ತಥಾಪ್ಯೇವಂ ಕರಿಷ್ಯಾಮಿ ತವ ದಾಸ್ಯಾಮಿ ಕೃತ್ಸ್ನಶಃ
ಆದರೂ, ನಾನು ಹೀಗೆ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ ಮತ್ತು ನಿನಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಕೊಡುತ್ತೇನೆ.
ಗೃಹ್ಯನ್ತೇ ಯೇನ ತೇ ಸರ್ವೇ ವ್ಯಾಧಯೋಽಪಿ ಸುದಾರುಣಾಃ
ಯಾವುದರಿಂದ ಎಲ್ಲ ರೋಗಗಳು, ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರವಾದವುಗಳೂ ಸಹ, ಹೋಗಿಹೋಗುತ್ತವೆ.
ಯದಿ ದೃಷ್ಟಿಪಥಾತ್ತುಭ್ಯಂ ಕ್ವಚಿದ್ಯಾಸ್ಯಂತಿ ದೂರತಃ
ನಿನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ದೂರವಾದರೂ, ಅವು ಎಲ್ಲಾದರೂ ಹೋಗಬಹುದು.
ಯದಾ ತ್ವಂ ಪೃಥಿವೀಪಾಲ ಸ್ವರ್ಗಂ ಯಾಸ್ಯಸಿ ಭೂತಲಾತ್
ಪೃಥ್ವೀಪಾಲನೇ, ನೀನು ಭೂಮಿಯಿಂದ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದಾಗ,
ಸರ್ವೇ ಮಂತ್ರಾಸ್ತಥಾಽಸ್ತ್ರಾಣಿ ಮಮವಾಕ್ಯಾದಸಂಶಯಮ್
ಎಲ್ಲ ಮಂತ್ರಗಳು ಮತ್ತು ಆಯುಧಗಳು ನನ್ನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದಲೇ ನಡೆಯುತ್ತವೆ ಎಂಬುದರಲ್ಲಿ ಸಂಶಯವಿಲ್ಲ.
ಬಾಢಮಿತ್ಯೇವ ತೇನೋಕ್ತೇ ತತ್ಕ್ಷಣಾದ್ದ್ವಿಜಸತ್ತಮಾಃ
ಅವನು 'ಹೌದು' ಎಂದು ಒಪ್ಪಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೇ,
ಜ್ಞಾನಸಂಪತ್ಪ್ರಯುಕ್ತಾನಿ ಯಾದೃಶಾನಿ ಮಹಾತ್ಮನಾ
ಯಾವುದನ್ನು ಮಹಾತ್ಮನು ಜ್ಞಾನಸಂಪನ್ನವಾಗಿ ನೀಡಿದನೋ,
ವ್ಯಾಧಯೋ ಯೈಶ್ಚ ಗೃಹ್ಯಂತೇ ಮುಚ್ಯಂತೇ ಸ್ವೇಚ್ಛಯಾ ಸದಾ ೬.೯೫.
ಅವುಗಳಿಂದ ರೋಗಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದುಕೊಳ್ಳಬಹುದು ಮತ್ತು ಯಾವಾಗ ಬೇಕಾದರೂ ಬಿಡಿಸಬಹುದು.
ತತಸ್ತಂ ಸಕಲಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಪ್ರಸಾದಂ ಚಂಡಿಕೋದ್ಭವಮ್
ಆಮೇಲೆ ಚಂಡಿಕೆಯಿಂದ ಉಂಟಾದ ಆ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನೆಲ್ಲಾ ಪಡೆದನು.
ಏಕಾಂ ಮುಕ್ತ್ವಾ ನಿಜಾಂ ಭಾರ್ಯಾಮೇಕಂ ದಶರಥಂ ಸುತಮ್
ತಾನೊಬ್ಬನೇ ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಮತ್ತು ದಶರಥನ ಒಬ್ಬ ಮಗನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಉಳಿದವರೆಲ್ಲರನ್ನು ಬಿಟ್ಟನು.
ಅಜಾರೂಪಾನ್ಸ್ವಯಂ ಪಶ್ಚಾದ್ಯಷ್ಟಿಮಾದಾಯ ರಕ್ಷತಿ
ನಂತರ ಆತನೇ ಕೈಯಲ್ಲಿ ದಂಡ ಹಿಡಿದು, ಕುರಿಗಳ ರೂಪದಲ್ಲಿರುವವರನ್ನು ಕಾಪಾಡುತ್ತಾನೆ.
ಗುಪ್ತೋಽಪಿ ನಾಪರಾಧಃ ಸ್ಯಾತ್ಕಸ್ಯಚಿತ್ಪ್ರಕಟಃ ಕುತಃ
ಅವನು ಮರೆವಣಿಗೆಯಲ್ಲಿದ್ದರೂ ಯಾರಿಗೂ ತಪ್ಪು ಆಗುವುದಿಲ್ಲ; ಅದು ಹೇಗೆ ಬಹಿರಂಗವಾಗಬಹುದು?
ತದ್ರೂಪೋ ನಿಗ್ರಹಸ್ತಸ್ಯ ತತ್ಕ್ಷಣಾದೇವ ಜಾಯತೇ
ಅವನ ಸ್ವರೂಪವೇ ಹೀಗಿದೆ; ಅವನ ನಿಯಂತ್ರಣ ಕೂಡ ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಪ್ರಾರಂಭವಾಗುತ್ತದೆ.
ಅದೃಷ್ಟಾನ್ಯಪಿ ಶಸ್ತ್ರಾಣಿ ತಾನಿ ಕುರ್ವಂತಿ ತತ್ಕ್ಷಣಾತ್ ಕುರ್ವನ್ತಿ ಮನುಜಾಸ್ತೇಷಾಂ ಚಕ್ರೇ ವೈವಸ್ವತೋ ಗ್ರಹಮ್
ಅವನಿಗೆ ಕಾಣದ ಆಯುಧಗಳಿದ್ದರೂ ಅವನು ಅವುಗಳನ್ನು ಕೂಡ ತಕ್ಷಣ ಬಳಸುತ್ತಾನೆ; ಆ ಮಾನವರಿಗಾಗಿ ವೈವಸ್ವತನು ಬಲೆಯನ್ನು ಹಾಸುತ್ತಾನೆ.
ನ ತತ್ರ ಭಯಸಂತ್ರಸ್ತಸ್ತತಃ ಪಾಪಸಮಾಚರೇತ್
ಅಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಭಯದಿಂದ ಅಂಜಿ ಪಾಪ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ.
ತತಸ್ತೇ ಪಾಪನಿರ್ಮುಕ್ತಾ ಲೋಕಾಃ ಸಂಶುದ್ಧಗಾತ್ರಕಾಃ
ಆಮೇಲೆ ಆ ಲೋಕಗಳು ಪಾಪದಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗಿ, ಶುದ್ಧವಾದ ದೇಹಗಳೊಂದಿಗೆ ಇರುತ್ತವೆ.
ಏವಂ ಸ್ಥಿತೇಷು ಲೋಕೇಷು ಗತಪಾಪಾಮಯೇಷು ಚ
ಹೀಗೆ ಲೋಕಗಳು ಇಂತಹ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿ, ಪಾಪರೂಪದ ರೋಗವಿಲ್ಲದೆ ಇದ್ದಾಗ,
ನ ಕಶ್ಚಿನ್ನರಕಂ ಯಾತಿ ನ ಚ ಮೃತ್ಯುಪಥಂ ನರಃ ೬.೯೫.
ಯಾರೂ ನರಕಕ್ಕೆ ಹೋಗುವುದಿಲ್ಲ, ಮಾನವನೂ ಮರಣದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಹತ್ತುವುದಿಲ್ಲ.
ವ್ಯವಹಾರೇ ತತೋ ನಷ್ಟೇ ಯಮಲೋಕಸಮುದ್ಭವೇ
ಆಮೇಲೆ ನ್ಯಾಯವು ನಾಶವಾದಾಗ, ಯಮಲೋಕವು ಪ್ರಾರಂಭವಾಯಿತು.
ತತೋ ವೈವಸ್ವತೋ ಗತ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಣಃ ಸದನಂ ಪ್ರತಿ
ನಂತರ ವೈವಸ್ವತನು ಬ್ರಹ್ಮನ ನಿವಾಸದ ಕಡೆಗೆ ಹೋದನು.
ಅಜಾಪಾಲೇನ ಭೂಪೇನ ತತ್ಸರ್ವಂ ವಿಫಲೀಕೃತಮ್
ಆ ಕುರಿಗಳನ್ನು ಕಾಯುವ ರಾಜನು ಆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ವ್ಯರ್ಥಗೊಳಿಸಿದನು.
ನಾಧಯೋ ವ್ಯಾಧಯಸ್ತತ್ರ ನ ಪಾಪಾನಿ ಮಹೀತಲೇ
ಅಲ್ಲಿ ದುಃಖಗಳೂ ಇಲ್ಲ, ರೋಗಗಳೂ ಇಲ್ಲ, ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಪಾಪಗಳೂ ಇಲ್ಲ.
ತಸ್ಮಾತ್ಕುರು ಸುರಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುನರೇವ ಯಥಾ ಪುರಾ
ಆದರಿಂದ ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಹಿಂದಿನಂತೆ ಮತ್ತೆ ಮಾಡು.
ತಸ್ಯ ತದ್ವಚನಂ ಶ್ರುತ್ವಾ ಬ್ರಹ್ಮಾ ಲೋಕಪಿತಾಮಹಃ
ಅವನ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿ ಲೋಕಪಿತಾಮಹನಾದ ಬ್ರಹ್ಮನು,
ಅಥಾಬ್ರವೀತ್ಪ್ರಹಸ್ಯೋಚ್ಚೈಸ್ತ್ರಿನೇತ್ರಶ್ಚತುರಾನನಮ್
ನಂತರ ಮೂರು ಕಣ್ಣುಗಳವನು, ಜೋರಾಗಿ ನಗುತ್ತಾ, ನಾಲ್ಕು ಮುಖಗಳವನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು.
ಕಥಂ ನಿವಾರಣಂ ತತ್ರ ಕ್ರಿಯತೇ ಕಶ್ಚ ನಿಗ್ರಹಃ
ಅಲ್ಲಿ ನಿಯಂತ್ರಣವನ್ನು ಹೇಗೆ ಮಾಡಲಾಗುತ್ತದೆ? ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ತಡೆಹಿಡಿಯಲಾಗುತ್ತದೆ?
ತಸ್ಮಾತ್ತೇನ ಮಹೀಪೇನ ಯಸ್ಮಾನ್ಮಾರ್ಗಃ ಪ್ರದರ್ಶಿತಃ ೬.೯೫.
ಆ ರಾಜನು ಆ ದಾರಿಯನ್ನು ತೋರಿಸಿದ್ದರಿಂದ,
ತನ್ಮಯಾಪಿ ಯಥಾ ಚಾಸ್ಯ ಪ್ರಸಾದಃ ಸುರಸತ್ತಮ
ನಾನು ಕೂಡ ಅವನಿಗೆ ಅನುಗ್ರಹವನ್ನು ನೀಡಿದೆನು, ದೇವತೆಗಳೊಳಗಿನ ಶ್ರೇಷ್ಠನೆ.
ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಚತುರ್ವಕ್ತ್ರಂ ಯಮಂ ಪ್ರಾಹ ತತಃ ಶಿವಃ ಯೇನ ತತ್ಸಮಯೇ ಪ್ರಾಪ್ತೇ ತಂ ನಯಾಮಿ ನಿಜಾಲಯಮ್
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಶಿವನು ನಾಲ್ಕು ಮುಖವಿರುವವನಿಗೂ ಯಮನಿಗೂ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು: 'ಆ ಸಮಯ ಬಂದಾಗ ನಾನು ಅವನನ್ನು ನನ್ನ ಮನೆಗೆ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತೇನೆ.'
ಯಮ ಉವಾಚ ಪಞ್ಚವರ್ಷಸಹಸ್ರಾಣಿ ತಸ್ಯಾತೀತಾನಿ ಚಾಯುಷಃ
ಯಮನು ಹೇಳಿದನು: 'ಅವನ ಆಯುಷ್ಯದ ಐದು ಸಾವಿರ ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದಿವೆ.'