യശോധനോ വദാന്യശ്ച സുധീര്ബ്രാഹ്മണദൈവതഃ
അവൻ പ്രശസ്തനും ദാനശീലനും വിവേകിയും ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെയും ദേവന്മാരുടെയും രക്ഷകനുമായിരുന്നു.
വിനീതോ നീതിസംപന്നഃ കുശലഃ സര്വകര്മസു
അവൻ വിനയശീലിയും നല്ല ആചാരമുള്ളവനും എല്ലാ കാര്യങ്ങളിലും നിപുണനുമായിരുന്നു.
കൃതജ്ഞോ മധുരാലാപഃ പാപകര്മപരാങ്മുഖഃ
അവൻ കൃതജ്ഞനും മധുരഭാഷകനും പാപകൃത്യങ്ങളിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിൽക്കുന്നവനുമായിരുന്നു.
രണാംഗണേ കൃതാംതസ്യ സംഖ്യാവാംശ്ച സദോജിരേ
യുദ്ധഭൂമിയിൽ അവൻ കൊല്ലപ്പെട്ടവരുടെ എണ്ണം എണ്ണുകയും സഭയിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുകയും ചെയ്തു.
ധര്മാര്ഥ ധനകോശശ്ച സമൃദ്ധബലവാഹനഃ
അവനിൽ ധർമ്മവും സമ്പത്തും ധനശേഖരവും ശക്തമായ സൈന്യവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
സ്ഥൈര്യധൈര്യസമാപന്നോ ദേശകാലവിചക്ഷണഃ
അവൻ സ്ഥിരതയും ധൈര്യവും ഉള്ളവനായിരുന്നു; ദേശവും സമയവും മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിവുള്ളവൻ.
വാസുദേവാംഘ്രിയുഗലേ ചേതോവൃത്തിം നിധായ ച 5.2.46.
വാസുദേവന്റെ ഇരുകാലുകളിൽ അവൻ മനസ്സു പതിപ്പിച്ചു.
അലംഘ്യശാസനഃ ശ്രീമാന്വിഷ്ണുഭക്തിപരായണഃ
അവന്റെ ആജ്ഞകൾ ലംഘിക്കാൻ ആരും കഴിയില്ല; അവൻ ഐശ്വര്യശാലിയും വിഷ്ണുഭക്തനുമായിരുന്നു.
ഹരേരാരാധനാന്യുച്ചൈഃ പ്രതിസൌധം പദേപദേ
അവൻ ഹരിയെ ഉച്ചത്തിൽ ആരാധിച്ചു; ഓരോ കവാടത്തിലും ഓരോ ഘട്ടത്തിലും.
ഗോവൃന്ദഗോപഗോപാലഗോപീജനമനോഹര
അവൻ പശുക്കളെയും കാവൽക്കാരെയും ഗോപാലന്മാരെയും ഗോപികകളെയും ആനന്ദിപ്പിച്ചു.
കേശിഹന്കൈടഭാരാതേ കംസാരേ കമലാപതേ
അവൻ കെശിയെയും കൈടഭനെയും സംഹരിച്ചവൻ, കംസന്റെ ശത്രു, കമലങ്ങളുടെ നാഥൻ.
കൃഷ്ണ കേശവ കംജാക്ഷ കീനാശഭയനാശന
കൃഷ്ണാ, കേശവാ, കമലനയനാ, മരണഭയത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നവനേ.
പീതകൌശേയവസന പദ്മനാഭ പരാത്പര
പീതവസ്ത്രം ധരിച്ചവനേ, പദ്മനാഭാ, പരമോന്നതനായവനേ.
ജന്മിനാം ജന്മഹരണ ജംജപൂകൌഘനാശന
ജനിച്ചവരുടെ ജന്മം നശിപ്പിക്കുന്നവനേ, പാപങ്ങളുടെ കൂട്ടം നീക്കുന്നവനേ.
ശ്രീരംഗ ശാര്ങ്ഗകോദംഡ ശൌരേ ശീതാംശുലോചന
ശ്രീരംഗാ, ശാരംഗവും കോദണ്ഡവും കൈവശമുള്ളവനേ, ശൗരീ, ശീതളമായ ചന്ദ്രനുപോലെയുള്ള കണ്ണുകളുള്ളവനേ,
ദേവകീഹൃദയാനംദ ദംദശൂകേശ്വരേശയ
ദേവകിയുടെ ഹൃദയസന്തോഷമേ, ദണ്ഡയും ശുകനും ഭരിക്കുന്ന നാഥാ,
വിഷ്വക്സേന വിഭോ വീര വനമാലിന്ബലിപ്രിയ 5.2.46.
വിഷ്വക്സേനാ, സർവ്വവ്യാപിയായവനേ, വീരനേ, കാട്ടുപൂക്കളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടവനേ, ബലിയുടെ പ്രിയനേ,
ഇത്യാദീനി പവിത്രാണി നാമാനി പ്രതി മംദിരേ
ഇത്തരത്തിലുള്ള വിശുദ്ധമായ നാമങ്ങൾ ഓരോ ക്ഷേത്രത്തിലും കേൾക്കാം,
ശ്രൂയംതേ യത്ര കുത്രാപി രമ്യാണി മധുവിദ്വിഷഃ
മധുവിന്റെ ശത്രുവിന്റെ ഈ മനോഹരമായ നാമങ്ങൾ എവിടെയും കേൾക്കുമ്പോൾ,
വിചിത്രാണി ചരിത്രാണി ഗീയംതേ ച ഗൃഹേഗൃഹേ
അവന്റെ അത്ഭുതകരമായ കഥകൾ ഓരോ വീട്ടിലും പാടപ്പെടുന്നു,
ഋതേ ഹരികഥായാസ്തു നാന്യാ വാര്ത്താ നിശമ്യതേ
ഹരിയുടെ കഥകൾ ഒഴികെ മറ്റൊന്നും അവിടെ സംസാരിക്കപ്പെടുന്നില്ല,
തസ്യ രാജ്ഞോ ഭയാദ്വ്യാധൈരരണ്യേ സുഖചാരിണഃ
ആ രാജാവിന്റെ ഭയത്താൽ കാട്ടിൽ സന്തോഷത്തോടെ സഞ്ചരിക്കുന്ന മൃഗങ്ങൾ പോലും,
ഹന്യംതേ ക്വാപി തദ്ഭീത്യാ മത്സ്യമാംസാശിനാഽപി വ
അവന്റെ ഭയത്താൽ, മീൻമാംസം കഴിക്കുന്നവരും എവിടെയും അവയെ കൊല്ലുന്നില്ല,
സ്തനപാനം ന കുര്വംതി സംപ്രാപ്യ ഹരിവാസരമ് ഉപോഷണപരാ ജാതാ അന്യേഷാം കാ കഥാ നൃണാമ്
ഹരിയുടെ ദിവസം വന്നാൽ കുഞ്ഞുങ്ങൾ പോലും അമ്മയുടെ പാൽ കുടിക്കാതെ ഉപവാസത്തിൽ ഏർപ്പെടുന്നു; പിന്നെ മറ്റുള്ളവരെന്ത് പറയണം,
മഹാമഹോത്സവഃ സര്വൈഃ പുരൌകോഭിര്വിതന്യതേ
എല്ലാ നഗരവാസികളും ചേർന്ന് മഹോത്സവം ആഘോഷിക്കുന്നു,
യോ വിഷ്ണുഭക്തിരഹിതഃ പ്രാണൈരപി ധനൈരപി
വിഷ്ണുവിൽ ഭക്തിയില്ലാത്തവൻ, ജീവനും സമ്പത്തും ഉണ്ടെങ്കിലും,
അന്ത്യജാ അപി തദ്രാഷ്ട്രേ ശംഖചക്രാംകധാരിണഃ 5.2.46.
ആ രാജ്യത്ത് ഏറ്റവും താഴ്ന്ന ജന്മക്കാരും ശംഖവും ചക്രവും ചിഹ്നമായി ധരിക്കുന്നു,
ശുഭാനി യാനി കര്മാണി ക്രിയംതേഽനുദിനം ജനൈഃ
ജനങ്ങൾ ദിവസേന ചെയ്യുന്ന എല്ലാ ശുഭകരമായ പ്രവൃത്തികളും,
വിനാ മുകുംദഗോവിംദ പരമാനംദമച്യുതമ് കൃഷ്ണ ഏവ പരോ ബംധുസ്തസ്യാസീദവനീപതേഃ
മുകുന്ദനും ഗോവിന്ദനും പരമാനന്ദനായ അച്യുതനും ഇല്ലാതെ, കൃഷ്ണനാണ് ആ രാജാവിന്റെ യഥാർത്ഥ സ്നേഹിതൻ,
ഏവം തസ്മിന്മഹീപാലേ രാജ്യേ സമ്യക്പ്രശാസതി
അങ്ങനെ ആ മഹാരാജാവ് ന്യായമായി രാജ്യം ഭരിച്ചപ്പോൾ,