ಯಸ್ಮಿನ್ದಿನೇ ಸಮಾಯಾತೋ ರಾಮಸ್ತತ್ರ ಪ್ರಹರ್ಷಿತಃ
ಆ ದಿನ ರಾಮನು ಅಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದಾಗ, ಅವನು ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷಗೊಂಡನು.
ಅತ್ರಾಗಸ್ತ್ಯೋ ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠಸ್ತಿಷ್ಠತೇ ರಘುನಂದನ
ಇಲ್ಲಿ, ರಘುವಂಶದವರಾದ ರಾಮನ ಜೊತೆಗೆ ಮಹಾನ್ ಋಷಿ ಅಗಸ್ತ್ಯನು ನಿಂತಿದ್ದಾನೆ.
ಅಥ ತೇಷಾಂ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ರಾಮೋ ರಾಜೀವಲೋಚನಃ 6.103.೨೦ ಅಷ್ಟಾಂಗಪ್ರಣಿಪಾತೇನ ತಂ ಪ್ರಣಮ್ಯ ರಘೂತ್ತಮಃ
ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ರಾಮನು, ಕಮಲದಂತೆ ಕಣ್ಣುಗಳಿರುವನು, ರಘುವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಅಷ್ಟಾಂಗ ಪ್ರಣಾಮ ಮಾಡಿ ಅವನಿಗೆ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದನು.
ನಾತಿದೂರೇ ತತಸ್ತಸ್ಯ ವಿನಯೇನ ಸಮನ್ವಿತಃ
ಅಲ್ಲಿಂದ ಬಹಳ ದೂರವಿಲ್ಲದ ಕಡೆ, ವಿನಯದಿಂದ ರಾಮನು ನಿಂತಿದ್ದನು.
ತತಃ ಪೃಷ್ಟಸ್ತು ಮುನಿನಾ ಕಥಯಾಮಾಸ ವಿಸ್ತರಾತ್
ಆಮೇಲೆ, ಮುನಿಯಿಂದ ಕೇಳಿದ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ರಾಮನು ವಿವರವಾಗಿ ಹೇಳಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದನು.
ಯಥಾ ಸೀತಾ ಪರಿತ್ಯಕ್ತಾ ಯಥಾ ಸೌಮಿತ್ರಿಣಾ ಕೃತಃ
ಸೀತೆಯನ್ನು ಹೇಗೆ ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಲಾಯಿತು, ಸೌಮಿತ್ರಿಯು ಏನು ಮಾಡಿದನು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು.
ತಥಾ ಸುಗ್ರೀವಮಾಸಾದ್ಯ ತಥೈವ ಚ ವಿಭೀಷಣಮ್
ಹಾಗೆಯೇ ಸುಗ್ರೀವನನ್ನು ಹೇಗೆ ಭೇಟಿಯಾದನು, ಮತ್ತು ವಿಭೀಷಣನನ್ನು ಕೂಡ ಹೇಗೆ ಭೇಟಿಯಾದನು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು.
ತತೋಽಗಸ್ತ್ಯಃ ಕಥಾಶ್ಚಿತ್ರಾಶ್ಚಕ್ರೇ ತಸ್ಯ ಪುರಸ್ತದಾ
ಆಮೇಲೆ ಅಗಸ್ತ್ಯನು ರಾಮನ ಎದುರು ಅನೇಕ ಅದ್ಭುತ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
ತತಃ ಕಥಾವಸಾನೇ ಚ ಚಲಚಿತ್ತಂ ರಘೂತ್ತಮಮ್
ಕಥೆಗಳ ಅಂತ್ಯವಾದ ಮೇಲೆ, ರಘುವಂಶದ ಶ್ರೇಷ್ಠನ ಮನಸ್ಸು ಚಂಚಲವಾಯಿತು.
ಯನ್ನ ದೇವೇಷು ಯಕ್ಷೇಷು ಸಿದ್ಧವಿದ್ಯಾಧರೇಷು ಚ
ಅದು ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೂ, ಯಕ್ಷರಲ್ಲಿಯೂ, ಸಿದ್ಧರು ಮತ್ತು ವಿದ್ಯಾಧರರಲ್ಲಿಯೂ ಸಿಗದು.
ಯಸ್ಯೇನ್ದ್ರಾಯುಧಸಂಘಾಶ್ಚ ನಿಷ್ಕ್ರಾಮಂತಿ ಸಹಸ್ರಶಃ
ಅದರೊಳಗಿಂದ ಇಂದ್ರನ ಆಯುಧಗಳ ಗುಂಪುಗಳು ಸಾವಿರಾರು ಹೊರಬರುತ್ತವೆ.
ತದ್ರಾಮಸ್ತು ಗೃಹೀತ್ವಾಽಥ ವಿಸ್ಮಯೋತ್ಫುಲ್ಲಲೋಚನಃ ॥ 6.103.
ಅದನ್ನು ರಾಮನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡಾಗ, ಅವನ ಕಣ್ಣುಗಳು ಆಶ್ಚರ್ಯದಿಂದ ವಿಸ್ತಾರವಾಗಿದ್ದವು.
ಅತ್ಯದ್ಭುತಕರಂ ರತ್ನೈರ್ನಿರ್ಮಿತಂ ತಿಮಿರಾಪಹಮ್
ಅದು ಅಮೂಲ್ಯ ರತ್ನಗಳಿಂದ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದ್ದು, ತಮಸ್ಸನ್ನು ದೂರಮಾಡುವ ಅದ್ಭುತ ವಸ್ತುವಾಗಿತ್ತು.
ಮಮಾಶ್ರಮಸಮೀಪಸ್ಥಂ ತದ್ದೇವದೇವನಿರ್ಮಿತಮ್
ಅದು ದೇವತೆಗಳ ದೇವರು ನಿರ್ಮಿಸಿದದು, ನನ್ನ ಆಶ್ರಮದ ಹತ್ತಿರ ಇದೆ.
ತಸ್ಯ ತೀರೇ ಮಯಾ ದೃಷ್ಟಂ ಯದಾಶ್ಚರ್ಯಮನುತ್ತಮಮ್
ಅದರ ತೀರದಲ್ಲಿ ನಾನು ಒಂದು ಅಪೂರ್ವವಾದ ಆಶ್ಚರ್ಯವನ್ನು ಕಂಡಿದ್ದೆನು.
ಕದಾಚಿದ್ರಾಘವಶ್ರೇಷ್ಠ ನಿಶೀಥೇಽಹಂ ಸಮುತ್ಥಿತಃ
ಒಮ್ಮೆ, ಓ ರಾಘವ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ನಾನು ಮಧ್ಯರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಎದ್ದಿದ್ದೆನು.
ಯಾವತ್ತಾವದ್ವಿಮಾನಂ ತದಪ್ಸರೋಗಣರಾಜಿತಮ್ ಅನ್ಧಸ್ತತ್ರ ಸಮಾರೂಢಃ ಸ್ತೂಯತೇ ಕಿನ್ನರೈರ್ನೃಪಃ
ಆ ಆಕಾಶರಥವು ಅಪ್ಸರಸರು ಸುತ್ತಿಕೊಂಡು ಅಲಂಕರಿಸಿದಂತೆ ಇರುವವರೆಗೆ, ಆ ರಥದಲ್ಲಿ ಕುಳಿತಿರುವ ರಾಜನನ್ನು ಕಿನ್ನರರು ಹಾಡಿ ಹೊಗಳುತ್ತಾರೆ.
ರತ್ನಾಭರಣಮೇತಚ್ಚ ಬಿಭ್ರತ್ಕಣ್ಠೇ ಸುನಿರ್ಮಲಮ್
ಅವನು ತನ್ನ ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಪ್ರಕಾಶಮಾನವಾದ, ದೋಷವಿಲ್ಲದ ರತ್ನಾಭರಣವನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದಾನೆ.
ಅಥೋತ್ತೀರ್ಯ ವಿಮಾನಾಗ್ರ್ಯಾತ್ಸ್ಕಂಧಲಗ್ನೋ ರಘೂದ್ವಹ
ಆಮೇಲೆ, ಆ ಅದ್ಭುತ ವಿಮಾನದಿಂದ ಇಳಿದು, ಅವನು ಸ್ಕಂದನನ್ನು ಆಲಿಂಗನ ಮಾಡಿಕೊಂಡನು, ರಘುವಂಶದವರೇ.
ತತಶ್ಚ ಸಲಿಲಾತ್ತಸ್ಮಾದಾಕೃಷ್ಯ ಚ ಕಲೇವರಮ್
ನಂತರ, ಅವನು ಆ ನೀರಿನಿಂದ ತನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಎಳೆದಂತೆ ಹೊರತೆಗೆದನು.
ಯಥಾಯಥಾ ಮಹಾಮಾಂಸಂ ಸ ಭಕ್ಷಯತಿ ರಾಘವ
ಅವನು ಆ ಮಹಾಮಾಂಸವನ್ನು ಹೇಗೆ ಹೇಗೆ ತಿಂದು ಮುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೋ, ರಾಘವ.
ತತಸ್ತೃಪ್ತಿಂ ಚಿರಾತ್ಪ್ರಾಪ್ಯ ಶುಚಿರ್ಭೂತ್ವಾ ಪ್ರಹರ್ಷಿತಃ 6.103.
ಅದನ್ನು ತಿಂದ ಮೇಲೆ, ಬಹುಕಾಲದ ನಂತರ ತೃಪ್ತಿ ಪಟ್ಟು, ಶುದ್ಧನಾಗಿ, ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿದನು.
ತಾವನ್ಮಯಾ ದ್ರುತಂ ಗತ್ವಾ ಸ ಪೃಷ್ಟಃ ಕೌತುಕಾನ್ನೃಪಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ, ನಾನು ಬೇಗನೆ ಹೋಗಿ, ಕುತೂಹಲದಿಂದ ಆ ರಾಜನನ್ನು ಕೇಳಿದೆ.
ಭೋಭೋ ವೈಮಾನಿಕಶ್ರೇಷ್ಠ ಮುಹೂರ್ತಂ ಪ್ರತಿಪಾಲಯ
ಆಕಾಶರಥದಲ್ಲಿ ಸವಾರಿ ಮಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನಷ್ಟು ಕಾಯಿರಿ.
ತಚ್ಛ್ರುತ್ವಾ ಸಮ್ಮುಖೋ ಭೂತ್ವಾ ಪ್ರಣಾಮಮಕರೋತ್ತತಃ
ಇದು ಕೇಳಿದราชನು ನನ್ನ ಎದುರಿಗೆ ನಿಂತು, ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿದನು.
ಸೋಽಯಂ ರಾಜಾ ಮಯಾ ಪೃಷ್ಟಃ ಕೃತಾನತಿಃ ಪುರಃ ಸ್ಥಿತಃ ಸೇವ್ಯಮಾನೋಽಪ್ಸರೋಭಿಶ್ಚ ಗನ್ಧರ್ವೈಃ ಕಿನ್ನರೈಸ್ತಥಾ
ನಾನು ಕೇಳಿದ ಆ ರಾಜನು ನನ್ನ ಮುಂದೆ ನಿಂತು, ನಮಸ್ಕಾರ ಮಾಡಿ, ಅಪ್ಸರಸರು, ಗಂಧರ್ವರು ಮತ್ತು ಕಿನ್ನರರು ಅವನನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಅತ್ರಾಽಽಗತ್ಯ ತಡಾಗಾಂತೇ ಮಹಾಮಾಂಸಪ್ರಭಕ್ಷಣಮ್
ಇಲ್ಲಿ, ಕೆರೆಯ ಅಂಚಿಗೆ ಬಂದು, ಅವನು ಆ ಮಹಾಮಾಂಸವನ್ನು ತಿಂದು ಮುಗಿಸಿದ್ದನು.
ಅವಶ್ಯಂ ಸಾನುಕೂಲೋ ಮೇ ವಿಧಿರ್ಯತ್ತ್ವಂ ಸಮಾಗತಃ
ನೀನು ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದಿರುವುದು ಖಂಡಿತವಾಗಿಯೂ ನನ್ನ ಪಾಲಿಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ವಿಧಿಯೇ.
ಸಾಧೂನಾಂ ದರ್ಶನಂ ಪುಣ್ಯಂ ತೀರ್ಥಭೂತಾ ಹಿ ಸಾಧವಃ
ಸಜ್ಜನರನ್ನು ನೋಡುವುದೇ ಪುಣ್ಯ; ಅವರು ತೀರ್ಥದಂತವರು.
ತಸ್ಮಾತ್ಸರ್ವಂ ತವಾಖ್ಯಾನಂ ಕಥಯಾಮಿ ಮಹಾಮುನೇ । ಯೇನ ಮೇ ಗರ್ಹಿತಂ ಭೋಜ್ಯಂ ವಿಭವಶ್ಚ ತಥೇದೃಶಃ
ಆದುದರಿಂದ, ಮಹಾಮುನಿಯೇ, ನಾನು ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳುತ್ತೇನೆ—ನಾನು ಹೇಗೆ ಈ ನಿಂದಿತ ಆಹಾರವನ್ನು ಮತ್ತು ಇಂತಹ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದೆನು ಎಂಬುದನ್ನು.