്റെ കരത്തിലൂടെ രക്തവദനവും ഭയാനകവുമായ ദുര്ഗ്ഗയെ സൃഷ്ടിച്ചു.
തസ്മിന്പീതേ തതോ രക്തേ നോത്തസ്ഥുര്ദേവി ചാപരേ തേന ശൂലവരേണൈവ തത്ക്ഷണാന്നിധനം ഗതാഃ
അവള് അതു കുടിച്ചപ്പോഴും രക്തവും കുടിച്ചശേഷം, ദേവി, മറ്റുള്ളവര് എഴുന്നേറ്റില്ല; ആ ശൂലത്താല് തന്നെ ഉടന് അവര് മരണത്തെത്തിച്ചു.
സ മാമുവാച ഹൃഷ്ടാത്മാ കൃതാം ജലിപുടോംഽധകഃ
അന്ധകന് സന്തോഷത്തോടെ കൈകള് കൂട്ടി എന്നോട് പറഞ്ഞു.
സ്വാമിനാ നിഹതശ്ചാഹം കോഽന്യോ ധന്യതരോ ഹി മത്
സ്വാമിയാല് തന്നെ കൊല്ലപ്പെട്ട ഞാന് ആരാണ് എന്നേക്കാള് ഭാഗ്യവാന്?
സംകല്പാക്ഷേപവിക്ഷേപം കല്പകാര്യപ്രവര്ത്തകമ്
സങ്കല്പ്പവും ചിതറലും സൃഷ്ടിക്കായി പ്രവര്ത്തിപ്പിക്കുന്ന ആ പ്രേരണയും
ഗിരീംദ്രതനയാനാഥം ഗിരീംദ്രശിഖരാലയമ്
പര്വ്വതരാജന്റെ പുത്രിമാരുടെ നാഥനും പര്വ്വതശിഖരങ്ങളില് വസിക്കുന്നവനും
ഏവം സ്തുതോഽഹം ദൈത്യേന ശൂലപ്രോതേന സുന്ദരി 5.2.51.
അങ്ങനെ ആ ദാനവന് ശൂലത്തില് കുത്തപ്പെട്ട് എന്നെ സ്തുതിച്ചു, സുന്ദരി.
സ ച ശൂലവരോ ദേവി മയാ പ്രോക്തോ മുദാ തദാ
ആ ശൂലവരദാനം, ദേവി, അന്നേ ദിവസം സന്തോഷത്തോടെ ഞാന് നല്കി.
പരിതുഷ്ടഃ പ്രയച്ഛാമി പരമം സ്ഥാനമുത്തമമ്
സന്തോഷത്തോടെ ഞാന് നിന്നെ പരമോന്നതമായ സ്ഥാനം നല്കുന്നു.
സംപ്രാപ്യം മാമനാരാധ്യ തഥാ വിധ്വസ്തകല്മഷൈഃ
എന്നെ ഭക്തിപൂര്വ്വം ആരാധിച്ച് പാപങ്ങള് പൂര്ണമായും നീങ്ങിയവര്ക്കു മാത്രമേ അതു ലഭിക്കൂ.
യദി പ്രസന്നോ ഭഗവന്കരുണാ മയി തേ യദി ദുഷ്ടസംപര്കസംജാതമന്യത്പാതകമാത്മനഃ
ഭഗവാന് ദയയുള്ളവനാണെങ്കില് നീ എന്നോടു കരുണ കാണിച്ചാല്, ദുഷ്ടരുടെ സാന്നിധ്യത്തില് നിന്നു ഉണ്ടായ എല്ലാ പാപങ്ങളും
തതോ മയാ സമാദിഷ്ടഃ കരുണാശ്ലിഷ്ടചേതസാ
അപ്പോള് കരുണയോടെ ഉള്ളം നിറഞ്ഞ് ഞാന് അവനോട് ഉപദേശിച്ചു.
തത്രാസ്മത്പ്രാപ്തിദം ലിംഗം ലോകാനുഗ്രഹകാരകമ്
അവിടെ, എന്നെ പ്രാപിക്കാനുള്ളതും ലോകത്തിന് ഉപകാരമാകുന്നതുമായ ലിംഗം സ്ഥാപിച്ചു.
മദീയം വചനം ശ്രുത്വാ സ ജഗാമ ത്വരാന്വിതഃ
എന്റെ വാക്കുകള് കേട്ടു അവന് വേഗത്തില് പുറപ്പെട്ടു.
ലിംഗേന ച പുനര്ദൃഷ്ടഃ ശൂലഃ ശംകരവല്ലഭഃ
ലിംഗം വഴി വീണ്ടും ശൂലവും ശംകരന് പ്രിയപ്പെട്ടതും അവിടെ പ്രത്യക്ഷമായി.
സ്നേഹാത്സംശ്ലേഷിതോഽത്യര്ഥം പൃഷ്ടസ്തു കുശലം പുനഃ
സ്നേഹത്തോടെ അവനെ ആലിംഗനം ചെയ്തു വീണ്ടും അവന്റെ ക്ഷേമം ചോദിച്ചു.
പ്രഭുണാ പ്രേരിതോഽത്യര്ഥം ശുദ്ധ്യര്ഥം ഭവതോംതികേ അദ്യപ്രഭൃതി ഭൂലോകേ മന്നാമ്നാ ഖ്യാ തിമേഷ്യസി ।। 5.2.51.
പ്രഭുവിന്റെ പ്രേരണയാല് ശുദ്ധിക്കായി, ഇന്നുമുതല് ഭൂമിയില് എന്റെ പേരില് നീ പ്രശസ്തനാകും.
തതോ ഭവിഷ്യത്യധികം ദര്ശനാത്തേ വൃണോമ്യഹമ്
അതുകൊണ്ട്, നിന്നെ ദര്ശിച്ചാല് കൂടുതല് അനുഗ്രഹം ലഭിക്കും—ഞാന് ഈ വരം നല്കുന്നു.
തേ പ്രാപ്സ്യംതി ഫലം സര്വംം യേ ത്വാം ദ്രക്ഷ്യംതി ഭക്തിതഃ
ഭക്തിയോടെ നിന്നെ കാണുന്ന എല്ലാവർക്കും എല്ലാ ഫലങ്ങളും ലഭിക്കും.
യഃ കരിഷ്യതി തേ പൂജാം ഭക്തിയുക്തോഽപി മാനവഃ
ആർക്കായാലും ഭക്തിയോടെ നിന്നെ ആരാധിച്ചാൽ,
വിമാനവരമാസ്ഥായ കാമഗം രത്നഭൂഷിതമ്
അവൻ രത്നങ്ങളാൽ അലങ്കരിച്ച മനോഹരമായ ദിവ്യരഥത്തിൽ ഇരുന്നു, ഇഷ്ടംപോലെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നിറവേറ്റും.
ത്വന്നാമ യേ ഗ്രഹീഷ്യംതി സര്വദാ ഭയപീഡിതാഃ ന ഭവിഷ്യതി ഭീസ്തേഷാം ഘോരസംസാരസാഗരേ
ഭയത്തിൽ പെട്ട് എപ്പോഴും നിന്റെ നാമം ഉച്ചരിക്കുന്നവർക്ക് ഈ ഭയങ്കരമായ സംസാരസമുദ്രത്തിൽ ഭയം ഉണ്ടാകില്ല.
യേ ത്വാം ദ്രക്ഷ്യംതി പുരുഷാ ഭാവഹീനാഃ പ്രസംഗതഃ
പക്ഷേ, ഭാവം ഇല്ലാതെ വെറും പതിവിനായി നിന്നെ കാണുന്ന പുരുഷന്മാർക്ക്
ഇത്യുക്തം തേന ശൂലേന ലിംഗമാശ്ലിഷ്യ യത്നതഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അവൻ ശൂലംകൊണ്ട് ലിംഗത്തെ സൂക്ഷ്മമായി അണക്കി.