ഹരന് പാര്വതിയെ കൊണ്ടുപോയ സ്ഥലത്ത്, അവന് വിജയം നേടിയതും അതിനുശേഷം അതേ സ്ഥലത്ത് രണ്ട് ശക്തമായ ദാനവന്മാര്—ചണ്ഡനും പ്രചണ്ഡനും—ജനിച്ചു. അപ്പോള്, മലയുടെ അദ്ധിപന് (ഹിമവാന്) തന്റെ കൈകളില് പാശകവും പാശകപാത്രവും പിടിച്ച് കാണപ്പെട്ടു. അവന് “ദേവതകളുടെ ദേവി!” എന്ന് വിളിച്ചു, “ഞാന് നിങ്ങളുടെ ദാസനാണ്” എന്നതും പറഞ്ഞു. അതിനുശേഷം, ദേവന് പാര്വതിയോടു മോഹംകൊണ്ടപ്പോള്, ദേവതകള്ക്ക് കിടിലം പോലുള്ള ആ രണ്ട് ദാനവന്മാര് അവിടെ എത്തി. പിന്നെ, ആ രണ്ടു ദാനവന്മാര് നന്ദിയെ ത്രിശൂലത്തോടെ ചതച്ചു. ശിലാദയുടെ പുത്രന് നന്ദി അന്ന് അതിനാല് വേദനിച്ചപ്പോള്, “ആ രണ്ട് മഹാദാനവന്മാര് കൊല്ലപ്പെടട്ടെ, അവരെ നശിപ്പിക്കട്ടെ” എന്ന് പറഞ്ഞതും സംഭവിച്ചു. പാര്വതി ആ രണ്ട് ശക്തമായ ദാനവന്മാരെ കൊല്ലപ്പെട്ടതിനെ കണ്ടതോടെ, ലോകത്ത് അവര് ഹരസിദ്ധി എന്ന പേരില് പ്രശസ്തയാവും എന്നതും, മഹാകാലത്തില് അവര് ഹരസിദ്ധി എന്നറിയപ്പെട്ടു എന്നതും സംഭവിച്ചു. ഹരസിദ്ധിയെ പരമഭക്തിയോടെ ദർശിക്കുന്നവന്, ഹരസിദ്ധി—ആദി സിദ്ധയായ, മഹാദേവി, ശാശ്വതം, ആകാശം രൂപമായതാണവള്—ആരെങ്കിലും ഹരസിദ്ധി എന്ന നാലക്ഷര മന്ത്രം ഓര്ക്കുന്നവന്, മഹാ നവമിയില് ഹരസിദ്ധിയെ പൂജിക്കുന്നവന്, നവമിയില് ഹരസിദ്ധി, ഹരന്റെ പ്രിയമായ ദേവിയെ ആരാധിക്കുന്നവന്, അവള് വിശുദ്ധയാണു, ശുദ്ധയാണു, എല്ലായിടത്തും സന്തോഷം നൽകുന്നു. മഹാ നവമിയില്—വ്യാസാ—മഹിഷാസുരന്മാരും അതുപോലുള്ള ദാനവന്മാരും കൊല്ലപ്പെടുന്നു. ഇങ്ങനെ, എൺപത്തൊന്നു ആയിരം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള സ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ അഞ്ചാം അവന്തി ഖണ്ഡത്തില്, അവന്തി പ്രദേശത്തിന്റെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്ന പത്തൊമ്പതാം അധ്യായമായ “ഹരസിദ്ധി മഹത്വം” സമാപിക്കുന്നു. പിന്നീട്, സ്വർണക്കളികൾകൊണ്ട് പൂജിച്ചാൽ, ആ സിദ്ധി ഒരിക്കലും കുറയില്ല. ഇതോടെ വാതയക്ഷിണിയുടെ മഹത്വം അവസാനിക്കുന്നു. ആരെങ്കിലും തിലം ഭക്തിയോടെ അർപ്പിച്ചാൽ, അവന് ദാനവനായി ജനിക്കില്ല. എന്ത് അർപ്പിച്ചാലും, ആര്ക്ക് അർപ്പിച്ചാലും, അതു നശിക്കാത്തതായിരിക്കും. അവളുടെ നാമത്തിൽ സ്നാനം ചെയ്താൽ, മനുഷ്യൻ ദാനവത്വത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകും. അവന് ശാശ്വത മോക്ഷം ലഭിക്കും; അവന്റെ വംശത്തിൽ ആരും പ്രേതമായി ജനിക്കില്ല. അവന് എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനാകും, പാമ്പ് തൻറെ കവിള് മാറ്റുന്നതുപോലേ. യമലോകം വിട്ട്—വ്യാസാ—അവന് രുദ്രലോകത്തേക്ക് പോകും. അശ്വമേധ യാഗഫലം ലഭിക്കും, ഇതിൽ സംശയം ഇല്ല. അവന് ദാമരുകേശ്വരൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു. രോഗഭയം ഇല്ല; മരിച്ചാൽ ശിവന്റെ നഗരത്തിൽ പോകും. രാജ്യം, സ്വർഗ്ഗം, ഇന്ദ്രനു ലഭിച്ചതുപോലെ ലഭിക്കും. ആനന്ദം അനുഭവിച്ച് ഒരു നൂറ് കോടി കാലങ്ങൾ സുഖഭോഗം ചെയ്യും. ഇവിടെയും, അവന് വിജയവും സിദ്ധിയും എവിടെയും നേടും. സ്വർണത്താൽ ദേവനെ പൂജിച്ചാൽ, എല്ലാ പാപങ്ങളിൽ നിന്നും മോചിതനാകും. പാമ്പുകളുടെ ഭയം ഇല്ല; ദാരിദ്ര്യം ഉണ്ടാകില്ല. വിഷ്ണുവിൻറെ മായയിൽ നിന്ന് മോചിതനായി, പരമപദം നേടും. മഹാപാപത്തിൽ പോലും, ബ്രഹ്മഹത്യ ചെയ്തവനാകിലും, മോചിതനാകും. ആ ദേവനെ ദർശിച്ചാൽ, നൂറ് യാഗഫലം ലഭിക്കും. ഇങ്ങനെ, അശ്ഠ്യായിരം എൺപത്തിയെട്ടായിരം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള സ്കന്ദ മഹാപുരാണത്തിലെ അഞ്ചാം അവന്തി ഖണ്ഡത്തിൽ, “പതിനാലു തീർത്ഥങ്ങളുടെ യാത്രാവിവരണം” എന്ന ഇരുപതാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. അവിടെ ഹനുമത്കേശ്വര എന്ന സ്ഥലം ഉണ്ട്; ആ സ്ഥലം ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നു. ശൈവസരസ്സിൽ സ്നാനം ചെയ്ത് ഹനുമത്കേശ്വരനെ ദർശിക്കുന്നവൻ—ഇതിന്റെ പൂർവ്വകഥ, അതായത് പുരാതന സംഭവങ്ങൾ, പറയണം.