ഇത്യുക്തഃ സ്ഥാവരോ ദേവി മമാജ്ഞാപാലകസ്തദാ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ദേവി, സ്ഥാവരൻ എന്റെ ആജ്ഞ പാലകനായി.
ദൃഷ്ട്വാ തത്രൈവ തല്ലിംഗം സ്ഥാനം ലബ്ധം സുശോഭനമ്
അവിടെ തന്നെയുള്ള ആ ലിംഗം കണ്ടപ്പോൾ, ലഭിച്ച സ്ഥലം അതീവ മനോഹരമായിരുന്നു.
ശനിനോക്തം തദാ ദേവി യേഽത്ര ദ്രക്ഷ്യംതി ഭക്തിതഃ തേഷാം പീഡാ മദീയാ തു ന ഭവിഷ്യതി കര്ഹിചിത്
അപ്പോൾ ശനി പറഞ്ഞു, ദേവി: ഇവിടെ ഭക്തിയോടെ കാണുന്നവർക്കു, എനിക്ക് കാരണം ഉണ്ടാകുന്ന ബുദ്ധിമുട്ട് ഒരിക്കലും ഉണ്ടാകില്ല.
മദീയേ ച ദിനേ യോ വൈ നിയമേന പ്രപശ്യതി
എന്റെ ദിവസത്തിൽ, ആരെങ്കിലും ആചാരപൂർവ്വം അതിനെ കാണുന്നുവെങ്കിൽ,
ധക്ഷ്യാമി സതതം പീഡാമന്യഗ്രഹകൃതാമപി
മറ്റു ഗ്രഹങ്ങൾ കൊണ്ടുണ്ടാകുന്ന കഷ്ടതയും ഞാൻ എപ്പോഴും അകറ്റും.
ന ഗ്രഹാ ന പിശാചാശ്ച ന യക്ഷാ ന ച രാക്ഷസാഃ
ഗ്രഹങ്ങൾക്കും, ഭൂതങ്ങൾക്കും, യക്ഷന്മാർക്കും, രാക്ഷസന്മാർക്കും—
സംക്രാംതൌ ശനിവാരേ ച വ്യതീപാതേഽയനേ തഥാ ഭവിഷ്യത്യക്ഷയസ്തേഷാം സ്ഥിരോ വാസസ്ത്രിവിഷ്ടപേ
സംക്രമണത്തിലും ശനിയാഴ്ചയും, സംയോജനത്തിലും അയനത്തിലും, അവർക്കു സ്വർഗ്ഗത്തിൽ സ്ഥിരമായും അക്ഷയമായും വാസം ലഭിക്കും.
നിയമേന പ്രപശ്യംതി മമ വാരേഽത്ര യേ നരാഃ
എന്റെ ദിവസത്തിൽ ഇവിടെ ആചാരപൂർവ്വം കാണുന്ന പുരുഷന്മാർ—
ഭവിഷ്യതി ന ദാരിദ്ര്യം ന ചൈവേഷ്ടവിയോജനമ് ।। 5.2.50.
ഇനി ദാരിദ്ര്യം ഉണ്ടാകില്ല, ഇഷ്ടപ്പെട്ട വസ്തുക്കളിൽ നിന്ന് വേർപാടും ഉണ്ടാകില്ല.
അധനസ്യ ധനം ചൈവ ഭയാര്ത്തസ്യാഭയം തഥാ
ധനം ഇല്ലാത്തവർക്കു സമ്പത്ത് ലഭിക്കും, ഭയത്തിൽ ആകുലനായവർക്കു ഭയം ഇല്ലാതാകും.
ഇത്യുക്ത്വാ പൂജയാമാസ ഭൂയോ ലിംഗം ശനൈശ്ചരഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം ശനൈശ്ചരൻ വീണ്ടും ലിംഗത്തെ ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിച്ചു.
ഏഷ തേ കഥിതോ ദേവി പ്രഭാവഃ പാപനാശനഃ
ദേവി, പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന ഈ മഹത്വം ഞാൻ നിന്നോട് വിശദമായി പറഞ്ഞു.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം പഞ്ചമ ആവന്ത്യഖണ്ഡേ ചതുരശീതിലിങ്ഗമാഹാത്മ്യേ സ്ഥാവരേശ്വരമാഹാത്മ്യ വര്ണനംനാമ പംചാശത്തമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ എൺപത്തിയൊന്ന് ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളടങ്ങിയ ശ്രീസ്കന്ദമഹാപുരാണത്തിലെ അഞ്ചാമത്തെ അവന്ത്യഖണ്ഡത്തിലെ എൺപത്തിനാലു ലിംഗങ്ങളിലൊന്നായ സ്ഥാവരേശ്വരന്റെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്ന അമ്പതാമത്തെ അധ്യായം സമാപിച്ചു.
ദേവം ശൂലേശ്വരം ദേവി സര്വ വ്യാധിവിനാശനമ്
ദേവി, ശൂലേശ്വരൻ എന്ന ദേവൻ എല്ലാ രോഗങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നവനാണ്.
ആദ്യേ കല്പേ പ്രവൃത്തേ ച രാജ്യഹേതോര്വരാനനേ ദൈത്യാനാമീശ്വരേ ജംഭേ ദേവാനാം ച ശചീപതൌ
കല്പത്തിന്റെ ആദിയിൽ, രാജ്യം നേടാനായി, ദൈത്യന്മാരിൽ ജംഭൻ നായകനായിരുന്നു; ദേവന്മാരിൽ ശചീപതി ഭരതാവായിരുന്നു.
തതോ ദേവാഃ പരാഭൂതാ ദൈത്യാ വിജയിനോഽഭവന്
അതിനുശേഷം ദേവന്മാർ തോറ്റു, ദൈത്യന്മാർ വിജയിച്ചു.
സ ദൂതോ മാമുവാചോച്ചൈഃ സഗര്വോ ദുഷ്ടമാനസഃ
അവൻ അഹങ്കാരത്തോടും ദുഷ്ടചിത്തത്തോടും കൂടിയ ദൂതൻ ഉച്ചത്തിൽ എന്നോട് പറഞ്ഞു.
ഗൌരീം മേ ദേഹി പത്ന്യര്ഥം മംദരസ്ത്യജ്യതാമയമ്
എനിക്ക് ഭാര്യയായി ഗൗരിയെ തരിക, എന്റെ خاطر മന്ദരപർവ്വതം വിട്ടുനൽകിക.
ഉക്തോഽഹം തേന ദൂതേന ത്വയാ സഹ മഹാഗിരൌ
ആ ദൂതൻ എന്നോട് പറഞ്ഞു: 'നിനക്കൊപ്പം ഈ മഹാപർവ്വതത്തിൽ...'
ഗച്ഛ ദൂത മമാദേശാദംധകം ബ്രൂഹി സത്വരമ്
ദൂതാ, എന്റെ കല്പനപ്രകാരം നീ ഉടൻ അന്ധകനെ അറിയിക്ക.
ഇത്യുക്തഃ പ്രയയൌ ദൂതസ്തേനാഖ്യാതം വചോ മമ സമായാതഃ സഹാമാത്യോ ബലേന ചതുരംഗിണാ
അങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ ആ ദൂതൻ പോയി, എന്റെ വാക്കുകൾ അറിയിച്ചു, മന്ത്രിമാരോടും നാലുവിധ സൈന്യത്തോടും കൂടെ തിരിച്ചുവന്നു.
മയാ സഹ തതസ്തസ്യ ഘോരം യുദ്ധമഭൂച്ചിരമ്
അതിനുശേഷം, അവനോടൊപ്പം ഞാനും ചേർന്ന് ഭയങ്കരമായ ഒരു യുദ്ധം ദീർഘകാലം നടന്നു.
തതഃ കുദ്ധോംഽധകോ ദേവി രഥാത്തസ്മാദവപ്ലുതഃ യുയുധേ സ മഹാദൈത്യഃ ശൂലേന താഡിതോ മയാ 5.2.51.
അപ്പോൾ ദേവി, അന്ധകൻ കോപത്തോടെ രഥത്തിൽ നിന്ന് ചാടിക്കളഞ്ഞു; ആ മഹാദൈത്യൻ എന്റെ ശൂലത്തിൽ തട്ടി, വീണ്ടും യുദ്ധം നടത്തി.
മയാ ധൃതോന്തരിക്ഷേ സ ശൂലപ്രോതോ മഹാസുരഃ
ഞാൻ ആ മഹാസുരനെ ശൂലത്തിൽ കുത്തി ആകാശത്ത് തൂക്കിയിടുകയായിരുന്നു.
സുസ്രാവ തസ്യ ഗാത്രേഭ്യഃ ശോണിതോഘ സ്തതോ മഹാന്
അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വലിയ രക്തധാര ഒഴുകി.
സംഭൂതാഃ കോടിശോ ദേവി തൈരഹം പുനരര്ദ്ദിതഃ
ദേവി, ആ രക്തത്തിൽ നിന്ന് കോടിക്കണക്കിന് ജീവികൾ ജനിച്ചു; അവരാൽ ഞാൻ വീണ്ടും ആക്രമിക്കപ്പെട്ടു.
മയാ ചോത്പാദിതാ ദുര്ഗാ രക്തദംതാ സുഭീഷണാ
എന്റെ കരത്തിലൂടെ രക്തവദനവും ഭയാനകവുമായ ദുര്ഗ്ഗയെ സൃഷ്ടിച്ചു.
തസ്മിന്പീതേ തതോ രക്തേ നോത്തസ്ഥുര്ദേവി ചാപരേ തേന ശൂലവരേണൈവ തത്ക്ഷണാന്നിധനം ഗതാഃ
അവള് അതു കുടിച്ചപ്പോഴും രക്തവും കുടിച്ചശേഷം, ദേവി, മറ്റുള്ളവര് എഴുന്നേറ്റില്ല; ആ ശൂലത്താല് തന്നെ ഉടന് അവര് മരണത്തെത്തിച്ചു.
സ മാമുവാച ഹൃഷ്ടാത്മാ കൃതാം ജലിപുടോംഽധകഃ
അന്ധകന് സന്തോഷത്തോടെ കൈകള് കൂട്ടി എന്നോട് പറഞ്ഞു.
സ്വാമിനാ നിഹതശ്ചാഹം കോഽന്യോ ധന്യതരോ ഹി മത്
സ്വാമിയാല് തന്നെ കൊല്ലപ്പെട്ട ഞാന് ആരാണ് എന്നേക്കാള് ഭാഗ്യവാന്?