ഒരു കുഞ്ഞ് ജനിച്ചപ്പോൾ, സ്ത്രീകൾ പോലും സ്നേഹത്തിലും ആശയക്കുഴപ്പത്തിലും ആകുലരാകുന്നു. അതേ സമയം, സ്വാർത്ഥതയിൽ മുഴുകിയ ഒരു പൂച്ച തന്റെ ലാഭം മാത്രം ഉദ്ദേശിച്ച് എനിക്ക് സൂക്ഷ്മമായി നോക്കുന്നു. എന്നാൽ, നീയും സമയമാകുമ്പോൾ, എന്നിൽ നിന്നുള്ള ഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. എന്നാൽ, കുട്ടികളോടുള്ള ബന്ധം അഞ്ചോ ഏഴോ ദിവസത്തിന് മുകളിൽ തുടരാറില്ല. “പ്രിയപ്പെട്ടവളേ, നീ എനിക്ക് ഇങ്ങനെ പറയുന്നു, പക്ഷേ നിന്റെ വാക്കുകൾ സത്യമായില്ല,” എന്നായിരുന്നു മറുപടി. ഞാൻ നിന്നെ സ്നേഹത്താൽ അല്ല, എന്തെങ്കിലും പ്രയോജനം ലഭിക്കുമെന്ന പ്രതീക്ഷയിലല്ല, കുഞ്ഞേ, നിന്നെ അളിംകുകയില്ല. ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ ശേഷം അവൾ അവനെ വിട്ട് പ്രസവമുറിയിൽ നിന്ന് പുറത്ത് പോയി. പിന്നെ, തന്റെ മുൻജന്മം ഓർത്ത那个 കുഞ്ഞിനെ അവൾ എടുത്തു. അവളത് തന്റെ മകനാണെന്ന് കരുതി, ശക്തനായ രാജാവാണ് അവളെ എടുത്തു കൊണ്ടുപോയത്. വിക്രാന്തന്റെ മകനെയും, ദ്വിജനായ ബോധയുടെ മകനെയും അങ്ങനെ എടുത്തു കൊണ്ടുപോയി. എന്നാൽ, രാത്രിയിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന ഒരു പിശാച് മൂന്നാമത്തെ കുട്ടിയായ ബോധയുടെ മകനെ തിന്നു കളഞ്ഞു. അദ്ധ്യാപകന്റെ അനുമതിയോടെ, നമസ്കാരം നടത്തേണ്ടതാണെന്ന് പറഞ്ഞു. “എനിക്ക് ആരെയാണ് മാതാവായി ആദരിക്കേണ്ടത്? എന്നെ പ്രസവിച്ചവളെയോ, എന്നെ വളർത്തിയവളെയോ?” എന്നായിരുന്നു ചോദ്യം. “ജനകന്റെ പുത്രിയായ ഈ മഹാനിയായവളാണ് നിന്റെ ജന്മമാതാവ് അല്ലയോ?” എന്നായിരുന്നു മറുപടി. ആനന്ദൻ പറഞ്ഞു: “ചൈത്രമാസത്തിൽ പ്രസവിച്ചവളാണ് അമ്മ, ഇപ്പോൾ ചൈത്രമാസമാണ്, ദ്വിജരുടെ വീട്ടിലാണ്.” അദ്ധ്യാപകൻ ചോദിച്ചു: “നീ ആരാണ്? നീ പറയുന്ന ഈ ചൈത്രം ആരാണ്?” “എനിക്ക് ഒന്നും മനസ്സിലാകുന്നില്ല; എന്റെ ചിന്തകൾ മുഴുവൻ ആശയക്കുഴപ്പത്തിലാണ്. ആരാണ് ആരുടെ മകൻ, ആരാണ് ബന്ധമില്ലാത്തവൻ?” എന്നായിരുന്നു മറുപടി. ഇങ്ങനെ, ലോകത്തിലെ ഈ ബന്ധങ്ങൾ എല്ലാം നശിക്കുന്നു; ഈ ലോകജീവിതം ജീവികൾക്കായാണ്. ഭൂമിയിൽ അവൾ ബ്രഹ്മാവിന്റെ ദുഷ്ടനും സഹിക്കാനാവാത്തവനുമായ മകന്റെ പുത്രിയാണ്. ഈ ജന്മത്തിൽ തന്നെ എനിക്ക് രണ്ട് അമ്മമാരാണ് ലഭിച്ചത്. അതിനാൽ, ഞാൻ തപസ് ചെയ്യാൻ തീരുമാനിച്ചു; ചൈത്രത്തെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരൂ. അങ്ങനെ, ആകർഷണത്തിൽ നിന്ന് വിട്ടുനിന്ന് അവൻ അതനുസരിച്ച് ആലോചിച്ചു. ബ്രാഹ്മണനെ മകനായി ആദരിക്കുകയും സംരക്ഷിക്കുകയും ചെയ്തവനാണ് അവൻ. പശ്ചിമഭാഗത്ത് ഇന്ദ്രേശ്വരദേവന്റെ പരമ ലിംഗം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. അവൻ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോൾ, ദൈവം അവനോട് സംസാരിച്ചു: “നീ ആറാമത്തെ മനുവിനനുസരിച്ച് പ്രവർത്തിക്കണം; അതിനായി പോകൂ.” ദേവൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, ജ്ഞാനിയാവൻ ‘താങ്ക്’ എന്നു സമ്മതിച്ചു. ആ ലിംഗത്തെ ആരാധിച്ച് അവൻ പുത്രന്മാരെ പ്രാപിച്ചു. ഈകാരണത്താൽ, അവൻ അത്യന്തം ദുഷ്കരമായ ഒരു സിദ്ധി ആനന്ദത്തോടെ നേടി. ആനന്ദേശ്വരനെന്ന പ്രഭുവിനെ കാണുന്നവർക്ക്, കോടികൾ ജന്മങ്ങളിലായി സമ്പാദിച്ച പാപങ്ങൾ നശിക്കുന്നു. ആ നിമിഷത്തിൽ തന്നെ, മനുഷ്യൻ ജനനം, മരണം, വയസ്സായികൂടിയ മറ്റു ദു:ഖങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു. ആനന്ദേശ്വരനെ ദർശിക്കുന്നവർക്ക് മോക്ഷം ലഭിക്കുന്നു; ഇവിടെ, ദേവതകൾ ആരാധിക്കുന്ന പരമ ലിംഗം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. ദേവൻ പാപം നശിപ്പിക്കുന്ന ആ ശക്തിയെ ദേവിയെ അറിയിച്ചു. അവനെ കാണുന്നവൻക്ക് മാത്രം എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നുമാണ് മോചനം. ഒരിക്കൽ, മനോഹരമായ വിതസ്താ നദിയുടെ തീരത്ത് ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ ജീവിച്ചിരുന്നു. അവന്റെ ബന്ധുക്കളും ദുഷ്ടയായ ഭാര്യയും അവനെ ഉപേക്ഷിച്ചു. ഒരു പുത്രനെ ആഗ്രഹിച്ച്, അവൻ ഒരു പർവതഗുഹയിൽ എന്നെ പ്രീതിപ്പെടുത്തി. ഒടുവിൽ, അവനു ഒരു പുത്രൻ ജനിച്ചു; അവൻ തന്നെ കഴുത്തിൽ നിന്ന് തന്റെ വസ്ത്രം എടുത്തു ധരിച്ചു.