വ്യാസൻ, സ്വയംഭുവനായ മഹാനായ വേദവിദ്, ഈ സ്മരണയിൽ ആഴത്തിൽ ആലോചിച്ചു, പിന്നെ തന്റെ വചനങ്ങൾ പ്രസ്താവിച്ചു: “ഗോമതി നദിക്ക് സമം മറ്റൊരു നദിയില്ല; കൃഷ്ണാ ദേവിയ്ക്ക് സമം മറ്റൊരു ദേവിയുമില്ല.” ഈ സത്യം മനസ്സിലാക്കിയ ശൗനകാദി മഹർഷിമാർ, ഗോമതി നദിയുടെ തീരത്ത്, ആജ്ഞാപരമായ വ്രതത്തിൽ ഉറച്ചവരായി, യജ്ഞങ്ങൾ നടത്തി. ദീര്ഘകാലം, അവർ അവരുടെ വ്രതം പൂർണ്ണമായി അനുഷ്ഠിച്ചു. ഈ സമയത്ത്, തപസ്സിലും ജ്ഞാനത്തിലും ആവേശമുള്ള രാമനും ജനാര്ദനനും, തങ്ങളുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ പൂർത്തിയാക്കുവാൻ, ഗുരുവിനെ സമീപിച്ചു. അവർ ഗുരുവിന്റെ ഭവനത്തിൽ വാസം ചെയ്തു. എന്നാൽ, പ്രഭാതത്തിൽ, ആ same സ്ഥലത്ത്, ഗുരുവിനെ കാണാനായില്ല. അതിനാൽ, രാമനും കൃഷ്ണനും ചോദിച്ചപ്പോൾ, ഗുരുവിന്റെ ഭാര്യ അവരെ അറിയിച്ചു: “നിങ്ങളുടെ ഗുരു, പ്രതിദിനവും സ്നാനത്തിനായി അവിടേക്ക് പോകുന്നു.” ഇത് കേട്ട രാമനും കൃഷ്ണനും, ഒരേ മനസ്സോടെ, ഗുരുവിന്റെ വരവിനായി അവിടെ കാത്തിരുന്നു. പിന്നീട്, ആ 두 വീരന്മാർ എഴുന്നേറ്റ്, ഗുരുവിന് ആദരം അർപ്പിച്ചു. “മഹാതപസ്വി, ഞങ്ങൾ ഇവിടെ താമസിക്കുന്നതിന്റെ കാരണമറിയാൻ ദയവായി കേൾക്കൂ. ബ്രാഹ്മണനേ, പ്രഭാതത്തിൽ ഞങ്ങൾക്ക് നിശ്ചിതമായ സമയമില്ല.” അപ്പോൾ, ആദരണീയനായ വ്യാസൻ, തന്റെ വ്രതത്തിന്റെ കാരണവും വിശദീകരിച്ചു: “ഗോമതിയിൽ സ്നാനം, ജ്ഞാനികൾക്ക് പ്രഭാതത്തിൽ നിർബന്ധമായാണ് ചെയ്യേണ്ടത്. അതിനാൽ, നിങ്ങൾക്ക് യോജിച്ച രീതിയിൽ, ആചാരം അനുഷ്ഠിക്കൂ.” കുശസ്ഥലിയിൽ, വ്യാസൻ ഗോമതിയുടെ പൂജ നടത്തി. കംതദേശ്വരയുടെ വടക്കു ഭാഗത്ത്, ഗോമതി നദി നിറഞ്ഞു നിലനിന്നു. അതിനാൽ, എല്ലാ പണ്ഡിതന്മാരും, പ്രഭാതത്തിൽ എഴുന്നേറ്റ്, ഗോമതി നദിയുടെ തീരത്തേക്ക് പോയി. അവിടെ, സ്നാനം, ദാനം തുടങ്ങിയ എല്ലാ സത്കർമ്മങ്ങളും ചെയ്തു. ഗോമതിയിൽ, യജ്ഞകുണ്ടത്തിൽ തന്നെ, സരസ്വതി ദേവി സാന്നിദ്ധ്യവതിയായി. അവിടെയാണ്, എല്ലാ ലോകങ്ങൾക്കുള്ള മാർഗ്ഗം കണ്ടെത്തപ്പെടുന്നത്. ഗോമതി എന്ന ഈ തീർത്ഥക്കുളം, എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നതായാണ് വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്. അവിടെ, മനുഷ്യൻ പ്രതിദിനം സ്നാനം ചെയ്ത്, രാത്രിയിൽ ജാഗരണമുണ്ടാക്കണം. വൈഷ്ണവരെയും, കൃഷ്ണജന്മത്തിൽ ഭക്തിയുള്ളവരെയും ക്ഷണിക്കണം. ഗോമതിയിൽ, ഗോമതിയുടെ തീരത്തിൽ, ഗോമതിയിൽ സ്നാനം ചെയ്ത്, വാസുദേവനെ സാക്ഷാൽക്കണ്ട്, ചൈത്ര മാസത്തിലെ ശുക്ലപക്ഷത്തിൽ, ഏകാദശി വരെയും, രാവിലെയും, വിഷ്ണുവിനെ പൂജിച്ച്, ജാഗരണമുണ്ടാക്കി, ഗോവും ബ്രാഹ്മണരെയും ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിച്ചാൽ, ആയിരം പശു ദാനം ചെയ്തതിന്റെ ഫലമുണ്ടാകും എന്ന് സംശയമില്ല. അങ്ങനെ, എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതരായി, അവർ വിഷ്ണുലോകത്തിൽ പ്രവേശിക്കും. ഇങ്ങനെ, അവന്തി പ്രദേശത്തിലെ ഗോമതി തീർത്ഥകുളത്തിന്റെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്ന അദ്ധ്യായം അവസാനിക്കുന്നു. തുടർന്ന്, ആ പുണ്യസ്ഥലത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്ത്, മഹേശ്വരനെ ദർശിച്ചാൽ, മനസ്സ് ശുദ്ധവും, ഏകാഗ്രതയും ഉള്ള മനുഷ്യൻ, എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനാകും. ഭൂമിയിൽ, അതാണ് ഏറ്റവും വിശുദ്ധമായ തീർത്ഥം; പാപങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യുന്നതിൽ അത്യുത്തമം. വലിയ പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുകയും, മഹാപുണ്യഫലങ്ങൾ നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. മഹാദേവൻ ശംഭു, ഈ നദിയെ തൻ്റെ തലയിൽ ഉടൻ തന്നെ ഏറ്റെടുത്തു. ഗംഗയിൽ സ്നാനം ചെയ്ത ഫലമുണ്ടാക്കി, വിഷ്ണുലോകത്തിൽ ആദരപൂർവ്വം സ്വീകരിക്കപ്പെടും. ഇങ്ങനെ, ഗോമതി തീർത്ഥത്തിന്റെ മഹത്വം, വ്യാസൻ ബ്രഹ്മരിഷിമാർക്ക് വിശദമായി പറഞ്ഞുതരുന്നു.