പ്രാണയാത്രാം വിഹായാപി കദാചിത്സ്ഥിരമാനസൌ
ജീവനുള്ളതെല്ലാം ഉപേക്ഷിച്ചിട്ടും, ചിലപ്പോൾ സ്ഥിരമായ മനസ്സോടെ—
തത്രാസകൃജ്ജനാകീര്ണം പ്രാസാദം പരിതോഽവനൌ 5.2.45.
അവിടെ, ആ ക്ഷേത്രം എല്ലായ്പ്പോഴും ഭൂമിയുടെ നാലുഭാഗത്തും ജനക്കൂട്ടം ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.
ദേവദക്ഷിണദിഗ്ഭാഗേ വിഷ്ണുദേഹോദ്ഭവം ജലമ്
ക്ഷേത്രത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത്, വിഷ്ണുവിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്നു ഉദിച്ച ജലം ഉണ്ട്.
തയോരിത്ഥം വിചരതോസ്ത്രിലോചനസമീപതഃ
അങ്ങനെ ആ രണ്ടു പക്ഷികളും ത്രിനേത്രന്റെ അടുത്ത് സഞ്ചരിക്കുമ്പോൾ—
അഥ ദേവാലയസ്കംധേ ഗവാക്ഷാംതര്ഗതൌ ച തൌ
അപ്പോൾ, ആ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ചുമലിലൂടെ, ആ ഇരുവരും ഒരു ജാലകത്തിൽകൂടി അകത്തേക്ക് കടന്നു.
തച്ച പാരാവതദ്വംദ്വം ശ്യേനഃ പരിജിഘൃക്ഷയാ
അപ്പോൾ ആ പ്രാവുകളുടെ കൂട്ടം പിടിച്ചെടുക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച ഒരു കഴുകൻ അവരെ പിടിച്ചു.
തതോ വിലോകയാമാസ തദാഗമവിനിര്ഗമൌ
അപ്പോൾ അവൻ അവിടത്തെ പ്രവേശനവും പുറത്ത് പോകലും ശ്രദ്ധിച്ചു.
കേനാധ്വനാ ച നിര്യാതഃ കിംകാലേ കുരുതശ്ച കിമ്
ഏത് വഴി അവർ പുറത്ത് പോയി, എപ്പോൾ, അവർ എന്താണ് ചെയ്തതെന്ന് അവൻ നോക്കി.
ദുര്ബലോഽപ്യാകലയിതും സഹസാരിര്ന ശക്യതേ
ദുർബലനായ ശത്രുവിനും അതിനെ പെട്ടെന്ന് മനസ്സിലാക്കാൻ കഴിയില്ല.
ന കര്മ സിദ്ധ്യേന്നൃപതേര്ദുഗേണൈകേന യദ്ഭവേത് സ്വതംത്രം യദി ദുര്ഗം സ്യാദപമാര്ഗപ്രകാശകമ്
ഒരു രാജാവിന്റെ കാര്യങ്ങൾ ഒരു കോട്ട മാത്രം കൊണ്ടു വിജയിക്കില്ല; കോട്ട സ്വതന്ത്രമായാൽ, മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന വഴികൾ വെളിപ്പെടുത്തും.
ഇതി ദുര്ഗേ ബലം ശംസഞ്ഛ്യേനോ രോഷാരുണേക്ഷണഃ
അങ്ങനെ കോട്ടയ്ക്കുള്ളിൽ, കോപത്തിൽ കണ്ണുകൾ ചുവന്ന ശ്യേനൻ തന്റെ ശക്തി പ്രഖ്യാപിച്ചു.
അഥ പാരാവതീ ദക്ഷാ വിപക്ഷക്ഷപണേക്ഷണമ് 5.2.45.
അപ്പോൾ ശത്രുക്കളെ നശിപ്പിക്കുന്ന ദൃഷ്ടിയുള്ള, ബുദ്ധിമതിയായ പാർാവതിയും സംസാരിച്ചു.
തവ ദൃഗ്വിഷയം പ്രാപ്തഃ ശ്യേനോഽയം പ്രബലോ രിപുഃ
നിന്റെ കാഴ്ചയിൽ എത്തിച്ചേർന്ന ഈ ശ്യേനൻ ശക്തിയുള്ള ശത്രുവാണ്.
സ ച തദ്വാക്യമാകര്ണ്യ പാരാവത്യാശ്ച സത്പതിഃ
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, പാർാവതിയുടെ ഭർത്താവും ശ്രദ്ധിച്ചു.
പാരാവത ഉവാച കതി നാമ ന സംതീഹ സുഭഗേ വ്യോമചാരിണഃ
പാർാവതൻ പറഞ്ഞു: ഭാഗ്യശാലിനിയായേ, ആകാശത്തിൽ പറക്കുന്നവർ ഇവിടെ എത്ര പേർ ഉണ്ട്?
കതി ചൈവ ന പശ്യംതി നൌ സുഖസ്ഥാവിഹ പ്രിയേ
ഇവിടെ സന്തോഷത്തോടെ കഴിയുന്ന നമുക്ക് എത്ര പേർ കാണുന്നില്ല, പ്രിയമേ?
ഇത്ഥം പാരാവതവരാച്ഛുത്വാ പാരാവതീ വചഃ
പാർാവതന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, പാർാവതിയും മറുപടി പറഞ്ഞു.
ഹിതവത്യോപദിശ്യാപി പ്രിയം പ്രിയചികീര്ഷയാ
പ്രിയനു ഇഷ്ടമായത് ചെയ്യാൻ ആഗ്രഹിച്ചു കൊണ്ട്, അവൾ നല്ല ഉപദേശം തന്നു.
അന്യേദ്യുരപ്യഥായാതഃ ശ്യേനഃ പശ്യന്സ ദംപതീ
അടുത്ത ദിവസം, ശ്യേനൻ വീണ്ടും വന്നു, ആ ദമ്പതികളെ കണ്ടു.
അഥ മംഡലഗത്യാ സ പ്രാസാദം പരിതോ ഭ്രമന്
അപ്പോൾ, വട്ടംവച്ച് പറന്ന് അവൻ കൊട്ടാരത്തിന് ചുറ്റും ചുറ്റി.
തസ്യാ വാക്യം സമാകര്ണ്യ പുനഃ കലരവോഽബ്രവീത് 5.2.45.
അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട്, അവൻ വീണ്ടും വലിയ ശബ്ദത്തിൽ വിളിച്ചു.
ദുര്ഗം ച സ്വര്ഗതുല്യം മേ യത്ര നാസ്ത്യരിതോ ഭയമ്
എനിക്ക് ഈ കോട്ട സ്വർഗ്ഗത്തേക്കു തുല്യമാണ്, ഇവിടെ നിന്ന് എനിക്ക് ഭയം ഒന്നുമില്ല.
പ്രഡീനോഡ്ഡീനസംഡീനകാംഡവ്യാംഡകപാടികാ
ഇവിടെയെല്ലാം കൂടുകളും മുട്ടകളും കുഞ്ഞുങ്ങളും മുട്ടച്ചിപ്പികളും ചിതറിക്കിടക്കുന്നു.
യഥൈതാസു ഹി കൌശല്യം മയി വര്ത്തതി ച പ്രിയേ സുഖേന തിഷ്ഠ കാ ചിംചാ മയി ജീവതി തേ പ്രിയേ
ഇവയിൽ എങ്ങനെയോ കഴിവ് ഉണ്ടെങ്കിൽ, അതുപോലെ എന്നിലും ഉണ്ട്, പ്രിയമേ. ഞാൻ ജീവിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ നീ സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കൂ, സിഞ്ചേ, എന്റെ പ്രിയമേ.
ഇതി തദ്വചനം ശ്രുത്വാ ആസ്ഥിതാ മൂകവത്സതീ കിയദംതരമാസാദ്യ ഉപവിഷ്ടോഽതിഹൃഷ്ടവത്।। ആയാമാംതേ ച സ സ്ഥിത്വാ തത്കുലായകുലസ്യ ച
അവന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, അവൾ മിണ്ടാതിരിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. കുറച്ച് ദൂരം ചെന്ന ശേഷം, അവൻ അതിയായി സന്തോഷത്തോടെ ഇരുന്നു. അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ അവൻ അവിടെയും അവരുടെ കൂടിന്റെ സമീപത്തും നിന്നു.
പുനഃ ശ്യേനോ വിനിര്യാതഃ സാപി കാംതാഽബ്രവീത്പുനഃ
വീണ്ടും ശ്യേനൻ പുറത്ത് പോയി; പ്രിയയും വീണ്ടും സംസാരിച്ചു.
അസൌ ക്രൂരോഽതിനികടമുപവിഷ്ടോഽതിഹൃഷ്ടവത്
ആ ക്രൂരൻ വളരെ അടുത്ത് ഇരുന്നു, അതിയായി സന്തോഷത്തോടെ.
മൃഗാക്ഷീണാം സ്വഭാവോയം പ്രായശോ ഭീരുവൃത്തയഃ
മാൻകണ്ണുള്ള സ്ത്രീകളുടെ സ്വഭാവം ഇതാണ്: അവരിൽ പലരും ഭയക്കുന്നവരാണ്.
തയോരഭിമുഖം തത്ര സ്ഥിതോ യാമദ്വയാവധി
അവൻ അവിടെ ഇരുവർക്കും നേരെ നോക്കി, രാത്രിയുടെ രണ്ടാം യാമം കഴിയുന്നതുവരെ നില്ക്കുകയായിരുന്നു.
ഗതേഥ ശകുനൌ തസ്മിന്സാ ബഭാഷേ വിഹംഗമമ് 5.2.45.
അവിടെ നിന്ന് ആ രണ്ട് പക്ഷികളും പോയപ്പോൾ, അവൾ മറ്റൊരു പക്ഷിയോട് സംസാരിച്ചു.