രാജാവേ, ഈ കര്മ്മം നിര്ബന്ധമായും നിര്വഹിക്കേണ്ടതാണെന്ന് ഉത്തമ ബ്രാഹ്മണന്മാര് വടക്ക് മുഖം നോക്കി ചെയ്യണം. അവര് മഞ്ഞനിറത്തിലുള്ള വസ്ത്രം ധരിച്ച് പൊന്നിന്റെ മോതിരം അണിഞ്ഞ്, മാന്തോലില് ഇരുന്നു, നിഷ്കളങ്കമായ രീതിയില് ഈ മന്ത്രങ്ങള് ഉച്ചരിക്കണം. ഗംഗേ, യമുനേ, അഞ്ചു നദികള്, ശുഭമായ തടാകങ്ങള്—ഇവയെല്ലാം എന്റെ ഈ പ്രാര്ത്ഥന കേള്ക്കണം. ശരിയായ രീതിയില് ഉച്ചരിച്ചാല് എല്ലാ തടസ്സങ്ങളും നീങ്ങും. വ്യാധികള്, രോഗങ്ങള്, കഠിനമായ പീഡകള്, ജ്വരങ്ങള്—ഇവയൊക്കെയും ഇതിലൂടെ ദൂരീകരിക്കാം. നീ ചോദിച്ചതിനനുസരിച്ച് എല്ലാം വിശദീകരിച്ചു. നാല്ആം ദിവസം, ഒരാള് ഏകാഗ്രതയോടെ ഈ മന്ത്രങ്ങള് ഉച്ചരിച്ചാല്, അവന് മനസ്സില് ആലോചിക്കുന്ന ഏത് ആഗ്രഹവും, സമര്പ്പിതമായി ആരാധിച്ചാല്, അവന് അതിനെ നേടും. ആരെയാണോ കണ്ട് മനുഷ്യന് പാപങ്ങളില് നിന്നും പൂര്ണമായും മോചിതനാകുന്നത്, അവളാണ് പുണ്യവതിയായ പാര്ത്ഥാ, ദേവലമഹര്ഷിയുടെ പ്രിയഭാര്യയും വിശ്വസ്തയും. മുന്പ് കുട്ടിയില്ലാതിരുന്ന ഈ മഹാമുനിയുടെ ഭാര്യ, വായുവില് മാത്രം ജീവിച്ച്, അഹാരമില്ലാതെ, സമചിത്തത്തോടെ ധ്യാനത്തില് ഇരിക്കുകയായിരുന്നു. അപ്രതീക്ഷിതമായി ഭൂമിയുടെ ഉപരിതലത്തില് നിന്ന് ഒരു ലിംഗം ഉദിച്ചുവന്നു. അതാണ് പരമപാവനമായ ശിവലിംഗം; അതിനെ ആരാധിക്കണം. ആരെങ്കിലും ഈ ലിംഗം ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കുമ്പോള് അവന്റെ മനസ്സിലുള്ള ആഗ്രഹം പൂര്ത്തിയാകും. ഈ ലിംഗം ‘പാര്ഥേശ്വര’ എന്ന പേരില് ലോകത്ത് പ്രശസ്തമാകും. അതിനെ കണ്ട പാര്ഥാ അത്ഭുതത്തോടെ ആരാധിച്ചു; അന്നു മുതല് ആ ലിംഗം ഭൂമിയില് പ്രസിദ്ധമായി. അവിടെ, ശരിയായ വിധിയില് സ്നാനം ചെയ്ത് ഭക്തിയോടെ ആരെങ്കിലും അതിനെ ദര്ശിച്ചാല്, പ്രത്യേക ഫലം ലഭിക്കും. ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ പതിനാലാം ദിവസം അവന് ജാഗരണമിരിക്കണം. അവിടെ ഏകാഗ്രതയോടെ പിണ്ഡദാനം ചെയ്യുന്നവര്ക്ക് മഹാഫലമാണ്. ഇങ്ങനെയാണ് അര്ബുദഖണ്ഡത്തിലെ മൂന്നാം ഭാഗമായ പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ, എണ്പതിനായിരത്തി ഒരായിരം ശ്ലോകങ്ങളടങ്ങിയ സ്കന്ദപുരാണത്തിലെ, ‘പാര്ഥേശ്വരമാഹാത്മ്യവര്ണ്ണന’ എന്ന മുപ്പത്തിമൂന്നാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. രാജാവേ, വിഷ്ണു സ്വയം സന്നിഹിതനാകുന്ന ആ സ്ഥലത്തെയും സമയത്തെയും വിശദമായി പറയണമെന്നു മഹര്ഷിയോട് ചോദിച്ചു. അപ്പോള് ചന്ദ്രന്, സൂര്യന്, വായു എന്നിവയുടെ പ്രകാശം അസ്തമിച്ചിരുന്നതും സൃഷ്ടി ലയമായിരുന്ന സമയവും ആണു വിവരണം. ആയിരം യುಗങ്ങള്ക്കു ശേഷം, കമലാസനനായ ബ്രഹ്മാവു ഉണര്ന്നു. നാലുമുഖനായ ബ്രഹ്മാവ് അങ്ങോട്ടിങ്ങോട്ട് തിരിഞ്ഞുനടന്നു, അകലെ ആരെയോ കണ്ടു. പിന്നെ ബ്രഹ്മാവ് ചോദിച്ചു: “നീ ആര്? നിന്നെ ആര് സൃഷ്ടിച്ചു?” അപ്പോള് ഗോവിന്ദന് സ്നേഹപൂര്വ്വം ചിരിച്ച് പറഞ്ഞു: “ഞാനാണ് ആദിമാനുഷന്, നിന്നെയും ഞാനാണ് സൃഷ്ടിച്ചത്.” ഇത് കേട്ട് ബ്രഹ്മാവ് കടുത്ത വാക്കുകള് പറഞ്ഞു: “നിനക്കു ഞാനാണ് സൃഷ്ടാവ്, ഞാനാണ് ആദ്യം.” ഇങ്ങനെ രാജാവേ, ആ രണ്ടു മഹാത്മാക്കളും തമ്മില് വാദിച്ചു. കൈകൊണ്ടും, ഭുജങ്ങളാലും, നഖങ്ങളാലും, പല്ലുകളാലും, പരസ്പരം പിടിച്ചു വലിച്ചും, അവര് തമ്മില് യുദ്ധം ചെയ്തു. ആയിരം വര്ഷങ്ങള്ക്കു ശേഷം, അപ്പോള് അകശത്തില് ദേഹമില്ലാത്ത ഒരു ശബ്ദം മുഴങ്ങിയതു: “നിങ്ങളില് ആര് മഹേശ്വരന്റെ ഈ മഹാലിംഗത്തിന്റെ അറ്റം എത്തും, അവന് വിജയി. ഒരാള് താഴോട്ടും, മറ്റൊാള് മുകളിലേക്കും പോവട്ടെ.” ഭൂമിയെ പിളര്ത്ത് കൃഷ്ണന് വേഗത്തില് താഴോട്ടു പോയി; അവിടെ ആ മഹാത്മാവ് കാലാഗ്നിരുദ്രനെ കണ്ടു. കൂടുതല് താഴോട്ടു പോകാന് ആഗ്രഹിച്ച് കൃഷ്ണന് അതിവേഗത്തില് നീങ്ങി.