ഗംഗാ, തന്റെ മനസ്സിൽ ആഴമായ ഒരു ചിന്തയോടെ, “ഇവിടെ എനിക്ക് മാത്രം എന്താണ് ഉണ്ടാവാൻ?” എന്ന ചോദ്യവുമായി, മറ്റൊരിടത്തേക്ക് പോകാൻ തീരുമാനിച്ചു. അവൾ കണ്ണുകൾ അടച്ചു, ശാന്തമായി യാത്ര ചെയ്യാൻ മനസ്സുറപ്പിച്ചു. എങ്കിലും, സ്നേഹതാളമുള്ള ഗംഗാ, തന്റെ പുത്രന്മാരെ പോഷിപ്പിക്കുകയും പരിപാലിക്കുകയും ചെയ്യുന്നതിൽ തുടർന്നും ലയിച്ചു. തീരുമാനിച്ച ശേഷം, അവൾ ദൈവത്തിന്റെ പക്കൽ നിന്ന് അതിവേഗം മാറി. അവൾ കലാവതി, മാല്യാവതി, മാലിനി, വിജയ, ജയ എന്നിവരോടൊപ്പം, വിശുദ്ധപർവതങ്ങൾ, കാടുകൾ, നഗരങ്ങൾ എന്നിവയിലൂടെ സഞ്ചരിച്ചു. ദ്രാവിഡദേശത്ത്, സഹ്യപർവതത്തിന്റെ അടിവരയിൽ, നല്ല ആശ്രമങ്ങളുള്ള സ്ഥലങ്ങളിൽ അവൾ സഞ്ചരിച്ചു. അവള്ക്ക് മുന്നിൽ, കുറെ ദൂരം അകലെ, എല്ലാം തിളങ്ങിയും ചുവപ്പിച്ചും കാണപ്പെട്ടു. ആ താഴ്വരകളിൽ, സന്യാസികളുടെ ആശ്രമങ്ങൾ ദൃശ്യമായി. “നമുക്ക് ഈ വിശുദ്ധ ആശ്രമങ്ങൾ കാണാൻ പോവാം,” എന്ന് അവർ പറഞ്ഞു. അങ്ങനെ, പർവതത്തിന്റെ മകൾ, അവളുടെ സുഹൃത്തിനോട്, ക്രമേണ ഹൃദയം ആനന്ദിപ്പിച്ചു. അവിടത്തെ പ്രകൃതിയിൽ, പല്ലികൾ നൂൽവരികൾ വലിച്ചു, മുത്തലികൾ വെള്ളച്ചെടികൾ പോലും കൊണ്ടുപോയി. കാമര മൃഗങ്ങൾ താടികൾ കൊണ്ട് മാലിന്യം നീക്കുകയും, കുരങ്ങുകൾ പഴങ്ങളും പൂക്കളും എടുത്തു, കരടികൾ തേ നിറഞ്ഞ ഇലകൾ എടുത്തു. കുയിൽ, നീർവാവ്, തത്ത, ചിറക്, മാൻ, കടുവ, പച്ചയാന എന്നിവയൊക്കെ അവിടെയുണ്ട്. പുരാതന യാഗങ്ങളിൽ അർപ്പിച്ച സുഗന്ധം കാറ്റിൽ നിറഞ്ഞു. അവിടെ, കാക്കകളുടെ ശത്രുക്കൾ ശതരുദ്രീയം പാരായണം ചെയ്തു. പച്ചക്കറി, അരി കൃഷി എന്നിവിടങ്ങളിൽ, കടുവകളും പശുക്കളും സഞ്ചരിച്ചു. ചില മനോഹരമായ, വിശുദ്ധമായ, ആകർഷകമായ സ്ഥലങ്ങളിൽ, ഏഴു ഇലകളുള്ള വൃക്ഷത്തിന്റെ കീഴിൽ, നിറംകൂടിയ കടുവചർമ്മത്തിൽ ഇരുന്ന്, ചോറ് തണ്ടുപോലുള്ള ചുവന്ന ജട, കുളിർ ചിതാഭസ്മം പുരണ്ട ശരീരം, മൂക്കിന്റെ അറ്റത്തേക്ക് ദൃഷ്ടി, ചുണ്ടുകൾ അല്പം തുറന്നു, അന്തര്യോഗത്തിൽ ലയിച്ച, ഉറക്കത്തിന്റെ അന്ത്യാവസ്ഥയുടെ അരികിൽ, ആ സന്യാസിയെ അവൾ യഥാക്രമം പൂജകൾ ചെയ്ത് സമീപിച്ചു. അരുൺപർവതം, വിശുദ്ധപ്രദേശങ്ങളിൽ ആദരിക്കപ്പെടുന്ന പർവതം, അവൾക്കു മുന്നിൽ. വിജയയും മറ്റ് സുഹൃത്തുക്കളും മുഖേന, ഉമയെക്കുറിച്ചുള്ള വിവരങ്ങൾ അദ്ദേഹം അറിഞ്ഞു. സന്യാസി, അവളെ അതിഥിയായി, മൂല, കിഴങ്ങ്, പഴം തുടങ്ങിയവ നൽകി ആദരിച്ചു. പ്രകാശസ്തംഭത്തിന്റെ ഉദയം മുതൽ, എല്ലാം ക്രമത്തിൽ അവളുടെ മുമ്പിൽ വിവരിച്ചു. ശോനപർവതത്തിന്റെ കിഴക്കുഭാഗത്ത് സ്ഥാലീശ്വര എന്ന വിശുദ്ധസ്ഥലം സ്ഥിതിചെയ്യുന്നു. വൈകുന്ഥ, പരമേശ്ഥി എന്നിവരുള്പ്പെടെയുള്ള ദേവതകൾ അവിടെ വസിക്കുന്നു. ശോനപർവതത്തിന്റെ അടിവരയിൽ, പ്രവാലപർവതം എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്ന സ്ഥലം. “ഇവിടെ തന്നെയാണ് ഞാൻ ത്രിനയനനെ സ്ഥാപിച്ചത്,” എന്ന് അദ്ദേഹം പറഞ്ഞു. തന്റെ ആശ്രമത്തിന് സമീപം, വലിയ വിശുദ്ധമായ ക്ഷേത്രം അവിടെയാണ്. സന്യാസിയുടെ അനുമതിയോടെ, അവൾ ആശ്രമം സ്വീകരിച്ചു. ആശ്രമം സംരക്ഷിക്കാൻ, കാട്ടിൽ താമസിച്ചിരുന്ന സത്യവതിയെ നിയോഗിച്ചു. മുഴുവൻ വിശുദ്ധവനത്തിന്റെ സംരക്ഷണത്തിനായി അവളെ നിർദ്ദേശിച്ചു. ഉടൻ, സത്യവതി തന്റെ മുടി മന്ദാരപൂക്കൾ കൊണ്ടു അലങ്കരിച്ച് കെട്ടി. മാഞ്ഞുപോകുന്ന മിസ്റ്റ് പോലുള്ള, ഹംസചിഹ്നം പതിച്ച നല്ല വസ്ത്രം അവൾ ഒതുക്കി വച്ചു. അവളുടെ നന്നായി വളർന്ന വിരൽപങ്ങൾ പൂക്കൾ പോലും പറിക്കാൻ കഴിയാതെ, അത്രയേറെ സുന്ദരവും നന്നായും ആയിരുന്നു. വജ്രസൂചി പോലുള്ള സുന്ദരമായ അവളുടെ അവയവങ്ങൾ, കാടിന്റെ മുള്ളുകൾ കൊണ്ട് ചുരണ്ടപ്പെട്ടു.