ഏകാന്തിയമായ ഒരു വ്രതത്തിന്റെ മഹത്വം ബ്രാഹ്മണന് അരുളിച്ചെയ്യുന്നു: യാഗങ്ങള് ചെയ്യുന്നവര്ക്ക് എപ്പോഴും പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ട അത്യുത്തമമായ ഫലങ്ങള്, ആയിരം വര്ഷങ്ങള് ജീവിക്കുന്നവര് ആ ഫലം നേടുന്നു. ഈ വ്രതം എല്ലാ സന്തോഷവും നല്കുന്നവയാണെന്ന് ഇവിടെ പറയുന്നു. ചന്ദ്രന്റെ പൂജയില് പങ്കെടുക്കാന് ചതുർദശി ദിനത്തിലും പൗർണമിയിലും, സ്വയം ശുദ്ധീകരിച്ച് കുളിച്ച്, പല്ല് തേക്കിയും, ചന്ദ്രന്റെ പൂജ നടത്തണം. ആദ്യം ഗൗരിയുമായി Mothers-നെ ക്രമത്തിൽ ആരാധിക്കണം. അതിനുശേഷം, ആലോചനയോടെ, ചന്ദ്രനിന്റെ രൂപം അനുസരിച്ച്, തനതായ ശേഷിയനുസരിച്ച്, പകുതി അല്ലെങ്കിൽ ക്വാർട്ടർ ശേഷി ഉപയോഗിച്ച്, പ്രതിമ നിർമ്മിക്കണം. വിശ്വാസം, ശേഷി, സമ്പത്ത് എന്നിവ അനുസരിച്ച് അതിനെ നിർമിക്കാം. ശാസ്ത്രാനുസൃതമായ രീതിയിൽ ചന്ദ്രനു പൂജ നടത്തണം. സോമമന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച്, ശേഷിയനുസരിച്ച്, ഹോമം ചെയ്യണം. സോമയുടെ ഉത്ഭവം വിവരിക്കുന്ന ശ്ലോകവും സോമസൂക്തവും ശ്രദ്ധയോടെ ജപിക്കണം. ചന്ദ്രനും അതിന്റെ കലകളും, ജലത്തിൽ മണ്ഡലത്തിൽ സ്ഥാപിക്കണം. ചന്ദ്രന്റെ വലയം പോലെയുള്ള മണ്ഡലം, ശുഭമായ അരി കൊണ്ട് ഒരുക്കണം. നാലു കോണുകളിലും നിറഞ്ഞ കലശങ്ങൾ പുറത്തുവെക്കണം. ചന്ദ്രനു, വിധവനു, വെള്ളരിയ്ക്ക് സുഹൃത്തായവനു നിത്യവും നമസ്കാരം ചെയ്യണം. അമൃതകിരണമുള്ളവനു, സോമനു, ഔഷധികളുടെ നാഥനു, നക്ഷത്രങ്ങളുടെ നാഥനു, രാത്രിയുടെ അധിപന് നമസ്കാരം ചെയ്യണം. ഇങ്ങനെ പതിനാറു നാമങ്ങൾ അനുസരിച്ച് ചന്ദ്രനെ സ്തുതിക്കണം. ഭക്തിയോടെ, മന്ത്രങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച്, ആചാരപ്രകാരം ഹോമം ചെയ്യണം. ഓരോ മാസത്തിന്റെ അവസാനം പുനർജനിക്കുന്നവനു നമസ്കാരം ചെയ്യണം. പൂജ പൂർത്തിയാക്കിയ ശേഷം, വിനയത്തോടെ നമസ്കാരം ചെയ്യണം. ശാന്തിക്കായി, ദ്വിജന്മാർക്ക് വസ്ത്രങ്ങളും അങ്കിൾകളും നൽകണം. അവരുടെ സമ്പത്ത് കണക്കാക്കി, ബ്രാഹ്മണരുടെ മനസ്സിൽ സംതൃപ്തി വരുത്തണം. ദ്വിജ ദമ്പതികൾക്ക് ഉത്സാഹത്തോടെ വസ്ത്രങ്ങൾ നൽകി ആദരിക്കണം. പശുവിന് മുൻപിൽ പ്രതിമകളും, ദ്വിജന്മാർക്ക് ചന്ദ്രന്റെ സന്തോഷത്തിനായി, സന്തോഷത്തോടെ, ദാനങ്ങൾ നൽകണം. ദിവസത്തിന്റെ ശേഷിയുള്ള ഭാഗം ഉപവാസത്തിൽ ചെലവഴിക്കണം; ബന്ധുക്കളോടൊപ്പം ഭക്ഷണം കഴിച്ച്, വ്രതം ഉപേക്ഷിക്കാം. ഇങ്ങനെ, ആയിരം ചന്ദ്രവ്രതം നിർവഹിച്ചു, ശുദ്ധഹൃദയനായവൻ ചന്ദ്രലോകം പ്രാപിക്കുന്നു. ബ്രാഹ്മണേ, നാരായണനോടുള്ള പ്രിയംപോലെ, അവന് പ്രിയനാകും. ഇതിന്റെ പിന്നാലെ, ധർമ്മ-ഹരി എന്ന ദേവൻ, കലിയുഗത്തിലെ അശുദ്ധികൾ നശിപ്പിക്കുന്നു. വേദങ്ങളും അതിന്റെ ശാഖകളും, സ്വധർമ്മം, എല്ലാം അവൻ അറിയുന്നു. അവൻ അവിടെയെത്തി, ഭക്തിയോടെ മഹാ പ്രദക്ഷിണം നടത്തി. ഇരുകൈകളും ഉയർത്തി, ബ്രാഹ്മണൻ സന്തോഷത്തോടെ പ്രസംഗിച്ചു: "അയോധ്യക്ക് തുല്യമുള്ള മറ്റൊരു നഗരവും കാണുന്നില്ല. ഹരി തന്നെ ഇവിടെ വസിക്കുന്നു; ഇതിനെ എന്തിനോട് താരതമ്യം ചെയ്യാം?" "അഹ്! വിഷ്ണു! അഹ്! പുണ്യസ്ഥലം! അഹ്! അയോധ്യ! അഹ്! മഹാനഗരം!" ഇങ്ങനെ പലതവണ പറഞ്ഞ്, ആനന്ദത്തിൽ മുങ്ങി അദ്ദേഹം നൃത്തം ചെയ്തു. ധർമ്മനെ ഇങ്ങനെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നത് കണ്ടു, കരുണയോടെ ധർമ്മൻ ഹരിയ്ക്ക് ഭക്തിയോടെ നമസ്കാരം ചെയ്തു, ഹരിയെ സ്തുതിച്ചു: "ശങ്കരൻ ദിവ്യപാദങ്ങൾ സ്പർശിക്കുന്ന വിഷ്ണുവിന് നമസ്കാരം. ബ്രഹ്മാദികൾ ഭക്തിയോടെ പാദങ്ങൾ ആരാധിക്കുന്നതിനു നമസ്കാരം. പദ്മനാഭന്റെ താളമുകളിലേക്കു നമസ്കാരം. യോഗനിദ്രയെ, യോഗികളുടെ ആത്മാവായി ധ്യാനിക്കുന്നവനെ, ഓം നമസ്കാരം. മനോഹരമായ മുടിയുള്ളവനു, മനോഹരമായ മൂക്കുള്ളവനു, മനോഹരമായ നെറ്റിയുള്ളവനു, ചക്രധാരിയ്ക്കു നമസ്കാരം." ഇങ്ങനെ ശാസ്ത്രം നിർദ്ദേശിച്ച ക്രമത്തിൽ, വ്രതവും പൂജയും, ഭക്തിയും, ധർമ്മവും, ആനന്ദവും ചേർന്നൊരു ദിവ്യകഥയാണിത്.