ರುದಿತ್ವಾ ಸುಚಿರಂ ತತ್ರ ತೈಃ ಸಮಂ ಮಹತೀಂ ಚಿತಾಮ್
ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ಅವರೊಂದಿಗೆ ಬಹಳ ಕಾಲ ಅಳಿದ ನಂತರ, ದೊಡ್ಡ ಚಿತೆಯನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದರು.
ತತ ಆದಾಯ ಮಾಂ ಕೃಚ್ಛ್ರಾನ್ನಿನ್ಯುಶ್ಚ ಸ್ವಗೃಹಂ ಪ್ರತಿ
ನಂತರ ಅವರು ಕಷ್ಟಪಟ್ಟು ನನ್ನನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಮನೆಗೆ ಹಿಂತಿರುಗಿಸಿದರು.
ತತೋ ನಿಶಾವಶೇಷೇಽಹಮುತ್ಥಾಯ ತ್ವರಯಾಽನ್ವಿತಃ
ನಂತರ ರಾತ್ರಿ ಮುಗಿಯುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ನಾನು ಬೇಗನೆ ಎದ್ದು ನಿಂತೆ.
ಕಾಮೇನೋನ್ಮತ್ತತಾಂ ಪ್ರಾಪ್ತೋ ಭ್ರಮಮಾಣ ಇತಸ್ತತಃ
ಕಾಮದಿಂದ ಹುಚ್ಚನಾಗಿ, ಇಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುತ್ತಾ ಹೋದೆ.
ಕ್ವ ಗತಾಸಿ ವಿಶಾಲಾಕ್ಷಿ ವಿಜನೇಽಸ್ಮಿನ್ವಿಹಾಯ ಮಾಮ್
ಓ ವಿಶಾಲಕಣ್ಣುಗಳೆ, ಈ ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ನೀನು ಎಲ್ಲಿಗೆ ಹೋದೆಯೆ?
ಏಷೋಽರುಣಕರಸ್ಪರ್ಶಾತ್ಸ್ವಾಭಾಂ ತ್ಯಜತಿ ಚಂದ್ರಮಾಃ
ಈಗ, ಅರుణೋದಯದ ಕಿರಣಗಳು ತಾಗಿದಂತೆ, ಚಂದ್ರನು ತನ್ನ ಬೆಳಕನ್ನು ಬಿಡುತ್ತಾನೆ.
ಅಯಂ ತನುಃ ಸಮಾಯಾತಿ ಸವಿತಾ ರಕ್ತಮಂಡಲಃ
ಈ ರಕ್ತವರ್ಣದ ವಲಯದ ಸೂರ್ಯನು ಉದಯಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಗಗನಂ ವ್ಯಾಪಯನ್ಸೂರ್ಯಃ ಸಂತಾಪಯತಿ ಮಾಂ ಭೃಶಮ್ ೬.೨೯.
ಸೂರ್ಯನು ಆಕಾಶವನ್ನೆಲ್ಲ ಹರಡುತ್ತಾ, ನನ್ನನ್ನು ತುಂಬಾ ಕಾಡುತ್ತಾನೆ.
ಕರೀಂದಃ ಸ್ವಯಮಭ್ಯೇತಿ ತತ್ಕುಚಾಭೌ ಸಮುದ್ವಹನ್
ಆನೆಗಳ ರಾಜನು ತಾನೇ ಬಂದು, ಅವಳ ಎರಡು ಕುಚಗಳನ್ನು ಹೊತ್ತೊಯ್ಯುತ್ತಾನೆ.
ಏವಂ ಪ್ರಲಪಮಾನಸ್ಯ ಮಮ ಮೋಹೋ ಮಹಾನಭೂತ್
ಈ ರೀತಿ ನಾನು ಪ್ರಲಾಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ನನಗೆ ದೊಡ್ಡ ಮೋಹವು ಬಂದಿತು.
ಯಂಯಂ ಪಶ್ಯಾಮಿ ತತ್ರಾಹಂ ಭ್ರಮಮಾಣೋ ಮಹಾವನೇ
ಆ ಮಹಾ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅಲೆಯುತ್ತಾ ನಾನು ಏನು ನೋಡಿದರೂ—
ತ್ವದ್ದಂತಮುಸಲಪ್ರಖ್ಯಂ ಯಸ್ಯಾ ಊರುಯುಗಂ ಗಜ ೭೪ ತ್ವಯಾ ಜಂಬೂಕ ಚೇದ್ದೃಷ್ಟಾ ಬಿಂಬಾಫಲನಿಭಾಧರಾ
ಓ ಆನೆ, ಅವಳ ಎರಡು ತೊಡೆಯುಗಳು ಮುಸಲಿನಂತಿವೆ, ಓ ನರಿ, ಅವಳ ತುಟಿಗಳು ಬಿಂಬ ಹಣ್ಣಿನಂತೆ ಇವೆ—ನೀವು ಅವಳನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೀರಾ?
ಅಥವಾ ಬಿಲ್ವ ಶಂಸ ತ್ವಂ ಯದಿ ಬಿಲ್ವೋಪಮಸ್ತನೀ
ಅಥವಾ ಬಿಲ್ವ ಮರವೇ, ನಿನ್ನ ಹಣ್ಣುಗಳು ಅವಳ ಹಸಿವಿನಂತೆ ಇದ್ದರೆ, ನೀನು ಹೇಳು.
ತ್ವತ್ಪುಷ್ಪಸದೃಶಾಂಗೀ ಸಾ ಮಮ ಭಾರ್ಯಾ ಮನಸ್ವಿನೀ
ನಿನ್ನ ಹೂವಿನಂತೆ ಅವಳ ಅಂಗಗಳು ಸುಂದರವಾಗಿವೆ. ಆ ಮನಸ್ಸುಳ್ಳವಳು ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿ.
ಮಧೂಕ ತವ ಪುಷ್ಪೇಣ ದಯಿತಾಯಾಃ ಸಮೌ ಶುಭೌ
ಮಧೂಕ ಮರವೇ, ನಿನ್ನ ಹೂಗಳಿಂದ ಅವಳ ಎರಡೂ ಕಪೋಳಗಳು ಸಮಾನವಾಗಿ ಚೆನ್ನಾಗಿವೆ.
ಕದಲೀಸ್ತಂಭ ಸುವ್ಯಕ್ತಂ ಪ್ರಿಯಾಯಾಶ್ಚ ಸುಕೋಮಲೌ
ಕದಳಿ ಗಿಡದ ಕಾಂಡವೇ, ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ನೋಡಿದರೆ ನನ್ನ ಪ್ರಿಯೆಯ ತೊಡೆಯು ನಿನ್ನಂತೆ ಮೃದುವಾಗಿವೆ.
ಭೋಭೋ ಮೃಗ ನ ಮೇ ಭಾರ್ಯಾ ತ್ವಯಾ ದೃಷ್ಟಾಽತ್ರ ಕಾನನೇ ೬.೨೯.
ಓ ಜಿಂಕೆ, ಈ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಹೆಂಡತಿಯನ್ನು ನೀನು ನೋಡಿಲ್ಲ.
ಕಾಂತಾಯಾಃ ಪುರತೋ ನಿತ್ಯಂ ವಿಧತ್ತೇಂಽಗಂ ಕಲಾಪಕೃತ್
ನನ್ನ ಪ್ರಿಯೆಯ ಮುಂದೆ ನೀನು ಯಾವಾಗಲೂ ನಿನ್ನ ಶರೀರವನ್ನು ಅಲಂಕಾರದಿಂದ ತೋರಿಸುತ್ತೀಯೆ.
ಯೋಽಯಂ ಸಂದೃಶ್ಯತೇ ಹಂಸೋ ಹಂಸೀಮನುಸ್ಮರತ್ಯಸೌ
ಈ ಹಂಸನು ಇಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ, ಅವನು ತನ್ನ ಹೆಂಡತಿ ಹಂಸಿಯನ್ನು ನೆನಪಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
ಏಕ ಏವ ಸುಧನ್ಯೋಽಯಂ ಚಕ್ರವಾಕೋ ವಿಹಂಗಮಃ
ಈ ಚಕ್ರವಾಕ ಪಕ್ಷಿಯೇ ನಿಜವಾಗಿಯೂ ಧನ್ಯನು.
ಯ ಏಷ ಶ್ರೂಯತೇ ರಾವೋ ವಿಭ್ರಮಂ ಜನಯನ್ಮಮ
ಈ ಶಬ್ದವು ಕೇಳಿಬರುತ್ತದೆ, ಅದು ನನ್ನೊಳಗೆ ಆಸೆಯನ್ನು ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತದೆ.
ಮಾಂ ದೃಷ್ಟ್ವಾಽಯಂ ಮೃಗೋ ಯಾತಿ ತಂ ಮೃಗೀ ಯಾತಿ ಪೃಷ್ಠತಃ
ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಿ ಈ ಗಂಡು ಜಿಂಕೆ ಹೋಗುತ್ತದೆ, ಆಮೇಲೆ ಆ ಹೆಣ್ಣು ಜಿಂಕೆ ಅವನ ಹಿಂದೆ ಹೋಗುತ್ತಾಳೆ.
ವಾರಣೋಽಯಂ ಪ್ರಿಯಾಂ ಕಾಂತಾಮನುರಾಗಾನುಯಾಯಿನೀಮ್
ಈ ಆನೆ ತನ್ನ ಪ್ರಿಯತಮೆಯ ಹಿಂದೆ ಪ್ರೀತಿಯಿಂದ ಹೋಗುತ್ತಿದೆ.
ಹಾ ಪ್ರಿಯೇ ಮೃಗಶಾವಾಕ್ಷಿ ತಪ್ತಕಾಂಚನಸಂನಿಭೇ
ಹಾಯ್ ಪ್ರಿಯೆ, ಜಿಂಕೆ ಕಣ್ಣುಗಳವಳೆ, ಬೆಚ್ಚಗಿನ ಚಿನ್ನದಂತೆ ಪ್ರಕಾಶಿಸುವವಳೆ!
ಕ್ವ ಸಾ ಭಕ್ತಿಃ ಕ್ವ ಸಾ ಪ್ರೀತಿಃ ಕ್ವ ಸಾ ತುಷ್ಟಿಃ ಕ್ವ ಸಾ ದಯಾ
ಆ ಭಕ್ತಿ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಆ ಪ್ರೀತಿ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಆ ತೃಪ್ತಿ ಎಲ್ಲಿದೆ? ಆ ದಯೆ ಎಲ್ಲಿದೆ?
ಏವಂ ಪ್ರಲಪಮಾನಸ್ಯ ಮಮ ಪ್ರಾಪ್ತಾಃ ಸುಹೃಜ್ಜನಾಃ ೬.೨೯.
ಹೀಗೆ ದುಃಖದಿಂದ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನನ್ನ ಸ್ನೇಹಿತರು ಬಂದರು.
ತತಸ್ತೈಃ ಕೋಪರಕ್ತಾಕ್ಷೈಃ ಪ್ರೋಕ್ತೋಽಹಂ ಸೂತನಂದನ
ಆಮೇಲೆ ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ ಅವರು ನನಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು, ಸೂತನಂದನೆ.
ತ್ವಂ ಕಿಂ ಶೋಚಸಿ ಮೂಢಾತ್ಮನ್ನಶೋಚ್ಯಂ ಜೀವಿತಂ ನೃಣಾಮ್
ನೀನು ಯಾಕೆ ದುಃಖಪಡುತ್ತೀಯೆ, ಮೂಢನೆ? ಮಾನವರ ಜೀವನ ದುಃಖಪಡುವದಕ್ಕೆ ಅರ್ಹವಲ್ಲ.
ಯೂಯಂ ವಯಂ ತಥಾ ಚಾನ್ಯೇ ಸಂಜಾತಾಃ ಪ್ರಾಣಿನೋ ಭುವಿ
ನೀವು, ನಾವು ಮತ್ತು ಇನ್ನು ಹಲವರು — ಈ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಜೀವಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ.
ಅದರ್ಶನಾತ್ಪ್ರಿಯಾ ಪ್ರಾಪ್ತಾ ಪುನಶ್ಚಾದರ್ಶನಂ ಗತಾ
ಕಾಣದಿದ್ದಾಗ ಪ್ರಿಯೆ ಸಿಕ್ಕಳು, ಮತ್ತೆ ಅವಳು ಕಾಣದಂತಾಗಿಬಿಟ್ಟಳು.