അണുസ്തേ കരുണാപാത്രം മഹത്ത്വം ധ്രുവമശ്നുതേ
ഏതെങ്കിലും ചെറുതും കരുണയുടെ പാത്രമാകുമ്പോൾ നിർബന്ധമായും മഹത്വം നേടുന്നു.
സ്വയമീശ മഹാദേവ പ്രസീദ ഭുവനാധിക
സ്വയംഭൂവായ ഈശ്വരാ, മഹാദേവാ, ലോകങ്ങളെ അതിക്രമിക്കുന്നവനേ, ദയചെയ്യണം.
ഇദം വിജ്ഞാപ്യ വിനയാന്നമസ്കൃത്വാ പുനഃപുനഃ 1.3.1.2.
ഇങ്ങനെ വിനയപൂർവ്വം അപേക്ഷ വെച്ച്, വീണ്ടും വീണ്ടും നമസ്കരിച്ചു.
അഥ വിഷ്ണുര്നവാംഭോദഗംഭീരധ്വനിരഭ്യധാത്
അപ്പോൾ വിഷ്ണു പുതുതായി കറുത്ത മേഘംപോലെയുള്ള ആഴമുള്ള ശബ്ദത്തിൽ പറഞ്ഞു:
ജയ ത്രിഭുവനാധീശ ജയ ഗംഗാധര പ്രഭോ
മൂന്നു ലോകങ്ങളുടെ അധിപതിയായോനെ, ജയം! ഗംഗയെ തലയിലേറ്റിയ പ്രഭുവേ, ജയം!
അവ്യാജമമിതം ശംഭോ കാരുണ്യം തവ വര്ദ്ധതേ
ശംഭോ, അങ്ങയുടെ അകമ്പടിയില്ലാത്ത അളവറ്റ കരുണ എല്ലായ്പ്പോഴും വർധിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നു.
പാലനം സര്വവിദ്യാനാം പ്രാപണം ഭൂതിസംചയൈഃ
സകല വിദ്യകളെയും അങ്ങോൾ സംരക്ഷിക്കുന്നു; സമൃദ്ധിയും ഐശ്വര്യവും നൽകുന്നു.
ശതാനാമപി മൂര്തീനാമേകാമപി നവൈഃ സ്തവൈഃ
നൂറുകണക്കിന് രൂപങ്ങളാലോ, പുതിയ സ്തുതികളാലോ, അങ്ങയുടെ ഒരു ഭാഗം പോലും പൂർണ്ണമായി വാഴ്ത്താൻ കഴിയില്ല.
ത്വമേവ ത്വാമലം വേത്തും യദി വാ ത്വത്പ്രസാദതഃ
അങ്ങയെ അങ്ങ തന്നെ അറിയാൻ കഴിവുള്ളത് അങ്ങയ്ക്കല്ലാതെ മറ്റാരുമില്ല; അല്ലെങ്കിൽ അങ്ങയുടെ അനുഗ്രഹത്താൽ മറ്റൊരാള്ക്ക് അറിയാം.
ദേവാസ്ത്വദംശസംഭൂതിപ്രഭവോ ന ഭവന്തി കിമ്
ദേവന്മാർ അങ്ങയുടെ ഭാഗത്തിൽ നിന്നാണ് ജനിക്കുന്നത് അല്ലേ?
ദേശകാലക്രിയായോഗാദ്യഥാഗ്നേര്ഭേദസമ്ഭവഃ
സ്ഥലം, കാലം, പ്രവർത്തി എന്നിവയുടെ യോജനത്തിൽ നിന്ന് എങ്ങനെ അഗ്നിക്ക് വിഭേദങ്ങൾ ഉണ്ടാകുന്നുവോ,
അനുഗ്രഹപരോ ദേവ മൂര്തിം ദര്ശയ ശംകര
ദയാമനസ്സുള്ള ദേവാ, ശംകരാ, അങ്ങയുടെ രൂപം ഞങ്ങൾക്ക് കാണിക്കണമേ.
ഏവം പ്രണമതോര്ദേവഃ ശ്രദ്ധാഭക്തിസമന്വിതമ് 1.3.1.2.
ഇങ്ങനെ അവർ വിശ്വാസത്തോടും ഭക്തിയോടും കൂടി നമസ്കരിക്കുമ്പോൾ, ദേവൻ—
തേജഃസ്തംഭാത്പുനസ്തസ്മാദ്ദേവശ്ചന്ദ്രാര്ദ്ധശേഖരഃ
ആ പ്രകാശസ്തംഭത്തിൽ നിന്ന്, ചന്ദ്രക്കല അണിഞ്ഞ ദേവൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
പരശും ബാലഹരിണം കരൈരഭയവിശ്രമൌ
അവൻ കൈകളിൽ പരശുവും ബാലഹരിണവും എടുത്ത്, ഭയമില്ലായ്മയും ആശ്വാസവും നൽകുന്നു.
പരിതുഷ്ടോഽസ്മി യുവയോര്ഭക്ത്യാ യുക്താത്മനോര്മയി
നിങ്ങളുടെ ഭക്തിയിൽ ഞാൻ സന്തുഷ്ടനാണ്; ഇരുവരുടെയും മനസ്സ് എന്നിലേക്കാണ് ഏകാഗ്രമായത്.
യുവയോരിഷ്ടസിദ്ധ്യര്ഥമാവിര്ഭൂതോഽസ്മ്യഹം യതഃ
നിങ്ങളുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറാൻ ഞാൻ ഇവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ഇതി ദേവസ്യ വചനാത്സപ്രീതൌ ച കൃതാംജലീ
ദേവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, അവർ സന്തോഷത്തോടെ കൈകൂപ്പി നമസ്കരിച്ചു.
അഹം മന്ത്രൈഃ ശിശുപ്രായജഗത്ത്രയവിധായകഃ
ഞാൻ ബാലനെന്നപോലുമെങ്കിലും, മന്ത്രങ്ങളാൽ ഈ മൂന്നു ലോകങ്ങളും സൃഷ്ടിക്കുന്നു.
നമസ്യേഹമിദം രൂപം ശശ്വദ്വരദമീശ്വരമ്
നിത്യമായ ഈ വരദായകമായ ഈശ്വരന്റെ രൂപത്തിന് ഞാൻ നമസ്കരിക്കുന്നു.
ആപൂര്യമാണം ഭവതാ തേജസാ ഗഗനാംതരമ്
നിന്റെ പ്രകാശം ആകാശം മുഴുവൻ നിറയുന്നു.
സിദ്ധചാരണഗന്ധര്വാ ദേവാശ്ച പരമര്ഷയഃ
സിദ്ധന്മാർ, ചാരണന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, ദേവന്മാർ, മഹർഷിമാർ ഇവർ എല്ലാവരും,
പൃഥ്വീ ച സകലാ ചൈവ തപ്യമാനാ തവൌജസാ 1.3.1.2.
നിന്റെ ശക്തിയിൽ ഭൂമി മുഴുവൻ ചൂടുപിടിച്ചിരിക്കുന്നു.
ഉപസംഹൃത്യ തേജഃ സ്വമരുണാചലസംജ്ഞയാ
അരുൺപർവതം എന്ന പേരിൽ നിന്റെ തേജസ് ഒറ്റയാക്കി കൂട്ടിച്ചേർത്തു.
ജ്യോതിര്മയമിദം രൂപമരുണാചലസംജ്ഞിതമ്
പ്രകാശത്തിൽ തിളങ്ങുന്ന ഈ രൂപം അരുൺപർവതം എന്നറിയപ്പെടുന്നു.
സേവംതാം സകലാ ലോകാഃ സിദ്ധാശ്ച പരമര്ഷയഃ
ലോകങ്ങൾ മുഴുവൻ, സിദ്ധന്മാരും മഹർഷിമാരും ചേർന്ന് നിന്നെ സേവിക്കുന്നു.
ദിവ്യാരാമ സമുദ്ഭൂതകല്പകാദ്യാഃ സുരദ്രുമാഃ
ദിവ്യമായ വനം, കല്പകവൃക്ഷം പോലുള്ള സ്വർഗ്ഗവൃക്ഷങ്ങൾ എന്നിവ ഉദിക്കുന്നു.
ദിവ്യൌഷധിഗണാസ്സര്വേ സിംഹാദ്യാ മൃഗജാതയഃ
ദിവ്യ ഔഷധികൾ എല്ലാം, സിംഹം മുതലായ മൃഗജാതികളും അവിടെയുണ്ട്.
അയനദ്വയഭിന്നേന ഗമനേനാപി സംയുതഃ
രണ്ടു ദിശകളാൽ വേർതിരിക്കപ്പെടാത്ത ഒരു സഞ്ചാരത്തിൽ അവയെല്ലാം ഒന്നിക്കുന്നു.
ദിവ്യ ദുംദുഭിശംഖാനാം ഘോഷൈഃ പുഷ്പൌഘവൃഷ്ടിഭിഃ
ദിവ്യമായ മൃദംഗം, ശംഖം എന്നിവയുടെ ശബ്ദത്തോടും പുഷ്പവർഷത്തോടും കൂടെ,