ನ ಮೇ ವೇತ್ತಿ ಪರಂ ರೂಪಂ ಸ್ವಯಂ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಪ್ರಜಾಪತಿಃ 5.2.25.
ಪ್ರಜಾಪತಿಯು ಕೂಡ ನನ್ನ ಪರಮ ರೂಪವನ್ನು ನಿಜವಾಗಿ ತಿಳಿಯಲಾರನು.
ಯದೇತದ್ದೃಶ್ಯತೇ ತೇಜೋ ಲಿಂಗರೂಪಂ ಯಶಸ್ವಿನಿ
ಓ ಮಹಾತ್ಮೆ, ಲಿಂಗದ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಕಾಣುವ ಆ ಪ್ರಕಾಶವೇ,
ಅನೇಕಜನ್ಮಸಂಶುದ್ಧಾ ಯೋಗಿನೋಽನುಗ್ರಹಾನ್ಮಮ
ಅನೇಕ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ಶುದ್ಧರಾದ ಯೋಗಿಗಳು, ನನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ,
ಈಶ್ವರ ಉವಾಚ ಯಸ್ಯ ದರ್ಶನಮಾತ್ರೇಣ ನಿಷ್ಕಲಂಕೋ ನರೋ ಭವೇತ್
ಈಶ್ವರನು ಹೇಳಿದನು: ಯಾರನ್ನು ಕೇವಲ ನೋಡಿದರೂ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ ದೋಷವೇ ಇರದು—
ಅತ್ರಿರ್ನಾಮ ಮಹಾಭಾಗೋ ಬ್ರಹ್ಮಣೋ ಮಾನಸಃ ಸುತಃ
ಅತ್ರಿ ಎಂಬ ಮಹಾಭಾಗ್ಯಶಾಲಿ, ಬ್ರಹ್ಮನ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಮಗನು ಇದ್ದನು.
ತಸ್ಯ ಪುತ್ರೋಽಭವತ್ಸೋಮೋ ದಕ್ಷೋಥ ಮಾತೃಭಾಗತಃ
ಅವನ ಮಗನಾಗಿ ಸೋಮನು ಹುಟ್ಟಿದನು; ನಂತರ, ತಾಯಿಯ ಭಾಗದಿಂದ ದಕ್ಷನು ಹುಟ್ಟಿದನು.
ಸೋಮಪತ್ನ್ಯೋ ಹಿ ಮಂತವ್ಯಾಸ್ತಾಸಾಂ ಶ್ರೇಷ್ಠಾ ತು ರೋಹಿಣೀ
ಸೋಮನಿಗೆ ಅನೇಕ ಪತ್ನಿಯರು ಇದ್ದರು; ಅವರಲ್ಲಿ ರೋಹಿಣಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠಳು.
ಇತರಾಃ ಪ್ರೋಚುರಾಗತ್ಯ ದಕ್ಷಸ್ಯಾಗ್ರೇ ಯಥಾತಥಮ್
ಮತ್ತಿತರ ಪತ್ನಿಯರು, ದಕ್ಷನ ಮುಂದೆ ಬಂದು, ಯೋಗ್ಯವಾಗಿ ಮಾತಾಡಿದರು.
ಯದಾ ನ ವಾರಿತಸ್ತಸ್ಥೌ ದಕ್ಷಃ ಕುದ್ಧಸ್ತದಾ ಪ್ರಿಯೇ
ಪ್ರಿಯೆಯೇ, ದಕ್ಷನು ಕೋಪಗೊಂಡು, ಯಾರೂ ಅವನನ್ನು ತಡೆಯದೆ ಇದ್ದಾಗ, ಅವನು ತನ್ನ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ ಅಚಲವಾಗಿ ಉಳಿದನು.
ಏವಂ ಶಪ್ತಸ್ತು ಸೋಮೋ ವೈ ತದಾ ಹ್ಯಂತರ್ಹಿತೋಽಭವತ್
ಹೀಗೆ ಶಾಪಿತನಾದ ಸೋಮನು ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಅಡಗಿಹೋದನು.
ಅನೇಕತ್ವಂ ವಿಹಾಯೈತಜ್ಜಲದೇಹಂ ಸನಾತನಮ್
ಅನುಕಾಲಿಕ ರೂಪಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಆ ಶಾಶ್ವತವಾದ ನೀರಿನ ದೇಹವನ್ನು ಸೋಮನು ತ್ಯಜಿಸಿದನು.
ಏವಮಂತರ್ಹಿತಃ ಸೋಮೋ ಗತೋ ವೈ ದಕ್ಷಶಾಪತಃ ವೈರಾಜಂ ಬ್ರಹ್ಮಸದನಂ ಬ್ರಹ್ಮಾಣಂ ಸಮುಪಸ್ಥಿತಾಃ
ದಕ್ಷನ ಶಾಪದಿಂದ ಹೀಗೆ ಅಡಗಿದ ಸೋಮನು, ಪ್ರಕಾಶಮಾನರಾದವರೊಂದಿಗೆ ಬ್ರಹ್ಮನ ನಿವಾಸವಾದ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
ತಸ್ಯಾಗ್ರೇ ಕಥಯಾಮಾಸುರ್ನಮಸ್ಕೃತ್ಯ ಪುನಃಪುನಃ 5.2.26.
ಅವನ ಮುಂದೆ ಅವರು ಪುನಃ ಪುನಃ ನಮಸ್ಕರಿಸಿ ತಮ್ಮ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದರು.
ಸ್ರಷ್ಟಾ ಚ ಹವ್ಯಕವ್ಯಾನಾಂ ಪಾಹಿ ನಃ ಶರಣಾಗತಾನ್
ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಪಿತೃಗಳಿಗೆ ಹವನದಾತನಾದ ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತನೇ, ನಾವು ಆಶ್ರಯ ಪಡೆದಿದ್ದೇವೆ, ನಮ್ಮನ್ನು ರಕ್ಷಿಸು.
ಆಶ್ವಾಸಯಾಮಾಸ ಸುರಾನ್ಸುಶ್ಲಿಷ್ಟೈರ್ವಚನಾಂಬುಭಿಃ
ಅವನು ದೇವತೆಗಳನ್ನು ಮೃದು ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಮಾತುಗಳ ಮೂಲಕ ಸಮಾಧಾನಪಡಿಸಿದನು.
ಶಾಪಾಂತಂ ಭಗವಾನ್ದೇವೋ ವಿಷ್ಣುರೇವ ಕರಿಷ್ಯತಿ ಶರಣ್ಯಂ ಶರಣಂ ವಿಷ್ಣುಮುಪತಸ್ಥುರ್ಗತವ್ಯಥಾಃ
ಭಗವಂತನಾದ ವಿಷ್ಣುವೇ ಈ ಶಾಪವನ್ನು ನಿವಾರಿಸುವನು; ದುಃಖವಿಲ್ಲದೆ ದೇವತೆಗಳು ಆಶ್ರಯದಾತನಾದ ವಿಷ್ಣುವನ್ನು ಸೇರಿದರು.
ಬ್ರಹ್ಮಣಾ ಸಹಿತಾ ದೇವಿ ಸ್ತುತಿಂ ಚಕ್ರುಃ ಸಮಾಹಿತಾಃ ನಮಸ್ತೇಽಸ್ತು ಹೃಷೀಕೇಶ ಮಹಾಪುರುಷಪೂರ್ವಜ
ದೇವಿಯೇ, ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗೆ ದೇವತೆಗಳು ಏಕಾಗ್ರ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಸ್ತುತಿ ಮಾಡಿದರು: 'ಹೃಷೀಕೇಶನೇ, ಮಹಾಪುರುಷರ ಪೂರ್ವಜನೇ, ನಿನಗೆ ನಮಸ್ಕಾರ.'
ನಾರಾಯಣ ಜಗನ್ನಾಥ ದೇವಾಸ್ತ್ವಾಂ ಶರಣಂ ಗತಾಃ
ನಾರಾಯಣನೇ, ಜಗತ್ತಿನಾಧಿಯೇ, ದೇವತೆಗಳು ನಿನ್ನ ಆಶ್ರಯವನ್ನು ಪಡೆದಿದ್ದಾರೆ.
ತ್ವಂ ಹಿ ನಃ ಪರಮೋ ದೇವೋ ಬ್ರಹ್ಮಾದೀನಾಂ ಸುರೋತ್ತಮ
ನೀನು ನಮ್ಮ ಪರಮ ದೇವರು, ಬ್ರಹ್ಮಾದಿ ಎಲ್ಲರಲ್ಲಿಯೂ ಶ್ರೇಷ್ಠನು.
ವಿನಾ ಸೋಮೇನ ಚೌಷಧ್ಯೋ ನಷ್ಟಾ ದೇವ ಮಹೀತಲೇ
ಸೋಮನು ಇಲ್ಲದೆ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಔಷಧಿಗಳು ನಾಶವಾಗಿವೆ ದೇವರೇ.
ಭಯಂ ತ್ಯಜಧ್ವಮಮರಾ ಅಭಯಂ ವೋ ದದಾಮ್ಯಹಮ್
ಅಮರರೆ, ಭಯವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಿ; ನಾನು ನಿಮಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.
ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ತು ಭಗವಾನ್ವಿಸೃಜ್ಯ ತ್ರಿದಶೇಶ್ವರಾನ್
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಭಗವಂತನು ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಗಳನ್ನು ವಾಪಸ್ಸು ಕಳುಹಿಸಿದನು.
ಯದಾ ಸ್ಮೃತೋ ನ ಚಾಭ್ಯೇತಿ ತದಾ ಕ್ರುದ್ಧೋ ಜನಾರ್ದನಃ 5.2.26.
ಯಾವಾಗ ಅವನನ್ನು ಸ್ಮರಿಸಿ, ಅವನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗದೆ ಹೋದರೆ, ಆಗ ಜನಾರ್ದನನು ಕೋಪಗೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ.
ದೇವೈರಸುರಸಂಘೈಶ್ಚ ಮಥ್ಯತಾಂ ಕಲಶೋದಧಿಃ
ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರ ಗುಂಪುಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಕಲಶದಿಂದ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಮಥಿಸಲಿ.
ಅಮೃತಂ ತತ್ರ ಲಪ್ಸ್ಯಧ್ವಂ ರತ್ನಾನಿ ವಿವಿಧಾನಿ ಚ
ಅಲ್ಲಿ ನಿಮಗೆ ಅಮೃತವೂ, ವಿವಿಧ ರತ್ನಗಳೂ ಸಿಗುತ್ತವೆ.
ಮಂಥಾನಂ ಮಂದರಂ ಕೃತ್ವಾ ನೇತ್ರಂ ಕೃತ್ವಾ ಚ ವಾಸುಕಿಮ್
ಮಂಥನದ ಕಂಬವಾಗಿ ಮಂದರಪರ್ವತವನ್ನು, ಹಗ್ಗವಾಗಿ ವಾಸುಕಿಯನ್ನು ಬಳಸಿ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಮಥಿಸಿರಿ.
ಸೋಮಾರ್ಥೇ ಚ ಪುರಾ ದೇವಿ ತಥೈವಾಸುರದಾನವಾಃ
ದೇವಿ, ಹಿಂದೆ ಸೋಮನಿಗಾಗಿ ಅಸುರರು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಕೂಡ ಹೀಗೆಯೇ ಮಾಡಿದರು.
ವಿಬುಧಾಃ ಸಹಿತಾಃ ಸರ್ವೇ ಯತಃ ಪುಚ್ಛಂ ತತಃ ಸ್ಥಿತಾಃ
ಅದೆ ಕಾರಣಕ್ಕೆ ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳು ಸೇರಿ ಹಾವಿನ ಬಾಲದ ಬಳಿಯಲ್ಲಿ ನಿಂತರು.
ಶಿರಸ್ಯುದ್ಯಮ್ಯ ನಾಗ ಸ್ಯ ಪುನಃ ಪುನರವಾಕ್ಷಿಪತ್
ಅವರು ಹಾವಿನ ತಲೆಯನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕೆಳಗೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರು.
ತತ್ರ ನಾನಾಜಲಚರಾ ವಿನಿಷ್ಪಿಷ್ಟಾ ಮಹಾದ್ರಿಣಾ
ಅಲ್ಲಿ, ಆ ಮಹಾ ಪರ್ವತದಿಂದ ಅನೇಕ ಜಲಚರಗಳು ಒತ್ತಿಹಾಕಲ್ಪಟ್ಟವು.