പശ്യതോ മമ ശൈലേംദ്രം ഗതാഃ സംവത്സരാ ദശ
എനിക്ക് ആ പർവതാധിപതിയെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ പത്ത് വർഷം കടന്നു പോയി.
നൂനം ന മദനാതപ്താം വേത്തി മാം രതിവര്ജിതാമ്
സ്നേഹത്തിൽ കത്തിപ്പോകാത്ത, ആനന്ദം ഇല്ലാത്ത എന്നെ അവൻ അറിയുന്നില്ലെന്ന് ഉറപ്പാണ്.
ഹരസ്യ ക്വാപി യാതസ്യ വൈരം സംസ്മൃത്യ ചിത്തജഃ വിലോകയംതീം ഹാ ദൃഷ്ട്വാ വിലപംതീം പുനഃ പുനഃ
ഹരൻ എവിടെയോ പോയപ്പോൾ, വൈരം ഓർത്ത് മനസ്സിൽ ദുഃഖിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നതും വീണ്ടും വീണ്ടും വിലപിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നതും കാമദേവൻ കണ്ടു.
തതഃ കുണ്ഡോ ഗണാധ്യക്ഷോ ജ്ഞാത്വാ ഭാവം ത്വദീയകമ് 5.2.40.
അതിനുശേഷം, അനുചരന്മാരുടെ തലവനായ കുണ്ഡൻ, നിന്റെ മനോഭാവം മനസ്സിലാക്കി,
ആയാത ഏഷ തേ ഭര്ത്താ മാ ചേതഃ കലുഷം കുരു
'നിന്റെ ഭർത്താവ് വരുന്നു; മനസ്സിൽ ദു:ഖം വയ്ക്കരുത്' എന്നു പറഞ്ഞു.
ദുഃഖാര്ത്തയാ ത്വയാ പ്രോക്തഃ കുണ്ഡ വേദ്മി ന ശംകരമ് ദര്ശയസ്വ മഹാദേവമിത്യുക്തോഽ സൌ പുനഃപുനഃ
'കുണ്ഡാ, ഞാൻ ദു:ഖിതയാണു്, ശംകരനെ കാണുന്നില്ലെന്ന് ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. മഹാദേവനെ കാണിക്കൂ' എന്ന് അവൾ വീണ്ടും വീണ്ടും പറഞ്ഞു.
യദാ ന ദര്ശിതസ്തേന കുണ്ഡേനാഹം വരാനനേ
കുന്ഡനാൽ ഞാൻ വെളിപ്പെടുത്തപ്പെടാത്തപ്പോൾ, മനോഹരിയായവളേ,
ഗച്ഛ ത്വം മാനുഷം ലോകം യസ്മാന്ന കഥിതോ ഹരഃ
നീ മനുഷ്യലോകത്തേക്ക് പോകൂ, കാരണം ഹരനെക്കുറിച്ച് പറയപ്പെട്ടില്ല.
പൃഷ്ടശ്ചാഹം ത്വയാ ദേവി വിഹായ ക്വ ഗതോഽസി മാമ്
ദേവിയേ, നീ എന്നോട് ചോദിച്ചു: 'നീ എന്നെ വിട്ട് എവിടേക്ക് പോയി?'
ഗത്വാഗ്രേ ഭൂധരസ്യാസ്യ കിം കൃതം ച ത്വയാ വിഭോ
ഈ മലയുടെ മുന്നിൽ പോയ ശേഷം, ഭഗവാനേ, നീ എന്ത് ചെയ്തു?
ദുരാധര്ഷതരഃ ശൈലഃ സമംതാദ്ദുരതിക്രമഃ
ഈ പർവ്വതം അത്യന്തം ജയിക്കാൻ പ്രയാസവും, എല്ലാ ദിശകളിലും കടക്കാൻ അസാധ്യവുമാണ്.
യേന മാര്ഗേണ വിശ്രബ്ധം ഗമിഷ്യാമഃ സുമധ്യമേ
സുന്ദരിയായവളേ, നമുക്ക് ആത്മവിശ്വാസത്തോടെ പോകാൻ ഏത് വഴി ഉണ്ട്?
ത്വയാപ്യുക്തം മഹാദേവ കുണ്ഡഃ ശപ്തോ മയാ ഗണഃ । മമാജ്ഞാ ന കൃതാ യസ്മാദ്വിഫലം ന വചോ മമ
നീയും പറഞ്ഞുവല്ലോ, മഹാദേവാ, 'കുന്ഡനെ ഞാൻ ശപിച്ചിരിക്കുന്നു; എന്റെ ആജ്ഞ പാലിക്കാത്തതിനാൽ എന്റെ വാക്കുകൾ ഫലപ്രദമല്ല.'
ഭൈരവം രൂപമാസ്ഥായ യത്ര ത്വം ചോത്തരേ സ്ഥിതഃ 5.2.40.
ഭൈരവസ്വരൂപം ധരിച്ച്, നീ വടക്കുഭാഗത്ത് നിലകൊണ്ടു.
തസ്യ ദര്ശന മാത്രേണ ഗണപോഽയം ഭവിഷ്യതി
അവനെ ഒരു കാഴ്ച മാത്രം കണ്ടാൽ, ഈ ഗണപതി ഗണങ്ങളുടെ നായകനാകും.
ഇത്യുക്തഃ സ ത്വയാ ദേവി സമാസാദ്യ പുനഃപുനഃ
ദേവിയേ, നീ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും സമീപിച്ചു.
മഹാകാലവനം ശീഘ്രം ലിംഗമാരാധ്യ സത്വരമ്
അവൻ വേഗത്തിൽ മഹാകാലവനത്തിൽ ശിവലിംഗത്തെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചു.
ഇത്യുക്തസ്തത്ക്ഷണാത്പ്രാപ്തോ ദൃഷ്ട്വാ ലിങ്ഗം തു ശാശ്വതമ്
അങ്ങനെ പറഞ്ഞതോടെ, അവൻ ഉടൻ അവിടെ എത്തി, ശാശ്വതമായ ലിംഗത്തെ കണ്ടു.
തതോ ദേവാഃ സഗംധര്വാഃ സിദ്ധാശ്ച പരമര്ഷയഃ
അപ്പോൾ ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും സിദ്ധന്മാരും മഹർഷിമാരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.
അഥാഹം തത്ക്ഷണാത്പ്രാപ്തസ്ത്വയാ സാര്ദ്ധം ഗണൈര്വൃതഃ
അപ്പോൾ ഞാൻ, നീയും ഗണങ്ങളും കൂടെ, ഉടൻ അവിടെ എത്തി.
സമാധിധ്യാനനിരതം പ്രോക്തമസ്മാഭിരാദരാത്
അവൻ സമാധിയിലും ധ്യാനത്തിലും ലീനനായി ഇരിക്കുമ്പോൾ, ഞങ്ങൾ ആദരവോടെ അവനെ അഭിസംബോധന ചെയ്തു.
അക്ഷയം തു പദം പ്രാപ്തം ത്വയാ ലിംഗസ്യ ദര്ശനാത് നാമ്നാ കുണ്ഡേശ്വരോ യസ്മാത്സര്വസംപത്കരഃ സദാ
നീ ലിംഗം ദർശിച്ചുകൊണ്ട് അക്ഷയമായ സ്ഥിതിയിലേയ്ക്ക് എത്തി; കുന്ഡേശ്വരൻ എന്ന പേരുകൊണ്ട് എല്ലായ്പ്പോഴും സമ്പത്ത് നൽകുന്നവനാണ്.
കുണ്ഡേശ്വരമനാദിം തു ഭക്ത്യാ പശ്യതി യോ നരഃ
ആദിയില്ലാത്ത കുന്ഡേശ്വരനെ ഭക്തിയോടെ ദർശിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ,
തസ്യ ദാനഫലം സര്വം സര്വതീര്ഥഫലം സദാ 5.2.40.
അവനു എല്ലാദാനഫലവും, എല്ലാ തീർത്ഥഫലവും എപ്പോഴും ലഭിക്കും.
ദശാനാമശ്വമേധാനാമഗ്നിഷ്ടോമശതസ്യ ച
പത്ത് അശ്വമേധയാഗങ്ങളുടെയും നൂറ് അഗ്നിഷ്ടോമയാഗങ്ങളുടെയും ഫലത്തേക്കാൾ,
പ്രാതഃ പശ്യംതി യേ ഭക്ത്യാ കൃത്വാ നിയമപൂര്വകമ്
ആർഭാടമില്ലാതെ ഭക്തിയോടെ, നിർബന്ധങ്ങൾ പാലിച്ച്, രാവിലെ ദർശനം ചെയ്യുന്നവർക്ക്—
ഏഷ തേ കഥിതോ ദേവി പ്രഭാവഃ പാപനാശനഃ
ദേവി, പാപങ്ങൾ ഇല്ലാതാക്കുന്ന ഈ മഹത്വം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞു.
ലുംപേശ്വരമിതി ഖ്യാതം നാമ യസ്യ മഹീതലേ
ലുംപേശ്വരൻ എന്ന പേരിൽ ഭൂമിയിൽ പ്രശസ്തനായ ഒരാൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.
ദേശേ മ്ലേച്ഛഗണാകീര്ണേ ബഭൂവ ജഗതീപതിഃ
അന്യജാതികൾ നിറഞ്ഞ ദേശത്ത് അവൻ ലോകത്തിന്റെ രാജാവായി.
തസ്യാസീദ്ദയിതാ ഭാര്യാ വിശാലാനാമ നാമതഃ
വിശാലാ എന്ന പേരിലുള്ള പ്രിയപ്പെട്ട ഭാര്യ അവനുണ്ടായിരുന്നു.