രാജ്ഞാ സമര്ചിതഃ സോഽഥ മധുപര്കവിധാനതഃ
രാജാവ് മധുപർകവിധാനപ്രകാരം അവനെ ആദരിച്ചു,
സര്വഭൂതേഷു ഗോവിംദം പരിപശ്യന്വിശാംപതേ
ജനങ്ങളുടെ നാഥൻ എല്ലാ ജീവികളിലും ഗോവിന്ദനെ കാണുകയായിരുന്നു,
യോ വേദപുരുഷോ വിഷ്ണുര്യോ യജ്ഞപുരുഷോ ഹരിഃ
വേദപുരുഷനാണ് വിഷ്ണു, യജ്ഞപുരുഷനാണ് ഹരി.
തന്മയം പശ്യതോ വിശ്വം തവ ഭൂപാലസത്തമ
ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായോ, ഈ ലോകം അവനാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നതെന്ന് നീ കാണുന്നു.
ഏഷ ഏവ ഹി സാരോഽത്ര സംസാരേ ക്ഷണഭംഗുരേ
ക്ഷണത്തിൽ അപ്രത്യക്ഷമാകുന്ന ഈ ലോകത്തിൽ ഇതാണ് ഏറ്റവും പ്രധാനമായത്.
പരിത്യജ്യ ഹി യഃ സര്വം വിഷ്ണുമേകം സദാ ഭജേത്
ആർക്കായാലും എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് എപ്പോഴും ഏകമായി വിഷ്ണുവിനെ ഭജിച്ചാൽ,
ഹൃഷീകേശേ ഹൃഷീകാണി യസ്യ സ്ഥൈര്യം ഗതാന്യഹോ 5.2.46.
ഹൃഷീകേശനിൽ തന്റെ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ സ്ഥിരത നേടിയവന്റെ ഭാഗ്യം അതിശയകരമാണ്.
യൌവനം ധനമായുഷ്യം ജലം പദ്മദലേ യഥാ
യൗവനം, സമ്പത്ത്, ആയുസ്സ് — ഇവ പദ്മദളത്തിൽ വെള്ളംപോലെയാണ്.
വാചി ചേതസി കര്ണേഽഥ യസ്യ ദേവോ ജനാര്ദനഃ നിര്വ്യാജപ്രണിധാനേന ശീലയിത്വാ ശ്രിയഃപതിമ്
ആളുടെ വാക്കിലും മനസ്സിലും ചെവിയിലും ദൈവമായ ജനാർദ്ദനൻ, ശ്രീപതി, സത്യസന്ധമായ ഭക്തിയാൽ സ്ഥിരമായിരിക്കുന്നു.
പുരുഷോത്തമതാം കോ ന പ്രാപ്തസ്ത്വമിവ ഭൂതലേ ഉപകര്തുമനാ ബ്രൂയാം തന്നിശാമയ ഭൂപതേ
ഭൂമിയിൽ നിന്നുപോലും, രാജാവേ, നിന്നെപ്പോലെ പുരുഷോത്തമാവസ്ഥയിലേക്കെത്താത്തവൻ ആരുണ്ട്? നിന്നെ സഹായിക്കാൻ ഞാൻ പറയാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നതെന്തെന്ന് കേൾക്കൂ.
മാലാവിദ്യാധരസുതാ നാമ്നാ മലയഗംധിനീ
വിദ്യാധരരുടെ തലവന്റെ മകളായ മലയഗന്ധിനി എന്നൊരു യുവതി ഉണ്ട്.
കപാലകേതുപുത്രേണ ദാനവേന ബലീയസാ
കപാലകേതുവിന്റെ മകനായ ശക്തനായ ദാനവൻ അവളെ പിടിച്ചിരിക്കുന്നു.
പാതാലേ ചംപകാവത്യാം നഗര്യാം സാസ്തി സാംപ്രതമ്
ഇപ്പോൾ അവൾ പാതാളത്തിലെ ചമ്പകാവതി നഗരത്തിൽ ജീവിക്കുന്നു.
ദൃഷ്ടഃ പ്രണമ്യ വിജ്ഞപ്തോ യഥാ തച്ച നിശാമയ
ഞാൻ അവളെ കണ്ടു, വന്ദിച്ചു, എന്റെ അപേക്ഷ പറഞ്ഞു; അതെന്താണെന്നു കേൾക്കൂ.
ബാലക്രീഡനകാസക്താം മാം ജഹ്രേ ത്രസ്തമാന സാമ്
കുട്ടികളുടെ കളിയിൽ മുഴുകിയിരുന്ന ഞാൻ ഭയപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോൾ അവൻ എന്നെ പിടിച്ചു.
സ സ്വത്രിശൂലഘാതേന മ്രിയതേ നാന്യഥാ രണേ
അവനെ യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലാൻ കഴിയുക അവന്റെ സ്വന്തം ത്രിശൂലത്തിന്റെ പ്രഹരത്തിലൂടെ മാത്രമേയുള്ളു, മറ്റെന്തിനാലും അല്ല.
യദി കോപി കൃതജ്ഞോ മാം ഹത്വേമം ദുഷ്ടദാനവമ് 5.2.46.
ഏതെങ്കിലും കൃതജ്ഞനായവൻ ഈ ദുഷ്ടദാനവനെ കൊല്ലുകയും എന്നെ രക്ഷിക്കുകയും ചെയ്താൽ,
യദ്യത്രോപചികീര്ഷുസ്ത്വം രക്ഷ മാം ദുഷ്ട ദാനവാത് വിഷ്ണുഭക്തോ യുവാ ധീമാന്പുത്രി ത്വാം പരിണേഷ്യതി
നീ ഇവിടെ എന്ത് ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ചാലും, ദുഷ്ടദാനവനിൽ നിന്ന് എന്നെ രക്ഷിക്കണം; വിഷ്ണുഭക്തനായ യുവാവും ധീരനും നിന്നെ വിവാഹം കഴിക്കും, മകളേ.
ആതൃതീയാതിഥി യഥാ തദ്വാക്യം തഥ്യതാം വ്രജേത്
മൂന്നാം ദിവസം അതിഥി പറയുന്ന വാക്ക് എങ്ങനെ സത്യമായിരിക്കണം, അതുപോലെ ഈ വാക്കും നിവൃത്തിയാകണം.
ഇതി തദ്വചനാദ്രാജന്വിഷ്ണുഭക്തിപരായണമ്
അങ്ങനെ, രാജാവേ, ആ വാക്കുകൾ കേട്ടതോടെ അവൻ വിഷ്ണുഭക്തിയിൽ മുഴുകി.
തദ്ഗച്ഛ കാര്യസിദ്ധ്യൈ ത്വം ഹത്വാ തം ദുഷ്ടദാനവമ്
അതിനാല് നീ പോകൂ, നിന്റെ കര്ത്തവ്യം പൂര്ത്തിയാക്കാന്, ആ ദുഷ്ടനായ ദാനവനെ കൊല്ലണം.
സാ തു വിദ്യാധരീ ബാലാ വിലോക്യ ത്വാം നരേശ്വര പാര്വതീവചനാദ്ദുഷ്ടം ഘാതയിഷ്യസ്യസംശയമ്
ആ വിദ്യാധരിയായ ബാലിക നിന്നെ കണ്ടാല്, രാജാവേ, പാര്വ്വതിയുടെ കല്പനപ്രകാരം അവള് ആ ദുഷ്ടനെ തീര്ച്ചയായും കൊല്ലും, സംശയമില്ല.
ഇതി നാരദവാക്യം സ നിശമ്യാമിത്രജിന്നൃപഃ ഉപായം ചാപി പപ്രച്ഛ ഗംതും വൈ ചംപകാവതീമ്
നാരദന്റെ ഈ വാക്കുകള് കേട്ട ശേഷം, ശത്രുക്കളെ ജയിച്ച രാജാവു ചമ്പകാവതിയിലേക്കു പോകാനുള്ള മാര്ഗം ചോദിച്ചു.
നാരദേന പുനഃ പ്രോക്തഃ സ രാജാ ഗിരിരാജജേ
അവിടെ വീണ്ടും നാരദന് ആ രാജാവിനോട്, പര്വ്വതപുത്രിയുടെയും പുത്രനോടു പറഞ്ഞു.
ഭവാന്ദ്രക്ഷ്യതി പോതസ്ഥകല്പവൃക്ഷരഥാസ്ഥിതാമ് വീണാമാദായ ഗായംതീം ഗാഥാമത്യംതസുസ്വരമ്
നീ അവളെ കാണും, ഒരു വഞ്ചിയില് നിന്നു, കാമദേനു മരങ്ങളാല് നിര്മ്മിച്ച രഥത്തില് നിന്ന്, വീണ പിടിച്ച് അത്യന്തം മധുരമായ സ്വരത്തില് ഗാനം പാടുന്നവളായി.
യത്കര്മ വിഹിതം യേന ശുഭം വാപ്യഥവാഽശുഭമ്
ആര് ചെയ്തതായാലും, നല്ലതോ കெട്ടതോ ആയ പ്രവൃത്തികള് എല്ലാം—
ഗാഥാമിമാം തു സംഗീയ സരഥാ സമഹീരുഹാ 5.2.46.
ഈ ഗാനം തന്നെയാണ് അവള് രഥത്തോടും മരങ്ങളോടും കൂടി പാടുന്നത്.
ഭവാനപ്യവിശംകം ച തതഃ പോതാന്മഹാര്ണവേ
നീയും ഭയമില്ലാതെ, വലിയ സമുദ്രത്തിലെ വഞ്ചിയില് കയറണം.
തതോ ദ്രക്ഷ്യസി പാതാലേ നഗരീം ചംപകാവതീമ്
അതിനുശേഷം നീ പാതാളത്തില് ചമ്പകാവതി നഗരിയെ കാണും.
ഇത്യുക്ത്വാംതര്ഹിതോ ദേവി സ ചതുര്മു ഖനംദനഃ
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ദേവിയും നാലുമുഖനുമവിടെ നിന്നു അപ്രത്യക്ഷരായി.