ആ കാലത്ത്, കര്മ്മ മാസം സമാപിപ്പിക്കാന് ദിശാ രക്ഷകര്ത്താക്കളെപ്പോലെ തുല്യമായവരെ ഇവിടെ സ്ഥാപിക്കണമെന്ന് നിര്ദേശം ലഭിച്ചു. ലോകഹിതത്തിനായി അവരെ പുണ്യസ്ഥലങ്ങളുടെ മുന്പില് സ്ഥാപിക്കണമെന്നും നിര്ദ്ദേശം ഉണ്ടായി. അതിനാല്, മൂന്ന് ലോകങ്ങളെയും ബാധിക്കുന്ന ത്രിവിധ ദുഃഖങ്ങള് തീര്ക്കപ്പെടുമെന്നതില് സംശയമില്ല. ഈ സ്ഥാപനം ഉറച്ച ഭക്തിയോടെ, എല്ലാം ജനങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനായി എപ്പോഴും നടത്തണം. ഇതെല്ലാം മഹോത്സവംകൊണ്ടും, പത്തു ദിവസത്തേക്ക് ആചരിക്കണമെന്ന് നിര്ദേശിച്ചു. വൈകുന്നേരങ്ങളില്, ശോണമലയില് എന്റെ രൂപത്തെ വിധിപ്രകാരം ആരാധിക്കണം. ഈ കര്മ്മം നിര്വഹിച്ചാല് ലോകങ്ങളുടെ സംരക്ഷണം ഉറപ്പാകുമെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കപ്പെട്ടു. പര്വതകന്യകയായ അവള് ഈ രണ്ടു കര്മ്മങ്ങളും തപസ്സിലൂടെ നിര്വഹിച്ചു. അന്നേ സമയം, ഒമ്പത് പുണ്യസ്ഥലങ്ങള് അവിടെ പ്രത്യക്ഷമായി. മഹര്ഷിമാരുടെ അനുമതിയോടെ അവള് ആ പുണ്യസ്ഥലത്തില് അഭിഷേകമെടുത്തു. അവളുടെ പ്രകാശം അകത്തുനിന്ന് പരന്നതോടെ ആ സ്ഥലം ഉടനടി ദീപ്തിയായി. ശിവനില്നിന്നുള്ള വേര്പാടിന്റെ വേദനയാല് അവളുടെ മനസ്സ് അശാന്തമായി. അവള് സ്നേഹപൂര്വ്വം സ്മിതം ചിരിച്ച് ജലത്തില് ഒരു താമര സൃഷ്ടിച്ചു. അവയൊക്കെ അപ്പോള്ത്തന്നെ സമയത്തിനനുസൃതമായ ഫലങ്ങളോടെ സഫലമായി. കാര്ത്തിക മാസത്തില്, കൃതികാ നക്ഷത്രത്തില്, രാത്രി കാലത്ത്, ലോകമാതാവ് അരുണപര്വതത്തില് നിന്നുള്ള ലിംഗത്തെ ആരാധിച്ചു. മഹാപാപങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്ന പ്രകാശമുള്ള പര്വതലിംഗത്തെയാണ് അവള് ആരാധിച്ചത്. അഗ്നിരൂപനായ ആ ലിംഗം ലോകങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹത്തിനായി ശാന്തനായി. അരുണപര്വതത്തിന്റെ ഈശ്വരാ, സൗന്ദര്യ-രൂപങ്ങളുടെ സമുദ്രമായ ഭഗവാന്, നീയാണ് എല്ലാ പ്രകാശത്തിന്റെ വിത്ത് എന്ന് അവള് പ്രസ്താവിച്ചു. ബ്രഹ്മാവും ക്കാളും, വിഷ്ണുവും അന്വേഷിച്ച ആ ദിവ്യപ്രകാശം കാണിക്കണമെന്നു അമ്മികാ പ്രാര്ത്ഥിച്ചു. അപ്പോള് ആ പ്രകാശം, ലോകങ്ങളെ മുഴുവനും നിറച്ച് പ്രത്യക്ഷമായി. അതൊരു മഹാപ്രകാശമായിരുന്നു, ലക്ഷക്കണക്കിന് സംഹാരാഗ്നികളെപ്പോലെയായിരുന്നു. അതു കണ്ട അമ്മികാ, അതിശയത്താല് ഹൃദയം നിറഞ്ഞ് ആനന്ദിച്ചു. അപ്പോള് സ്വര്ണ്ണം പോലെ ഒരു പുരുഷന് സംഗീതമുള്ള ശബ്ദത്തില് പറഞ്ഞു: "ഈ പ്രകാശരൂപം നീ ഇപ്പോള് കണ്ടു. ഭൂമിയില് നീ തപസ്സ് ചെയ്യുന്നതില് ഇനി എന്ത് ആഗ്രഹിക്കുന്നു? ഈ പ്രകാശം കണ്ടതോടെ എല്ലാം ശാന്തമായി." അവള് അപ്രത്യക്ഷമായി, ആ കണ്ഠത്തില് നിലകൊണ്ടിരുന്ന ലിംഗത്തെ പിടിച്ചു. അവള് അതില് പൂര്ണ്ണമായ വിശ്വാസം വച്ചു. എന്റെ ലിംഗരൂപം കണ്ഠത്തില് വച്ചുകൊണ്ട് അവള് എന്നെ ആരാധിക്കുകയും ധ്യാനിക്കുകയും ചെയ്തു, അതിലൂടെ ഗണനാഥത്വം അവള്ക്കു ലഭിച്ചു. അവന് ദീര്ഘകാലം മല്ലിംഗം ധരിച്ചിരുന്നു; അതുകൊണ്ടുതന്നെ അവന്റെ സിദ്ധിയും ദൈവികതയില് നിന്നാണ്. അതിനാല്, മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഭക്തര് ഈ കര്മ്മം എപ്പോഴും ചെയ്യേണ്ടതില്ല. അതിനാല് അത്തരം ഫലം ലഭിക്കില്ല; അതു മറിച്ച് വജ്രംപോലെ നശിപ്പിക്കും. ദര്ശനം നേടുന്നതാണ് ഫലപ്രദം; അതു എല്ലാ ദോഷങ്ങളും നീക്കുന്നു. അമ്മികാ, നീ അപ്പീതകുചയായ ദേവിയെ ഭക്തിപൂര്വ്വം സംരക്ഷകയാക്കി. പ്രായശ്ചിത്തനാമത്തില് ഭവാപ്പീതകുചാ എന്നറിയപ്പെടുന്നു. കരുണയുടെ സാക്ഷാത്കാരമായ അപ്പീതകുചനെ ആരാധിക്കണം. അങ്ങനെ നമസ്കരിച്ച്, അവള് പ്രാര്ത്ഥിച്ചു, അമ്മികാ ഭഗവാനോടു സംസാരിച്ചു.