ഏവം വ്യവസ്ഥിതേ ലോകേ മര്യാദായാം സ്ഥിതാ ഘനാഃ 5.2.44.
ലോകം ഇങ്ങനെ ക്രമത്തിൽ നിലനിൽക്കുമ്പോൾ, മേഘങ്ങൾ തങ്ങളുടെ പരിധിയിൽ തന്നെ നിന്നു.
ക്രൂരഗ്രഹൈരഥോ രുദ്ധാസ്തേ മേഘാ വൃഷ്ടികാരകാഃ
അപ്പോൾ, ആ മഴയുണ്ടാക്കുന്ന മേഘങ്ങളെ ക്രൂരമായ ഗ്രഹങ്ങൾ തടഞ്ഞു.
പീഡിതാഃ ശരണം ജഗ്മുര്വാസവം ഭയവിഹ്വലാഃ
വലിയ ഭയത്താൽ വലയ്ന്ന്, അവർ വാസവനിൽ അഭയം തേടി.
മേഘാനാം വചനം ശ്രുത്വാ സംത്ര സ്തോ വാസവസ്തദാ ഗ്രഹാണാമസമര്ഥോഽഹം സര്വദൈവ പയോധരാഃ
മേഘങ്ങളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട വാസവൻ വിഷമിച്ചു പറഞ്ഞു: 'വെള്ളം നിറഞ്ഞ മേഘങ്ങളേ, ഗ്രഹങ്ങൾക്കെതിരെ എനിക്ക് എപ്പോഴും ശക്തിയില്ല.'
അഹം രാജ്യാത്പരിഭ്രഷ്ടഃ കൃതഃ ക്രൂരഗ്രഹൈഃ പുരാ
'അവ ക്രൂരഗ്രഹങ്ങൾ മൂലം ഞാൻ ഒരിക്കൽ എന്റെ രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ടു.'
മമ മാന്യാശ്ച പൂജ്യാശ്ച ഗ്രഹാ ഏവ യതോധികാഃ
'ഗ്രഹങ്ങൾ തന്നെയാണ് എനിക്ക് ആദരിക്കാനും പൂജിക്കാനും ഉചിതം, അവർ എനിക്കു മേലാണ്.'
ഏതസ്മിന്നംതരേ ഭൂമൌ സംജാതാ ശതവാര്ഷികീ
ഇതിനിടയിൽ, ഭൂമിയിൽ നൂറു വർഷം നീണ്ടുള്ള ദാരിദ്ര്യം ഉണ്ടായി.
അസ്ഥികംകാലശകലാ ശ്വേതപര്വതസന്നിഭാ
എല്ലായിടത്തും അസ്ഥികളും തലയോട്ടികളും തൂണ്ടുകൾപോലുള്ളവയും, വെള്ളപർവതങ്ങൾപോലെ വെളുത്തവയും കണ്ടു.
ദേവാഃ സര്വേ പുനര്ഭീതാ ബ്രഹ്മാണം ശരണം ഗതാഃ
എല്ലാ ദേവന്മാരും വീണ്ടും ഭയപ്പെട്ട് ബ്രഹ്മാവിൽ അഭയം തേടി.
അനാവൃഷ്ട്യാ ജഗത്സര്വം പീഡിതം ച പിതാമഹ
'പിതാമഹാ, മഴയില്ലായ്മ കൊണ്ട് ലോകം മുഴുവൻ വല്ലാതെ ദുരിതം അനുഭവിക്കുന്നു.'
ത്വയാ ച വാസവേനൈവ നിയുക്താ യേ പയോധരാഃ 5.2.44.
'വാസവനേ, നീയാണ് ഈ മഴയുള്ള മേഘങ്ങളെ നിയോഗിച്ചത്.'
ദേവാനാം വചനം ശ്രുത്വാ ബ്രഹ്മാ ലോകപിതാമഹഃ
ദേവന്മാരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട ബ്രഹ്മാവ്, ലോകത്തിന്റെ പിതാമഹൻ,
സര്വം ജാനാമി മാഹാത്മ്യം ഗ്രഹാണാം ക്രൂരചേതസാമ്
'ക്രൂരചിത്തമുള്ള ആ ഗ്രഹങ്ങളുടെ ശക്തി ഞാൻ മുഴുവനും അറിയുന്നു.'
വരുണോ യാദസാം നാഥോ മംഗലേന പ്രപീഡിതഃ
'ജലജീവികളുടെ നാഥനായ വരുണൻ, മംഗളൻ മൂലം വല്ലാതെ പീഡിതനായി.'
ശിരശ്ഛേദോ മയാ പ്രാപ്തോ വക്രേണ രവിണാ പുരാ തസ്മാത്സര്വേ മഹാദേവം ഗച്ഛാമഃ ശരണം വയമ്
'വക്രനും രവിയും ചേർന്ന് എനിക്ക് തലവെട്ട് സംഭവിച്ചിരുന്നു; അതുകൊണ്ട് നാം എല്ലാവരും മഹാദേവനിൽ അഭയം തേടാം.'
ബ്രഹ്മണോ വചനം ശ്രുത്വാ സര്വേ ദേവാഃ സവാസവാഃ।. ബ്രഹ്മാണം ച പുരസ്കൃത്യ മാമവ ശരണം ഗതാഃ
ബ്രഹ്മാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, വാസവനോടൊപ്പം എല്ലാ ദേവന്മാരും ബ്രഹ്മാവിനെ മുന്നിൽ വെച്ച് എനിക്കു അഭയം തേടി.
ഉക്തോഽഹം ത്രിദശൈഃ സര്വൈഃ പാഹി നഃ ശരണാഗതാന്
എനിക്ക് എല്ലാ ദേവന്മാരും പറഞ്ഞു: ഞങ്ങൾ അഭയം തേടിയവരെ രക്ഷിക്കണമേ.
ക്രൂരഗ്രഹൈര്മഹാദേവ രുദ്ധാ മേഘാഃ സമംതതഃ സര്വപ്രാണിവിനാശായ സംജാതാ ശതവാര്ഷികീ ക്രൂരഗ്രഹാണാം സാമര്ഥ്യം യഥാ ച വിദിതം മമ
മഹാദേവാ, ക്രൂരമായ ഗ്രഹങ്ങൾ എല്ലാടും മേഘങ്ങളെ തടഞ്ഞിരിക്കുന്നു; എല്ലാ ജീവജാലങ്ങളുടെയും നാശത്തിന് നൂറുവർഷം നീളുന്ന വരൾച്ച ഉണ്ടായി. ഈ ക്രൂരഗ്രഹങ്ങളുടെ ശക്തി എനിക്ക് അറിയാം.
ഇതി ജ്ഞാത്വാ മഹാദേവി ഉപായശ്ചിംതിതോ മയാ ആഹൂതസ്തത്ക്ഷണാത്പ്രാപ്തഃ കിം കരോമീത്യുവാച ഹ
ഇത് മനസ്സിലാക്കി, മഹാദേവി, ഞാൻ ഒരു മാർഗം ആലോചിച്ചു; വിളിച്ചപ്പോൾ, അവൻ ഉടൻ വന്നു, 'എന്ത് ചെയ്യണം?' എന്നു ചോദിച്ചു.
മയാ പ്രോക്തോ മമാദേശാദ്ഗച്ഛ ത്വം ഘനസംയുതഃ 5.2.44.
ഞാൻ അവനോട് പറഞ്ഞു: എന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം നീ മേഘങ്ങളോടൊപ്പം പോവണം.
ഗംഗേശ്വരസ്യ ദേവസ്യ ദക്ഷിണേ ലിംഗമുത്തമമ്
ഗംഗേശ്വരദേവന്റെ ദക്ഷിണഭാഗത്തുള്ള ഉത്തമമായ ലിംഗത്തിലേക്ക്.
ഏവമുക്തോ മയാ മേഘ ഉത്തരോ മേഘസംയുതഃ
ഞാൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, വടക്കൻ മേഘം മറ്റു മേഘങ്ങളോടൊപ്പം ചേർന്ന്,
ദൃഷ്ട്വാ വൃഷ്ടികരം ലിംഗം പൂജയാമാസ ഭക്തിതഃ താവദ്യാവജ്ജലം ശിപ്രാം പുനരേവാഗതം പ്രിയേ
മഴ വരുത്തുന്ന ആ ലിംഗം കണ്ടു, അവൻ ഭക്തിയോടെ പൂജിച്ചു; ജലം വീണ്ടും ശിപ്രയിലേക്കു വരുന്നതുവരെ,
ഏതസ്മിന്നംതരേ തസ്മാദുദ്ഭൂതം ധൂമമംഡലമ്
അതിനിടയിൽ, ആ സ്ഥലത്ത് നിന്ന് ഒരു പുകമേഘം ഉയർന്നു.
തതോ ജ്വാലാമയം സര്വ മഭൂദമ്ബരഗോചരമ്
അതിനുശേഷം, ആകാശം മുഴുവൻ നിറച്ച് തീയുടെ ജ്വാലകൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.
സനക്ഷത്രപഥം യാവത്തതോ ഭീതാ ഗ്രഹാഃ പ്രിയേ
നക്ഷത്രപഥം വരെ ആ ജ്വാലകൾ എത്തി; അതു കണ്ടു ഗ്രഹങ്ങൾ ഭയപ്പെട്ടു, പ്രിയേ.
തതോ ബ്രഹ്മാ ച വിഷ്ണുശ്ച തദ്ദൃഷ്ട്വാ മഹദദ്ഭുതമ്
അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവും വിഷ്ണുവും ആ മഹത്തായ അത്ഭുതം കണ്ടു.
തല്ലിംഗം സുമഹാജ്വാലം ജ്വാലാഭിഃ പൂരിതാംബരമ്
ആ ലിംഗം അതിവിശാലമായ ജ്വാലകളാൽ ആകാശം നിറഞ്ഞു.
അക്ഷ്ണോര്നിമേഷമാത്രേണ വവൃധേ യോജനായുതമ് സുരേശോ മോഹമാപന്നോ വിസംജ്ഞാശ്ച ഗ്രഹാസ്തദാ
കണ്ണടയ്ക്കുന്ന സമയത്തിനുള്ളിൽ അത് പത്ത് ആയിരം യോജന വലുപ്പം ആയി; ദേവാധിപതി ഭ്രമിച്ചു, ഗ്രഹങ്ങൾ ബോധംകെട്ടുപോയി.
തതസ്തു തസ്യ ലിംഗസ്യ വാരിധാരാ വിനിഃസൃതാഃ 5.2.44.
അതിനുശേഷം ആ ലിംഗത്തിൽ നിന്ന് വെള്ളം ഒഴുകി.