മഹാദേവന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം, ഒരു ഭയാനകമായ ജ്വരശക്തി കൃഷ്ണന്റെ സൈന്യത്തെ ആക്രമിച്ചു. അതിന്റെ കനത്ത പ്രഭാവം ഏറ്റവുമുമുന്തിരിയില് ആയിരുന്ന സൈനികര് തകര്ന്നു, ഭയത്താല് ഓടി രക്ഷപ്പെടുവാന് തുടങ്ങി. അവരെ അങ്ങനെ ദുരിതത്തില് കിടക്കുന്നുവെന്നും, വേദനയില് അകപ്പെടുന്നുവെന്നും കൃഷ്ണന് കണ്ടു. അതിനാല് കൃഷ്ണന് രോഷത്തോടെ വൈഷ്ണവജ്വരത്തെ സൃഷ്ടിച്ചു. ഇരുജ്വരങ്ങള് തമ്മില് അതിമാത്രം ഭയാനകമായ ഒരു യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു. ഈ യുദ്ധം എല്ലാ ലോകങ്ങളിലൂടെയും വ്യാപിച്ചു, എവിടെയും സമാധാനം കണ്ടെത്താന് കഴിഞ്ഞില്ല. ഒടുവില് ഇരുവരും ശിപ്രാനദിയില് ചാടിയപ്പോൾ, അവര് പരമശാന്തി പ്രാപിച്ചു. വൈഷ്ണവജ്വരവും അവിടെ എത്തി, നദിയില് സ്നാനം ചെയ്തു. അന്നുമുതല് ഈ ജ്വരശക്തി, എല്ലാ കാലങ്ങളിലും, ജ്വരങ്ങളെ തല്ക്ഷണത്തില് നശിപ്പിക്കുന്നതായി മാറി. ശിപ്രാനദിയില് ഏകാഗ്രചിത്തത്തോടെ സ്നാനം ചെയ്യുന്നവര് എല്ലാ രോഗങ്ങളില് നിന്നും മോചനം പ്രാപിക്കുന്നു. ഈ സത്യം അന്ന് ബ്രഹ്മാ, ഹരി, ഹരന് എന്നിവര് വ്യാസന് മുന്നില് പ്രഖ്യാപിച്ചു. ഈ ദിവ്യകഥയെ ഏകാഗ്രചിത്തത്തോടെ കേള്ക്കുന്ന പുരുഷന്മാര് വലിയ ഫലങ്ങള് നേടും. ഇതോടെ, അവന്തി പ്രദേശത്തിലെ ശിപ്രാനദിയുടെ മഹത്വത്തില് 'ജ്വരത്തിന് അനുഗ്രഹം' എന്ന 49-ആം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു, ശ്രീ സ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ അഞ്ചാം പുസ്തകത്തില്. ഇനി, വ്യാസാ, ഞാൻ സംക്ഷിപ്തമായി പറയാം. അനാദികാലത്ത്, കൃതയുഗത്തിൽ, ദമനോന എന്നൊരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു. അവന് എല്ലാ ധര്മപഥങ്ങളില് നിന്നുമൊഴിഞ്ഞു, പശുക്കളെയും ബ്രാഹ്മണരെയും അവഹേളിച്ചു. അവന് തന്റെ ജനങ്ങളുടെ സമ്പത്ത് പിടിച്ചു, മറ്റുള്ളവരുടെ ഭാര്യമാരെ അപഹരിച്ചു. പശുക്കളെ പിടിച്ചു, നഗരങ്ങളില് കയറി, ജനങ്ങളെ തടവിലാക്കി, തടവുകാരുടെ കൂട്ടത്തിലാണു സന്തോഷം കണ്ടെത്തിയത്. സദാചാരികളുമായി ബന്ധം ഉപേക്ഷിച്ചു, ദുഷ്ടരുമായി സഖ്യത്തിലായിരുന്നു. അവന് നിരന്തരം ധര്മത്തെ അപഹാസ്യമായി കണ്ടു, അധര്മത്തിലാണ് മനസ്സിന്റെ സന്തോഷം. ദേവതകളുടെ രൂപങ്ങളെയും, വേദങ്ങളെയും, യാഗങ്ങളെയും കാലുകൊണ്ടു തട്ടി നശിപ്പിച്ചു. ഒരു ഭയാനകമായ കാട്ടില് അവന് കാട്ടുമൃഗങ്ങളെ വേട്ടയാടാന് പോയി. പക്ഷേ, ഒന്നും കിട്ടിയില്ല; അകൃത്യന് വിശപ്പും ദാഹവും അനുഭവിച്ചു. അവിടെ രാത്രി വീണു, അതി ഭയാനകമായ, ഭീതി നിറഞ്ഞ ഒരു രാത്രി. അവന് തന്റെ കുതിരയെ ഒരു ശാഖയില് കെട്ടിയിട്ട്, ഒറ്റയ്ക്ക് ഇരുന്നു. 'ഇത് എന്താണ്? എവിടുനിന്നാണ് വന്നത്?' എന്ന ചോദ്യങ്ങള് മനസ്സിലുണ്ടാക്കി, കൈകൊണ്ടു അകറ്റാന് ശ്രമിച്ചു. പക്ഷേ, കടിയേറ്റപ്പോള് രാജാവ് വേദനയോടെ നിലംപതിച്ചു. ആ നിമിഷം തന്നെ, അവന് ഒരു പ്രേതമായി, ഭയാനകമായ നരകങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. യമരാജാവിന്റെ ദൂതന്മാര് അതില് സന്തോഷം കണ്ടെത്തി. അതിനിടെ, വ്യാസാ, അവന്റെ ശവം മാംസഭക്ഷികൾ കൊണ്ടു കഴിക്കപ്പെട്ടു. അവിടെ, ആ പ്രേതം ആകാശത്തിലേക്ക് ഉയർന്നു, തൂവാല കൊണ്ട് മാംസം കൊണ്ടുപോയി. അങ്ങനെ കറങ്ങി നടന്നവന്, ദിവ്യമായ, ജലസമ്പന്നമായ ശിപ്രാനദി ഒഴുകുന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് എത്തിയു. അവന്റെ ശരീരം ശിപ്രാനദിയിലെ ജലത്തിലേക്ക് വീണു. അപ്പോൾ, മൂന്ന് കണ്ണുള്ള, ജടാധാരിയും, വയലിന്റെ ചർമ്മം ധരിച്ചും, മഹാദേവൻ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. ഈ അതിശയകരമായ രൂപം കണ്ട യമദൂതന്മാർ അത്ഭുതം കൊണ്ടു വിറച്ചു. 'മഹാരാജാ! ധർമ്മത്തിന്റെ നാഥാ, നമസ്കാരം!' എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. 'കികടരാജാവ്, ബുദ്ധിശൂന്യനും, ഏറ്റവും പാപിയുമായ, ചണ്ഡാലരുടെ അധിപനാണ്. ബ്രഹ്മഹത്യക്ക് തുല്യമായ എല്ലാ പാപങ്ങളും അവനിൽ കാണാം. ജാതിയും ആശ്രമവും കൃത്യമായി പാലിക്കുന്നവരെ ദോഷപ്പെടുത്തുന്ന, അതിരുകൾ ലംഘിക്കുന്ന ഒരു വിഡ്ഢിയാണ് അവൻ. യമന്റെ ശിക്ഷയിൽ സന്തോഷം കണ്ടെത്തുന്ന ഈ പാപി, ഞങ്ങളുടെ സന്തോഷം വർദ്ധിപ്പിക്കുന്നു.