കരാലവദനോ ദുഷ്ടോ യമരൂപോ ദുരാസദഃ
ഭയങ്കരമായ മുഖവും ദുഷ്ടതയും യമനെപ്പോലെയുള്ള ഭാവവും സമീപിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളതുമാണ്.
തൌ തു ദൈത്യൌ സമാഗത്യ കൃതസംകേതകൌ തദാ
അപ്പോൾ ആ രണ്ട് ദൈത്യന്മാർ തമ്മിൽ ഉടമ്പടി ചെയ്ത് ഒന്നിച്ചു ചേർന്നു.
തതോ ബ്രഹ്മാ ഭയാവിഷ്ടഃ കാംദിശീകശ്ചചാര ഹ
അതിന്റെ പിന്നാലെ ഭയത്തിൽ ആകുലനായ ബ്രഹ്മാവ് വഴിതെറ്റി അലഞ്ഞു.
പുരുഷം പീതവസനം ശംഖചക്രഗദാധരമ് ഉവാച കോ ഭവാഞ്ഛേതേ നിഃശേഷേസ്മിംശ്ചരാചരേ
പച്ചവസ്ത്രം ധരിച്ചും ശംഖും ചക്രവും ഗദയും കൈവശമുള്ളവനെയും കണ്ടു, ബ്രഹ്മാവ് ചോദിച്ചു: 'നീ ആരാണ്? ചലിക്കുന്നതിലും അചലങ്ങളിലും എല്ലാം ഏകാധിപതിയായി നിന്നിരിക്കുന്നതാരാണ്?'
തമുവാച തതോ വിഷ്ണുരഹമേവം ജഗത്പിതാ 5.2.48.
അപ്പോൾ വിഷ്ണു പറഞ്ഞു: 'ഞാനാണ് ഈ ലോകത്തിന്റെ പിതാവ്.'
ഇത്യുക്തഃ പദ്മജസ്തേന കൃഷ്ണേനാക്ലിഷ്ടകര്മണാ
കഴിവിൽ മായ്ച്ചില്ലാത്ത കർമ്മങ്ങളുള്ള കൃഷ്ണൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, കമലജനനായ ബ്രഹ്മാവ് ഉത്തരം പറഞ്ഞു.
മയാ സൃഷ്ടം ജഗത്സര്വം സദേവാസുരമാനുഷമ്
ദേവന്മാരോടും അസുരന്മാരോടും മനുഷ്യരോടും കൂടിയ ഈ ലോകം എല്ലാം ഞാൻ സൃഷ്ടിച്ചതാണ്.
ഭോക്തുകാമൌ ക്ഷുധാവിഷ്ടൌ ദൃഷ്ട്വാ ബ്രഹ്മാബ്രവീദിദമ്
ഭക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച് വിശപ്പിൽ പിടിച്ചെടുത്ത ആ രണ്ടുപേരെയും കണ്ടു, ബ്രഹ്മാവ് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
യദി ത്വം കാരണം കിംചിദസ്യ ലോകസ്യ കഥ്യസേ
നീ ഈ ലോകത്തിന്റെ കാരണമായ് എങ്കിൽ എങ്കിൽ —
തച്ഛ്രുത്വാ തു തദാ വിഷ്ണുര്ജ്ഞാത്വാ ദുഃഖം പരസ്പരമ്
അത് കേട്ട വിഷ്ണു, അവരുടെ തമ്മിലുള്ള ദു:ഖം മനസ്സിലാക്കി —
ഇത്യുക്ത്വാ കൃതസംകേതൌ തൌ ദൈത്യൌ ബലഗര്വിതൌ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ശക്തിയിൽ അഭിമാനിച്ച ആ രണ്ട് ദൈത്യന്മാർ തമ്മിൽ ഉടമ്പടി ചെയ്തു.
ബ്രഹ്മവിഷ്ണൂ തദാ ദൃഷ്ട്വാ ദാനവൌ ദുര്ജയൌ രണേ
അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും യുദ്ധത്തിൽ ജയിക്കാൻ കഴിയാത്ത ആ രണ്ട് ദാനവന്മാരെയും കണ്ടു.
അന്യോന്യമൂചതുസ്തൌ ഹി ദേശകാലോചിതം വചഃ
അവരിൽ ഇരുവരും സമയത്തിനും സ്ഥലത്തിനും അനുയോജ്യമായ വാക്കുകൾ തമ്മിൽ പറഞ്ഞു.
ഉപസ്ഥിതം ഭയം ഘോരം തത്ര കിം കാര്യമസ്തി നൌ
ഇവിടെ ഭയങ്കരമായ ഒരു അപകടം വന്നിരിക്കുന്നു — ഇനി നമുക്ക് എന്ത് ചെയ്യണം?
ഗമ്യതാം കൃഷ്ണ ശീഘ്രം വൈ മഹാകാലവനോത്തമമ് അഹം തത്ര ഗമിഷ്യാമി വ്രജ ത്വം തത്ര കേശവ ।। 5.2.48.
കൃഷ്ണാ, നീ വേഗത്തിൽ മഹാകാലവനം എന്ന അത്ഭുതവനത്തിലേക്ക് പോവുക; ഞാൻ അവിടെ വരാം — നീ അവിടെ പോകൂ, കേശവ.
ഇത്യുക്തോ ബ്രഹ്മണാ കൃഷ്ണോ ജഗാമ സഹ തേന വൈ തത്രാപി ദശസാഹസ്രകാലഃ പര്യടതോസ്തയോഃ
ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാക്ക് കേട്ട കൃഷ്ണൻ അവനോടൊപ്പം പോയി; അവിടെയും പത്തായിരം കാലചക്രങ്ങൾ ഇരുവരും അലഞ്ഞു.
തതോ ജ്വാലാമയം ദിവ്യം നൂപുരേശ്വരദക്ഷിണേ പ്രാര്ഥയാംചക്രതുര്ദേവമഭയം ദേഹി നൌ പ്രഭോ
പിന്നീട്, ജ്വാലകളാൽ പ്രകാശിക്കുന്ന ദിവ്യനായ നൂപുരേശ്വരന്റെ വലതുവശത്ത് ഇരുവരും പ്രാർത്ഥിച്ചു: 'പ്രഭോ, ഞങ്ങൾക്ക് ഭയം ഇല്ലാത്ത വിധം അനുഗ്രഹിക്കണമേ.'
ശരണം ഭവ ദേവേശ ദാനവാഭ്യാം പ്രപീഡിതൌ
'ദേവന്മാരുടെ നാഥാ, ദാനവന്മാരാൽ പീഡിതരായ ഞങ്ങൾക്കു ശരണം നൽകണമേ.'
ശുശ്രാവ ഗര്ജിതം താഭ്യാം ദാനവാഭ്യാം പിതാമഹഃ
അവരിൽ ഇരുവർക്കും നിന്ന ദാനവന്മാരുടെ ഗർജ്ജനം പിതാമഹൻ കേട്ടു.
സ ഏഷ മൃത്യുരസ്മാകമേതി ശീഘ്രം ഭയാവഹഃ
ഇതാ, ഭയപ്പെടുത്തുന്ന മരണം വേഗത്തിൽ നമ്മളിലേക്ക് വരുന്നു.
ഭയാര്ത്തവചനം ശ്രുത്വാ ബ്രഹ്മണഃ കേശവസ്യ ച
ബ്രഹ്മാവിന്റെയും കേശവന്റെയും ഭയത്താൽ ഉച്ചരിച്ച വാക്കുകൾ കേട്ടു.
ദൃഷ്ടം താഭ്യാം ജഗത്സര്വം സാര്കചംദ്രമഹീധരമ്
അവർ ഇരുവരും സൂര്യനും ചന്ദ്രനും പർവ്വതങ്ങളും ഉൾപ്പെടെ മുഴുവൻ ലോകവും കണ്ടു.
സമുദ്രപീഠസംയുക്തം നാനാവര്ണാശ്രമോജ്ജ്വലമ്
സമുദ്രം ആസനമായി വിവിധ വർണ്ണങ്ങളാലും ജീവിതപദവികളാലും പ്രകാശിച്ച ലോകം കണ്ടു.
സസപ്തലോകവിന്യാസം സദേവാസുരരാക്ഷസമ്
ഏഴു ലോകങ്ങളുടെ ക്രമീകരണവും, ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും രാക്ഷസന്മാരും ഉള്ളതും കണ്ടു.
ദൃഷ്ട്വൌ ഭസ്മീകൃതൌ ദൈത്യൌ തേന ലിംഗേന പാര്വതി 5.2.48.
ഇത് കണ്ടപ്പോൾ, പാർവതി, ആ ലിംഗത്തിന്റെ ശക്തിയിൽ ആ ദൈത്യന്മാർ ഇരുവരും ചിതലായി.
ലിംഗേനോക്തം പ്രസന്നേന ഭവദ്ഭ്യാം കിം ദദാമ്യഹമ്
ആ ലിംഗം സന്തോഷത്തോടെ ചോദിച്ചു: 'നിങ്ങൾക്ക് ഞാൻ എന്ത് അനുഗ്രഹിക്കണം?'
തതോ ബ്രഹ്മാ ച വിഷ്ണുശ്ച വരയാമാസതുര്വരമ്
അതിനുശേഷം ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും ഒരു വരം ചോദിച്ചു.
യേ ച ത്വാം പൂജയിഷ്യംതി യക്ഷ്യംതി ച സമാഹിതാഃ
'ആർ ഭക്തിയോടെ നിന്നെ പൂജിച്ചാലും യജ്ഞം നടത്തുകയുമാണെങ്കിൽ,
അഭയേശ്വരസംജ്ഞസ്തു ഖ്യാതോ ഭുവി ഭവിഷ്യസി
നീ ഭൂമിയിൽ 'അഭയേശ്വരൻ' എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനാകും.
ഭവിഷ്യതി ഭയം നൈവ സംസാരപതനം തഥാ
അവർക്കു ഭയം ഉണ്ടാകില്ല, ലോകത്തിൽ വീഴലും ഉണ്ടാകില്ല.