ತತಃ ಸಂಚಿಂತಯಾಮಾಸ ಸ್ವಸುತಾಂ ಚ ಸರಸ್ವತೀಮ್
ಆಗ ಅವನು ತನ್ನ ಮಗಳು ಸರಸ್ವತಿಯನ್ನು ನೆನೆಸಿದನು.
ಅಥ ಭೂಮಿತಲಂ ಭಿತ್ತ್ವಾ ಪ್ರಾದುರ್ಭೂತಾ ಮಹಾನದೀ
ಅಮೇಲೆ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಭೇದಿಸಿ ಮಹಾ ನದಿ ಹೊರಬಂದಳು.
ಸಂಧ್ಯಾತ್ರಯೇಽಪಿ ತ್ವತ್ತೋಯೈರ್ಯೇನ ಕೃತ್ಯಂ ಕರೋಮ್ಯಹಮ್
ನಾನು ಮೂರು ಸಂಧ್ಯಾ ಕಾಲದಲ್ಲಿಯೂ ನಿನ್ನ ನೀರಿನಿಂದ ವಿಧಿಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸುತ್ತೇನೆ.
ತಥಾ ಯೇ ಮಾನವಾಃ ಸ್ನಾನಂ ಕರಿಷ್ಯಂತಿ ಜಲೇ ತವ
ಹಾಗೆಯೇ, ಯಾರು ನಿನ್ನ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಸ್ನಾನ ಮಾಡುತ್ತಾರೋ,
ಜನಸ್ಪರ್ಶಭಯಾದ್ಭೀತಾ ನಾಗಚ್ಛಾಮಿ ಮಹೀತಲೇ ॥ ೬.೪೦.
ಜನರ ಸಂಪರ್ಕದ ಭಯದಿಂದ ನಾನು ಭೂಮಿಗೆ ಬರುವುದಿಲ್ಲ.
ತವಾದೇಶೋಽನ್ಯಥಾ ನೈವ ಮಯಾ ಕಾರ್ಯಃ ಕಥಂಚನ
ನೀನು ಹೇಳಿದಂತೆ ಮಾತ್ರ ನಾನು ಯಾವ ಕೆಲಸವನ್ನೂ ಮಾಡಬೇಕು, ಬೇರೆ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಎಂದಿಗೂ ಮಾಡಬಾರದು.
ಅಗಮ್ಯಂ ಸರ್ವಮರ್ತ್ಯಾನಾಂ ತತ್ರ ತ್ವಂ ಸ್ಥಾತುಮರ್ಹಸಿ
ಅದು ಎಲ್ಲ ಮಾನವರಿಗೂ ಅಪ್ರಾಪ್ಯವಾದ ಸ್ಥಳ; ಅಲ್ಲಿ ನೀನು ಉಳಿಯಲು ಯೋಗ್ಯ.
ಏವಮುಕ್ತ್ವಾ ಸ ದೇವೇಶಶ್ಚಖಾನ ಚ ಮಹಾಹ್ರದಮ್
ಇಂತೆಂದು ಹೇಳಿ ದೇವತೆಗಳ ಅಧಿಪತಿ ದೊಡ್ಡ ಕೆರೆಯೊಂದನ್ನು ತೋಡಿದರು.
ತತೋ ದೃಷ್ಟಿವಿಷಾನ್ಸರ್ಪಾನಾದಿದೇಶ ಪಿತಾಮಹಃ
ಅನಂತರ ಪಿತಾಮಹರು ವಿಷದ ದೃಷ್ಟಿಯುಳ್ಳ ನಾಗಗಳಿಗೆ ಆಜ್ಞೆ ನೀಡಿದರು.
ಯಥಾ ಸರಸ್ವತೀಂ ಮರ್ತ್ಯಾ ನ ಸ್ಪೃಶಂತಿ ಕಥಂಚನ
ಮಾನವರು ಸರಸ್ವತಿಯನ್ನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಸ್ಪರ್ಶಿಸಬಾರದು ಎಂದು.
ತಾಂ ಚ ಚಿತ್ರಶಿಲಾಂ ಮಧ್ಯೇ ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಂ ಜಗಾಮ ಹ
ಆ ವಿಶಿಷ್ಟ ಶಿಲೆಗಳ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವಳು ಬ್ರಹ್ಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಹೋಯಿತು.
ಅಥ ಮಂಕಣಕೋನಾಮ ಮಹರ್ಷಿಃ ಸಂಶಿತವ್ರತಃ
ಅನಂತರ ಮಂಕಣ ಎಂಬ ಮಹರ್ಷಿ, ದೃಢವ್ರತದಲ್ಲಿ ನಿರತರಾದವರು,
ಸಕ್ರಮಾದ್ಭ್ರಮಮಾಣಸ್ತು ತಸ್ಮಿನ್ಸರ್ಪಾಭಿರಕ್ಷಿತೇ
ಅಲ್ಲಿ ನಾಗಗಳು ರಕ್ಷಣೆ ನೀಡುತ್ತಿರುವ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿ ಅವರು ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
ಸೋಽಪಿ ವಿದ್ಯಾಬಲಾತ್ಸರ್ಪಾನ್ನಿರ್ವಿಷಾಂಸ್ತಾಂಶ್ಚಕಾರಹ ನಿಷ್ಕ್ರಾಂತಃ ಸಲಿಲಾತ್ತಸ್ಮಾತ್ಕೃತಕೃತ್ಯೋ ಮುದಾನ್ವಿತಃ
ಅವರ ವಿದ್ಯೆಯ ಶಕ್ತಿಯಿಂದ ನಾಗಗಳನ್ನು ವಿಷರಹಿತಗೊಳಿಸಿದರು; ನೀರಿನಿಂದ ಹೊರಬಂದು, ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಪೂರ್ಣಗೊಳಿಸಿ ಸಂತೋಷದಿಂದ ತುಂಬಿದರು.
ತತಶ್ಚಕ್ರೇ ಮುನಿರ್ಯಾವತ್ಸಮ್ಯಕ್ಕುಶಪರಿಗ್ರಹಮ್ ೬.೪೦.
ಅನಂತರ ಆ ಮುನಿಯು ಯಥಾವಿಧಿ ಕುಶವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡರು.
ಅಥ ತಸ್ಮಾತ್ಕ್ಷತಾಜ್ಜಾತಸ್ತಸ್ಯ ಶಾಕರಸೋ ಮಹಾನ್
ಆ ಗಾಯದಿಂದ ದೊಡ್ಡ ಶಾಕರಸವು ಹುಟ್ಟಿತು.
ಸಿದ್ಧೋಽಹಮಿತಿ ವಿಜ್ಞಾಯ ನೃತ್ಯಂ ಚಕ್ರೇ ತತಃ ಪರಮ್
ತಾನೇ সিদ্ধನಾಗಿದ್ದೇನೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು, ಅವರು ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷದಿಂದ ನೃತ್ಯ ಆರಂಭಿಸಿದರು.
ಅಥೈವಂ ನೃತ್ಯಮಾನಸ್ಯ ಮುನೇಸ್ತಸ್ಯ ಮಹಾತ್ಮನಃ
ಅಂತಹ ಮಹಾತ್ಮ ಮುನಿಯು ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ,
ಚಮತ್ಕಾರಪುರಂ ಕೃತ್ಸ್ನಂ ಭಗ್ನಂ ನಷ್ಟಾ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ
ಚಮತ್ಕಾರಪುರವೆಂಬ ನಗರ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಭಗ್ನವಾಗಿತ್ತು, ದ್ವಿಜಶ್ರೇಷ್ಠ.
]ತತೋ ದೇವಗಣಾಃ ಸರ್ವೇ ತದ್ದೃಷ್ಟ್ವಾ ತಸ್ಯ ಚೇಷ್ಟಿತಮ್
ಅನಂತರ ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲರೂ ಅವರ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ,
ಅನೇನ ನೃತ್ಯಮಾನೇನ ಜಗತ್ಸ್ಥಾವರಜಂಗಮಮ್
ಈ ನೃತ್ಯದಿಂದ ಜಗತ್ತಿನ ಎಲ್ಲಾ ಚಲಿಸುವ ಮತ್ತು ಸ್ಥಿರವಾದವುಗಳು,
ನಾನ್ಯಃ ಶಕ್ತಃ ಸುರಶ್ರೇಷ್ಠ ಮುನಿಮೇನಂ ಕಥಂಚನ
ಇನ್ನೊಬ್ಬರು, ದೇವಶ್ರೇಷ್ಠ, ಈ ಮುನಿಯನ್ನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಸಮಾನಗೊಳಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
ಅಥ ತೇಷಾಂ ವಚಃ ಶ್ರುತ್ವಾ ಭಗವಾನ್ವೃಷಭಧ್ವಜಃ
ಅವರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದ ನಂತರ, ಎತ್ತು ಚಿಹ್ನೆಯುಳ್ಳ ಭಗವಂತನು—
ಅಬ್ರವೀಚ್ಚ ಮುನೇ ಕಸ್ಮಾತ್ತ್ವಯೈತನ್ನೃತ್ಯತೇಽಧುನಾ
ಮುನಿಯೇ, ನೀನು ಈಗ ಏಕೆ ನೃತ್ಯ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೀಯೆ ಎಂದು ಹೇಳಿದರು.
ಏವಮುಕ್ತಃ ಸ ವಿಪ್ರೇಂದ್ರಃ ಶಂಕರೇಣ ದ್ವಿಜೋತ್ತಮಾಃ ೬.೪೦.
ಶಂಕರನು ಹೀಗೆ ಕೇಳಿದಾಗ, ದ್ವಿಜರ ಮಧ್ಯೆ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು—
ಕಿಂ ನಪಶ್ಯಸಿ ಮೇ ಬ್ರಹ್ಮನ್ಕರಾಚ್ಛಾಕರಸೋ ಮಹಾನ್
ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನನ್ನ ಕೈಯಿಂದ ಮಹಾ ಅಮೃತದ ಹರಿವನ್ನು ನೀನು ಕಾಣುತ್ತಿಲ್ಲವೇ?
ಏತಸ್ಮಾತ್ಕಾರಣಾದ್ವಿಪ್ರ ನೃತ್ಯಮೇತತ್ಕರೋಮ್ಯಹಮ್
ಈ ಕಾರಣದಿಂದಲೇ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ನಾನು ಈ ನೃತ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.
ಏವಂ ತು ವದತಸ್ತಸ್ಯ ಭಗವಾನ್ವೃಷಭಧ್ವಜಃ
ಅವನು ಹೀಗೆ ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಎತ್ತು ಚಿಹ್ನೆಯುಳ್ಳ ಭಗವಂತನು—
ನಿಶ್ಚಕ್ರಾಮ ತತೋ ಭಸ್ಮ ಹಿಮಸ್ಫಟಿಕಸಂನಿಭಮ್
ಅಲ್ಲಿ ಹಿಮದ ಸ್ಫಟಿಕದಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಭಸ್ಮ ಹೊರಬಂದಿತು.
ತತಃ ಪ್ರೋವಾಚ ತಂ ವಿಪ್ರಂ ಸ ದೇವೋ ದ್ವಿಜಸತ್ತಮಾಃ
ಆ ದೇವತೆ ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಗೆ, ದ್ವಿಜರ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದವನಿಗೆ, ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು—