എന്റെ മന്ത്രശക്തിയിൽ ആശ്രയിച്ചിരുന്നവർക്ക്, മക്കളില്ലാത്തവർക്ക് പോലും സന്താനസൗഭാഗ്യം ലഭിച്ചു. അപ്പോഴാണ്, എന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, അത്ഭുതം നിറഞ്ഞ മനസ്സോടെ എല്ലാവരും ആകാംക്ഷയോടെ നോക്കി നിന്നത്. ആ രാജാവ്, സ്വർണ്ണം, രത്നങ്ങൾ, മനോഹര വസ്ത്രങ്ങൾ, ധാന്യങ്ങൾ, ഗ്രാമങ്ങൾ, പട്ടണങ്ങൾ തുടങ്ങിയവ ദാനം ചെയ്ത്, ജനങ്ങളുടെ ഏറ്റവും ഭയാനകമായ രോഗങ്ങൾ പോലും നീക്കിക്കളഞ്ഞു. ഇങ്ങനെ, പതിനാലു വർഷം അവിടെയായിരുന്നു അവന്റെ വാസം. ഒരു രാജാവിനായി ഇത്രയും ദുഷ്കരമായ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യാൻ കഴിയുന്നത് എന്ത് അത്ഭുതം! ജനങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി ഇങ്ങനെ സമർപ്പിതനായിരിക്കുന്നതിൽ അവൻ എത്ര മഹാനാണ്! ഇങ്ങനെ ആലോചിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ഭിക്ഷാടനവേഷത്തിൽ ഭഗവാൻ ശിവൻ തന്റെ അനുയായികളോടൊപ്പം അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അതേസമയം, ജനക്ഷേമത്തിന് സമർപ്പിതനായിരുന്ന ആ രാജാവിനെക്കുറിച്ച്, ലോകത്ത് അപൂർവസൗന്ദര്യവും, എന്നാൽ സന്താനമില്ലാത്തതും, ഒരു പുത്രനെ ആവലാതിയോടെയുണ്ടാകണമെന്ന് ആഗ്രഹിക്കുന്നതുമായ ഒരു സ്ത്രീയുണ്ടായിരുന്നു. ആ രാജാവിന് എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നല്കാൻ കഴിയുമെന്ന് അറിഞ്ഞ്, നാഗകന്ന്യകമാർ ആകാംക്ഷയോടെ സമീപിച്ചു. ഭിക്ഷാടനവേഷത്തിലുള്ള ആ ശിവന്റെ വാസസ്ഥലത്തിൽ, രാജ്ഞി ശ്രദ്ധയോടെ, മനസ്സിൽ മറ്റൊന്നും ഇല്ലാതെ, ധ്യാനത്തിൽ മുഴങ്ങിയിരുന്ന ഭിക്ഷുക്കളോടു സംസാരിച്ചു. കൂപ്പുകൈയോടെ, ഭയമില്ലാതെ, മനസ്സിൽ ഉറച്ച ലക്ഷ്യത്തോടെ, സന്താനമില്ലാത്തതിൽ ദുഃഖിച്ചിരുന്ന രാജ്ഞി രഹസ്യമായി നിങ്ങളെ കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. നിങ്ങൾ കരുണയുടെ സ്രോതസ്സാണ്; ജനങ്ങൾക്ക് ആഗ്രഹിച്ച ഫലങ്ങൾ സാധാരണയായി നിങ്ങൾ നൽകാറുണ്ട്. നിങ്ങൾ രാജാവിന്റെ ഭവനത്തിൽ ആരും അറിയാതെ പ്രവേശിക്കുന്നുവെന്ന് പറയുന്നു. അതിനാൽ, ഈ കാര്യം മനസ്സിലാക്കി, ദയവായി നിങ്ങളുടെ അകത്ത് പോകൂ, ഭാഗ്യശാലിയായവളേ. എന്നാൽ, ഭിക്ഷുക്കളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, രാജ്ഞിയുടെ മനസ്സ് കലങ്ങിപ്പോയി. കൂട്ടുകാരിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ, വിഷമിച്ച രാജ്ഞി അവളോട് പറഞ്ഞു: "മറ്റെവിടെയെങ്കിലും പോകുന്നതിന് മുമ്പ്, ദയവായി ഭിക്ഷുക്കളെ കൊണ്ടുവരിക." അപ്പോൾ സുനന്ദ എന്ന കൂട്ടുകാരി, യുക്തിചേർന്ന്, അവളോട് അങ്ങനെ പറഞ്ഞു: "നിന്റെ മനസ്സിലെ വിഷമം രാജാവിനോട് തുറന്നു പറയുക." അത്തിരി സമയത്ത് തന്നെ, രാജ്ഞി ഭിക്ഷുക്കളെ കാണാൻ ആഗ്രഹിച്ചപ്പോൾ, സ്നേഹപൂർവ്വം മനസ്സ柔നാക്കിയ രാജാവ് അവളോട് ചോദിച്ചു: "എന്താണ് ഇതു, രാജ്ഞി? നീ ഇങ്ങനെ കാണപ്പെടുന്നതെന്തുകൊണ്ടും, മനസ്സിൽ കലങ്ങിപ്പോയതുപോലെ സംസാരിക്കുന്നതെന്തുകൊണ്ടും?" രാജാവിന്റെ വാക്കുകൾ കേട്ട രാജ്ഞി പറഞ്ഞു: "മക്കളില്ലാത്തവർക്കായി കളി പോലും ദുഃഖം മാത്രമാണ്; മക്കളില്ലാത്തവർക്കു ആശ്രയം ഒന്നുമില്ല, പ്രത്യേകിച്ച് പുത്രനും പുത്രപൗത്രനും ഇല്ലാത്തപ്പോൾ. മണ്ണിൽ കളിച്ചു കുളിരുന്ന ഒരു കുട്ടിയുള്ളവർ എത്ര ഭാഗ്യവാന്മാരാണ്! ഈ കാരണത്താൽ ഞാൻ അതിയായ നിരാശയിലായിരിക്കുന്നു. ഇവിടെ ഒരു ഭിക്ഷുക്കൾ എത്തിയിട്ടുണ്ട്, ശാശ്വതദൈവംപോലെയാണ് അവൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടത്. സ്ത്രീകളും കുട്ടികളും ജനങ്ങളും അവനിൽ അഭയം തേടുന്നു; ഞാനും അതിൽ സംശയമില്ലാതെ അഭയം തേടും." അവളുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട് രാജാവ് പഴയ തോട്ടത്തിലേക്ക് പോയി. രാജാവ് ഭിക്ഷുക്കളെ കണ്ടതുമാത്രം, ഭിക്ഷാടനവേഷം സ്വീകരിച്ചു; ഭിക്ഷുക്കളുടെ പ്രതീകമായ ആ രൂപത്തെ യഥായോഗ്യം ആരാധിച്ചു. "എനിക്ക് പുത്രനില്ല; ഭാഗ്യവതിയായ രാജ്ഞിയാണ് എന്റെ ഭാര്യ," എന്ന് രാജാവ് പറഞ്ഞു. രാജസിംഹന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട്, ലിംഗരൂപത്തിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട ഭിക്ഷുക്കൾ പ്രവർത്തനം ആരംഭിച്ചു. അന്നുമുതൽ രാജാവ്, തന്റെ എല്ലാ ഭാര്യമാരോടും കൂടി, ജ്ഞാനത്തോടെ, ഭഗവാൻമാരുടെ മഹത്വത്തിൽ, മഹാബലശാലിയായ ഒരു പുത്രൻ ജനിച്ചു. അപ്പോൾ ഞാൻ, ദേവി, മന്ദരപർവ്വതത്തിൽ നിന്ന് ആകാംക്ഷയോടെ അവിടെ എത്തിയിരുന്നു. എന്റെ യോഗശക്തിയാൽ ഞാൻ എനിക്ക് ഒരു നഗരം സൃഷ്ടിച്ചു; ശിവന്റെ ആ ശാശ്വതവാസസ്ഥാനം അന്ന് ഞാൻ തന്നു, ദേവിയേ. ദേവീ, മാർകണ്ടേയേശ്വരനു വടക്കുഭാഗത്താണ് അതു സ്ഥിതിചെയ്യുന്നത്. അങ്ങിനെ, പരമേശ്വരനായ ശിവേശ്വരനെ എപ്പോഴും ആരാധിക്കുന്നവർ, ലോകഗുരുവായ ശിവേശ്വരനെ അറിയുകയും ദർശിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർ, മോക്ഷം വളരെ ദുഷ്കരമെന്ന്, ഈ ലോകജീവിതം അതിരൂക്ഷമായ ഭയകരമെന്ന് മനസ്സിലാക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഏതൊരു അവസ്ഥയിലായാലും, ആ ശിവഭഗവാനിൽ അഭയം തേടുന്ന凡ർ, അല്ലെങ്കിൽ ഭക്തിയോടും വിശുദ്ധിയോടും കൂടി ഈ കഥ പറയുകയോ മറ്റുള്ളവർക്ക് കേൾപ്പിക്കുകയോ ചെയ്യുന്നവർ, അവർക്കു അനുഗ്രഹം ലഭിക്കും.