ಸಾರಾರ್ಥಂ ವೇದವೇದಾನಾಂ ಶಿವಜ್ಞಾನಮನಾಕುಲಮ್
ವೇದಗಳೂ ವೇದಾಂಗಗಳೂ ಸಾರವಾಗಿ ಹೇಳುವುದೇ ಶಿವನ ಶಾಂತವಾದ ಜ್ಞಾನ.
ಲಿಂಗಾನಿ ಭುವಿ ಶೈವಾನಿ ದಿವ್ಯಾನಿ ಚ ಕೃಪಾನಿಧೇ
ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ಶೈವ ಲಿಂಗಗಳೂ, ಪರಮ ದಯಾಳುವೇ, ದಿವ್ಯವಾದ ಲಿಂಗಗಳೂ,
ಯಾಲ್ಲಿಙ್ಮಮಮಲಂ ದಿವ್ಯಮರಿಚ್ಛೇದನವೈಭವಮ್
ನನ್ನದು ಶುದ್ಧವೂ ದಿವ್ಯವೂ ಆದ ಲಿಂಗ, ಅದು ಎಂದೂ ಕ್ಷೀಣವಾಗದ ಪ್ರಕಾಶದಿಂದ ಕೂಡಿದೆ.
ನಾಮಸ್ಮರಣಮಾತ್ರೇಣ ಯತ್ಪಾತಕವಿನಾಶನಮ್
ಅದನ್ನು ಹೆಸರನ್ನು ಮಾತ್ರ ಸ್ಮರಿಸಿದರೂ ಎಲ್ಲ ಪಾಪಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತವೆ.
ಅನಾದಿಜಗದಾಧಾರಂ ಯತ್ತೇಜಃ ಶೈವಮವ್ಯಯಮ್
ನಿನ್ನ ಶೈವ ತೇಜಸ್ಸು, ಈ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಆದಿಯಿಲ್ಲದ ಆಧಾರವಾದುದು, ಅದು ನಾಶವಾಗದು.
ಇತಿ ಭಕ್ತಿಮತಸ್ತಸ್ಯ ಕೌತೂಹಲಸಮನ್ವಿತಮ್
ಹೀಗೆ ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೂಡಿದ ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕುತೂಹಲವೂ ಉಂಟಾಯಿತು.
ದಧ್ಯೌ ಚ ಸುಚಿರಂ ಶಂಭುಂ ಪಂಕಜಾಸನಸಂಸ್ಥಿತಃ
ಕಮಲಾಸನದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತು, ಅವನು ಬಹುಕಾಲ ಶಂಭುವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದನು.
ದೃಷ್ಟ್ವಾ ಯದಾ ಪುರಾ ದೃಷ್ಟಂ ತೇಜಃಸ್ತಂಭಮಯಂ ಶಿವಮ್
ಹಿಂದೆ ನೋಡಿದಂತೆ, ಅವನು ಮತ್ತೆ ಶಿವನ ಪ್ರಕಾಶಮಯವಾದ ಕಂಬವನ್ನು ಕಂಡನು.
ಪುನರಾಜ್ಞಾಂ ಶಿವಾಲ್ಲಬ್ಧಾಮನುಪಾಲಯಿತುಂ ಪ್ರಭುಃ
ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಶಿವನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಡೆದು, ಆ ಪ್ರಭು ಅದನ್ನು ಪಾಲಿಸಲು ಮುಂದಾದನು.
ಶಿವದರ್ಶನಸಂಜಾತಪುಲಕಾಂಕಿತವಿಗ್ರಹಃ
ಶಿವನ ದರ್ಶನದಿಂದ ಅವನ ದೇಹದಲ್ಲಿ ರೋಮಾಂಚನ ಉಂಟಾಯಿತು.
ಶಿವಯೋಗಮನುಧ್ಯಾಯನ್ನಸ್ಮಾರ್ಷಂ ತವ ಚಾದರಾತ್
ಶಿವಯೋಗವನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸುತ್ತಾ, ನಾನು ಭಕ್ತಿಯಿಂದ ನಿನ್ನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿದೆ.
ಶಿವಭಕ್ತಿಃ ಪರಾ ಜಾತಾ ತಪೋಭಿರ್ಬಹುಭಿಸ್ತವ
ನಿನ್ನ ಅನೇಕ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ, ನಿನಗೆ ಶ್ರೇಷ್ಠವಾದ ಶಿವಭಕ್ತಿ ಉಂಟಾಯಿತು.
ಪಾವಯಂತಿ ಜಗತ್ಸರ್ವಂ ಚರಿತೈಸ್ತೇ ನಿರಾಕುಲೇ 1.3.1.1.
ನಿನ್ನ ಶಾಂತವಾದ ಚರಿತ್ರೆಗಳು ಈ ಜಗತ್ತನ್ನೆಲ್ಲ ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸುತ್ತವೆ.
ಸಂಭಾಷಣಂ ಸಹಾವಾಸಃ ಕ್ರೀಡಾ ಚೈವ ವಿಮಿಶ್ರಣಮ್
ಸಂಭಾಷಣೆ, ಜೊತೆಯಿರುವಿಕೆ, ಆಟ, ಮತ್ತು ಪರಸ್ಪರ ಬೆರೆತು ಇರುವಿಕೆ,
ಶ್ರೂಯತಾಮದ್ಭುತಂ ಶೈವಮಾವಿರ್ಭೂತಂ ಯಥಾ ಪುರಾ
ಹಳೆಯ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸಂಭವಿಸಿದ ಅದ್ಭುತವಾದ ಶೈವ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ಕೇಳಿರಿ.
ಅಹಂ ನಾರಾಯಣಶ್ಚೋಭೌ ಜಾತೌ ವಿಶ್ವಾಧಿಕೋದಯಾತ್
ನಾನು ಮತ್ತು ನಾರಾಯಣ ಇಬ್ಬರೂ ಜಗತ್ತಿನ ಆರಂಭದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಕೊಂಡೆವು.
ಸ್ವಭಾವೇನ ಸಮುದ್ಭೂತೌ ವಿವದಂತೌ ಪರಸ್ಪರಮ್
ನಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವದಿಂದಲೇ, ನಾವು ಇಬ್ಬರೂ ಉದಯವಾಗಿ ಪರಸ್ಪರ ಜಗಳವಾಡಿದೆವು.
ಪರಸ್ಪರಂ ರಣೋತ್ಸಾಹಮಾವಯೋರತಿಭೀಷಣಮ್
ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಮಧ್ಯೆ ಯುದ್ಧದ ಉತ್ಸಾಹ ತುಂಬಾ ಭಯಾನಕವಾಗಿತ್ತು.
ಕಿಮರ್ಥಮನಯೋರ್ಯುದ್ಧಂ ಜಾಯತೇ ಲೋಕನಾಶನಮ್
ಈ ಇಬ್ಬರ ನಡುವೆ ಯುದ್ಧವು ಯಾಕೆ ಉಂಟಾಗಿದೆ? ಇದು ಲೋಕಗಳ ನಾಶಕ್ಕೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತಿದೆ.
ಸಮಯೇಽಸ್ಮಿನ್ಸ್ವಯಂ ಲಕ್ಷ್ಯೋ ಮುಗ್ಧಯೋರನಯೋರ್ಭೃಶಮ್
ಈ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಇಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರದ ಮೇಲೆ ತುಂಬಾ ಗಮನ ಹರಿಸಿದ್ದಾರೆ, ಆದರೆ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಮೋಹಿತರಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ವೇದೇಷು ಮಮ ಮಾಹಾತ್ಮ್ಯಂ ವಿಶ್ವಾಧಿಕತಯಾ ಶ್ರುತಮ್
ವೇದಗಳಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಮಹಿಮೆ ಎಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿದೆ ಎಂದು ಕೇಳಲಾಗಿದೆ.
ಸರ್ವೋಪಿ ಜಂತುರಾತ್ಮಾನಮಧಿಕಂ ಮನ್ಯತೇ ಭೃಶಮ್
ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಜೀವಿಯೂ ತನ್ನನ್ನೇ ಅತ್ಯುತ್ತಮನೆಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತದೆ.
ಯದ್ಯಹಂ ಕ್ವಾಪಿ ಭುವನೇ ದಾಸ್ಯಾಮಿ ಮಿತಿಮಾತ್ಮನಃ 1.3.1.1.
ನಾನು ಯಾವಾಗಲಾದರೂ ಈ ಜಗತ್ತಿನಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಒಂದು ಮಿತಿಯನ್ನು ಇಡಬೇಕೆಂದರೆ—
ಇತಿ ನಿಶ್ಚಿತ್ಯ ಮನಸಾ ಸ್ವಯಮೇವ ಸದಾಶಿವಃ
ಹೀಗೆ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ನಿರ್ಧರಿಸಿ, ಸದಾಶಿವನು ತಾನೇ—
ಅತೀತ್ಯ ಸಕಲಾಁಲ್ಲೋಕಾನ್ಸರ್ವತೋಽಗ್ನಿರಿವ ಜ್ವಲನ್
ಎಲ್ಲಾ ಲೋಕಗಳನ್ನು ಮೀರಿ, ಎಲ್ಲೆಡೆ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತಾ—
ಅನಾದ್ಯಂತತಯಾ ಚಾಥ ದೃಗಾರ್ತೌ ಸಂವ್ಯತಿಷ್ಠತಾಮ್
ಆಗ, ಆದಿಯೂ ಅಂತ್ಯವೂ ಇಲ್ಲದವನಾಗಿ, ಸ್ಪರ್ಧೆಯಿಂದ ಬಳಲುತ್ತಿದ್ದ ಅವರಿಬ್ಬರ ಮಧ್ಯೆ ನಿಂತನು.
ಆವಯೋಃ ಪುರತೋ ಜಾತಾ ವಾಣೀ ಚಾಪ್ಯಶರೀರಿಣೀ
ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಮುಂದೆಯೇ ದೇಹವಿಲ್ಲದ ಒಂದು ಧ್ವನಿ ಉದಯವಾಯಿತು.
ಯುವಯೋರ್ಬಲವೈಷಮ್ಯಂ ಶಿವ ಏವ ವಿವೇಕ್ಷ್ಯತೇ
ನಿಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಶಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ಇರುವ ವ್ಯತ್ಯಾಸವನ್ನು ಶಿವನೇ ಗುರುತಿಸುವನು.
ಆದ್ಯಂತಯೋರ್ಯದಿ ಯುವಾಮೀಕ್ಷಿಷಾಥಾಂ ಬಲಾಧಿಕೌ
ನೀವು ಇಬ್ಬರೂ ಆರಂಭದಿಂದ ಅಂತ್ಯವರೆಗೆ ಯಾರು ಶಕ್ತಿಶಾಲಿಯೆಂದು ನೋಡಲು ಇಚ್ಛಿಸುತ್ತಿದ್ದರೆ—
ಅಹಂ ವಿಷ್ಣುಶ್ಚ ಗತಿಮಾನ್ವಿಚೇತುಂ ತದ್ವ್ಯವಸ್ಥಿತೌ
ನಾನು ಮತ್ತು ವಿಷ್ಣು, ಚಲಿಸುವ ಶಕ್ತಿಯೊಂದಿಗೆ, ಅದನ್ನು ತಿಳಿಯಲು ಸ್ಥಿರವಾಗಿ ನಿಂತೆವು.