തസ്യാ വാക്യം സമാകര്ണ്യ പുനഃ കലരവോഽബ്രവീത് 5.2.45.
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, അവൻ വീണ്ടും വലിയ ശബ്ദത്തിൽ വിളിച്ചു.
ദുര്ഗം ച സ്വര്ഗതുല്യം മേ യത്ര നാസ്ത്യരിതോ ഭയമ്
എനിക്ക് ഈ കോട്ട സ്വർഗ്ഗത്തേക്കു തുല്യമാണ്, ഇവിടെ നിന്ന് എനിക്ക് ഭയം ഒന്നുമില്ല.
പ്രഡീനോഡ്ഡീനസംഡീനകാംഡവ്യാംഡകപാടികാ
ഇവിടെയെല്ലാം കൂടുകളും മുട്ടകളും കുഞ്ഞുങ്ങളും മുട്ടച്ചിപ്പികളും ചിതറിക്കിടക്കുന്നു.
യഥൈതാസു ഹി കൌശല്യം മയി വര്ത്തതി ച പ്രിയേ സുഖേന തിഷ്ഠ കാ ചിംചാ മയി ജീവതി തേ പ്രിയേ
ഇവയിൽ എങ്ങനെയോ കഴിവ് ഉണ്ടെങ്കിൽ, അതുപോലെ എന്നിലും ഉണ്ട്, പ്രിയമേ. ഞാൻ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ നീ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കൂ, സിഞ്ചേ, എന്റെ പ്രിയമേ.
ഇതി തദ്വചനം ശ്രുത്വാ ആസ്ഥിതാ മൂകവത്സതീ കിയദംതരമാസാദ്യ ഉപവിഷ്ടോഽതിഹൃഷ്ടവത്।। ആയാമാംതേ ച സ സ്ഥിത്വാ തത്കുലായകുലസ്യ ച
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, അവൾ മിണ്ടാതിരിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. കുറച്ച് ദൂരം ചെന്ന ശേഷം, അവൻ അതിയായി സന്തോഷത്തോടെ ഇരുന്നു. അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ അവൻ അവിടെയും അവരുടെ കൂടിന്റെ സമീപത്തും നിന്നു.
പുനഃ ശ്യേനോ വിനിര്യാതഃ സാപി കാംതാഽബ്രവീത്പുനഃ
വീണ്ടും ശ്യേനൻ പുറത്ത് പോയി; പ്രിയയും വീണ്ടും സംസാരിച്ചു.
അസൌ ക്രൂരോഽതിനികടമുപവിഷ്ടോഽതിഹൃഷ്ടവത്
ആ ക്രൂരൻ വളരെ അടുത്ത് ഇരുന്നു, അതിയായി സന്തോഷത്തോടെ.
മൃഗാക്ഷീണാം സ്വഭാവോയം പ്രായശോ ഭീരുവൃത്തയഃ
മാൻകണ്ണുള്ള സ്ത്രീകളുടെ സ്വഭാവം ഇതാണ്: അവരിൽ പലരും ഭയക്കുന്നവരാണ്.
തയോരഭിമുഖം തത്ര സ്ഥിതോ യാമദ്വയാവധി
അവൻ അവിടെ ഇരുവർക്കും നേരെ നോക്കി, രാത്രിയുടെ രണ്ടാം യാമം കഴിയുന്നതുവരെ നില്ക്കുകയായിരുന്നു.
ഗതേഥ ശകുനൌ തസ്മിന്സാ ബഭാഷേ വിഹംഗമമ് 5.2.45.
അവിടെ നിന്ന് ആ രണ്ട് പക്ഷികളും പോയപ്പോൾ, അവൾ മറ്റൊരു പക്ഷിയോട് സംസാരിച്ചു.
പുനര്ദൃഷ്ടേ പ്രണഷ്ടഃ സ്യാദാവാസശ്ച സുഖം പ്രിയ
പ്രിയനേ, ഒരാൾ കാണാതായ ശേഷം വീണ്ടും കണ്ടാൽ, വീടും സന്തോഷവും വീണ്ടും ലഭിക്കും.
സ കിം സ്വദേശരാഗേണ നാശം പ്രാപ്നോതി ബുദ്ധിമാന്
സ്വദേശത്തോടുള്ള സ്നേഹത്തിൽ ബുദ്ധിമാനായവനും നാശം നേരിടുന്നില്ലേ?
സ പംഗുര്നാ ശമാപ്നോതി കൂലസ്ഥിത ഇവ ദ്രുമഃ
അവൻ വൈകല്യമുള്ളവനായാലും, നദിക്കരയിൽ നില്ക്കുന്ന വൃക്ഷംപോലെ, സമാധാനം കണ്ടെത്തുന്നില്ല.
താം വാക്യം പുനരപ്യാഹ പ്രിയേ മാ ഭൈഃ ഖഗാര്ദിതാ
അവൻ വീണ്ടും പറഞ്ഞു: 'പ്രിയേ, ഭയപ്പെടേണ്ട, ദുഃഖിതയായ പക്ഷിയേ.'
തദ്ദ്വാരദേശമാസാദ്യ സായം യാവത്സ്ഥിതോഽചലഃ
അവൻ ആ സ്ഥലത്തിന്റെ വാതിലിൽ എത്തി, സന്ധ്യ വരെയും അചഞ്ചലമായി നില്ക്കുകയായിരുന്നു.
കുലായാദ്ബാഹ്യമാഗത്യോവാച പാരാവതീ പതിമ്
കൂറ്റിൽ നിന്ന് പുറത്തേക്ക് വന്ന പെൺ പാരാവതം ഭർത്താവിനോട് പറഞ്ഞു.
യാവത്താവദ്വിനിര്യാഹി ത്യക്ത്വാ മാമപി ശംസിനീമ്
നീ ഇപ്പോൾ പുറത്തേക്ക് പോ, എന്നെ പോലും മുന്നറിയിപ്പ് പറയുന്നവളായിട്ടും വിട്ട്.
പുനര്ദാരാഃ പുനഃ പുത്രാഃ പുനര്വസു പുനര്ഗൃഹമ്
ഭാര്യകൾ വീണ്ടും വരും, മക്കൾ വീണ്ടും വരും, സമ്പത്ത് വീണ്ടും ലഭിക്കും, വീട് വീണ്ടും ലഭിക്കും.
തദാ സര്വം ഹരിശ്ചംദ്രഭൂപതേരിവ ലഭ്യതേ
അപ്പോൾ എല്ലാം വീണ്ടും ലഭിക്കും, ഹരിശ്ചന്ദ്രമഹാരാജാവിന് സംഭവിച്ചതുപോലെ.
ധര്മാര്ഥകാമമോക്ഷാണാമയമാത്മാര്ജകഃ പരഃ 5.2.45.
ധർമ്മം, സമ്പത്ത്, കാമം, മോക്ഷം എന്നിവയെ പിന്തുടരുന്നവൻ, യഥാർത്ഥത്തിൽ ഉന്നതമായ ആത്മാവിനെ നേടുന്നു.
സോഽപി ക്ഷേമഃ സുഗതിനാ യശസാ സഹ വാംഛ്യതേ
ആക്ഷേമവും, നല്ല വിധിയും, പ്രശസ്തിയും കൂടെ ആഗ്രഹിക്കപ്പെടുന്നു.
തദ്യശഃ പ്രാപ്യതേ പുംഭിര്നീതിമാര്ഗം പ്രവര്തിഭിഃ ന വ്രജിഷ്യസി ചേത്പ്രാതസ്തതോ മാം സംസ്മരിഷ്യസി
നീതിപഥം പിന്തുടരുന്ന പുരുഷന്മാർക്ക് ആ പ്രശസ്തി ലഭിക്കും; നീ രാവിലെ പോകുന്നില്ലെങ്കിൽ, എന്നെ ഓർക്കേണ്ടി വരും.
ഇത്യുക്തോഽപി സ വൈ പത്ന്യാ പാരാവത്യാ സുമേധയാ
ഇങ്ങനെ തന്റെ ബുദ്ധിമതിയായ ഭാര്യയായ പെൺ പാരാവതിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടിട്ടും,
അഥോഷസി സമാഗത്യ ശ്യേനേന ബലിനാ തദാ
അപ്പോൾ പുലർച്ചെ ശക്തിയുള്ള ശ്യേനപക്ഷി അവിടെ എത്തി.
ദിനാനി കതിചിത്തത്രാതിഷ്ഠച്ഛയേനോ മഹാബലഃ
ആ മഹാബലശാലിയായ ശ്യേനപക്ഷി അവിടെ കുറച്ച് ദിവസങ്ങൾ താമസിച്ചു.
കിം വാ യുധ്യസ്വ ദുര്ബുദ്ധേ കിം വാ നിര്യാഹി മേ ഗിരാ വിധിരേവ ഹി സാഹായ്യം ന കുര്യാത്തവ നോദിതമ്
അല്ലെങ്കിൽ, നീയോ പോരാടുക, മൂഢനേ, അല്ലെങ്കിൽ എന്റെ വാക്ക് കേട്ട് പുറത്തേക്ക് പോ; കാരണം വിധിയാണ് സഹായം നൽകുന്നത്, നീ പറയുന്നതല്ല.
ഇത്ഥം ശ്യേനേന സ പ്രോക്തഃ പത്ന്യാ സ സഹിതഃ ഖഗഃ
അങ്ങനെ ശ്യേനൻ പറഞ്ഞതുപോലെ ആ പക്ഷി ഭാര്യയോടൊപ്പം ഉണ്ടായിരുന്നു.
ക്ഷുധിതസ്തൃഷിതഃ സോഽഥ ശ്യേനേന ബലിനാ ധൃതഃ
അപ്പോൾ വിശപ്പും ദാഹവും അനുഭവിച്ചിരുന്ന അവനെ ശക്തനായ ശ്യേനൻ പിടിച്ചു.
താവാദായോഡ്ഡയാംചക്രേ ശ്യേനോ വ്യോമനി സത്വരമ്
ശ്യേനൻ ഇരുവരെയും വേഗത്തിൽ ആകാശത്തിലേക്ക് എടുക്കുകയായിരുന്നു.
അഥ പത്ന്യാ കലരവഃ പ്രോക്തസ്തത്ര സുമേധയാ 5.2.45.
അപ്പോൾ അവിടെയുണ്ടായിരുന്ന ബുദ്ധിമതിയായ ഭാര്യ ദു:ഖഭരിതമായ ഒരു നിലവിളി പുറപ്പെടുവിച്ചു.