ദീര്ഘകാലം കഴിഞ്ഞ്, തന്റെ ശരീരം ഉപേക്ഷിച്ച ശേഷം, ആ മഹാത്മാവ് സ്വര്ഗത്തിലേക്ക് ഉയര്ന്നു. അതുകൊണ്ടു തന്നെ, ഇവിടെ എല്ലാ പരിശ്രമത്തോടും മന്ത്രശുദ്ധിയോടും കൂടി സ്നാനം ചെയ്യണം. രാജാധിരാജാ, പ്രത്യേകിച്ച് അഷ്ടമിയുദ്ദേശ്യത്തില് ഇവിടെ ഒരു പശു ദാനം ചെയ്യേണ്ടതുണ്ട്. ഇങ്ങനെ, അര്ബുദഖണ്ഡത്തിലെ മൂന്നാം ഭാഗത്തുള്ള പ്രഭാസഖണ്ഡത്തിലെ എണ്പത്തൊന്നായിരം ശ്ലോകങ്ങളുള്ള മഹാസ്കന്ദപുരാണത്തിലെ 'പിണ്ഡാരക തീര്ത്ഥമാഹാത്മ്യം' എന്ന ഇരുപത്തിയഞ്ചാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. അതിന്റെ ശേഷം, പാപനാശിനിയായ കനഖല എന്നൊരു പര്വ്വതം ഉണ്ട്. രാജാവേ, അവിടെ ഒരിക്കല് സംഭവിച്ച അത്ഭുതമായ ഒരു സംഭവകഥ ഞാന് പറയാം. സൂര്യഗ്രഹണ സമയത്ത്, രാജാവ് കനഖല തീര്ത്ഥത്തില് എത്തിയിരുന്നു. അവിടെ രാജാവിന്റെ അശ്രദ്ധയാല് ധാരാളം പൊന്നു വെള്ളത്തിലേക്ക് വീണുപോയി. സ്നാനം കഴിഞ്ഞ് അദ്ദേഹം വീട്ടിലേയ്ക്ക് മടങ്ങി, മനസ്സില് വലിയ പശ്ചാത്താപം നിറഞ്ഞു. പിന്നീട് വീണ്ടും ഒരു സൂര്യഗ്രഹണത്തില്, അദ്ദേഹം വീണ്ടും അതേ സ്ഥലത്ത് സ്നാനത്തിന് പോയി. എന്നാല്, രാജാവിന്റെ കൈയില് നിന്ന് വീണ പൊന്നു എങ്ങനെയും തിരികെ ലഭിച്ചില്ല. രാജാധിരാജാ, ഇവിടെ ഈ ലോകത്തും അഗലോകത്തും നഷ്ടമെന്നതൊന്നുമില്ല. ഇവിടെ പഴയ പൊന്നു ഒരു കോടി മടങ്ങ് വര്ദ്ധിച്ചിരിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടു തന്നെ, അളക്കാവുന്നതിലും അളക്കാത്തതിലും കര്മ്മഫലം ഉണ്ടാകും; പ്രത്യേകിച്ച് പൊന്നുകൊണ്ട് ശ്രാദ്ധം ചെയ്യേണ്ടതാണ്. ബ്രാഹ്മണന്മാരെ ഈ ദാനത്തിലൂടെ അനുഗ്രഹിക്കണം; അതിന്റെ അളവ് അതിരില്ലാത്തതാണ്. ഇത് കേട്ടപ്പോള്, രാജാവേ, ആകാശത്തില് നിന്നു വാഗ്ദേവി അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു. അതിനുശേഷം, തൃപ്തി പ്രാപിച്ച രാജാവ്, അത്യന്തം വിശുദ്ധവും മഹത്തായും കരുണയോടുകൂടിയ ദാനം, പിതൃമാരുടെയും ദേവന്മാരുടെയും പേരില് നല്കി. ആ ദാനശക്തിയാല് ആ രാജാവ്... സൂര്യന്റെ സംക്രമണ സമയത്ത് അവിടെ ശ്രാദ്ധം ചെയ്യുന്ന ആര്ക്കും... സ്നാനത്തിന്റെ ഫലമായി, ഋഷിമാരും ദേവന്മാരും മഹാനാഗന്മാരും തൃപ്തി പ്രാപിക്കുന്നു. അതുകൊണ്ടു തന്നെ, എല്ലാ പരിശ്രമത്തോടും അവിടെ സ്നാനം ചെയ്യണം. ഇങ്ങനെ, 'കനഖല തീര്ത്ഥമാഹാത്മ്യം' എന്ന ഇരുപത്തിയാറാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. പഴയകാലത്ത്, മഹാവീരനായ വിഷ്ണു തന്റെ ചക്രം അവിടെ വിട്ടുവിട്ടു. ദാനവരെ യുദ്ധത്തില് വധിച്ച ശേഷം, അദ്ഭുതമായ ശുദ്ധമായ നദിയില് വിഷ്ണു സ്നാനം ചെയ്തു. അവിടെ, ഹരിയുടെ ശയനകാലത്തോ ഉണര്വ്വിന്റെ സമയത്തോ ശ്രാദ്ധം ചെയ്യുന്നവര്ക്ക്... ഇങ്ങനെ, 'ചക്ര തീര്ത്ഥമാഹാത്മ്യം' എന്ന ഇരുപത്തിയേഴാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. അവിടത്തെ ജലത്തില് യഥാവിധി സ്നാനം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യന് എപ്പോഴും മനുഷ്യജന്മം പ്രാപിക്കും. അനവധി പാപങ്ങള് ചെയ്തിട്ടും അവന് മൃഗജന്മം പ്രാപിക്കുകയില്ല. ഒരിക്കല്, വേട്ടക്കാരാല്四വശീകരിക്കപ്പെട്ടിരുന്ന കുരങ്ങുപ്രവൃത്തി പുലികളുടെ കൂട്ടം, അതിവേഗം മനുഷ്യജന്മം പ്രാപിച്ചു, കൂടാതെ അവരുടെ മുന്ജന്മങ്ങള് ഓര്മ്മിച്ചു. അവരെല്ലാവരും വില്ലും അമ്പും കൈവശം വച്ചവരായിരുന്നു; യമദൂതന്മാരെപ്പോലെ. ഈ ജലതീർത്ഥത്തിലെത്തിയപ്പോള്, ആ കുരങ്ങുകൂട്ടത്തോടൊപ്പം ഞങ്ങളും അത്യന്തം ക്ഷീണിതരായിരിക്കുന്നു, പ്രത്യേകിച്ച് വിശപ്പും ദാഹവും മൂലം. ഈ തീര്ത്ഥത്തിന്റെ മഹത്വം കൊണ്ടാണ് ഇത് സംഭവിച്ചത്; സംശയമില്ലാതെ സത്യമാണ്. അവിടത്തെ ജലത്തില് സ്നാനം ചെയ്താല്, രാജാവേ, ഉടന് തന്നെ സൗഭാഗ്യം ലഭിക്കും. അതിനുശേഷം, രാജാവേ, പാപനാശിനിയായ ആ മഹാത്മ്യം കണ്ടു ഇന്ദ്രനും അതില് സ്നാനം ചെയ്തു. ഇന്നും മനുഷ്യര് അഷ്ടമിയ്ക്ക് അവിടേക്ക് ഭക്തിയോടെ പോകുന്നു. അവര്ക്ക് ശ്രാദ്ധവും ദാനവും ചെയ്തതിന്റെ പൂര്ണ്ണഫലം ലഭിക്കുന്നു. ഇങ്ങനെ, 'മനുഷ്യതീർത്ഥ മഹിമ' എന്ന ഇരുപത്തിയെട്ടാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു. എവിടെയും യഥാവിധി സ്നാനം ചെയ്യുന്നവര് എല്ലാ പാപങ്ങളില് നിന്നും മോചനം നേടുന്നു. പുരാതനകാലത്ത്, സപ്തദ്വീപങ്ങള് ജയിച്ച ശത്രുസേനകളുടെ സംഹാരിയായ സുപ്രഭ എന്നൊരു രാജാവ് ഉണ്ടായിരിന്നു...