കേശിഹന്കൈടഭാരാതേ കംസാരേ കമലാപതേ
അവൻ കെശിയെയും കൈടഭനെയും സംഹരിച്ചവൻ, കംസന്റെ ശത്രു, കമലങ്ങളുടെ നാഥൻ.
കൃഷ്ണ കേശവ കംജാക്ഷ കീനാശഭയനാശന
കൃഷ്ണാ, കേശവാ, കമലനയനാ, മരണഭയത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ.
പീതകൌശേയവസന പദ്മനാഭ പരാത്പര
പീതവസ്ത്രം ധരിച്ചവനേ, പദ്മനാഭാ, പരമോന്നതനായവനേ.
ജന്മിനാം ജന്മഹരണ ജംജപൂകൌഘനാശന
ജനിച്ചവരുടെ ജന്മം നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, പാപങ്ങളുടെ കൂട്ടം നീക്കുന്നവനേ.
ശ്രീരംഗ ശാര്ങ്ഗകോദംഡ ശൌരേ ശീതാംശുലോചന
ശ്രീരംഗാ, ശാരംഗവും കോദണ്ഡവും കൈവശമുള്ളവനേ, ശൗരീ, ശീതളമായ ചന്ദ്രനുപോലെയുള്ള കണ്ണുകളുള്ളവനേ,
ദേവകീഹൃദയാനംദ ദംദശൂകേശ്വരേശയ
ദേവകിയുടെ ഹൃദയസന്തോഷമേ, ദണ്ഡയും ശുകനും ഭരിക്കുന്ന നാഥാ,
വിഷ്വക്സേന വിഭോ വീര വനമാലിന്ബലിപ്രിയ 5.2.46.
വിഷ്വക്സേനാ, സർവ്വവ്യാപിയായവനേ, വീരനേ, കാട്ടുപൂക്കളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവനേ, ബലിയുടെ പ്രിയനേ,
ഇത്യാദീനി പവിത്രാണി നാമാനി പ്രതി മംദിരേ
ഇത്തരത്തിലുള്ള വിശുദ്ധമായ നാമങ്ങൾ ഓരോ ക്ഷേത്രത്തിലും കേൾക്കാം,
ശ്രൂയംതേ യത്ര കുത്രാപി രമ്യാണി മധുവിദ്വിഷഃ
മധുവിന്റെ ശത്രുവിന്റെ ഈ മനോഹരമായ നാമങ്ങൾ എവിടെയും കേൾക്കുമ്പോൾ,
വിചിത്രാണി ചരിത്രാണി ഗീയംതേ ച ഗൃഹേഗൃഹേ
അവന്റെ അത്ഭുതകരമായ കഥകൾ ഓരോ വീട്ടിലും പാടപ്പെടുന്നു,
ഋതേ ഹരികഥായാസ്തു നാന്യാ വാര്ത്താ നിശമ്യതേ
ഹരിയുടെ കഥകൾ ഒഴികെ മറ്റൊന്നും അവിടെ സംസാരിക്കപ്പെടുന്നില്ല,
തസ്യ രാജ്ഞോ ഭയാദ്വ്യാധൈരരണ്യേ സുഖചാരിണഃ
ആ രാജാവിന്റെ ഭയത്താൽ കാട്ടിൽ സന്തോഷത്തോടെ സഞ്ചരിക്കുന്ന മൃഗങ്ങൾ പോലും,
ഹന്യംതേ ക്വാപി തദ്ഭീത്യാ മത്സ്യമാംസാശിനാഽപി വ
അവന്റെ ഭയത്താൽ, മീൻമാംസം കഴിക്കുന്നവരും എവിടെയും അവയെ കൊല്ലുന്നില്ല,
സ്തനപാനം ന കുര്വംതി സംപ്രാപ്യ ഹരിവാസരമ് ഉപോഷണപരാ ജാതാ അന്യേഷാം കാ കഥാ നൃണാമ്
ഹരിയുടെ ദിവസം വന്നാൽ കുഞ്ഞുങ്ങൾ പോലും അമ്മയുടെ പാൽ കുടിക്കാതെ ഉപവാസത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്നു; പിന്നെ മറ്റുള്ളവരെന്ത് പറയണം,
മഹാമഹോത്സവഃ സര്വൈഃ പുരൌകോഭിര്വിതന്യതേ
എല്ലാ നഗരവാസികളും ചേർന്ന് മഹോത്സവം ആഘോഷിക്കുന്നു,
യോ വിഷ്ണുഭക്തിരഹിതഃ പ്രാണൈരപി ധനൈരപി
വിഷ്ണുവിൽ ഭക്തിയില്ലാത്തവൻ, ജീവനും സമ്പത്തും ഉണ്ടെങ്കിലും,
അന്ത്യജാ അപി തദ്രാഷ്ട്രേ ശംഖചക്രാംകധാരിണഃ 5.2.46.
ആ രാജ്യത്ത് ഏറ്റവും താഴ്ന്ന ജന്മക്കാരും ശംഖവും ചക്രവും ചിഹ്നമായി ധരിക്കുന്നു,
ശുഭാനി യാനി കര്മാണി ക്രിയംതേഽനുദിനം ജനൈഃ
ജനങ്ങൾ ദിവസേന ചെയ്യുന്ന എല്ലാ ശുഭകരമായ പ്രവൃത്തികളും,
വിനാ മുകുംദഗോവിംദ പരമാനംദമച്യുതമ് കൃഷ്ണ ഏവ പരോ ബംധുസ്തസ്യാസീദവനീപതേഃ
മുകുന്ദനും ഗോവിന്ദനും പരമാനന്ദനായ അച്യുതനും ഇല്ലാതെ, കൃഷ്ണനാണ് ആ രാജാവിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്നേഹിതൻ,
ഏവം തസ്മിന്മഹീപാലേ രാജ്യേ സമ്യക്പ്രശാസതി
അങ്ങനെ ആ മഹാരാജാവ് ന്യായമായി രാജ്യം ഭരിച്ചപ്പോൾ,
രാജ്ഞാ സമര്ചിതഃ സോഽഥ മധുപര്കവിധാനതഃ
രാജാവ് മധുപർകവിധാനപ്രകാരം അവനെ ആദരിച്ചു,
സര്വഭൂതേഷു ഗോവിംദം പരിപശ്യന്വിശാംപതേ
ജനങ്ങളുടെ നാഥൻ എല്ലാ ജീവികളിലും ഗോവിന്ദനെ കാണുകയായിരുന്നു,
യോ വേദപുരുഷോ വിഷ്ണുര്യോ യജ്ഞപുരുഷോ ഹരിഃ
വേദപുരുഷനാണ് വിഷ്ണു, യജ്ഞപുരുഷനാണ് ഹരി.
തന്മയം പശ്യതോ വിശ്വം തവ ഭൂപാലസത്തമ
ഭൂമിയിലെ രാജാക്കന്മാരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായോ, ഈ ലോകം അവനാൽ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നതെന്ന് നീ കാണുന്നു.
ഏഷ ഏവ ഹി സാരോഽത്ര സംസാരേ ക്ഷണഭംഗുരേ
ക്ഷണത്തിൽ അപ്രത്യക്ഷമാകുന്ന ഈ ലോകത്തിൽ ഇതാണ് ഏറ്റവും പ്രധാനമായത്.
പരിത്യജ്യ ഹി യഃ സര്വം വിഷ്ണുമേകം സദാ ഭജേത്
ആർക്കായാലും എല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ച് എപ്പോഴും ഏകമായി വിഷ്ണുവിനെ ഭജിച്ചാൽ,
ഹൃഷീകേശേ ഹൃഷീകാണി യസ്യ സ്ഥൈര്യം ഗതാന്യഹോ 5.2.46.
ഹൃഷീകേശനിൽ തന്റെ ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ സ്ഥിരത നേടിയവന്റെ ഭാഗ്യം അതിശയകരമാണ്.
യൌവനം ധനമായുഷ്യം ജലം പദ്മദലേ യഥാ
യൗവനം, സമ്പത്ത്, ആയുസ്സ് — ഇവ പദ്മദളത്തിൽ വെള്ളംപോലെയാണ്.
വാചി ചേതസി കര്ണേഽഥ യസ്യ ദേവോ ജനാര്ദനഃ നിര്വ്യാജപ്രണിധാനേന ശീലയിത്വാ ശ്രിയഃപതിമ്
ആളുടെ വാക്കിലും മനസ്സിലും ചെവിയിലും ദൈവമായ ജനാർദ്ദനൻ, ശ്രീപതി, സത്യസന്ധമായ ഭക്തിയാൽ സ്ഥിരമായിരിക്കുന്നു.
പുരുഷോത്തമതാം കോ ന പ്രാപ്തസ്ത്വമിവ ഭൂതലേ ഉപകര്തുമനാ ബ്രൂയാം തന്നിശാമയ ഭൂപതേ
ഭൂമിയിൽ നിന്നുപോലും, രാജാവേ, നിന്നെപ്പോലെ പുരുഷോത്തമാവസ്ഥയിലേക്കെത്താത്തവൻ ആരുണ്ട്? നിന്നെ സഹായിക്കാൻ ഞാൻ പറയാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നതെന്തെന്ന് കേൾക്കൂ.