വ്യാസാ, കിടക്കകളും സമ്മാനങ്ങളും വിവിധ തരത്തിലുള്ള ദാനങ്ങളും സംബന്ധിച്ച് ഞാൻ നേരത്തെ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇനി സുന്ദരകുണ്ഡത്തിന്റെ പരമമായ, പ്രശസ്തമായ ഫലത്തെക്കുറിച്ച് ശ്രവിക്കൂ. അവിടെ ഒരു പിശാച്, ശിവസ്വരൂപം ധരിച്ചു, മോക്ഷം പ്രാപിച്ചു പോയി. അത്രമേൽ മഹത്തായ ഈ തീർത്ഥത്തിന്റെ മഹിമയെക്കുറിച്ച് കേൾക്കൂ: ബ്രാഹ്മണഹത്യപാപം പോലുമുള്ള ഏറ്റവും ഭയങ്കര പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് പോലും ഇവിടെ മോചനം ലഭിക്കും. ആ പിശാച് ആരായിരുന്നു? അവൻ എന്താണ് ചെയ്ത പാപം? ഈ പുണ്യസ്ഥലത്തോടുള്ള ബന്ധം അവനു എങ്ങനെ ലഭിച്ചു? അവനെക്കുറിച്ച് കേൾക്കുന്നതു കൊണ്ടു പോലും പാപങ്ങൾ നശിക്കുന്നു, എന്ന് ഞാൻ പറയുന്നു. ദക്ഷിണദേശത്ത് ജനിച്ച ദേവല എന്നൊരു ബ്രാഹ്മണനായിരുന്നു അവൻ. എന്നാൽ, ദ്വിജന്മാരിൽ ഏറ്റവും താഴ്ന്നവൻ. ഗുരുവിനെ ദ്രോഹിച്ചവൻ, ചതിയൻ, ചൂതുകളിക്കാരൻ, ഗുരുഹത്യയും ഗുരുപത്നീഗമനവും ചെയ്തവൻ. നിരോധിതഭക്ഷ്യങ്ങൾ കഴിച്ചവൻ, വേദജ്ഞാനവും ശാസ്ത്രങ്ങളും ഇല്ലാത്തവൻ. വിശ്വാസദ്രോഹിയും അഹങ്കാരിയും ചോറുകളുമായി സ്നേഹമുള്ളവനും ദുഷ്ടനും. പാതയിലൂടെ അനേകം ജീവികളെ അവൻ തന്റെ പാപം കൊണ്ടു കൊല്ലുകയും ചെയ്തു. ആ പ്രദേശത്ത് മറ്റൊരു ബ്രാഹ്മണൻ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ളവൻ, വേദങ്ങളും ഉപവേദങ്ങളും അറിഞ്ഞവൻ. അവന്റെ ഭാര്യ പിതൃഗൃഹത്തിൽ പ്രസിദ്ധയുമായിരുന്നു. ഭർതൃസഹിതം അവളെ അവൻ കൂട്ടിക്കൊണ്ടുപോയി. ആ ഭാര്യ സുന്ദരവും ഗുണവതിയുമായിരുന്നു. പിന്നീട് ഭർത്താവ് കൊല്ലപ്പെടുമ്പോൾ അവൾ അത്യന്തം ദുഃഖിതയായി, ഭർത്താവിന്റെ വേർപാടിൽ വിങ്ങിപ്പോയി. എന്നാൽ, സന്തോഷഹൃദയത്തോടെ, അഗ്നിചിതയിൽ ഭർത്താവിനൊപ്പം അവളും ചാടിപ്പോയി. അതിനുശേഷം, ദേവല എന്ന പാപി, രാജാവിന്റെ ദാസന്മാർ വഴി പിടിക്കപ്പെട്ടു, രാജസദനത്തിൽ കൊണ്ടുപോയി, രാജാവിനു മുന്നിൽ ഹാജരാക്കി. അവനെ മരക്കൊമ്പിൽ കെട്ടി, കഴുത്തിൽ കയറിട്ട് തൂക്കിക്കൊന്നു. അതിന്റെ ഫലമായി, അവൻ റൗരവനരകത്തിൽ വീണു. അവിടെനിന്ന് യമദൂതന്മാർ മറ്റൊരു നരകത്തിലേക്ക് ഉടക്കിക്കൊണ്ടുപോയി. അവിടെ ദണ്ഡനായി, ഇരമ്പുകൾകൊണ്ട് അടിക്കപ്പെടുകയും കെട്ടിക്കളയപ്പെടുകയും ചെയ്തു. ഇങ്ങനെ അനവധി നരകങ്ങളിൽ അവൻ വലിയ വേദന അനുഭവിച്ചു. പിന്നീട്, അവൻ ഭയാനകമായ ഒരു പിശാച് ശരീരത്തിൽ ജനിച്ചു. വലിപ്പവും ഭയങ്കര ശബ്ദവും വലിയ വയറും സൂചനുള്ള വായും ഉള്ളവനായി മാറി. അതിനുശേഷം, ഇനിയും താഴ്ന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് അവൻ ഇടിഞ്ഞു. അവന്റെ ഭക്ഷണം മലവും മൂത്രവും പഴകിയ ഭക്ഷ്യാവശിഷ്ടങ്ങളും ആയിരുന്നു. അവന്റെ വാസസ്ഥലങ്ങൾ തകർന്ന കിണറുകളും, വെള്ളമില്ലാത്ത കുളങ്ങളും, ഉണങ്ങിയ മരങ്ങളും, ജലശൂന്യമായ ഇടങ്ങളുമായിരുന്നു. അത്തരം സ്ഥലങ്ങളിൽ അവൻ എല്ലായ്പ്പോഴും സന്തോഷത്തോടെ താമസിച്ചു. എവിടെയെങ്കിലും മനോഹരമായ മഹേശ്വരലിംഗം കാണുകയോ ഉത്തമമായ ഒരു കുളം കാണുകയോ ചെയ്താൽ അവിടെയായിരുന്നു അവൻ. ഒരിക്കൽ, ജലത്തിനായി ആ പാപിയെ കൊല്ലുന്നവൻ ആ കുളത്തിൽ കയറി. ആ പുണ്യഫലത്തിന്റെ ശക്തിയിൽ, ദേവലന്റെ എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിച്ചു. പിശാച് ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച്, പ്രകാശസ്വരൂപിയായി ആ ലിംഗത്തിൽ അവൻ പ്രവേശിച്ചു. അതിനുശേഷം, ആ ദേവൻ 'പിശാചമോചനേശ' എന്ന പേരിൽ പ്രശസ്തനായി—പിശാചന്മാരിൽ നിന്ന് മോചനം നൽകുന്ന ദൈവം. ശിപ്രാതീർത്ഥത്തിൽ പിശാചമോചന എന്ന സ്ഥലത്ത് എത്തി, യഥാവിധി ആ ദൈവത്തെ ആരാധിച്ചാൽ, മഹാദാനങ്ങൾ അവിടെ നിർവഹിച്ചാൽ, എല്ലാ പാപങ്ങൾക്കും മോചനം ലഭിക്കും. ഇതാണ് പിശാചമോചനത്തെ കുറിച്ചുള്ള, പാപങ്ങൾ നശിപ്പിക്കുന്ന പുണ്യകഥ. ബ്രഹ്മനേ, നീലഗംഗയും ശിപ്രാകുളവും എപ്പോഴാണ് ഒന്നിച്ചുപോയത്? നീലഗംഗയിൽ സ്നാനം കഴിച്ച്, സംഗമേശ്വരനെ ഭക്ത്യാ ആർാധിച്ചാൽ, ദുഷ്ടസംഗതിയിൽ നിന്നുള്ള ദോഷങ്ങൾ ഒരിക്കലും സംഭവിക്കില്ല.