ഭയാര്ത്തവചനം ശ്രുത്വാ ബ്രഹ്മണഃ കേശവസ്യ ച
ബ്രഹ്മാവിന്റെയും കേശവന്റെയും ഭയത്താൽ ഉച്ചരിച്ച വാക്കുകൾ കേട്ടു.
ദൃഷ്ടം താഭ്യാം ജഗത്സര്വം സാര്കചംദ്രമഹീധരമ്
അവർ ഇരുവരും സൂര്യനും ചന്ദ്രനും പർവ്വതങ്ങളും ഉൾപ്പെടെ മുഴുവൻ ലോകവും കണ്ടു.
സമുദ്രപീഠസംയുക്തം നാനാവര്ണാശ്രമോജ്ജ്വലമ്
സമുദ്രം ആസനമായി വിവിധ വർണ്ണങ്ങളാലും ജീവിതപദവികളാലും പ്രകാശിച്ച ലോകം കണ്ടു.
സസപ്തലോകവിന്യാസം സദേവാസുരരാക്ഷസമ്
ഏഴു ലോകങ്ങളുടെ ക്രമീകരണവും, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും ഉള്ളതും കണ്ടു.
ദൃഷ്ട്വൌ ഭസ്മീകൃതൌ ദൈത്യൌ തേന ലിംഗേന പാര്വതി 5.2.48.
ഇത് കണ്ടപ്പോൾ, പാർവതി, ആ ലിംഗത്തിന്റെ ശക്തിയിൽ ആ ദൈത്യന്മാർ ഇരുവരും ചിതലായി.
ലിംഗേനോക്തം പ്രസന്നേന ഭവദ്ഭ്യാം കിം ദദാമ്യഹമ്
ആ ലിംഗം സന്തോഷത്തോടെ ചോദിച്ചു: 'നിങ്ങൾക്ക് ഞാൻ എന്ത് അനുഗ്രഹിക്കണം?'
തതോ ബ്രഹ്മാ ച വിഷ്ണുശ്ച വരയാമാസതുര്വരമ്
അതിനുശേഷം ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും ഒരു വരം ചോദിച്ചു.
യേ ച ത്വാം പൂജയിഷ്യംതി യക്ഷ്യംതി ച സമാഹിതാഃ
'ആർ ഭക്തിയോടെ നിന്നെ പൂജിച്ചാലും യജ്ഞം നടത്തുകയുമാണെങ്കിൽ,
അഭയേശ്വരസംജ്ഞസ്തു ഖ്യാതോ ഭുവി ഭവിഷ്യസി
നീ ഭൂമിയിൽ 'അഭയേശ്വരൻ' എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനാകും.
ഭവിഷ്യതി ഭയം നൈവ സംസാരപതനം തഥാ
അവർക്കു ഭയം ഉണ്ടാകില്ല, ലോകത്തിൽ വീഴലും ഉണ്ടാകില്ല.
ദുഃഖിതാ ദുര്ഭഗാ നാരീ ദര്ശനം യാ കരിഷ്യതി വീരം തു ഗുര്വിണീ കന്യാ പതിമാപ്സ്യതി ശോഭനമ്
ദു:ഖിതയോ ദുർഭാഗയോ ആയ സ്ത്രീ നിന്നെ കാണുകയാണെങ്കിൽ, വീരനേ, ഗർഭിണിയായ കന്യകയ്ക്കു നല്ല ഭർത്താവിനെ ലഭിക്കും.
യംയം കാമമഭിധ്യായ യേ ത്വാം പശ്യംതി മാനവാഃ
മനുഷ്യർ ഏതൊക്കെ ആഗ്രഹം മനസ്സിൽ ധരിച്ചു നിന്നെ കാണുന്നുവോ,
ഏവം ഭവിഷ്യതീത്യുക്ത്വാ ലിംഗേന പരമേശ്വരി
അങ്ങനെ തന്നെയാകും എന്നു ആ ലിംഗം പരമേശ്വരിയേ പറഞ്ഞു.
ഏഷ തേ കഥിതോ ദേവി പ്രഭാവഃ പാപനാശനഃ
ദേവിയേ, പാപം നശിപ്പിക്കുന്ന നിന്റെ ഈ മഹത്വം ഞാൻ വിശദീകരിച്ചു.
ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം പഞ്ചമ ആവന്ത്യഖണ്ഡേ ചതുരശീതിലിംഗമാഹാത്മ്യേഽഭയേശ്വരമാഹാത്മ്യവര്ണനംനാമാഷ്ടാചത്വാരിംശോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ, എൺപത്തിയൊന്ന് ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള മഹാപുരാണമായ ശ്രീസ്കാന്ദത്തിൽ, അഞ്ചാമത്തെ അവന്ത്യഖണ്ഡത്തിലെ എൺപത്തിനാലു ലിംഗങ്ങളുടെ മഹാത്മ്യത്തിൽ, അഭയേശ്വരന്റെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്ന നാൽപ്പത്തിയെട്ടാം അധ്യായം സമാപിച്ചു.
ശൃണു പംചാശദേകോനം ദേവേശം പൃഥുകേശ്വരമ്
ദേവന്മാരുടെ ഇശ്വരനായ പൃഥുകേശ്വരന്റെ (നാല്പത്തൊൻപതാമത്തെ) കഥ കേൾക്കു, ദേവിയേ.
വംശേ സ്വായംഭുവേ ദേവി ഹ്യംഗോ രാജാ ബഭൂവ ഹ
ദേവി, സ്വായംഭുവവംശത്തിൽ അംഗൻ എന്നൊരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു.
വേനനാമാ സുതോ ജാതോ നാസ്തികോ ധര്മദൂഷകഃ
അവനു വേനൻ എന്നൊരു മകനുണ്ടായി; അവൻ ദൈവവിശ്വാസമില്ലാത്തവനും ധർമ്മത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവനുമായിരുന്നു.
സ ച ശപ്തോ ദ്വിജൈര്ദേവി തത്ക്ഷണാന്നിധനം ഗതഃ
അവനെ ദ്വിജന്മാർ ശപിച്ചപ്പോൾ, അക്ഷണത്തിൽ തന്നെ അവൻ മരണപ്പെട്ടു.
ശരീരേ മാതുരംശേന കൃഷ്ണാംജനചയപ്രഭാഃ മഥിതാദ്ദക്ഷിണാദ്ധസ്താത്പൃഥുഃ പ്രഥിതവിക്രമഃ
അവന്റെ ശരീരത്തിൽ അമ്മയുടെ ഭാഗം ചേർന്ന് കറുത്ത അഞ്ജനപോലെയുള്ള പ്രകാശത്തോടെ, പ്രശസ്തമായ വീരനായ പൃഥു അവന്റെ വലതുകൈയിൽ നിന്നു ഉരുണ്ടു പുറപ്പെട്ടു.
സ വിപ്രൈരഭിഷിക്തശ്ച തപഃ കൃത്വാ സുദുഷ്കരമ്
അവനെ ബ്രാഹ്മണന്മാർ അഭിഷേകം നടത്തി; പിന്നെ അവൻ അത്യന്തം കഠിനമായ തപസ്സു ചെയ്തു.
സ ച സ്വാധ്യായരഹിതാ നിര്വഷട്കാരനിര്ദ്ധനാഃ
അവൻ ജനങ്ങളെ വേദപഠനം ഇല്ലാത്തവരും, വഷട് വിളി ഇല്ലാത്തവരും, ദാരിദ്ര്യത്തിൽ ആയവരുമായി കണ്ടു.
സ ദോഗ്ധുമൈച്ഛത്ത്രൈലോക്യം സദേവാസുരമാനുഷമ്
അവൻ ദേവന്മാരെയും അസുരന്മാരെയും മനുഷ്യരെയും ഉൾപ്പെടുത്തി മൂന്നു ലോകവും പാൽപോലെ പീഡിപ്പിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
ഏതസ്മിന്നംതരേ പ്രാപ്തോ നാരദോ മുനിസത്തയഃ
അത്തസമയത്ത് മഹർഷിയായ നാരദൻ അവിടെ എത്തി.
ലോകത്രയവിനാശായ മാ കോപം കുരു ഭൂപതേ ഗിലിതാനി ച അന്നാനി വിദ്ധ്യേവൈതന്മതം മമ ।। 5.2.49.
മൂന്നു ലോകങ്ങൾ നശിക്കേണ്ടതിനു, രാജാവേ, ദയവായി കോപിക്കരുത്; അന്നം മുഴുവനും വിഴുങ്ങിയിരിക്കുന്നു എന്ന് അറിയുക — ഇതാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം.
നാരദസ്യ ച വാക്യേന ക്രോധം ചക്രേ പൃഥുസ്തദാ
നാരദന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട് പൃഥു അപ്പോൾ കോപിച്ചു.
മുമോച ശസ്ത്രമാഗ്നേയം തേന സാ ധരണീ തദാ
അവൻ അഗ്നിയസ്ത്രം പ്രയോഗിച്ചു; അതുകൊണ്ട് ഭൂമിയെ ആക്രമിച്ചു.
സാ വധ്യമാനാ തേനൈവ നൃപം വചനമബ്രവീത്
ആ ആയുധം കൊണ്ട് ആക്രമിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ഭൂമി രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു.
ഗൌരവധ്യാ മഹീപാല വത്സം കൃത്വാ ച ദുഗ്ധി മാമ്
ഭൂമിയുടെ രക്ഷകനേ, ഞാൻ ഒരു പശുവുപോലെയാണ്; ഒരു കിടാവിനെ ഉണ്ടാക്കി എന്നെ പാൽകുറിക്കൂ.
തസ്യാസ്തദ്വചനം ശ്രുത്വാ ദുദോഹ നൃപസത്തമഃ
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട രാജാക്കന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായവൻ അവളെ പാൽകുറിച്ചു.