ഇതി ശ്രീസ്കാംദേ മഹാപുരാണ ഏകാശീതിസാഹസ്ര്യാം സംഹിതായാം പഞ്ചമ ആവംത്യഖംഡേ ചതുരശീതിലിങ്ഗമാഹാത്മ്യേംഽഗാരകേശ്വരമാഹാത്മ്യവര്ണനംനാമ ത്രിചത്വാരിംശോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ അശീതിസാഹസ്രമായ ശ്രീസ്കാന്ദമഹാപുരാണത്തിലെ അവന്ത്യഖണ്ഡത്തിലെ എൺപത്തിയൊൻപതു ലിംഗങ്ങളുടെ മഹാത്മ്യത്തിൽ അങ്കാരകേശ്വരന്റെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്ന നാല്പത്തിമൂന്നാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
യസ്യ ദര്ശനമാത്രേണ സമീഹിതഫലം ലഭേത്
അത് ദർശിച്ചുമാത്രം ആഗ്രഹിച്ച ഫലം ലഭിക്കും.
പുരാ നിയുക്താഃ ശക്രേണ യേ മേഘാ വൃഷ്ടികാരകാഃ
പണ്ടു ഇന്ദ്രൻ നിയോഗിച്ച മേഘങ്ങൾ മഴ പെയ്യുന്നവയായിരുന്നു.
ഏകാര്ണവേ തതോ ജാതേ ദേവാ ഭീതാ വരാനനേ
ഒരു സമുദ്രം മാത്രം ഉണ്ടായപ്പോൾ, മനോഹരമുഖിയായവളേ, ദേവന്മാർ ഭയപ്പെട്ടു.
നൈവാപ്യായനമസ്മാകം വിനാ ഹോമേന ജായതേ
ഹോമം ഇല്ലാതെ ഞങ്ങൾക്കു പുനരുദ്ധാരണം ഉണ്ടാകുന്നില്ല.
തേഷാം വയം പ്രയച്ഛാമഃ കാമാന്യജ്ഞാദിപൂജിതാഃ
യജ്ഞാദികൾകൊണ്ട് ആരാധിക്കപ്പെടുമ്പോൾ ഞങ്ങൾ അവരുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നൽകുന്നു.
ദൃഷ്ട്വാ പൃഷ്വീം ജലേ മഗ്നാം ബ്രഹ്മാണം ശരണം ഗതാഃ
ഭൂമി വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങിയതുകണ്ട് അവർ ബ്രഹ്മാവിനെ ആശ്രയിച്ചു.
ഏകാര്ണവാ മഹീ ജാതാ വിനഷ്ടാഃ ക്രതവഃ പ്രഭോ
ഭൂമി ഒരു സമുദ്രമായി, യജ്ഞങ്ങൾ നശിച്ചു പോയി, പ്രഭോ.
ദേവാനാം വചനം ശ്രുത്വാ ബ്രഹ്മാ ലോകപിതാമഹഃ
ദേവന്മാരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടു ലോകപിതാമഹനായ ബ്രഹ്മാവ്—
അകാലേ പ്രലയഃ കസ്മാന്നിമഗ്നാ പൃഥിവീ ജലേ
എന്തുകൊണ്ടാണ് കാലമാകാതെ പ്രളയം വന്നത്? ഭൂമി വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങിയതെന്തുകൊണ്ടാണ്?
ഇതി സംചിംത്യ ഹൃദയേ സസ്മാര ബലസൂദനമ് 5.2.44.
ഇങ്ങനെ മനസ്സിൽ ആലോചിച്ച്, അദ്ദേഹം ബാലസൂദനനെ ഓർത്തു.
പ്രോവാച വചനം ശ്രുത്വാ നമ സ്കൃത്യ പിതാമഹമ്
ഈ വാക്കുകൾ കേട്ടശേഷം, അദ്ദേഹം പിതാമഹനോട് നമസ്കരിച്ചു സംസാരിച്ചു.
ബ്രഹ്മണോക്തസ്തദാ ശക്രഃ കിമര്ഥം പ്ലാവിതാ മഹീ
അപ്പോൾ ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞതുപോലെ, ഇന്ദ്രൻ ചോദിച്ചു: 'ഭൂമി എന്തുകൊണ്ടാണ് വെള്ളത്തിൽ മുങ്ങിയത്?'
തതഃ സര്വേ സമാഹൂതാ മേഘാഃ ശക്രേണ പാര്വതി
അപ്പോൾ, പാർവതി, എല്ലാ മേഘങ്ങളെയും ഇന്ദ്രൻ വിളിച്ചു കൂട്ടി.
പിതാമഹേന ശക്രേണ മര്യാദാ ച കൃതാ തദാ
അന്നപ്പോൾ, പിതാമഹനും ഇന്ദ്രനും അതിന്റെ അതിരുകൾ നിശ്ചയിച്ചു.
ഗജാകാരൈസ്തതോ മേഘൈഃ സഹസ്രൈര്ദശഭിര്വൃതഃ
പിന്നീട്, ആനയുടെ രൂപത്തിലുള്ള പത്തായിരം മേഘങ്ങൾ ചുറ്റി നിന്നു.
ശരഭഃ പശ്ചിമാമാശാം സഹസ്രാധിപതിഃ കൃതഃ
ശരഭൻ പടിഞ്ഞാറൻ ദിക്കിന്റെ ആയിരം മേഘങ്ങളുടെ അധിപതിയായി നിയമിക്കപ്പെട്ടു.
ഉത്തരസ്യാം ദിശി തദാ പ്രഭുത്വേ സംപ്രതിഷ്ഠിതഃ
അന്നപ്പോൾ, അവൻ വടക്കൻ ദിക്കിൽ അധികാരം നേടി.
പ്രാവൃട്കാലേ ച വര്ഷധ്വം നക്ഷത്രൈര്ജലജൈദ്രുതമ്
മഴക്കാലത്ത്, നക്ഷത്രങ്ങളുടെ സ്വാധീനത്തിലും വെള്ളം നിറഞ്ഞ മേഘങ്ങളുടെ ചലനത്തിലും 의해 വലിയ മഴ പെയ്യുന്നു.
ബ്രഹ്മശക്രവചഃ ശ്രുത്വാ തഥേതി കൃതനിശ്ചയാഃ
ബ്രഹ്മാവിന്റെയും ഇന്ദ്രന്റെയും വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, അവർ 'അങ്ങനെ തന്നെ' എന്ന് ഉറപ്പിച്ചു.
ഏവം വ്യവസ്ഥിതേ ലോകേ മര്യാദായാം സ്ഥിതാ ഘനാഃ 5.2.44.
ലോകം ഇങ്ങനെ ക്രമത്തിൽ നിലനിൽക്കുമ്പോൾ, മേഘങ്ങൾ തങ്ങളുടെ പരിധിയിൽ തന്നെ നിന്നു.
ക്രൂരഗ്രഹൈരഥോ രുദ്ധാസ്തേ മേഘാ വൃഷ്ടികാരകാഃ
അപ്പോൾ, ആ മഴയുണ്ടാക്കുന്ന മേഘങ്ങളെ ക്രൂരമായ ഗ്രഹങ്ങൾ തടഞ്ഞു.
പീഡിതാഃ ശരണം ജഗ്മുര്വാസവം ഭയവിഹ്വലാഃ
വലിയ ഭയത്താൽ വലയ്ന്ന്, അവർ വാസവനിൽ അഭയം തേടി.
മേഘാനാം വചനം ശ്രുത്വാ സംത്ര സ്തോ വാസവസ്തദാ ഗ്രഹാണാമസമര്ഥോഽഹം സര്വദൈവ പയോധരാഃ
മേഘങ്ങളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട വാസവൻ വിഷമിച്ചു പറഞ്ഞു: 'വെള്ളം നിറഞ്ഞ മേഘങ്ങളേ, ഗ്രഹങ്ങൾക്കെതിരെ എനിക്ക് എപ്പോഴും ശക്തിയില്ല.'
അഹം രാജ്യാത്പരിഭ്രഷ്ടഃ കൃതഃ ക്രൂരഗ്രഹൈഃ പുരാ
'അവ ക്രൂരഗ്രഹങ്ങൾ മൂലം ഞാൻ ഒരിക്കൽ എന്റെ രാജ്യം നഷ്ടപ്പെട്ടു.'
മമ മാന്യാശ്ച പൂജ്യാശ്ച ഗ്രഹാ ഏവ യതോധികാഃ
'ഗ്രഹങ്ങൾ തന്നെയാണ് എനിക്ക് ആദരിക്കാനും പൂജിക്കാനും ഉചിതം, അവർ എനിക്കു മേലാണ്.'
ഏതസ്മിന്നംതരേ ഭൂമൌ സംജാതാ ശതവാര്ഷികീ
ഇതിനിടയിൽ, ഭൂമിയിൽ നൂറു വർഷം നീണ്ടുള്ള ദാരിദ്ര്യം ഉണ്ടായി.
അസ്ഥികംകാലശകലാ ശ്വേതപര്വതസന്നിഭാ
എല്ലായിടത്തും അസ്ഥികളും തലയോട്ടികളും തൂണ്ടുകൾപോലുള്ളവയും, വെള്ളപർവതങ്ങൾപോലെ വെളുത്തവയും കണ്ടു.
ദേവാഃ സര്വേ പുനര്ഭീതാ ബ്രഹ്മാണം ശരണം ഗതാഃ
എല്ലാ ദേവന്മാരും വീണ്ടും ഭയപ്പെട്ട് ബ്രഹ്മാവിൽ അഭയം തേടി.
അനാവൃഷ്ട്യാ ജഗത്സര്വം പീഡിതം ച പിതാമഹ
'പിതാമഹാ, മഴയില്ലായ്മ കൊണ്ട് ലോകം മുഴുവൻ വല്ലാതെ ദുരിതം അനുഭവിക്കുന്നു.'