പ്രാചീനVaraha Kalpa-യിൽ, ശുദ്ധമായ ദേവർഷി നാരദൻ, ഒരു അതിമനോഹരമായ തോട്ടത്തിലും വനത്തിലും സഞ്ചരിച്ചിരുന്നതാണ്. ആ തോട്ടം, ഇഷ്ടം പൂർത്തിയാക്കുന്ന വൃക്ഷങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നു. വീണയും കുഴലും മുഴങ്ങുന്ന സംഗീതം, ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും ചേർന്ന് ആ സ്ഥലത്തെ ശോഭിപ്പിച്ചിരുന്നു. ബ്രഹ്മലോകം പോലുള്ള പുണ്യലോകങ്ങളിൽ, ദേവന്മാർ, സിദ്ധന്മാർ, ചരണമാർ, കിന്നരന്മാർ—all ഈ സ്ഥലം വാഴ്ത്തി സന്തോഷത്തോടെ പാടുകയും, അതിന്റെ അപരിമിത ഗുണങ്ങൾ പുകഴ്ത്തുകയും ചെയ്തു. ഈ പുണ്യമായ സ്ഥലത്ത്, മഹർഷി നാരദനെ, വാസവൻ—അഥവാ ഇന്ദ്രൻ—ചോദ്യങ്ങൾ ചോദിച്ചു, "ദേവി, ഈ മഹാകാല വനം എല്ലായ്പ്പോഴും സന്തോഷവും മംഗളവും നൽകുന്നിടമാണ്. ഈ ലോകങ്ങൾ മഹാകാലവനത്തെ കാണുമ്പോൾ, ദൈവം തന്നെ എല്ലാ ജീവികളുടെയും കൂട്ടത്തോടെ ഇവിടെ നിലകൊള്ളുന്നു." ഭൂമിയിൽ, നൈമിഷം പുണ്യമായ സ്ഥലമാണ്, എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നതും. അതിനുശേഷം, പ്രയാഗം പത്ത് ഗുണം കൂടുതൽ മഹത്തായതായി പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെടുന്നു, എല്ലാ ഇഷ്ടങ്ങളും പൂർത്തിയാക്കുന്നതാണ്. പുണ്യമായ സർസ്വതി നദി കിഴക്കോട്ട് ഒഴുകുന്നു, അതിനാൽ അതിന് പത്ത് ഗുണം കൂടുതൽ ധർമ്മം ഉള്ളതായി ഓർത്തുകൂടുന്നു. അതിനാൽ, ദേവി, കുരുക്ഷേത്രം പത്ത് ഗുണം കൂടുതൽ മഹത്തായതായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു. അതിനുശേഷം, മഹാകാലം അതിലും പത്ത് ഗുണം കൂടുതൽ ഉന്നതമായതായി കണക്കാക്കുന്നു. അവിടെ, അറുപത് ആയിരം കോടിയും അറുപത് നൂറ് കോടിയും, ഒപ്പം ഒമ്പത് കോടി ശക്തികൾ ആ ക్షേത്രത്തിൽ വാസം ചെയ്യുന്നു. അവിടെ, പുഴുക്കൾ, കീടങ്ങൾ, പറക്കുന്ന ജീവികൾ മരിച്ചാൽ, യജ്ഞത്തിൽ—നാരദൻ, ദേവന്മാരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠൻ, അതിന്റെ അത്ഭുതമായ മഹത്വം കേട്ടപ്പോൾ—അവൻ ഉടൻ തന്നെ എല്ലാ ദേവഗണങ്ങളോടൊപ്പം ആ സ്ഥലത്തേക്ക് എത്തി. അതിന് സ്വർഗ്ഗത്തേക്കാൾ വലിയതും, പ്രളയകാലത്തും നശിക്കാത്തതും എന്നിങ്ങനെ ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നു. മഹാകാലവനത്തിൽ, അതിമനോഹരമായ സ്വർണ്ണമന്ദിരങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നു, അവ മാണിക്യങ്ങളും നീലക്കറയും കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടിരുന്നതും, ശുദ്ധമായ സ്ഫടികം പോലെ ഭാസ്വരമായതും. അങ്ങനെയുള്ള delightful മഹാകാലവനത്തെ കണ്ടു, ദേവന്മാർ സന്തോഷത്തോടെ നാരദനെ വാഴ്ത്തി: "നാം കൈലാസത്തിലേക്കോ, മേരുവിലേക്കോ പോവില്ല; ഇതാണ് ഞങ്ങളുടെ പരമമായ അമരാവതി, ഇതാണ് ഞങ്ങളുടെ മംഗളമായ ഭോഗവതി." ഇതിനിടെ, ദേവി, സ്വർഗ്ഗം ശൂന്യമായി; ദേവന്മാർ യാത്ര ചെയ്യാൻ തീരുമാനിച്ചു, അവർ തങ്ങളുടെ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ചു. എന്നിട്ട്, ദേവന്മാർ എന്നെ ഉപേക്ഷിച്ച് മഹാകാലവനത്തേക്ക് പോയി. അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, അവൻ അതി ശ്രേഷ്ഠമായ മഹാകാലവനത്തിൽ ഉടൻ എത്തി, ദേവന്മാർ ചുറ്റുമുണ്ടായിരുന്ന delightful കാഴ്ച കണ്ടു. അത് സമയത്ത്, ശരീരരഹിതമായ ഒരു ശബ്ദം പ്രസരിച്ചു: "കർക്കോടകയുടെ കിഴക്കിലും മഹാമായയുടെ തെക്കിലും..." ദേവന്മാരുടെ അധിപൻ അങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, അവൻ സന്തോഷത്തോടെ ആ ചിന്തയിൽ ലയിച്ചു. മംഗളപുഷ്പങ്ങളാൽ പൂജിച്ചു, മനോഹരമായ മുഖമുള്ള ദേവിയോട് പറഞ്ഞു: "ദുഷ്കൃത്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവരും, നിന്നെ കാണാൻ ശ്രമിച്ചാൽ, പ്രത്യേകിച്ച് അഷ്ടമിയിലും ചതുര്ദശ്യിലും, അല്ലെങ്കിൽ ഗമനകാലത്തും, മനോഹരമായ ദിവ്യരഥത്തിൽ ഇരുന്നു, ആഗ്രഹിക്കുന്ന രത്നങ്ങൾകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിരിക്കും." "വിവിധ ദാനങ്ങൾ നൽകിയാലും, അനേകം യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തിയാലും, അതിൽ എന്ത് പ്രയോജനം? ആരെങ്കിലും ആരാധനയിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നതെന്തുമാകട്ടെ, ദേവന്മാർ പ്രഖ്യാപിച്ചിരിക്കുന്നു—പരമലിംഗം കണ്ടാൽ, ആഗ്രഹങ്ങൾ പൂർത്തിയാകും. ത്രിലോകനാഥനെ ആരാധിക്കുന്നവർ ഭാഗ്യവാന്മാരാണ്." അങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, വീണ്ടും ത്രിലോകലിംഗത്തെ പൂജിച്ചു. "ദേവി, പാപം നശിപ്പിക്കുന്ന ഈ ശക്തി ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു." അവനെ കാണുന്നതു മാത്രം കൊണ്ട് ബ്രാഹ്മണഹത്യയുടെ പാപം നശിക്കുന്നു. ദൂരെയുള്ള വൈവസ്വത യുഗത്തിൽ, ത്രേതായുഗം വന്നപ്പോൾ, ബ്രാഹ്മണന്മാർ ഇരുന്ന്, ഹോമം നടത്തുകയായിരുന്നു... (കഥ തുടരും...