ತ್ವಯಾ ಯತ್ಪ್ರಾರ್ಥಿತಂ ದೈತ್ಯ ತ್ವಮೇಕೋ ಬಲವಾನಿಹ
ನೀನು ಕೇಳಿದ ಯಾವ ವರವನ್ನಾದರೂ, ದೈತ್ಯಾ, ಇಲ್ಲಿ ನೀನೇ ಬಲಶಾಲಿ.
ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಮಹಾದೇವಃ ಸ್ವಮೇವ ಭವನಂ ಗತಃ
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಮಹಾದೇವನು ತನ್ನ ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು.
ತತೋ ದಾನವಸೈನ್ಯೇನ ಮಹತಾ ಪರಿವಾರಿತಃ
ಆಮೇಲೆ ಅವನು ದೊಡ್ಡ ದಾನವರ ಸೇನೆಯಿಂದ ಸುತ್ತುವರಿಯಲ್ಪಟ್ಟನು.
ಅಥಾಭವನ್ಮಹಾಯುದ್ಧಂ ದೇವಾನಾಂ ದಾನವೈಃ ಸಹ
ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ನಡುವೆ ಭಾರಿ ಯುದ್ಧವಾಯಿತು.
ತತ್ರಾಭವತ್ಕ್ಷಯೋ ನಿತ್ಯಂ ದೇವಾನಾಂ ರಣಮೂರ್ಧನಿ
ಅಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧದ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ನಾಶವಾಗುತ್ತಿತ್ತು.
ತತಶ್ಚಕ್ರುರುಪಾಯಾಂಸ್ತೇ ವಿಜಯಾಯ ದಿವೌಕಸಃ
ಆಮೇಲೆ ಸ್ವರ್ಗವಾಸಿಗಳು ಜಯಕ್ಕಾಗಿ ಉಪಾಯಗಳನ್ನು ಆಲೋಚಿಸಿದರು.
ಅನ್ಯಾನ್ಯಪಿ ಶರೀರಸ್ಯ ರಕ್ಷಣಾರ್ಥಂ ಪ್ರಯತ್ನತಃ
ದೇಹವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವುದಕ್ಕಾಗಿ ಇನ್ನೂ ಹಲವಾರು ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಶ್ರಮಪಟ್ಟು ಉಪಯೋಗಿಸಿದರು.
ಸಸೃಜುಸ್ತೇ ಸುರಾಧೀಶಾ ದಾನವೇಭ್ಯೋ ದಿವಾನಿಶಮ್ ॥ ೬.೭೦.
ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿಗಳು ದಿನವೂ ರಾತ್ರಿ ದಾನವರ ವಿರುದ್ಧ ಇವುಗಳನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದರು.
ಮುದ್ಗರಾ ಭಿಂಡಿಪಾಲಾಶ್ಚ ಶತಘ್ನ್ಯೋಽಥ ವರೇಷವಃ ವಿಶೇಷಾಹವಸಂಬನ್ಧವ್ಯೂಹಾನಾಂ ಪ್ರಕ್ರಿಯಾಶ್ಚ ಯಾಃ
ಮುದ್ಗರ, ಬಿಲ್ಲು, ಶತಘ್ನಿ, ಉತ್ತಮ ಬಾಣಗಳು, ವಿಶೇಷ ಯುದ್ಧಗಳಿಗಾಗಿ ರೂಪಿಸಿದ ವೈಭವಶಾಲಿ ಸೇನಾವ್ಯೂಹಗಳು—
ತಥಾನ್ಯಾನಿ ವಿಚಿತ್ರಾಣಿ ಕೂಟಯುದ್ಧಾನ್ಯನೇಕಶಃ
ಹಾಗೆಯೇ, ಅನೇಕ ವಿಭಿನ್ನ ಹಾಗೂ ಕುತೂಹಲಕರವಾದ ಯುದ್ಧತಂತ್ರಗಳನ್ನೂ ರೂಪಿಸಿದರು.
ನ ಚ ತೇ ವಿಜಯಂ ಪ್ರಾಪುಸ್ತಥಾಪಿ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮಾಃ
ಆದರೂ, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠರೆ, ಅವರು ಜಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸಲಿಲ್ಲ.
ಅಥ ಪ್ರಾಹ ಸಹಸ್ರಾಕ್ಷೋ ಭಯತ್ರಸ್ತೋ ಬೃಹಸ್ಪತಿಮ್
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಸಹಸ್ರನೇತ್ರನು ಭಯದಿಂದ ಭ್ರಹಸ್ಪತಿಯನ್ನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದನು.
ಯಥಾಯಥಾ ರಣಾರ್ಥಾಯ ಸದುಪಾಯಾನ್ಕರೋಮ್ಯಹಮ್
ಯುದ್ಧಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ಎಷ್ಟು ಉತ್ತಮ ಮಾರ್ಗಗಳನ್ನು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದರೂ—
ತದುಪಾಯಂ ಸುರಾಚಾರ್ಯ ಸ್ವಬುದ್ಧ್ಯಾ ತ್ವಂ ಪ್ರಚಿನ್ತಯ ॥ ಯೇನ ಮೇ ಸ್ಯಾಜ್ಜಯೋ ಯುದ್ಧೇ ತವ ಕೀರ್ತಿರನಿನ್ದಿತಾ
ದೇವತೆಗಳ ಗುರುವೇ, ನೀನು ನಿನ್ನ ಬುದ್ಧಿಯಿಂದ ನನಗೆ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯ ದೊರಕುವಂತೆ ಹಾಗೂ ನಿನ್ನ ಕೀರ್ತಿ ಕಳಂಕವಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡುವ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಯೋಚಿಸು.
ಪ್ರಹೃಷ್ಟವದನೋ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಜಯೋಪಾಯಂ ಮಹಾಹವೇ
ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ತಿಳಿದು ಅವನ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಆನಂದದ ಪ್ರಕಾಶ ಉಂಟಾಯಿತು.
ಮಯಾ ಶಕ್ರ ಪರಿಜ್ಞಾತಃ ಸ ಉಪಾಯೋ ಮಹಾಹವೇ
ಶಕ್ರನೇ, ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯದ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ನಾನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ.
ಯದಾಭೀಷ್ಟಂ ವರಂ ತೇನ ಪ್ರಾರ್ಥಿತಸ್ತ್ರಿಪುರಾಂತಕಃ
ಯಾವಾಗ ತ್ರಿಪುರವಿನಾಶಕನಿಗೆ ಬೇಕಾದ ವರವನ್ನು ಬೇಡಿದರು—
ಅಜೇಯಃ ಸರ್ವದೇವಾನಾಂ ತ್ವತ್ಪ್ರಸಾದಾದಹಂ ವಿಭೋ ೬.೭೦.೩೦ ನ ತಂ ಸ್ವಯಂ ಮಹಾದೇವಃ ಸ್ವಶಿಷ್ಯಂ ಸೂದಯಿಷ್ಯತಿ
ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ, ಪ್ರಭುವೇ, ನಾನು ಎಲ್ಲ ದೇವತೆಗಳಿಗೂ ಅಜೇಯನಾಗಿದ್ದೇನೆ; ಆದರೂ ಮಹಾದೇವನು ತನ್ನ ಶಿಷ್ಯನನ್ನು ತಾನೇ ಕೊಲ್ಲುವುದಿಲ್ಲ.
ಯೋ ವೈ ಪಿತಾ ಸ ಪುತ್ರಃ ಸ್ಯಾಚ್ಛ್ರುತಿವಾಕ್ಯಮಿದಂ ಸ್ಮೃತಮ್
ಯಾರು ತಂದೆ, ಅವರು ಮಗನಾಗಬಹುದು—ಇದು ವೇದವಾಕ್ಯದಲ್ಲಿ ನೆನಪಾಗಿರುವ ಮಾತು.
ಯೇನ ಸೇನಾಧಿಪತ್ಯೇ ತಂ ವಿನಿಯೋಜ್ಯ ಮಹಾಹವಮ್
ಅವನನ್ನು ಆ ಮಹಾಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಸೇನಾಧಿಪತಿಯಾಗಿ ನೇಮಿಸಿ—
ಏಷ ಏವ ಉಪಾಯೋಽತ್ರ ಮಯಾ ತೇ ಪರಿಕೀರ್ತಿತಃ
ಇದನ್ನೇ ನಾನು ಇಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ ಮಾರ್ಗವೆಂದು ತಿಳಿ.
ತತೋ ದೇವಗಣೈಃ ಸರ್ವೈಃ ಸಮೇತಃ ಪಾಕಶಾಸನಃ ॥। ತಮರ್ಥಂ ಪ್ರೋಕ್ತವಾಞ್ಛಂಭುಂ ವಿನಯಾವನತಃ ಸ್ಥಿತಃ
ಆ ಬಳಿಕ ಪಾಕಶಾಸನನು ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ವಿನಯದಿಂದ ಶಂಭುವಿನ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗಿ ಆ ವಿಷಯವನ್ನು ವಿವರಿಸಿದನು.
ಸುತಸ್ಯ ಜನನಾರ್ಥಾಯ ಕುರು ಯತ್ನಂ ವೃಷಧ್ವಜ
ಮಗನನ್ನು ಪಡೆಯಲು ಯತ್ನಮಾಡು, ವೃಷಧ್ವಜನೇ.
ಪ್ರಾಪ್ನೋಮ್ಯಹಂ ಚ ಸಂಗ್ರಾಮೇ ವಿಜಯಂ ತ್ವತ್ಪ್ರಸಾದತಃ
ನಿನ್ನ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ನಾನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತೇನೆ.
ನಾನ್ಯಥಾ ವಿಜಯೋ ಮೇ ಸ್ಯಾತ್ಸಂಗ್ರಾಮೇ ದಾನವೈಃ ಸಹ॥। ಇತಿ ಮಾಂ ಪ್ರಾಹ ದೇವೇಜ್ಯೋ ಜ್ಞಾತ್ವಾ ಸಮ್ಯಙ್ಮಹಾಮತಿಃ
ಇನ್ನೊಂದು ಮಾರ್ಗವಿಲ್ಲದೆ, ನಾನು ದಾನವರುಗಳ ವಿರುದ್ಧ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಜಯವನ್ನು ಸಾಧಿಸಬೇಕೆಂದು ದೇವತೆಗಳ ನಾಯಕನು, ವಿಷಯವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಳಿದು, ನನಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
ಅಥೋವಾಚ ವಿಹಸ್ಯೋಚ್ಚೈಃ ಶಂಕರಸ್ತ್ರಿದಶೇಶ್ವರಮ್
ಆಮೇಲೆ ಶಂಕರನು, ದೇವತೆಗಳ ಒಡೆಯನನ್ನು ನೋಡಿ, ನಗುತ್ತಾ ಜೋರಾಗಿ ಮಾತನಾಡಿದರು.
ಪುತ್ರಮುತ್ಪಾದಯಿಷ್ಯಾಮಿ ಸರ್ವದೈತ್ಯವಿನಾಶಕಮ್ ೬.೭೦.
ನಾನು ಎಲ್ಲ ದೈತ್ಯರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಮಗನನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಮಹಾದೇವೋ ಗತ್ವಾ ಕೈಲಾಸ ಪರ್ವತಮ್
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದ ಮಹಾದೇವನು, ಕೈಲಾಸ ಪರ್ವತದ ಕಡೆಗೆ ಹೊರಟರು.
ಹಾವೈರ್ಭಾವೈಃ ಸಮೋಪೇತಂ ಹಾಸ್ಯೈರನ್ಯೈಸ್ತದಾತ್ಮಿಕೈಃ
ಅವರು ತಮ್ಮ ಸ್ವಭಾವದ ಹಾವಭಾವ, ಮನೋಭಾವ ಮತ್ತು ನಗುವಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ್ದರು.
ಅಥ ದೇವಗಣಾಃ ಸರ್ವೇ ಭಯಸಂತ್ರಸ್ತಮಾನಸಾಃ
ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲಾ ದೇವತೆಗಳು ಭಯದಿಂದ ಮನಸ್ಸು ಕದಲಿದವರಾಗಿ ಇದ್ದರು.